Operation Lady Marlene (Opération Lady Marlène)

Het klinkt misschien gemeen,

maar sommige kinderen zouden niet op moeten groeien.

En dan bedoel ik, opgroeien zonder regels.

Je moet ze vanaf het begin aan banden leggen, zoals goede studenten,

geleid door goede docenten,

zoals we die vinden in het deposito- en begeleidingsfonds,

waar ze zullen floreren zonder de planeet te bedreigen.

Zonder controle,

worden deze kleintjes snel bozig,

vervelend,

agressief,

en, uiteindelijk, dominerend!

God zij dank, vroeg of laat glijden deze types uit over een bananenschil,

iedereen opgelucht...

Dit is, naar mijn mening, de bananenschil

waar Adolf Hitler uiteindelijk over uitglijdt.

Opgelet enthousiastelingen!

JUNI 1940

Champagne!

Op onze leider!

Generaal,

een Franse soldaat blijft op ons schieten.

Onmogelijk!

- Clovis! - Ja?

Terugtrekken, in godsnaam!

Kom op!

Je brengt het regiment in gevaar door meer te doen dan nodig is.

Ze hadden een time-out.

MAART 1941

GEMEENTEHUIS

Nou, nou!

Het lijkt erop of de Duitsers het hier willen overnemen.

Lang leve Petain!

Rotzak!

Je zult het zien!

Toen sloeg ik hem!

Nee, slaan is niet toegestaan!

"Je zult het zien" was goed genoeg.

Jij doet altijd meer dan wat er van je gevraagd wordt!

Clovis, hou je rustig tegenover de bezetter,

in godsnaam!

- Wat? - Hebt u...

Nee!

Hij zei: Leve Petain.

En dus? "Lang leve Petain" is nog geen reden hem te slaan.

Kan ik zes weken bij je onderduiken? Twee maanden?

Waar moet ik je verstoppen? In een koelcel?

Ja, goed, laat het me weten.

- Hebt u misschien... - Nee.

De trein vanavond? Oké.

We slaan niemand meer, zeker geen collaborateurs.

Waarom niet?

Die zijn meer Duits dan de Duitsers.

Beloofd, commandant.

"Beloofd."

Nee!

Dus je gaat naar Parijs?

Ja. Hoeveel ben ik je schuldig?

Als je gaat, niets.

Dit is onze manier om 'dank je wel' te zeggen.

Bedankt.

- Waar ging dat over? - Clovis.

Wat is er aan de hand?

De oorlog is misschien wel voorbij.

Clovis vertrekt.

- Gaat ie weg? - Ja.

We hoeven geen glazen meer te kopen,

de percolator te maken, stoelen en billiard op te stellen.

Vrede!

Waar gaat ie heen?

Naar Parijs. Dat wordt lastig als ie Parijs niet in kan.

VISBOER

Ik verwachtte je al - Nog nieuws, generaal?

We vrezen een Duitse landing in Engeland. - Wat?

Ze noemen het "Operatie Lady Marlène".

We moeten er alles over te weten komen.

Het klinkt niet logisch.

Als de Duitsers daar wilden landen, waren ze allang in Duinkerken geland.

Ze konden infiltreren in de troepen die teruggaan naar Engeland.

Niemand zou iets gemerkt hebben.

De vraag is niet waarom ze het niet deden,

maar waar, wanneer en hoe ze het willen.

Ja, generaal.

- Hallo Dutaillis. - Hallo commandant.

Mooi, die vult al.

Hij vult, maar langzaam.

Ik doe wat ik kan, generaal. Morgen hebt u alles wat u hebben moet.

- Montreuil en Maisons... Alfort? - Nee, daar dienen ze een petitie in.

Lafaards!

Het zijn geen lafaards, ze konden drie dagen niet koken.

Wat wilden ze koken dan? - Artichoken, generaal.

Minder voedzaam, maar lekkerder als het gekookt is.

Ze weten niet dat u het gas nodig hebt om naar Londen te gaan.

Voor zover wij weten,

een zekere Kramer, Franz Kramer,

hoofd van de radio, gaat vandaag naar Berlijn.

- Tot ziens, lieverd. - Tot ziens, Anita.

Wanneer is de bruiloft, juffrouw Georgette?

Over twee weken.

Dan moet ik terugkomen... met een cadeautje.

Bedankt, meneer Kramer.

