Spartacus

เอาเลย!

นั่นแหละ!

เจ้าจะไปรู้อะไร

ไปซะ!

หุบปากของพวกเจ้าได้แล้ว!

ให้เจ้าคนโรมันได้พูดบ้าง

เธรซกับโรม มีความแตกต่างกันอยู่ก็จริง

เราไม่ได้เป็นเหมือนดั่งพี่น้องกัน

แต่ขอให้มองข้ามเรื่องนี้ไปก่อน

เราควรรวมกันเป็นหนึ่ง

เจ้าบุกรุกดินแดนของพวกเรา

แล้วตอนนี้เจ้าจะมา ขอความช่วยเหลือจากเราหรือ

มาขอจับมืออย่างนั้นหรือ

ข้าไม่ได้มาขอจับมือ ข้ามานี่เพื่อแจ้งข่าวเท่านั้น

มิธริดาทีสและพวกกรีก โจมตีมาทางตะวันออก

บุกมาจากทางทะเลดำ

ซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านเรา

จริง

แต่พวกเกไตใช้ประโยชน์จากตรงนี้

พวกคนป่าจะรวมตัวกันทางตอนเหนือ

ไม่ถึงครึ่งสัปดาห์ ก็ไปถึงหมู่บ้านพวกเจ้า

เยอะแค่ไหน

หลายพัน

จงร่วมมือกับโรม

สวามิภักดิ์เป็นทหารกองหนุนของเรา และร่วมทำการศึกกับเรา

เพื่ออะไร

เพื่ออะไรกัน!

เพื่อชัยชนะ

แล้วจะรับประกันได้อย่างไร

พวกเกไตเคยบุกมาที่หมู่บ้านเรามาแล้ว

- ข่มขืนสตรีของพวกเรา - ใช่!

- เข่นฆ่าลูกหลานของเรา - ใช่!

