Being Human

Στα προηγούμενα επεισόδια...

Σκέφτηκαν πως αν έβλεπες την ταινία, θα με ήθελες και γύριζες πίσω.

- Νόμιζαν πως δεν θα άντεχες. - Δε βλέπω αυτή η σχέση να οδηγεί κάπου.

- Δεν θα τα καταφέρεις από μόνη σου. - Μπορεί και όχι.

Λόρεν.

Την Άννι τη σκότωσε ο Όουεν.

- Όουεν, σε παρακαλώ κοίτα. - Σκύλα.

Που ανήκω εγώ;

Που χωράω; Ποιοι είναι οι άνθρωποι μου;

Ποια είναι τα πιστεύω μου;

Όλοι διαλέγουμε τη φυλή μας. Είναι αυτή η ανάγκη να ανήκεις...

να ζεις εντός ορίων.

Γιατί είναι τρομακτικά εκεί έξω, στο περιθώριο...

Μερικές ταμπέλες μας τις επιβάλλουν. Μας σταμπάρουν, μας διαχωρίζουν...

μέχρι να γίνουμε σαν τα φαντάσματα, να περιφερόμαστε στις ζωές των άλλων.

Μόνο άμα αφήσουμε τις ταμπέλες να μείνουν.

Μπορεί να σπαταλήσεις ολόκληρη τη ζωή σου προσπαθώντας να δεις ποιος είσαι.

Όταν όμως συνειδητοποιήσεις ποιος πράγματι είσαι, τότε αρχίζεις να ζεις.

Being Human Σεζόν 1 Επεισόδιο 4

Fight For Freedom The GreekTVsubS Supporters

Απόδοση Διαλόγων X-BeingHumanTeam

Που την κρύβεις;

Που είναι η Λόρεν;

Δεν παίρνει ποτέ τηλέφωνο, δεν γράφει...

Πήγαινε φέρ' την. Θα έρθει μαζί μου.

Λυπάμαι, Μίτσελ, αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Δεν θα το αποφασίσεις εσύ αυτό, Χέρικ.

Βασικά εγώ το αποφασίζω. Γιατί την πληγώνεις συνέχεια, Μίτσελ.

Την πληγώνεις συνέχεια.

Την στρατολογείς, ωραία. Όμως μετά την παρατάς.

Ξυπνάει κι είναι μ' εμάς. Δεν ξέρει που βρίσκεται...

σε φωνάζει, κι εντάξει. Την φροντίζουμε όσο μπορούμε και μετά. Χριστέ και Κύριε.

Και μετά προσπαθείς να την πάρεις πίσω.

Εκείνη ήρθε σε μένα.

Που αλλού να πάει; Δεν μπορεί να καλέσει την Πρόνοια, μπορεί;

Όταν εγώ σε στρατολόγησα, δεν σε εγκατέλειψα.

Σε φρόντισα. Ξέρεις γιατί;

- Επειδή είχα την ευθύνη σου. - Τη βοηθούσα.

Με το να την κάνεις να πιστέψει αυτές τις γελοίες... ιδιοτροπίες σου;

- Τις ποιες; - Ότι κάνεις με τον τριχωτό σου φίλο.

Μασκαρεύεστε, προσποιείστε ότι είστε άνθρωποι. Είναι ένα παιχνίδι.

Δεν... δεν είναι παιχνίδι.

Το να συναντιέστε σε ξενοδοχεία λες και είστε τι; Εραστές;

Της ξεσκίζεις τη θνητότητα και μετά πας να το αναπληρώσεις με αυτά τα...

τα απομεινάρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Είναι σκληρό, Μίτσελ.

Γιατί δεν την αφήνεις να είναι αυτό που την έκανες;

- Και να την αφήσω σε σένα; - Τουλάχιστον είμαστε σταθεροί.

Χέρικ, την ανάγκασες να πηδήξει κάποιον και μετά να τον...

