The Wire

ไม่รู้สิ เพื่อน

ฉันเห็นแล้วเศร้า ตึกพวกนั้นเหมือนบ้านฉัน

จะบ่อน้ำตาแตก เพราะตึกในสลัมหรือไง

ฉันว่าเขาน่าจะระเบิด ตึกพวกนี้ทิ้งตั้งนานแล้ว

มันก็ไม่แย่ไปซะหมดหรอก

เรื่องดี ๆ ที่ทำให้ ฉันยิ้มได้ก็มีตั้งเยอะ

อีกไม่กี่อึดใจ

อาคารแฟรงคลินเทอร์เรซ ข้างหลังผม

ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์

ของปัญหาที่ฝังรากลึก ในเมืองของเราอย่างน่าเศร้า

- จะกลายเป็นอดีต - ใช่เลย

มันก็แค่เหล็กกับคอนกรีต

ฉันพูดถึงคนต่างหาก ความทรงจำ อะไรพวกนั้น

มันไม่เหมือนกัน

พอเขาระเบิดตึกทิ้ง เดี๋ยวก็สร้างตึกใหม่ได้

แต่คนน่ะเหรอ

พวกมันไม่สน คนที่อยู่ในนั้นหรอก

อีกไม่นาน คุณจะได้เห็น บ้านราคาประหยัดมาแทนที่

ลูกพี่ลูกน้องฉัน เคยอยู่ตึก 221

ฉันชอบไปสิงห้องเขาบ่อย ๆ

นายบอกใครน่ะ ฉันนอนกับสาวครั้งแรกในนั้น

เธอชื่อชานเทย์

ทำไมนายไม่บอกก่อน พวกเขาอาจไม่ทุบตึกนี้ทิ้ง

เขาจะติดป้ายอันเบ้อเร่อ เขียนว่า

"นี่คือที่ที่มาลิค คาร์ เสียความบริสุทธิ์"

