Anna Karenina

In mijn droom, hou ik me altijd vast aan een tak,

terwijl ik weet, dat de dood me onvermijdelijk te wachten staat.

De angst om te sterven, zonder ooit liefde gekend te hebben,

was groter dan de angst voor de dood zelf.

Ik weet nu dat ik niet alleen was in de gruwel van deze duisternis.

Dat gold ook voor de angst van Anna Karenina.

Toen kwam er een druppel honing in mijn leven,

die zoet genoeg was om mijn ogen af te leiden van de wrede waarheid.

Zij was prinses Ekaterina Scherbatsky.

Dank u, Konstantin Dmitrich.

Ik wist niet dat je in Moskou was.

Ik ben gisteren aangekomen.

Ik bedoel, vandaag.

Ik was van plan om je op te zoeken.

Ik wist niet dat je zo goed kon schaatsen.

Ik ben slecht.

Het gerucht gaat dat je een hele goede schaatser bent.

Jaren geleden. Dat was vroeger mijn passie.

Schaats met me.

Zo saai op het platteland in de winter.

Helemaal niet. Ik heb het erg druk.

Mama zei dat je daar als een barbaar leeft

en boerenkleren draagt.

Er komt meer bij kijken dan je denkt.

Het is erg wetenschappelijk.

Blijf je hier lang?

Ik weet het niet. Dat hangt van jou af.

Mama wacht op me.

- Mag ik je bezoeken? - We zijn donderdag thuis, zoals gewoonlijk.

Vandaag dan.

Tot ziens!

Je zei dat je mijn advies wilde over een delicate zaak?

Ja, Stiva.

Ik denk dat ik verliefd ben...

maar ik ben te gewoon en te oud.

Ze zou van me kunnen houden als een vriend,

maar ik moet knap en opvallender zijn

om haar van me te laten houden als een echtgenoot.

Wie is het gelukkige meisje?

Kun je het niet raden?

Ik zou je zwager zijn. - Kitty.

Denk je dat dat mogelijk is?

Waarom niet? - Wees alsjeblieft eerlijk tegen me.

Ik zal je eens wat zeggen.

Mijn vrouw Dolly is een geweldige vrouw.

- Ze kan door mensen heen kijken. - Wat bedoel je?

Ze vind je niet alleen leuk,

maar ze zegt dat Kitty zeker je vrouw wordt.

Ze zijn immers zussen.

Ze... Zei ze dat?

Konstantin Dmitrich Levin.

Oh, God.

Hij is vroeg gekomen.

Ik ben niet op het juiste moment gekomen.

- Ik ben te vroeg. - Oh, nee.

Dit is wat ik wilde...

om jou alleen aan te treffen.

De gasten zullen hier zo zijn.

Ik zei dat ik niet wist of ik hier lang zou blijven...

dat het van jou afhing.

Ik bedoelde...

Ik bedoelde te zeggen...

Wordt mijn vrouw.

Dat kan niet.

Vergeef me.

Het mocht niet zo zijn.

Kijk eens, Konstantin Dmitrich.

Blijf toch. Neem wat thee.

Ah, Konstantin Dmitrich.

Terug in ons corrupte Babylon.

Is Babylon hervormd, of ben je verdorven?

Dat je mijn woorden zo goed onthouden hebt.

Ze moeten indruk op je gemaakt hebben.

Natuurlijk. Ik noteer alles wat je zegt.

Wat is er vandaag met Levin aan de hand?

Waarom begint hij niet aan een van zijn tirades? - Alstublieft.

Konstantin Dmitrich.

Hoe komt het dat de boeren in ons dorp Kaluga alles aan drank hebben uitgegeven,

en nu niets aan ons betalen?

Wat heeft dat te betekenen?

Je bent altijd zo vol lof over boeren.

Laat me je voorstellen.

Konstantin Dmitrich Levin,

Graaf Alexei Kirillovich Vronski.

Konstantin Dmitrich veracht en haat de stad en ons stedelingen.

Woont u het hele jaar op het platteland?

Ik denk dat het nogal saai moet zijn in de winter.

Helemaal niet, als je werk te doen hebt.

Je kunt trouwens niet saai zijn in je eigen bedrijf.

Ik hou van het platteland. - Ik zou me dood vervelen.

Je kunt gewoon niet leven zonder verfijnde conversatie.

Gravin Nordston vertelde me...

over een demonstratie van een spiritistische seance die ze bijwoonde.

Dat zou fascinerend zijn.

Ik heb nog nooit iets bovennatuurlijks gezien.

Geloof jij in geesten, Konstantin Dmitrich?

Waarom vraag je me dat? Je weet wat mijn antwoord zal zijn.

Maar ik wil je mening horen.

Volgens mij bewijzen spiritistische seances alleen maar

dat de zogenaamde ontwikkelde klasse niet beter is dan de boeren.