ทุกครั้งที่ต้านพวกมันกลับไป

เพื่อแค่ให้พวกมันได้กลับมาเท่านั้น

เขาพูดแทรกขึ้นมา

แต่ก็เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

ถ้าเราจะเป็นพันธมิตรกับโรม

เป้าหมายต้องชัดแจ้ง

พวกเกไตต้องตาย

ทั้งหมดเลย

ตาย ทั้งหมด

สภาตัดสินแล้วใช่ไหม

เราจะทำสงคราม

ข้าได้ขอให้พระเจ้า ให้พรแก่ดาบของท่านแล้ว

เมื่อใดที่พวกเกไตหายไปจากแผ่นดินเรา

ก็จะไม่มีเหตุผลที่จะต้องจับดาบอีก

แล้วสามีข้าจะทำอย่างไร หากไม่มันอยู่ในมือ

ปลูกผัก เลี้ยงแพะ

สืบทายาท

ท่านจะไม่ต่อสู้อีกแล้วหรือ

ตลอดไป

เพื่อจะได้อยู่เคียงข้างเจ้า

ท่านจะเดินทัพเมื่อใด

ยามรุ่งสาง

ถ้าอย่างนั้น มาที่เตียงเถอะ

หากมีเพียงหนึ่งคืนให้เราอยู่ด้วยกัน

ข้าอยากใช้เวลานั้นให้เต็มที่

เข้มแข็งไว้ ภรรยาข้า

ข้าตื่นมาหวังจะเจอ ภรรยาข้าอยู่เคียงข้าง

นางตื่นขึ้นมาเพื่อสวดมนต์

เพื่อให้สามีนางยังอยู่กับนาง

ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้ว

- เราเคย - เคยหรือ

เทพเจ้ามาหาข้าเมื่อคืนนี้

ในฝันของข้า

พวกเขาให้เจ้าเห็นอะไร

สามีข้าคุกเข่าลง

ก้มหัวให้กับอสรพิษแดง

และชีวีเขาค่อย ๆ ดับลงไป

เจ้าคิดว่ามันหมายความว่าอย่างไร

เป็นคำเตือน

หากท่านไปสงครามนี้

ท่านจะต้องพบเจอแต่ความอับโชค

พวกเกไตบูชาสุนัขป่าภูเขา

พวกมันไม่ศรัทธาพวกงูหรอก

มันเป็นเพียงความฝันเท่านั้น

และหากมันไม่ใช่ล่ะ

ข้าขอให้คำมั่นกับเจ้า ซูรา

ด้วยเกียรติและเลือดเนื้อ

ของชายชาตรี

ไม่มีสิ่งใดสามารถรั้งข้า ให้กลับมาสู่อ้อมแขนเจ้าได้

ไม่ใช่พวกเกไต ไม่ใช่พวกโรมัน

หรือแม้แต่เทพเจ้าก็ตาม

ค่ำคืนช่างหนาวเหน็บ

หากไม่มีท่านอยู่แล้วข้าจะทำอย่างไร

ถกกระโปรงเจ้าขึ้นสิ

เก็บผ้าของข้าไว้ที่ต้นขาเจ้า

ความคิดถึงจะทำให้เราทั้งคู่อุ่นใจ

ฆ่ามันให้หมด

เพื่อเจ้า

บุก!

รักษาแนวไว้!

ข้าจะข่มขืนผู้หญิงของเจ้า!

ข่มขืนให้หมด!

พวกโรมันบัดซบอยู่ที่ไหน

ไม่ต้องปราณีพวกมัน!

โรมัน เคลื่อนทัพ!

พวกเจ้าจะไปไหน

ช้าไปหน่อยนะ

เกะกะเปล่า ๆ

อาจมข้ายังรสชาติดีกว่านี้อีก

ข้าทำมาจากของที่พวกเขาให้มา เดรนิส

มีแต่ไส้กับกระดูก

พวกเกลเบอร์กับโรมันได้กินเนื้อ

เราได้กินหลังสุด ได้ส่วนแบ่งแต่ของเหลือ ๆ

แต่ต้องเป็นพวกแรกที่ถูกส่ง ไปสู้กับพวกป่าเถื่อนนั่น!

เจ้าแม่ทัพเกลเบอร์อาจจะ กลิ้งออกมาจากเต็นท์อุ่น ๆ

แล้วพบว่าสุนัขรับใช้ชาวเธรซของเขา กลับบ้านไปหมดแล้ว

จะว่าอะไรหรือ เจ้าหนุ่ม

หนึ่งคำ

และคำนั้นคืออะไร

คือคำที่ข้าให้กับพวกโรมัน

ด้วยเลือดและเนื้อของข้า

เราทำได้แล้ว เราไล่พวกเกไตไปได้

เราปกป้องแผ่นดินของเราเองได้!

