The Old Man & the Gun

Εντάξει, 1-10, εδώ Κέντρο.

Λαμβάνεις;

Εδώ 1-10, σας ακούμε.

Που βρίσκεστε, 1-10;

Εντάξει, 1-10, που βρίσκεστε;

Είμαστε εδώ κοντά, Μαριάν.

Τι θέλεις;

Έχουμε περιστατικό διατάραξης κοινής ησυχίας νότια της οδού Κορμπάιν.

Πιθανή ληστεία σε εξέλιξη. Στην American Bank.

Ο ύποπτος οδηγεί ένα λευκό σεντάν. Επαναλαμβάνω.

Ο ύποπτος είναι οπλισμένος και οδηγεί ένα λευκό σεντάν.

1-10 καθ' οδόν.

Βλέπουμε ένα λευκό σεντάν να κινείται νότια στην οδό Μέιν.

Επαναλαμβάνω. Κινείται νότια της οδού Μέιν με κατεύθυνση την έξοδο προς τον Ι-35.

Το καταδιώκουμε. Χρειαζόμαστε ενισχύσεις.

Το βλέπετε;

Τέσσερα δευτερόλεπτα, Άνταμ. Θα τον προλάβουμε.

Κέντρο, εντοπίσαμε το λευκό σεντάν, όβερ.

Χρειάζεστε ενισχύσεις;

Κανένα ίχνος του υπόπτου.

Για παν ενδεχόμενο, είναι ένα μπλε αμάξι.

Όλες οι μονάδες στον Ι-35 για καταδίωξη.

Ο ύποπτος τώρα πιστεύεται πως οδηγεί ένα μπλε τετράπορτο σεντάν.

Επαναλαμβάνω. Μπλε, τετράπορτο σεντάν.

-Καταδιώκει και η Πολιτειακή Αστυνομία. -Ελήφθη. Εντάξει.

Με συγχωρείς. Χρειάζεσαι βοήθεια;

Όχι, καλά είμαι. Βασικά...

Η σακαράκα άρχισε να κάνει διακοπές πριν κανένα μίλι.

Προσπάθησα να φτάσω μέχρι την επόμενη έξοδο αλλά τα έφτυσε.

Αφήστε με να ρίξω μια ματιά.

Λες να είναι το ψυγείο;

Μπορεί.

Έχει σπάσει;

Δεν θα μου φαινόταν περίεργο.

Ξέρεις τίποτα από αμάξια;

Δεν θα το έλεγα.

Λοιπόν, προς τα που πας;

Βασικά, πουθενά.

-Απλά οδηγείς, ε; -Απλά οδηγώ.

Μου αρέσει το αγροτικό σου.

Ναι κι εμένα.

Το έκλεψα.

Αλήθεια;

Όχι.

Ήταν του άντρα μου.

Που είναι;

Έχει...

πεθάνει. Εκεί... Εκεί είναι.

Να ρωτήσω πως σε λένε;

Τζούελ.

-Τζούελ; -Ναι.

-Έτσι σε λένε; -Ναι.

Γιατί; Δεν με πιστεύεις;

Όχι, σε πιστεύω. Απλά...

λοιπόν, σου πάει.

Αυτό μπορώ να το πω.

Εσένα πως σε λένε;

Κύριε, καλοντυμένε με μπλε κοστούμι;

Μπομπ. Μπομπ Κάλαχαν.

Που πας, λοιπόν;

Σπίτι. Ταξίδεψα λιγάκι.

-Κάνοντας τι; -Διάφορα. Είμαι στις πωλήσεις.

Τι πουλάς.

Όπως είπα, λίγο απ' όλα...

Εσύ τι ψάχνεις;

-Σου αρέσουν τα άλογα. -Τι;

-Αυτό το πράγμα που... -Α, ναι. Ναι, μου αρέσουν.

Δηλαδή είσαι μια καουμπόισσα που της αρέσει να κλέβει αμάξια;

-Τι άλλο δεν ξέρω; -Αυτά είναι όλα.

Έχω τρία άλογα. Ζω στην εξοχή.

