200 baris pertama.
ความเดิมตอนที่แล้ว
เราจับไอริน่าได้ที่บราซิล
ผมรู้ว่าคุณคุยกับเธอ เมื่อราวๆ สองปีก่อน
นั่นลูกฉัน
ลูกของเรา
มิชา
หลานคิดว่าจะตามหาเขายังไง
อย่างเดียวที่แม่บอกผมคือ เป็นตัวแทนการท่องเที่ยวที่อเมริกา
ถ้าพวกคุณรู้เข้า ว่ามีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
ถ้าเรื่องพวกนั้นหลุดออกมา มันอาจจะหยุดได้
เขาให้ข้อมูล มากพอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้
น่าจะมีสายลับแฝงตัวสืบอาวุธชีวภาพ ไม่มีข้อมูลอะไรมาก
แต่เพราะวิลเลียมกำลังโดนจับอยู่
คุณเลยอยู่ในอันตรายทันที
มันถึงเวลาแล้ว
แต่แน่นอนคุณต้องตัดสินใจเอง
มันอันตรายไหม งานของพ่อกับแม่น่ะ
ไหนบอกว่าจะไม่โกหกหนูไง
ลูกไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง
แม่เพิ่งฆ่าคนต่อหน้าหนูนะ มันก็เหมือนกับหนูรู้ทุกอย่างแหละ
คุณควรไปพาเพจมา
โอเค ไปเถอะลูกรัก
บาย
เจอกัน
พ่อไม่อยากให้ลูกคบกับเขา
มันไร้สาระใหญ่แล้ว
ลูกไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้อะไรเลย
"แกรนวิลล์อีเกิลส์"
ได้แล้วจ้ะ
ขอบคุณครับ
ไงพวก
พาเวลใช่ไหม
ใช่
พาชา
พาชา พาเวล
เพื่อนเรียกพาชา
ฉันตวน
นายมาใหม่เหรอ
สองเดือน
ฉันก็เพิ่งเริ่ม
มันโหดมาก
จากไหน
มิชิแกน
นายล่ะ
สหภาพโซเวียต
ใช่ เรื่องนั้นรู้
ที่ไหนในสหภาพโซเวียต
มอสโก
แล้วภาษาอังกฤษเป็นไง
โอเค ฉันพอฟังออก
แต่พูดไม่ค่อยเก่ง
ใช่ มันยาก
ฉันพอจำได้
จะเอากล้วยไหม
แม่ฮะ พ่อฮะ
ไงจ๊ะลูก
พาเพื่อนไหนมาเอ่ย
เขาชื่อพาชา
ไงพาชา
ฉัน...
ชื่อเอ็คเคิร์ด
เอ้อ สแตน
โอเลก บูรอฟ ขึ้นเครื่อง ไปมอสโกเมื่อคืนนี้
คนเดียวเหรอ
ใช่ ไปคนเดียว
โอเค
งั้น...
ก็ไปได้สวย
นอกจากพวกนั้น
เรียกตัวเขากลับ แล้วจะจับกุมเขาตอนลงจอด
พวกเขาคงต้องปะติดปะต่อ เรื่องราวขนาดหนักถึงจะเชื่อม...
วิลเลียม แครนดัลล์ กับโอเลก ที่คุยกับคุณ
แถมเร็วขนาดนี้
ใช่
เหมือนกับพวกเขาแค่
ถอนตัวพนักงานออก ตั้งแต่ที่นั่นโดนเข้าจับกุม
ก็ใช่
และเขายอมเสี่ยงมาก
เพื่อสำนึกของเขา
เขาเลือกเอง
ทีนี้ครั้งหน้าถ้านาย คิดจะสอยใครให้ร่วงนะไอ้หนู
- ไง - เอาให้ตาย
อย่าให้มันรอด
ตอนนี้สนุกเหรอ
ห่วยแตกครับ
คนที่โรงเรียนชอบดู
ผมต้องตามให้ทัน
เมื่อวานนี้ผมไปดู อีกรอบที่บ้านของพาชา
รถคันเดิมอยู่ที่นั่น
ขวางบ้านซีกตะวันออกครึ่งหนึ่ง ไม่หลบซ่อน เป็นแค่คนขับรถ
- คนเดิมเหรอ - มองไม่เห็น
เด็กคนนี้
ผมบอกเลยว่าเขาไม่ไหวแน่
เขาเกลียดที่นี่มากกว่าผม
ภาษาอังกฤษห่วยแตก แทบไม่คุยกับใครที่โรงเรียน
ไงก็ตาม
ผมพาพวกคุณเข้าไปในนั้นได้ง่ายมาก
ครั้งหน้าพอผมไปก็แค่
ไปเจอกับพ่อแม่พวกเขา ซึ่งพวกเขายังใหม่ในย่านนั้น
ใช่เป็นไปได้ แต่ไม่ต้องเร่งมือมาก โอเค
- เรามีเวลาเหลืออีกเยอะ - ใช่
ผมคิดว่าผมรู้สึกดีกับพวกเขา