เข้าใจที่พูดไหม คนมาถ่ายรูป นักท่องเที่ยวมาถ่ายรูปกัน

ของที่ระลึก เป็นน้องชายอันเท่านี้

มันไม่ขำหรอก มันอิจฉา

อะไรนะ อิจฉาเรื่องนั้นรึ จะบ้าเหรอ

ชานเทย์น่ะนะ แค่เอ่ยชื่อ ฉันก็หมดอารมณ์แล้ว

แอ้มสาวที่ไหน ก็ดีเหมือนกันหมดแหละ

หมอบอกนายกี่ครั้งแล้ว ไม่เคยเข็ดนะ

เคยเห็นเวลาไอ้นี่ เดินขากางไปหาหมอไหม

ไอ้พูทมันเป็นแบบนี้ ยืนเหมือนคาวบอยควบม้า

เดินแบบนี้ น้องชายบวมเป่ง

ความผิดพลาดเกิดขึ้นมาแล้ว และเราจะเรียนรู้จากมัน

การปฏิรูปไม่ใช่แค่คำสวยหรู สำหรับทีมงานของผม

ไม่ครับ แต่มันคือหลักการ

ไม่ว่านายจะซวยกี่หน

ก็ยังทำอย่างเดิมอยู่ดี ไม่รู้จักจำ

ว่าไงครับ ทุกคน

พร้อมสำหรับ บัลติมอร์ยุคใหม่หรือยัง

งานนี้ซวยกันใหญ่แน่

ฉันอยู่กับตึกพวกนี้ มาตลอดชีวิต

ให้ตาย ฉันรู้สึก อย่างกับเป็นคนไร้บ้าน

การเคหะให้แม่นาย

ย้ายไปอยู่พ็อพลาร์ โกรฟ ไม่ใช่เหรอ

นายไม่ได้ไร้บ้านหรอก เพื่อน บ้านน่ะมี

แต่จะตกงานสิไม่ว่า

หมายความว่าไง

ทุกที่ในเมือง แม้แต่ชานเมือง

ลูกค้าเยอะก็จริง

ทั้งโคเคนทั้งผงขาว ตลอด 24 ชั่วโมง

แต่ถ้าอยากได้ของ จะไปซื้อที่ไหน

คิดดู อยู่ในชุมชนการเคหะแบบนี้

ถึงเป็นรายเล็ก แต่ยังขายของได้

ที่นี่แหละใจกลางสมรภูมิเลย

ให้ตายสิ แต่ไอ้พวกใส่สูท

มาเอาแหล่งขายที่ดีที่สุด ในเมืองไป

ถ้าอยากเศร้า ก็เศร้าเรื่องนี้เหอะ

เอาล่ะครับ ทุกคน นับพร้อมกัน

สิบ เก้า แปด

เจ็ด หก ห้า สี่

สาม สอง หนึ่ง

แม่เจ้าโว้ย

"จะซวยกี่ครั้ง ก็ยังทำเหมือนเดิม" -โบดี้

บ้าเอ๊ย

ดันเหยียบขี้หมา

หวังว่าของหมานะ

ชีสหรือเปล่า มองเห็นเขาไหม

เขาอยู่ไหน

- ใคร - ชีสน่ะสิ ก็ตามหาชีสอยู่

อย่าพูดชื่อสิวะ แค่นี้ก็ไม่รู้

ฉันไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากเจอหมอนั่น

อยากคุย เรื่องไม่เป็นเรื่องด้วย

เขาก็อยู่ที่ที่เขาอยู่แหละ ไอ้โง่

อยู่ที่ที่เรา เพิ่งไปมาน่ะเหรอ

กะว่าจะเตรียมของ ให้เขาอีกชุด

เขาต้องติดต่อมาภายในวันนี้ ไม่งั้นฉันจะให้คนอื่นทำแทน

- ไม่มีอะไรมาก ก็แค่บอกเขา - ได้

"เตรียมของให้เขาอีกชุด"