-Τρία άλογα; -Λατρεύω την ιππασία.

-Ναι. -Πως τα λένε;

-Τα άλογα; -Ναι.

Γουίλι, Κλεμεντάιν και Ντόροθι-Τζιν.

Ντόροθι-Τζιν;

Μοιάζει ο τύπος μου. Ντόροθι-Τζιν.

Ιππεύεις;

Εγώ; Όχι. Όχι, ποτέ δεν έχω ιππεύσει.

-Αλλά είναι στη λίστα μου. -Ποια λίστα;

Με όσα θέλω αλλά δεν έκανα ακόμη.

Καλύτερα να βιαστείς.

Γιατί έτσι;

Θέλετε κάτι άλλο;

-Όχι, νομίζω πως είμαστε εντάξει. -Όχι, ευχαριστώ.

-Εντάξει, λοιπόν. Όποτε είστε έτοιμος. -Σ' ευχαριστώ.

Όχι, όχι. Με πήρες μαζί σου. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.

-Όχι, μην ανησυχείς. -Σε παρακαλώ, επιμένω.

Σ΄ευχαριστώ.

Με τι είπες πως ασχολείσαι; Πωλήσεις;

-Ναι. -Πλασιέ;

-Όχι, όχι, όχι. -Πουλάς Βίβλους;

Σε καμιά περίπτωση.

Πλάκα κάνω.

Να σου πω κάτι;

Δεν έχω ιδέα από πωλήσεις.

Απ' το μυαλό μου το έβγαλα.

Τι κάνεις, λοιπόν;

Είναι μυστικό.

-Αλήθεια; -Ναι.

Και γιατί έτσι;

Γιατί αν σου πω, δεν θα θέλεις να με ξαναδείς.

Ποιος είπε πως θα σε ξαναδώ;

Θα με ξαναδείς;

Αυτό είναι...

-Δεν μιλάς σοβαρά. -Σοβαρότατα.

-Είναι γελοίο. -Μιλάω σοβαρά.

-Έλα! -Δεν κάνω πλάκα.

Γιατί μου το είπες, τότε;

Μάλλον επειδή σε εμπιστεύομαι.

Μόλις με γνώρισες.

Μερικές φορές απλά ξέρεις.

Μαζί μου;

Παραμένεις εδώ, όμως.

Επειδή δεν σε πιστεύω. Και αν σε πίστευα...

Τι θα ήταν χειρότερο, να λέω ψέματα ή αλήθεια;

-Απόδειξέ το. -Να το αποδείξω;

-Θέλεις να στο αποδείξω; -Ναι.

Τι θα κάνεις αν το αποδείξω;

Δεν θα σηκωθώ να φύγω.

Όχι, δεν θα το κάνω.

-Δεν το περίμενα. -Όχι, επειδή δεν μπορώ.

Αλλά δεν είναι το στυλ μου.

Δεν είναι το στυλ σου;

-Έχεις στυλ; -Έχω.

Πες μου, λοιπόν, ποιο είναι.

-Το στυλ μου; -Ναι.

Εντάξει, λοιπόν, ας πάρουμε αυτό το μέρος.

Δεν είναι του στυλ μου.

Ας πούμε πως ήταν τράπεζα.

Και αντί για το ταμείο εκεί πέρα, ήταν γκισέ της τράπεζας.

Και εκείνη η κυρία που στέκεται εκεί, ήταν η ταμίας του γκισέ.

Κι εσύ μπαίνεις μέσα, ατάραχος, και βρίσκεις ένα καλό σημείο...

...και κάθεσαι, όπως καθόμαστε εδώ.

Και περιμένεις και παρακολουθείς.

Και μπορεί να σου πάρει μερικές ώρες, ίσως και μέρες.

Αλλά περιμένεις. Πρέπει να βρεις τη σωστή στιγμή.

Τη σωστή ώρα. Και τότε κάνεις την κίνησή σου.

Σηκώνεσαι, λοιπόν, την κοιτάς στα μάτια...

και της λες, "Κυρία μου, ληστεία".

Και τής δείχνεις το όπλο...έτσι.