- σκοτώσει όσο εσύ το βιντεοσκοπούσες. - Το παρακολούθησες δηλαδή;

- Δεν ήξερα τι ήταν, έτσι; - Μέχρι το τέλος.

- Τι είπες; - Το είδες. Ως το τέλος.

Όπου ο τύπος πέθανε.

Όπως είπα, δεν ήξερα τι ήταν.

Τι επιμέλεια.

Πήγαινε κάνε αυτό που θες.

Πήγαινε να το βγάλεις από μέσα σου.

Πήγαινε κάνε αυτό που θες και γύρνα σπίτι.

Πάντα θα υπάρχει ένα μέρος για σένα, όπως υπήρχε και για τη Λόρεν.

- Πρόσεχε που πατάς. - Τι συνέβη εδώ;

Μου έπεσε ένα πιάτο.

Τι...;

Πείτε μου την αλήθεια, είναι πολύ φανταχτερό;

Δεν νομίζω πως θα πω ναι, αλλά θα βοηθήσει αν εξηγήσεις λίγο.

Ναι, συγγνώμη. Θα δω τη Νίνα αργότερα.

Δεν είναι ραντεβού. Αλήθεια, δεν είναι ραντεβού.

Δεν είναι ραντεβού στην παμπ, ούτε στο εστιατόριο, ούτε κάπου αλλού.

Σε παμπ με φαγητό. Δεν είναι ραντεβού ούτε στην παμπ με φαγητό. Άννι;

Μοιάζεις με το προσωπικό του μπαρ.

Το δέχομαι. Την τελευταία φορά που το φόρεσα...

κάποιος με ρώτησε αν είχε τελειώσει ο μουσακάς, οπότε...

Αυτή η κούπα κουνήθηκε μόνη της;

Ίσως βαρέθηκε μαζί με τις άλλες κούπες κι αποφάσισε ότι ήθελε λίγο χρόνο μόνη.

Θα σκάσεις μύτη έτσι στο μη-ραντεβού;

Λίγο υπερβολικό;

Συμφωνείς μαζί του;

Είναι απαίσιο.

- Κράτησα την απόδειξη. - Λοιπόν;

Μπορούμε να ξεχάσουμε την κούπα και το πιάτο;

Τι έγινε με το πιάτο;

Πότε άρχισε αυτό;

Όταν έμαθα για τον Όουεν. Και απ' όσο ξέρω, ίσως είναι τελείως φυσιολογικό.

Όταν μαθαίνεις ότι ο αρραβωνιαστικός σου σε δολοφόνησε γίνεσαι "πεταχτό" φάντασμα.

- Κακοποιό πνεύμα. - Αφού ξέρεις πως πάει.

Ξέρεις πως μπορώ να το κατευθύνω; Θέλω να καθαρίσω πίσω από το ψυγείο.

Άννι, ακόμα προσπαθείς να χωνέψεις το γεγονός ότι ο Όουεν σε σκότωσε.

Ίσως δεν είναι και ότι καλύτερο να καθαρίσεις τώρα την κουζίνα.

Πραγματικά δεν μπορείς να το ελέγξεις, έτσι;

- Αυτό δείχνει πως δεν νοιάζεσαι καν. - Αλήθεια;

Ίσως δε χρειάζομαι τη συμβουλή σου. Ίσως καταλαβαίνω τις γυναίκες λίγο καλύτερα.

Ίσως είσαι απ' αυτούς τους τύπους.

- Ποιους τύπους; - Που μόλις πηδήξουν γίνονται υπερόπτες.

Πάντα ήμουν... δεν είμαι. Σε παρακαλώ, μην το αποκαλέσεις "πήδημα".

Με τη Νίνα είναι κάπως πιο... ποιητικό. Ναι, πολύ αστείο.

Ο λυκάνθρωπος είναι ρομαντικός. Αν και το σεξ ήταν πολύ άγριο.

- Γαμώ το... - Τι;

Τίποτα.

Όχι, μόλις το σκέφτηκα. Ήμουν πάνω στην αλλαγή όταν εγώ και η Νίνα...

