Queen of Tears (눈물의 여왕)

อะไรเนี่ย

จะมาประท้วงกันทำไม เราเป็นเหยื่อแท้ๆ

จ่ายค่าที่เนี่ยนะ

ขืนเรากลับบ้านตอนนี้ นรกแตกแน่

กลับไปก่อนดีกว่า

เราจะไปไหนได้อีกล่ะถ้าไม่ใช่บ้าน

โรงแรมเราก็ไปไม่ได้

ว่าไง เกรซ

คุณนายคะ ประตูหลังไม่มีคนค่ะ เข้ามาทางนี้ได้เลย

คุณเก่งที่สุดเลย เดี๋ยวเราไป

เลี้ยวกลับ เข้าทางประตูหลัง

ไงครับ กำลังมาใช่ไหม

เขียนให้ดีๆ หน่อยล่ะ

"ตระกูลบริษัทใหญ่สิ้นเนื้อประดาตัว ถูกถีบส่งออกจากบ้าน"

มาแล้วๆ

ทำอะไรอยู่ล่ะ เปิดประตูสิ

คุณนายต้องลงมาก่อนค่ะ

มีอะไร ฉันเหนื่อยนะ

รู้ไหมคะว่าประธานฮงมอบอำนาจให้คุณโม

จัดการทุกอย่างในควีนส์ทาวน์

ระหว่างที่เขาไม่อยู่

แล้วยังไง

เขาจะไล่เราออกจากบ้านเหรอ

ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ

ตอนนี้ที่นี่มีแต่พวกนักข่าว

กับคนมารวมตัวประท้วง

คุณโมอยากให้คุณนาย ไปอยู่เงียบๆ ที่อื่นก่อนจนกว่าเรื่องจะซาค่ะ

เขามีสิทธิ์ทำแบบนั้นเหรอ เราเป็นผู้อยู่อาศัยที่นี่

หุบปากไปเลย

อย่ามาพูดแทรกตอนผู้ใหญ่เขาคุยกัน

นี่พูดอะไรออกมา

ให้ตายสิ

ยังไม่เข้าใจกันสินะ

เดี๋ยว นี่

รถบริษัท คนขับรถ

โทรศัพท์ บัตรเครดิต ไม่ใช่ของพวกคุณแล้ว

คีย์การ์ดกับบัตรผ่าน เข้าออกบริษัทก็จะใช้ไม่ได้แล้ว

หมายความว่าไง นี่บ้านฉันนะ

นี่คุณ โทรหาตำรวจเดี๋ยวนี้เลย

เอาสิ โทรเลย

นักข่าวคงจะชอบกันน่าดู

อย่างน้อยเราก็เคยรู้จักกันมา

ฉันเลยเก็บข้าวของที่จำเป็นไว้ให้แล้ว

เชิญไปได้

- อะไรน่ะ - บ้าจริง

ขึ้นรถเลยครับ มีกล้องอยู่อีกฝั่ง

มันบ้าไปแล้วไหม ฮยอนอู

อีนังซึลฮี

มันกล้าดียังไงมาล็อกบ้านแล้วไล่เราออก

จากบ้านพ่อเรา

เรียกร้องสิทธิ์ในฐานะผู้อยู่อาศัยได้นะครับ

แต่ต้องทำเรื่องฟ้องร้องให้เป็นเรื่องเป็นราว

ใช้เวลาอยู่เหมือนกัน

แต่ปัญหาใหญ่สุดตอนนี้คือ

ประธานรวมสิทธิแปลงสภาพหุ้นไว้ในสัญญา

แล้วให้ครอบครัวเป็นผู้ค้ำประกันร่วม

อสังหาริมทรัพย์ หุ้น บัญชีธนาคารส่วนตัวของทุกคน

เลยถูกแช่แข็ง

โอ๊ย พ่อ

เดี๋ยวนะ จริงเหรอคะคุณ

ไม่รู้เหมือนกัน ผมก็สับสนไปหมดเนี่ย

มีใครมีลิปบาล์มบ้าง

มาขอลิปบาล์มอะไรตอนนี้

อย่าให้สื่อลงรูปพวกเราได้จะเป็นการดีสุด

ผมจะพาทุกคนไปที่ปลอดภัยก่อน แล้วเราค่อยหาทางวางแผนกัน

ทำไมซูชอลเงียบจังเลยล่ะ

นี่ ซูชอล พูดอะไรบ้างสิ

ตกลงยัยดาฮเยเมียเธอ ก็สุมหัวกับพวกนั้นอีกคนสินะ

เห็นไหมบอกแล้ว กอนอูหน้าไม่เหมือนพ่อมันเลย

อา

แล้วนี่ เราจะไปไหนกัน

- อะไร - อะไรน่ะ

เฮ้ย

- ใครมาเปิดไฟส่องตา - ใครมา

- เดี๋ยว - ใคร

นี่ที่ดินส่วนตัว

- อะไร - ฮยอนอูเหรอ

ใคร

ฮยอนอู

ฮยอนอู

ไม่รู้ว่าจะมา

พ่อครับ มีเรื่องด่วน

แบคฮยอนอู ทำไมไม่รับสาย

ไม่ได้กินข้าวครบมื้อเหรอ

หน้าตอบหมดเลย

- เปล่า คือ… - ไม่ต้องรู้สึกแย่

ดีแล้วที่ออกมาจากครอบครัวบ้าๆ นั่น

ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกนั้น หลังจากที่ไล่แกออกมา

ยังไงกรรมก็จะตามทัน

- เดี๋ยว… - ใช่

โคตรโล่งอกเลยที่ครอบครัวบ้านั่น

