Crash Dive

Crash Dive

Muat Turun Sari Kata Spanish

Maklumat siaran

CrashDive(1943)DVDRip
Ulasan oleh mexview

Tag

DVD
DVDRip
dvdrip
dvdr
HD
Diterbitkan pada: 2024-03-09
Muat Turun: 46
Masalah Pendengaran: No

Pratonton sari kata Spanish

200 baris pertama.

LA COOPERACIÓN Y ASISTENCIA DE LOS OFICIALES Y HOMBRES

DE LA BASE NAVAL DE SUBMARINOS DE NEW LONDON, CONNECTICUT

SE RECONOCE CON GRAN AGRADECIMIENTO

¿Oíste eso, mami? Aviones.

¿Aviones?

- ¡Lanchas torpederas! ¡A babor! - ¿Dónde?

¡Aquí estamos!

Dígale al número 14 que se separe, que recoja a los sobrevivientes.

Sobrevivientes a estribor. Avíseles que los vimos.

Arrójeles un cable.

- ¿Tienen agua, señor? - Sí, mucha, muchachito.

Periscopio a estribor.

Vuelvan todos al bote. A sus puestos.

¡Suelten amarras! Regresaremos por ustedes.

A sus puestos de batalla. Prepárense para un ataque a profundad.

El submarino perseguía a ese bote para destruir un buque de rescate.

Veamos qué podemos hacer por él.

¡LANCHA TORPEDERA HUNDE SUBMARINO ENEMIGO!

Comandante y parte de su tripulación que realizaron audaz rescate.

Asignado. Proceda a New London, Conn.

Preséntese ante comandante en jefe de la base de submarinos.

Randall Jacobs Jefe de Personal Naval

BASE DE SUBMARINOS DE LOS EE.UU.

- ¿Sí? - ¿Capitán Bryson?

El capitán no está aquí. Soy el almirante Stewart. ¿Qué ocurre?

Alguien quiere ver al comandante, señor. El teniente Ward Stewart.

- ¿Le digo que espere? - No, dígale que pase.

- Hola, Ward. - Vaya, tío Bob...

¿qué hace tan lejos de Washington?

Estoy en una gira de inspección. Adelante.

Gracias. Es un placer inesperado verlo aquí.

Se suponía que me iría esta mañana,

pero me quedaré hasta mañana a la noche.

Y me alegro, porque me dio esta oportunidad de verte. Siéntate.

Gracias. Quizás pueda decirme por qué me llamaron.

Ah, sí. Ya llegaremos a eso.

Primero, quiero decirte qué gran trabajo hiciste al hundir ese submarino.

- Gracias, señor. - Fue un trabajo bueno en todo sentido.

Cuéntame.

Pues, no hay mucho que decir.

Ese submarino alemán no tuvo ninguna posibilidad.

De hecho, ningún submarino tiene posibilidades contra esas lanchas.

- Te gustan esas lanchas torpederas. - ¿Gustarme?

Es absolutamente lo mejor de la fuerza.

Dijiste eso de los acorazados cuando estabas en uno.

La lancha torpedera es un pequeño acorazado, pero más fácil de maniobrar.

Y recuerdo tu entusiasmo por los cruceros cuando servías en ellos.

La lancha torpedera es un crucero diminuto, más fácil de manejar.

Y cuando estabas en los destructores...

La lancha es un destructor liviano, pero más veloz. Es un gran barco.

Comprendo exactamente lo que sientes.

Siento lo mismo sobre los submarinos y los hombres que los tripulan.

Son hombres elegidos. Elegidos por su carácter.

Su sentido del deber y la disciplina, sus corazones y sus cabezas.

Son un grupo de hombres maravillosos. No hay suficientes.

No hay suficientes oficiales entrenados.

Con respecto a mi orden de venir a New London, señor.

Fue mi sugerencia, Ward.

- ¿Cuánto pasaste en submarinos? - Dos años.

- Con un historial excelente, recuerdo. - Gracias, señor.

Me alegró mucho dejar los submarinos, si no le molesta que se lo diga.

Está muy bien. Me interesa tu opinión de los submarinos.

Bueno...

Adelante.

- ¿Extraoficialmente, tío Bob? - Extraoficialmente.

A mí me parece que no es vida ni para un perro, ni para un perro marino.

Prefiero hundirlos a tripularlos, siempre.

Bueno, amigo, parece que vas a tripularlos.

Pero las lanchas torpederas, tío Bob. No estaría feliz en ningún otro sector.

Los Stewart llevamos tres generaciones en la Marina.

- Somos felices en cualquier sector. - Sí, señor.

¿Crees que estoy atado a mi escritorio en Washington porque lo prefiero?

No, señor. Trabajo donde más me necesitan.

Y a ti te asignan donde más te necesitan.

Sí, señor, tiene razón. Perdone.

Estaré feliz de regresar a los submarinos.

- Ése es el espíritu. - Sin embargo...

¿Sí?

- Si puedo decirlo... - Adelante.

Esas lanchas torpederas son una obra de arte.

Los submarinos también.

- Así es. - Te presentaré al capitán Bryson.

Él te presentará a tu nuevo capitán.

Fue todo tan rápido que no tuve oportunidad de resolver algunos asuntos.

- ¿Podría tomarme el fin de semana? - Por supuesto.

Te mereces una licencia. Estoy seguro que se puede arreglar.

Gracias, señor.

Ahí van... a alta mar.

Pues, ahí van.

Sí, saldremos a esta hora la semana próxima.

Sí, señor, quizás.

¿Por qué dice "quizás", McDonnell?

No podemos partir sin un segundo comandante, ¿verdad, señor?

- Claro que no. - No tenemos un segundo comandante...

¿verdad, señor?

El capitán Bryson prometió que tendríamos uno la semana pasada.