Ook zij geloven in de boze ogen en geesten. - Maar ik heb het zelf gezien.

Maar denk je niet dat er iets in zit?

Als we het bestaan toegeven van elektriciteit,

waar we niets van weten,

waarom zouden er dan geen nieuwe krachten bestaan die ons nog onbekend zijn?

Omdat met elektriciteit, als je wol en hars tegen elkaar wrijft,

je steevast een herkenbaar fenomeen produceert.

Maar met deze hocus pocus...

Laten we het nu proberen.

Laat het ons proberen, Prinses Kitty.

Hallo.

Ah, Stiva.

Met wie heb je een afspraak? - Mijn moeder.

- Je werd gisteravond gemist. - Waar?

Het Château des Fleurs, natuurlijk.

Mijn God, er was een prachtig klein meisje die de cancan deed.

Ik ging naar huis.

Ik voelde me zo goed toen ik wegging bij de Scherbatsky's,

dat ik nergens anders heen wilde.

Aan het merkteken van je paard, kan je een goed ras herkennen.

Een verliefde jongeman kan je aan zijn ogen herkennen.

Wie ga je ontmoeten?

Ik kom voor een mooie vrouw.

- Werkelijk? - Schaam je.

Mijn zus Anna.

Karenin's vrouw?

Ja. Je moet haar kennen.

Ik denk van niet.

Ik ken Karenin van gezicht en van reputatie.

Je hebt een zeer illustere zwager. Heel hoog in het Ministerie.

Ja, een opmerkelijke man.

Niet onze soort.

Zoals je vriend Levin. Ik heb hem gisteravond ontmoet, een onuitstaanbare vent.

Je waardeert mijn Levin niet.

Maar gisteren was er een reden waarom hij uit zijn doen was.

Je bedoelt toch niet dat hij, uh...

Levin is al zo lang verliefd op Kitty,

en ik heb medelijden met hem.

Dus dat is het.

Excuseer me.

Heb je mijn telegram gekregen?

Hoe gaat het met je? Goed?

- Goede reis, mama? - Anna Arkadyevna!

Kun je je broer niet vinden?

Stiva, hier!

Ze is erg charmant.

Arm meisje. Haar man weigert met haar mee te reizen. Hij zegt dat hij het te druk heeft.

Gravin, u hebt uw zoon ontmoet, en ik mijn broer.

Sorry dat ik u niet herken, maar ik geloof niet dat we elkaar eerder ontmoet hebben.

Anna Arkadyevna heeft een zoontje van 8, Seriozha.

Ze zijn nog van elkaar nooit gescheiden geweest, en ze maakt zich zorgen omdat ze hem achtergelaten heeft.

Echt, Anna, je kunt niet verwachten hem nooit te verlaten.

- Tot ziens, gravin. - Vaarwel, mijn liefste.

Heel charmant.

Verschrikkelijk.

Hij is dood.

Het is een slecht voorteken.

Onzin. Je bent gekomen.

Dat is het belangrijkste.

Je kunt je niet voorstellen hoezeer ik op je reken.

Stiva, ik weet dat het jouw schuld is. Ontken het maar niet.

9 jaar... mijn kinderen...

Alles wordt weggegooid vanwege een kortstondige misstap.

Dat klopt.

Het was niet leuk dat zij de gouvernante van de kinderen was.

Wat kan ik doen?

Zet me bij je huis af en ga terug naar de rechtbank.

Is dit Grisha? Wat is hij gegroeid!

Wat zie je er gelukkig en goed uit.

Hij vertelde het me. Hij ontmoette me op het station.

Grisha, ga Tanya zoeken.

Natuurlijk is ze jong,

en ze is mooi.

Mijn jeugd en uiterlijk zijn weg,

genomen door hem en zijn kinderen.

Ik haat hem.

Ik wil niet voor hem opkomen,

maar wat is het beste om te doen in deze vreselijke situatie, Dolly?

Stiva schaamt zich.

Maar hij bedreef de liefde met haar.

Ik verontschuldig me niet voor hem,

maar zo is het nu eenmaal.

Anna's missie om de breuk in de familie van haar broer te helen,

was niet anders dan mijn eigen verlangen om de band met mijn broer te herstellen,

zo wanhopig waren we allebei om liefde te voelen.

Goedenavond.

Neem me niet kwalijk. Is Nikolai Levin hier?

Er is hier een heer, Nikolai Dmitrich.

Nikolai.

Kostya.

Wat is er? Wat wil je?

Ik wil niets.

Ik kwam om jou te zien.

Je bent mijn broer.

Deze vrouw is mijn levensgezellin.

Maria Nikolajevna.

Ik heb haar uit een bordeel gehaald.

Maar iedereen die mij wil kennen, moet haar ook respecteren.

Goed dan, Masha,

avondeten voor 3, dan,