Ναι.

- Είχα τον λύκο μέσα μου. - Το ίδιο και η Νίνα.

Σταματήστε να χαχανίζετε, δεν είναι αστείο.

Μου αρέσει πολύ η Νίνα και θα ήθελα να της αρέσω κι εγώ.

Όμως τι και αν της αρέσει μόνο ο λύκος;

Ευχαριστώ για το "Όχι, Τζωρτζ. Πως μπορεί να είναι αυτό δυνατό;"

Κανείς δεν σε θέλει εδώ.

Μπορώ να κάνω ότι θέλω.

- Τι κάνετε, παιδιά; - Άντε χάσου.

- Επαναλαμβάνεις λίγο; - Με άκουσες. Νομίζει πως μας έχει.

- Είσαι 3 χρονών. - Το αγόρι σου είναι;

- Άσ' τον ήσυχο. - Άντε γαμήσου, γκοθάκια.

- Μην το παρατραβάς. - Τι θα κάνεις δηλαδή;

- Μη. - Αλλιώς τι;

- Δεν θες να μάθεις. - Θέλω, γι' αυτό ρώτησα.

Όχι, δεν θέλεις.

Μείνετε μακριά του, κυρία. Είναι εξωγήινο φρικιό.

Μπορούσα και μόνος μου να τους καταφέρω.

Εγώ δεν μπορούσα στην ηλικία σου.

Όχι, αυτή ήταν η εκδίκηση μου για όλα τα καθικάκια που με πείραζαν.

Μεταξύ μας, ήμουν ο πιο ξενέρωτος από τους ξενέρωτους.

Τι τρέχει; Ποια ήταν αυτά τα παιδιά;

- Καθυστερημένα από το σχολείο. - Μπέρνι.

Κάνουν τη ζωή του γιου σου λίγο δύσκολη. Είναι ο γιος σου, σωστά;

- Ναι, εσύ ποιος είσαι; - Με βοήθησε να τους ξεφορτωθώ.

Με λένε Μίτσελ. Μένω απέναντι.

Αυτοί είναι οι σύγχρονοι καιροί. Δεν ξέρω καν τους μισούς γείτονες.

Και ο Μπιν Λάντεν να έμενε δίπλα δεν θα το ήξερα.

- Φλερ. - Ορίστε;

Εγώ. Ξέρω πως ακούγεται σαν αναρρόφηση, αλλά αυτό είναι το όνομα μου. Φλερ.

- Χάρηκα. - Και ο Μπέρνι.

Πέρνα μέσα για ένα φλιτζάνι.

Χαμομήλι.

Μάλιστα.

Δεν έχει δηλαδή καφέ;

Σκατόπαιδα. Το λέω όντας μάνα, αλλά τα παιδιά είναι άτιμα.

Όχι εσύ. Απλά το πως φέρονται το ένα στο άλλο.

Που πειράζουν όποιον είναι διαφορετικός.

- Δεν είμαι διαφορετικός. - Είσαι διαφορετικός.

Είσαι ευαίσθητος, ευγενικός όχι σαν εκείνους τους νταήδες.

Μαμά, με κάνεις να ακούγομαι λες και είμαι γκέι.

Θα το πω στο θείο Φρανκ και στο θείο Πάολο ότι το είπες αυτό.

Δεν είναι κακό να είσαι ευαίσθητος, έτσι δεν είναι Μίτσελ;

Καθόλου.

Δεν φταίνε τα παιδιά. Όχι αν αναλογιστείς ποιοι είναι οι γονείς.

Χριστέ μου!

Συγγνώμη.

- Όχι, δεν έχουμε γεννηθεί μαλάκες. - Μαμά, με ντροπιάζεις.

Και είσαι ένας από τους καλούς.

Η κακομοίρα η Κίσα είναι χάλια.

- Κάνει εμετό, ξερνάει τ' άντερα της... - Κατάλαβα.