- Tot ziens, meneer Kramer. - Tot ziens.

Wij denken dat dit vertrek te maken heeft met operatie Lady Marlène.

We denken ook dat Kramer twee weken afwezig zal zijn.

We moeten zijn zakken doorzoeken als hij uit de trein stapt.

Als Duitsland Engeland binnenvalt,

hebben we 100 jaar bezetting voor de boeg.

Ik ga naar de kapper, mevrouw.

Oké, maar doe het snel.

Meneer Paulo komt toch op bezoek, of niet?

Mijn broer? Hij komt langs.

Er was gisteren geen waarschuwing, ...maar vandaag...

als het weer goed blijft...

Ze zijn de weg kwijt of ze hebben geen brandstof meer.

Dat zou heel vervelend zijn.

Hoe dan ook...

Wat ik je zei, als het weer goed blijft...

Ja, nou...

Snel!

Ja, kapitein!

SCHUILKELDER - 35 PERSONEN

- Bent u de conciërge? - Ja.

Conciërge of niet, u kunt hier niet blijven.

- Bommen! - Serieus?

Ga schuilen nu het nog kan.

Ik zal boven gaan kijken.

M'n conserven zijn gejat!

- Hallo, Marthe. - Paulo!

Dus het konijn leeft nog steeds?

Ja, dankzij jou!

Mijn god!

Goed weer, zeker. Dat is teveel.

Het is niet allemaal voor jou.

Drie potten zijn voor mevrouw Clain, twee voor Simones kind

en de paté voor Irene, de vrouw van de politie-agent.

Ze komt ze morgenochtend halen, als ze op haar krukken kan staan.

Die arme vrouw! Als politieagent...

kan hij niets kopen op de zwarte markt.

Idioten zijn overal. Gegroet en geniet met mate.

Doe voorzichtig. Je wilt er niet mee aangehouden worden.

Dat is zeker.

En Paulo, mijn ham? - Ik kan het niet vinden.

De eerste die je vindt is voor mij, de prijs is onbelangrijk.

Nog geïnteresseerd in zijden kousen?

Ik heb het warm genoeg met wollen sokken.

Jammer dan. Tot ziens, Paulo. - Tot ziens, commissaris.

Help hem, hij is wellicht niet Frans.

Voorzichtig, zijn wapen kan geladen zijn.

Deze jongens zijn nog steeds in oorlog.

Voorzichtig, jongens.

Met zulke wapens kan hij het station opblazen.

Helaas.

Wat is er aan de hand? - Ik heb een gevangene.

Hartelijk dank.

Deze dappere Europese soldaat is je eeuwig dankbaar.

Ik kan hem ook laten verdwijnen.

Ja!

Als ze je lastig vallen, had je je plicht moeten doen toen het kon.

Zoals onze maarschalk zegt.

Wel verdomme!

Duitse politie. Wat gebeurt er?

Deze man wilde je vriend de soldaat helpen...

omdat hij Europees soldaat is...

en deze gaullist sloeg hem neer.

- Wat? - Dat was het.

Is dat waar?

Absoluut!

Op een gegeven moment zei hij zelfs:

"Maarschalk Pétain is een rotzak!"

- Ja. - Ja.

En Hitler ook.

Dat is waar.

En Mussolini ook.

Niet waar, dat heb ik nooit gezegd. Ik heb juist...

Stil! Jullie stappen beide uit om het uit te leggen!

Eruit!

Hé, je hebt mijn koffer!

- Jouw koffer? - Die is van mij!

- Kom op! - O ja!

Dat is mijn koffer.

1E KLAS - BESTEMMING PORTE DES LILLAS

Bedankt!

Geef me je koffer. -'T Is goed, snel!

- Zeker vol goud? - Zo ongeveer.

Waar ga je heen? - Naar een visboer in Asnières.

UITGANG

Ze halen je er zo uit.

- Misschien, maar ze verwachten me. - Bel ze.

Luister eens,

ik waarschuw je:

de bistro waar ik je naar toe breng, is iets voor militairen.

Een soort kantine.

Ja precies, een kantine.

Zijn dat militairen?

Je verwachtte toch niet onze troepen uit 1914 te zien?

Die moeten ook eten, niet?

En zie je dat? Kijk!

Alleen officieren.

Blaas dit op en de oorlog is voorbij. - Jij zegt 't.

Ik zet m'n koffer weg en zie je later aan de bar.