Λες, "Θέλω να γεμίσεις την τσάντα με λεφτά και να μου τη δώσεις".

"Και μη κάνεις καμιά ανοησία. Δεν θα ήθελα να πάθεις κάτι".

"Γιατί σε συμπαθώ".

"Σε συμπαθώ πολύ".

"Βασικά, ίσως και να σε ερωτεύομαι".

"Γι' αυτό μη μου ραγίσεις την καρδιά. Εντάξει;".

Έτσι, θα γέμιζε την τσάντα με λεφτά και θα μου την έδινε.

Και θα έφευγα όπως μπήκα, άνετος.

Κι εκείνη...

Πες μου εσύ τι θα έκανε.

Σε πειράζω.

Τα χέρια του έτρεμαν. Αυτό έβλεπα συνέχεια.

Τα χέρια του έτρεμαν ανεξέλεγκτα.

Αν είχε τραβήξει τη σκανδάλη...

δεν ξέρω κι αν μπορούσε να την τραβήξει. Ήταν τελείως αποδιοργανωμένος.

Αλλά αν την είχε τραβήξει... Όχι, όχι. Σωστά έπραξες.

Πως νιώθεις; Είσαι καλά;

Τζον; Τζον;

Δεν θέλω να το κάνω θέμα, αλλά τσοντάραμε όλοι και σου πήραμε κάτι.

Να πάρει. Σαραντάρισες.

Από δω αρχίζει η κατηφόρα.

Πρέπει να τα βάλουμε όλα, γιατί ήρθε ο μπαμπάς.

Χρόνια Πολλά!

Τι είναι όλα αυτά;

-Έκπληξη! -Γιατί δεν μου το είπατε;

Γιατί τότε δεν θα ήταν έκπληξη!

Τούρτα για πρωινό;

Τούρτα για πρωινό;

Ποιανού ιδέα ήταν, γλυκιά μου;

Δική τους ιδέα ήταν.

Προσπάθησα να τους το πω.

Ο μπαμπάς θα έχει τις μαύρες του, και δεν θα θέλει να ακούει για ηλικίες.

"Αγαπητέ, κ. Πρόεδρε..."

Είπαν πως δεν τους νοιάζει.

"...λυπάμαι που σας πυροβόλησαν, και χαίρομαι που είστε καλύτερα".

Εσένα, σε νοιάζει;

Είναι τα γενέθλιά σου.

Δεν θα πω τίποτα.

"Μάλλον δεν μπορείτε να μου πείτε, γιατί είναι μυστικό,"

"αλλά, πάω στοίχημα πως είναι πολλοί"

"κι αναρωτιέμαι αν παίζετε κρυφτό με τους επισκέπτες".

"Ελπίζω να σας επισκεφτώ κάποια μέρα και πιστεύω πως θα είχε πλάκα".

"Σας ευχαριστώ που κάνετε την Αμερική ασφαλή."

"Με εκτίμηση, Άμπιλιν Χαντ".

Περιπολικό 22, λαμβάνεις;

Περιπολικό 22, εδώ Κέντρο. Λαμβάνεις;

Μωρό μου, πάτα το κόκκινο κουμπάκι και πες τους "Λαμβάνω".

Λαμβάνω.

Πες "Λαμβάνω, φιλαράκι".

-Λαμβάνω, φιλαράκι. -Θέλω κι εγώ να το κάνω.

Φίλε, πες της...πάτα το κόκκινο κουμπί και πες, "Κέντρο, εδώ Ληστεία 7".

Κέντρο, εδώ Ληστεία 7

Κόψτε τις χαζομάρες.

Πες, "Πρέπει να πάω... 10-2, οπωσδήποτε".

Πρέπει να πάω 10-2, οπωσδήποτε.

Στάσου, τι είναι το 10-2;

Εντάξει, θα περιμένετε στο αμάξι, ή θα μπείτε μέσα;

-Μέσα. -Θα περιμένω.

Θα μου δώσεις τα κλειδιά για να ακούω ραδιόφωνο;

Ναι. Και γράψε ένα σημείωμα για τον δάσκαλο, γιατί θα αργήσουμε.