Τι να πεις; Είναι από μεθύσι, αλλά κάποιος πρέπει να καλύψει τη βάρδια της.

Και έβαλες τα καλά σου.

- Όχι, πάντα φοράω... μαύρα. - Έχεις θυμώσει μαζί μου.

Όχι, η αφοσίωση για τη δουλειά σου είναι τόσο... ελκυστική.

Το πάθος σου, η αφοσίωση σου είναι εκεί πάνω με...

- Το στήθος μου; - Όχι.

- Δεν είναι δηλαδή όλα αυτά; - Όχι, ναι. Ναι.

Όχι, απλά είναι η χειρονομία.

Μπορεί να μην πάμε στο εστιατόριο, αλλά έχω μια ωρίτσα πριν φύγω...

Να παραγγείλουμε απ' έξω;

Εννοείς ότι μπορούμε να...

Μπορούμε... δεν μπορούμε;

Ναι, φυσικά και μπορούμε...

μα το θέμα είναι ότι μπορεί να περιμένεις το ίδιο...

- Γαμώ το. - Πολύ δυνατά;

- Ναι, λιγάκι. - Νόμιζα πως σου άρεσε έτσι.

Αυτό ήθελα να πω, Νίνα.

Δεν είμαι κατά του άγριου, όχι εντελώς, αλλά...

...δεν θα είναι πάντα σαν την προηγούμενη φορά.

Δόξα τω Θεώ!

- Νόμιζα πως ήσουν εντυπωσιασμένη. - Κατάπληκτη θα έλεγα.

Να τα πάρουμε λίγο πιο αργά τα πράγματα;

Αν θες κι εσύ.

Μην με παρεξηγήσεις, δε λέω να βάλουμε...

ζώνη αγνότητας, όπως τα Αμερικανάκια "πηδιούνται όσοι είναι τρελοί".

Να το πάμε λίγο πιο αργά. Στα λουλούδια και στο ρομάντζο.

Ακριβώς.

- Πως πάει; - Μια χαρά καλά.

Εσύ είσαι. Δυο φορές σε μια μέρα. Μας παρακολουθείς;

- Όχι. Μήπως εσείς εμένα; - Μόνο αν πηγαίνεις στο Βασιλόπουλο.

- Περιμένω κόσμο απόψε, άστα να πάνε. - Τότε γιατί τους κάλεσες;

- Ήμουν μεθυσμένη. - Εσύ θα σπρώχνεις το καρότσι;

Ναι καλά. Θα πάω στο κέντρο. Θες να έρθεις;

- Φυσικά και δεν θέλει. - Δεν με πειράζει. Δεν κάνω κάτι άλλο.

Ναι, το ξέχασα. Όλοι οι άντρες είναι παιδιά κατά βάθος.

- Και ο μπαμπάς του το ίδιο. - Έχουν χωρίσει, μα μιλάμε συνέχεια.

Σου συμπεριφέρεται λες και είστε συμπαίκτες, έτσι δεν είναι;

Οποιαδήποτε δικαιολογία για ν' αρχίσει το παιχνίδι.

- Θα τον πάω εγώ. - Μαμά;

- Σε πειράζει; - Ποιο;

Που θα πάω μαζί του. Θέλω να πω, ούτε που με ξέρεις.

Δεν πιστεύω πως τα παιδιά πρέπει να ζουν μέσα σε μια γυάλα.

Στο τέλος θα πρέπει να ακολουθήσουνε το δρόμο τους, έτσι δεν είναι;

- Άντε πήγαινε να περάσεις καλά. - Σ' ευχαριστώ.

- Τα λέμε μετά. - Τα λέμε, γεια.

- Δεν το είδες αυτό. - Όχι.

- Μίτσελ, όταν ήσουν παιδί... - Ναι;

Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

- Ευτυχισμένος. - Μόνο αυτό;

Ο κόσμος τότε δεν έκανε καριέρα.

Από εκεί που ήμουν, κατέληγες είτε στην εκκλησία, είστε στο στρατό όπως εγώ...