เราให้คำสัญญาไว้แล้ว

ในหมู่บ้านข้า มันเป็นสิ่งสำคัญ

หมู่บ้านเจ้า

นั่นคือเหตุผลที่เจ้ามางั้นหรือ เพื่อปกป้องหมู่บ้านเจ้างั้นหรือ

หรือบางทีเจ้าแค่อยากทำให้ อีหนูของเจ้าประทับใจ

ด้วยเรื่องที่เจ้าไปสงครามก็ได้

แทงใจดำล่ะสิ

คำสัญญาและศักดิ์ศรีบ้าบอน่ะสิ

กลับบ้านไปนอนกกอยู่กับเมียเจ้าเถอะ

แม่ทัพมาแล้ว

ท่านแม่ทัพต้องการอาสาสมัคร ไปสังเกตการณ์ในแนวหน้า

เจ้า กลับมารายงานยามรุ่งสาง

หรือไปโดยไม่มีส่วนแบ่งซะ

คำว่า "ได้โปรด" ก็คงจบไปแล้ว

ค่อยมาสะสางเรื่องนี้กันทีหลัง

หากเราตายก่อนล่ะ

ถ้าเช่นนั้นเท้าข้าจะตาม ไปเตะก้นเจ้าที่โลกหน้า

- อิลลิเธีย - ถ้าข้าเป็นมือสังหารล่ะ

ข้าก็คงเป็นจะเป็นหม้ายแล้ว

ข้าต้องโศกเศร้านานแค่ไหน กว่าจะแต่งงานใหม่ได้กัน

เจ้าทำเกินไปแล้ว

ห้ามผู้หญิงเข้ามาในค่ายทหารนะ

- ข้าหลบแล้ว - เจ้าเนี่ยนะ

คนของท่านพาข้าหลบพวกยามมา

หลังจากข้าขู่ว่าจะเปลือยกาย วิ่งรอบค่าย

แล้วตะโกนบอกว่ามันบังอาจ แตะต้องเมียของแม่ทัพ

พ่อของเจ้ารู้ไหม ว่าเจ้าอยู่ที่เธรซ

ขอเถอะน่า เขาก็เอาแต่ยุ่งอยู่กับ พวกสมาชิกในสภานั่นแหละ

เขาคิดว่าข้ายังอยู่ที่คาปัวอยู่เลย

น่าเบื่อสุด ๆ

ฝนไม่ตกมาเป็นชาติแล้ว

เจ้าน่าจะเขียนจดหมายมา

ท่านก็คงไม่ให้ข้ามา

ข้ากำลังอยู่ระหว่างทำสงคราม

ข้ามีของขวัญมาให้ท่านด้วย

สิ่งที่จะทำให้ท่านนึกถึงโรม

ไวน์เซสตี้

ข้าจะรินไวน์ให้ท่าน ส่วนท่านก็เล่าเรื่องสงครามมา

เรื่องมันนิดเดียวเอง

มิธริดาทีสและพวกกรีกบัดซบของเขา

เคลื่อนทัพมาทางตะวันออก ของทะเลดำ

ข้าอยู่นี่

คอยปกป้องชายแดนทางเหนือ ในดินแดนสวะแห่งนี้

จากพวกคนป่าสวะ ๆ พวกนั้น

มิธริดาทีส

ชัยชนะของท่าน จะทำให้ ชื่อของท่านกระฉ่อนไปทั่วโรม

ค็อตต้า เป็นผู้นำทัพ

เขาขโมยความชอบของท่านนะ

เขาเป็นกงสุล เขาถนัด เรื่องขโมยอยู่แล้ว

ท่านพ่อต้องผิดหวังแน่

เขากันตำแหน่งนี้เพื่อให้ท่าน ได้ยิ่งใหญ่นะ

ท่านกลับมาอยู่นี่ ไร้ความหมาย

ข้าก็ทำเท่าที่ทำได้แล้ว

แน่นอนอยู่แล้ว

ข้าแค่อยากให้ท่านกลับมาบ้าน

ท่านพ่อวางแผนจะไปชม กลาดิเอเตอร์ทั้งวันเลย

ที่คาปัวพูดกันให้ทั่วเลย

ข้าเพิ่งนึกได้ว่าใกล้เลือกตั้งแล้ว

ยังไม่สายที่จะหาเสียงนะ

ถ้าสิ่งต่าง ๆ เริ่มคลี่คลาย

ท่านก็อาจจะได้อยู่เคียงบ่าเขา

ถ้านะ

จริงจังเหลือเกิน ไม่มีอารมณ์ขันเสียเลย

มาสิ ท่านยังไม่ได้ลิ้มรสของขวัญเลย

พวกมันกำลังแหกค่าย

ปอดแหกเหลือเกิน

วิ่งหนีหางจุกก้นไปเลย

พวกมันคงหนีไปภูเขาทางเหนือ

คบเพลิงมุ่งไปทางตะวันตก

ตะวันตกงั้นหรือ

พวกมันจะโจมตีหมู่บ้าน ที่อยู่ระหว่างทางนั้น

หมู่บ้านพวกเรา

เจ้าพวกสารเลวเอ๊ย

พวกมันฝ่าช่องเขาทางนี้

ไม่เกินสี่วันก็ไปถึง หมู่บ้านด้านล่าง

ทั้งอาหาร เสบียง ผู้หญิง ไร้การปกป้อง

มันง่ายที่จะยอมแพ้ต่อภูเขาในยามดึก

ข้าควรส่งทหารโรมันให้ ไปตรวจดูสถานการณ์ให้เรียบร้อย

ส่งเทพเจ้าลงไป ก็มารายงานเหมือนเดิมนั่นแหละ

ไปได้แล้ว

ถ้าเราเดินทัพตอนกลางวัน เราก็จะ...

ไปได้แล้ว!

พวกคนป่านั่นไปทางตะวันตก

คงอย่างนั้น

ก็ไกลจากพวกมิธริดาทีสและพวกกรีก