พวกเขาดีใจมากที่มีคนคุยกับลูกเขา
โดยเฉพาะแม่เขา
โอ๋ลูกสุดๆ
ปกป้องลูกตลอด ซึ่งพ่อเขาไม่ชอบ
พ่อเขา
เป็นไอ้เศษสวะ
เกลียดบ้านเกิดตัวเอง
ที่ที่เขาจากมา
ไม่รู้ทำไมพวกคุณถึงยอม ให้คนแบบนั้นออกมาได้
คุณน่าจะฝังกระสุน ใส่หัวเขาตั้งนานมาแล้ว
มีใครมาเยี่ยมไหม
ไม่
ทุกอย่างปกติ
อาทิตย์นี้พวกคุณจะบินไปไหน
เอ่อ นายเลือกสิ
- ปารีส - โอ้ ฉันล่ะเบื่อปารีส
งั้นเขาก็ไปปารีส ส่วนคุณไปบอมบ์เบย์
- เข้าท่า - ใช่
"มอสโก"
ขอบคุณครับ
- ดีใจไหมที่ได้กลับบ้าน - แน่นอนสิครับ
แม่รู้ว่าแม่บังคับให้ลูกมา
มันมีหลายเหตุผลน่ะครับ
แม่คิดถึงน้องชายลูกมาก
แต่เมื่อลูกกลับมาแล้ว
บางวันแม่ตื่นมา
ก็หายใจไม่ออก
ลูกต้องระวังตัวมากนะโอเลก
โธ่ แม่ ระวังตัวงั้นเหรอ เรื่องอะไรล่ะ
ที่นี่มันลำบาก ค่อนข้างอยู่ยาก
แม่ครับ
สวัสดี
- สวัสดีค่ะ - ไง
นั่นอะไร
ร้านมาริโอ้ส์ มื้อเที่ยงวันพรุ่งนี้
เดี๋ยวนี้สแตนซื้ออาหารให้เหรอ
เขากินเหมือนกับ เป็นแสนมื้อต่อวันเลย
เขาไม่ว่าหรอกถ้าหนูจะขอหยิบ พิซซ่าที่เขาเหลือไว้มาชิ้นหนึ่ง
แล้วเขาได้ทำผักให้กินบ้างไหม
อยู่บนพิซซ่า
จะเอาของหวานไหม
ไม่ค่ะ อิ่มแล้ว
เราจะดูโอลิมปิก อยากมาดูกับเราไหม
- ใช่ - ไม่ค่ะ
สวัสดีครับ
ขอพาสปอร์ต และเอกสารการเดินทางด้วยครับ
ถอดหมวกออกครับ
เดินทางเป็นครั้งแรกเหรอ
ใช่ครับ
คุณจะไปยูโกสลาเวียเหรอ
ลูบลิยานา
ช่วยมองผมด้วยครับ
เหตุผลของการเดินทางล่ะ
มาเยี่ยมครอบครัว
เชิญไปได้ครับ
จริงนะ ผมไม่มีทาง
จะไปขอเดตกับแอร์โฮสเตสแน่
ใช่ พวกเรามาคบกันได้เพราะญาติของฉัน
- ใช่ - ซึ่งรู้จักแบรด เพราะทัพอากาศน่ะ
งั้นคุณ...
และฉันคิดว่าชีวิตของเขามาดูดีจังเลย
- ได้ออกเดินทาง - ไม่ ผมเตือนเธอแล้ว
ตอนนี้ฉันต้อง เดินทางสี่คืนต่ออาทิตย์
และต้องใส่เครื่องแบบที่ รัดติ้วและน้ำหนักเพิ่มก็ไม่ได้
แถมต้องทำงานกับไอ้งั่งอย่างผม
ซึ่งเราไม่ได้เป็นลูกน้องกัปตันนะ
ขอสตูเพิ่มได้ไหมครับ มันอร่อยมาก
ได้จ้ะ
เห็นไหมเขากินเยอะ ลูกไม่เห็นกินเลย
ผมไม่หิว
มันจะทำให้ลูกป่วยนะ
ปล่อยเขาไปเถอะ
พูดอังกฤษๆ
ดีแล้วที่คุณไม่ใช่ทหารอากาศ
เพราะเครื่องบินมันสกปรก
ผู้โดยสารก็ไม่มีความสุข
และเครื่องบินตก
ก็เหมือนกับทั้งประเทศแหละ
สกปรก ไม่มีความสุข และตกต่ำ
คุณคะ
ก็มันเป็นความจริง
อยากกินอาหารก็ต้องต่อแถว
เห็นคนต่อแถวที่นี่ไหม ไม่ คุณไปที่ร้าน
พวกเขามีของมากมายหลาย อย่างเพลินตามากเลือกเลย
มา
คุณไม่เชื่อแน่ว่า
ในโซเวียตเป็นยังไงน่ะ
แย่มากเหรอ
หนึ่งห้องเราอยู่กันสามครอบครัว
เราใช้ส้วมร่วมกัน
ห้องน้ำ
โทรศัพท์เหรอ ต้องติดสินบน
แล้วรออีกสามปี
โทรศัพท์พัง ติดสินบน เครื่องทำความร้อนพัง ติดสินบน
คุณทำอะไรที่นั่น
บ่นไง
เหมือนกับอยู่นี่
คุณได้ยินผมบ่นเรื่องอเมริกาหรือไง
No comments yet. Be the first to leave one.