ถูกทำลายย่อยยับ สมน้ำหน้าพวกมัน

ลืมนังคนเจ้าเล่ห์นั่นซะ แล้วใช้ชีวิตให้มีความสุข

นังคนเจ้าเล่ห์นั่นก็มาด้วย

อ้าว

มาด้วยเหรอ

ไม่ใช่แค่แฮอินครับ

อ้าว

พ่อตาแกนี่ ไม่สิ

อดีตพ่อตารึเปล่า

แล้วนี่ มาทำอะไรกัน

สวัสดีครับ

สบายดีไหมครับ

ดีครับ

มาสวัสดีก่อน

- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ

ขอโทษด้วยนะคะที่มาโดยไม่ได้บอกก่อน

ไม่เป็นไรๆ

มาก็ดีแล้ว

ตามผมมาทางนี้เลยครับ

ฉันจะกลับโซล

- เรียกแท็กซี่ - แม่

ไม่มีแท็กซี่หรอกแถวนี้ ดึกป่านนี้แล้ว

งั้นฉันก็จะหาทางอื่น อยากทำอะไรก็ทำ

คุณ

คุณ

ไหนๆ เราก็มาถึงนี่แล้วนะ

ก็บอกแล้วไง ฉันไม่ได้อยากมา

โธ่เอ๊ย

อะไร

เหมือนจะเหยียบขี้วัวนะ

แม่ อย่าเข้ามา อย่าเซมาทางนี้

ทางนี้ก็อย่ามา

คุณคิม

อร่อยแล้ว

ฮยอนแท

ผมเก็บมาเยอะเลย

จะให้เข้าใจว่ายังไงดีล่ะเนี่ย

อะไรพ่อ

ทำไมฮยอนอูพาเมียเก่ากับครอบครัวมาถึงนี่

ก็เหมือนเกาหลีแหละครับ

ถึงจะมีเกาหลีเหนือเกาหลีใต้

แต่ตอนแข่งโอลิมปิก เราก็อยู่ทีมเดียวกัน

พูดอะไรของแก

เราจับมือกันตอนที่มีศัตรูร่วมกัน

แปลว่าพวกเขาอาจกลับมาคืนดีกันก็ได้งั้นเหรอ

อยู่ทีมเดียวกันก็จริง แต่มันก็ไม่ได้รับประกันว่าจะคืนดีกัน

- ไปเตรียมของเหอะ - อืม

มีอะไร

ที่คุณทำวันนี้ขอบคุณนะ

ฉันจะไปหาที่อยู่ใหม่พรุ่งนี้

เวลาแค่ชั่วข้ามคืน

มันไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก

ฉันรู้ ยิ่งเป็นเหตุผลที่เราไม่ควรอยู่ที่นี่

คงอีกพักใหญ่กว่าเรื่องจะเงียบ

นี่เป็นที่ที่ปลอดภัยและสบายที่สุดแล้ว

ไม่ใช่สำหรับฉัน

ฉันอยู่บ้านอดีตพ่อแม่สามีนะ

ไม่ใช่คุณ ผมต่างหาก

ที่นี่สบายสำหรับผม

ขอให้ผม…

ได้เห็นแก่ตัวช่วงนี้เถอะนะ

ตอนนี้ผมมีเรื่องให้จัดการเยอะเกินกว่า

จะมาห่วงคุณอีกคน

ไม่ต้องห่วงฉัน

เราหย่ากันแล้ว

เรื่องที่เกิดกับฉัน

หรือครอบครัวฉัน

มันไม่เกี่ยวกับคุณแม้แต่นิด

ผมจะหยุดห่วงคุณ

ทันทีที่คุณดีขึ้น

แต่ตอนนี้

มันเป็นไปไม่ได้

เพราะฉะนั้น

ช่วยเข้าใจด้วย

ก็แค่…

อยู่กับผม

คิดเหรอว่าอยู่ด้วยกัน

ในสถานการณ์แบบนี้จะทำให้เรามีความสุขขึ้น

เราจะเป็นทุกข์น้อยลง

ไม่ต้องคิดมากเรื่องวันนี้

โฟกัสแค่ว่าทำยังไงให้เป็นทุกข์น้อยลง

ฉันขัดเศษออกหมดแล้ว ส่วนกลิ่น…

คงต้องผึ่งให้แห้งอีกสักพัก

- เอาทิ้งไปเถอะ - อ้าว

ทิ้งทำไมคะ ดูแพงขนาดนี้

งั้นใส่นี่ไปก่อน

ส้นสูงนี่ล่ะคะ ให้ทิ้งไปเลยไหม

เอาไง

ตกลงจะให้ทิ้งหรือไม่ทิ้ง

ดูแพงจัง

น่าจะสักห้าแสนกว่า

ห้าล้านเลยเหรอ

ฉันไม่ได้เลือกมาที่นี่

ลูกชายคุณไวมาก

เขาลักพาตัวเรามาดีๆ นี่เอง

แม่ฉันที่เสียไปแล้ว

พูดถูกจริงๆ

แม่ฉันบอกว่า "เราไม่มีทางรู้อนาคตเลยจริงๆ"

ใครจะไปคิดว่าเราจะได้เจอกันอีก หลังจากบอกลากันครั้งก่อน

พี่สาวฉันชวนเราไปอยู่วิลล่าของเขาที่นัมแฮแล้ว

พรุ่งนี้เราจะไปแต่เช้าเลย

เอาสิคะ

แต่เผื่อใจไว้หน่อยก็ดีนะ

เชิญครับ

กินเลย

ครับ

อร่อยนะครับเนี่ย

ถูกปากไหมคะ

ครับ อร่อยมากครับ