Sí, señor, pero no nos asignaron uno la semana pasada.

Ni tampoco esta semana.

Y probablemente no nos asignen uno la semana próxima.

¿No? Ya veremos.

- ¿Cómo está, Dewey? - Buen día, señor.

Parece que necesita desahogarse.

- Sí, es cierto. ¿Puedo desahogarme? - Adelante. Abra las válvulas.

Acaban de partir un montón de submarinos, señor.

Todos los días salen y nosotros permanecemos atados al muelle.

Mis hombres están engordando y mi barco se está llenando de bálanos...

todo por un reemplazo, un reemplazo insignificante.

No les toca partir hasta la semana próxima, ¿verdad?

No, señor, pero no podremos partir a menos que consigamos a ese hombre.

¿Qué pasa en Washington, señor? ¿Por qué no destornillan al hombre...

de su silla giratoria y lo envían aquí para que podamos alejarnos del muelle?

Supongo que pregunta por su nuevo segundo comandante.

- Sí, señor. - Pues, aquí está.

Sr. Connors, le presento al teniente Stewart.

- Mucho gusto, señor. - Los veré luego, caballeros.

Me alegra conocerlo, Stewart. Espero que ignore la broma sobre la silla.

- Seguro. - ¿Cuál fue su última nave?

Una lancha, señor. PT 14.

De hecho, odié tener que dejarla.

Desarrollé un gran cariño por esos botes abiertos, veloces...

y francamente, esto será una desilusión.

- ¿Un cigarrillo, señor? - Gracias.

- Annapolis, ¿eh? - Sí, señor. La clase del año 36.

¿Quiere echarle un vistazo a la nave?

Pues, sabe, vine aquí con sólo un cepillo de dientes, señor...

y el almirante ha tenido la gentileza de darme licencia el fin de semana...

para poder encargarme de un asuntito personal.

- Si le parece bien a usted. - Me parece bien.

Todo el mundo dice que será una guerra larga.

Gracias, señor.

¿Y bien, capitán?

Ya tenemos nuestro segundo comandante, Mac.

Más bien, lo tendremos el lunes, espero.

Mac, regrese al barco y dígale al Sr. Brown que se encargue.

- Yo regresaré en un par de horas. - Sí, señor.

Abajo, niñas. Vamos. Así es.

Elbert, se encargará del equipaje y se encargará de las niñas...

y se asegurará de que suban al tren, ¿verdad?

- Sí, señorita. - Enseguida voy.

Cariño, me tenías preocupado. Creí que ibas a perder el tren.

Ah, Dewey, querido, lamento tanto llegar tarde...

...pero apenas me enteré.

¿Qué es esto, Jean, un entrenamiento prenupcial?

- ¿Mudarás a toda la escuela? - No, sólo las estudiantes con honores.

El viaje es un premio. La Srta. Bromley iba a llevarlas...

...pero tenía dolor de muelas, entonces me eligieron a mí.

Me pareció un poco repentino. ¿Adónde las llevarás, maestra?

Sólo a varios lugares de importancia histórica.

- ¿Cuánto tiempo estarás ausente? - Varios días.

- ¿Varios días? - Cuando partes en tu barco...

...es por varias semanas.

Ahora sabes lo que siento.

- ¿Quieres decir que me extrañas? - Eso quiero decir.

- Qué amable. - ¡A bordo!

Vamos.

Ojalá fuera un estudiante con honores, Jean, para poder ir también.

¿Por qué no vienes? Podrías tomar el próximo tren.

- ¿No puedes irte unos días? - Temo que eso es imposible.

- Ojalá pudiera. - ¿No puedes tener un día de licencia?

- No me tientes. - ¡A bordo!

Te extrañaré muchísimo, cariño.

- Escríbeme, ¿sí? - Te llamaré.

Que tengas un buen viaje.

- ¡A bordo! - Adiós.

Adiós. ¡Compré esto para ti!

- Buenas noches, cariño. - Buenas noches, Srta. Hewlitt.

Niñas, un minuto. Otra gente está intentando dormir aquí.

Buenas noches. Que duerman bien. A la cama.

Vamos. A dormir. Cierren.

Buenas noches.

- Es pequeño el mundo, ¿verdad? - ¿Qué hace en mi cama?

Estaba por hacerle la misma pregunta.

- ¿Qué hace? - Llamaré al camarero para que lo eche.

Yo no haría eso si fuera usted. Es probable que cree...

...una mala impresión no justificada por los hechos.

Especialmente porque ésta es mi cama.

No es su cama. Yo tengo la seis de abajo.

Pareciera haber una diferencia de opinión sobre eso...

...pero es muy fácil descubrir la verdad.

¿Qué le parece eso? Tiene razón. Error social.

Mi boleto dice seis superior. Por favor acepte mi disculpa.

- ¿Ahora podría irse por favor? - Sí, señorita.

¿Podría hacer algo por usted, Srta. Hewlitt?

Ah, no, no. Muchas gracias.

¿Le molestaría quitarme esa escalera del pie?

Lo siento.

Buenas noches. Es un gusto tenerla a bordo.

Perdón, dejé mis ciga... Ah, sí, por supuesto, ahí está.

Gracias. Espero no haberla molestado.

Buenas noches.

Ah, gracias.

Buenas noches.

Buenas noches.

Buenos días. Por aquí, señor.

Buenos días.

Espero que haya dormido bien anoche. ¿Y las niñas?

Me preocupé cuando la vi juntándolas esta mañana. Creí que era su madre.

Fue un alivio enterarme de que es sólo su maestra.

Me lo dijo el camarero. Me interesó oír...

...que estas jóvenes son una especie de niñas prodigio.

Crash Dive subtitles in other languages

More Spanish subtitles for Crash Dive

Komen

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left