เตรียมของให้อีกชุด

ตอนสุดท้ายเขาว่าไงนะ

เขาว่า ต้องติดต่อมาภายในวันนี้

ไม่งั้นจะเอาให้คนอื่นแทน

หูดีนี่นา

- เขาอยากเจอ - ได้

- เหมือนเดิมใช่ไหม - เหมือนที่ฉันเคยบอก

ได้

นายเห็นอะไร

มีคนโทรหา ผู้ช่วยเบอร์สองของชีส

หมอนั่นไปกระซิบบอก พวกนั้นไปกันแล้ว

ทางนี้ ไม่ได้เรื่องเหมือนกัน

ก็กะอยู่

พวกนี้รอบคอบมาก

ใช้โทรศัพท์แค่นัดแนะ ที่เหลือตกลงกันต่อหน้าหมด

สามเดือนแล้ว

เรายังไม่ได้ยิน เสียงหมอนั่นเลย

ให้เฮิร์คดักอยู่ ในซอยที่ทะลุคัลฮูน

ให้ฉันกับทรัคไปผิดทาง ตรงถนนสตริคเกอร์เหรอ

นายมีตราไง จำได้ไหม

เราจะไปดักอีกช่วงตึกหนึ่ง

ให้พวกมัน หนีไปทางนั้นไม่ได้

ตอนเราออกไปตะครุบ

ต้องมีคนเอาของกลาง เผ่นหนีแน่

ใครจะขึ้นไปซุ่มข้างบน เราจะได้รวบตัวมันให้หมด

ปล่อยมันไป แต่จับที่เหลือให้หมด

ไปประจำที่

คาร์ฟ

มีอะไร

เขาเป็นคนซับซ้อน คนเดียวที่เข้าใจเขาคือแฟน

ไปหาจิตแพทย์ซะไป

หมาต๋า ๆ

ชูมือขึ้น ชูมือ พิงกำแพงไว้

ชูมือขึ้น ๆ

ไว้เจอกัน ไอ้หนู วิ่งดี ๆ

นั่นของใช่ไหม

บ้าเอ๊ย

ไปเร็ว ไปดักมันที่ถ.สตริคเกอร์

ฉันอยู่คัลฮูน นายอยู่ไหน

ฉันคลาดกับเขาแล้ว

อยู่ด้านหลังสตริคเกอร์ เลขที่ 800

ที่ริกส์ไม่มี

เขาเพิ่งตัดถ.สตริคเกอร์ เข้าตรอกที่จะไปทะลุกิลมอร์

ฝั่งไหน ๆ

กระต่ายอยู่ในซอย ใกล้กิลมอร์กับริกส์

ขอกำลังเสริมด้วย

รับทราบ

เขาไม่ได้ออกมาทางกิลมอร์

โดเซอร์แมน นายอยู่ไหน

โดซ นายอยู่ไหน

เขาข้ามสตริคเกอร์ไปแล้ว ข้ามไปเรียบร้อย

ทุกคนกับแลมเบิร์ต ขอที่อยู่

ใครที่ยอมเอาตัวไปเสี่ยง เพื่อเพื่อน

เขาหนีไปซุ่มอยู่แถวนี้แหละ

ฟังให้ดี ไอ้พวกเศษสวะ

ฉันจะบอกอะไรแกอย่าง อย่างเดียวเท่านั้น

เรื่องที่บังอาจมาแหย็ม กับหน่วยตะวันตกอย่างเรา

เราไม่เคยแพ้

เราไม่เคยลืม และเราไม่เคยรามือ ไม่เคย

จะบอกแค่ครั้งเดียว

ถ้าพวกแกยอมออกมา ใส่กุญแจมือตอนนี้

เราจะไม่กระทืบแก

แต่ถ้าต้องให้ไป บุกพงหญ้าหาตัว

หรือต้องให้กลับมาอีก พรุ่งนี้

แล้วเจอพวกแกตามมุมตึก

สาบาน กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้เลย

เราจะกระทืบพวกแกให้หนัก และนานกว่าที่แกช่วยตัวเอง

เพราะพวกแกไม่มีทางชนะ เราต่างหากที่ชนะ

พอตึกถล่มไปแล้ว

เราต้องยึดอาคารเตี้ย ที่เหลือให้หมด

แล้วก็ตามแยกถนนเฟเยตต์ด้วย

ยึดเหรอ ยึดยังไงล่ะ คุณโบดี้

- ช่างมัน ยึดมาเลย - ยังไม่ถึงตานาย

ประธานยังไม่อนุญาต

ยึดเหรอ ยึดยังไง

ไม่รู้สิ ก็...

ให้ไอ้พวกแถวเฟเยตต์รู้ว่า เราเอาจริง ใครดีใครได้

เหมือนที่นายทำกับ ถ.แมคคัลลอห์ปีก่อนน่ะเหรอ

แย่งถิ่นเขามา เตรียมปืนให้พร้อม

รอตะลุมบอนกัน งั้นใช่ไหม

ไม่ล่ะ อย่ามัวห่วง ว่าจะได้ถิ่นไหน

มุมตึกไหน หรือชุมชนไหน

ตอนนี้หัวใจของเกม ไม่ใช่ตรงนั้นแล้ว

หัวใจคือสินค้า

ถ้าสินค้าเราดี ยังไงก็ขายได้ จริงไหม

สินค้าโว้ย ไอ้พวกบ้า

สินค้า

ประธานอนุญาต ให้สลิม ชาร์ลส์พูด

ประธานครับ แต่คนของเรา ต้องมีที่ยืน ถูกไหม

ถึงของเราดีแค่ไหน ก็ไม่มีความหมาย

ถ้าต้องโดนอัด เพราะไปขายทับที่คนอื่น

เอาล่ะ เมื่อก่อน เรามีตึกอยู่หกหลัง ใช่ไหม

ขายกัน 24 ชั่วโมง

แต่ต้องแบ่งให้พร็อพโจ ไปสามหลัง

เพื่ออัปเกรดสินค้าเรา ให้ดีขึ้น

นายคิดว่าเราเสียไปเท่าไร

คำตอบคือเราได้เงินมากขึ้น

ที่เราน้อยไปครึ่งหนึ่ง แต่มีสินค้ามากขึ้นสองเท่า

กำไรเราก็เพิ่มขึ้น ตั้งแปดเก้าเปอร์เซ็นต์

เข้าใจซะใหม่นะ อาณาเขตไม่มีความหมายอะไร

ถ้าสินค้าไม่ดี

ไม่เชื่อ ไปถามเซลส์ขายรถฟอร์ดสิ

เพราะตอนนี้ มีแต่คนขับรถญี่ปุ่น

กับรถเยอรมัน ในอเมริกากันให้ว่อน

เรื่องถิ่นไม่มีความหมาย

โดยเฉพาะถ้าการต่อสู้ แย่งชิงอาณาเขต

ทำให้มีคนตาย ซึ่งทำให้ตำรวจเข้ามายุ่ง

ใช่ แต่เราจะขาย...

ประธานยังไม่อนุญาต

- เราจะไปขาย... - ยืนขึ้น

เราจะยืนขายตามมุมตึก ที่ไม่ใช่ถิ่นเราได้ไง

สินค้าเราเกรดเอ จริงไหม

เพราะงั้น เราสามารถ เอาคู่แข่งมาเป็นพวกได้

ด้วยการเสนอขายสินค้าของเรา ให้เอาไปขายต่อ

เข้าใจไหม

ทุกคนได้เงิน พื้นที่ขายก็แบ่งกัน

สลิม ชาร์ลส์

แต่ถ้าพวกนั้น ไม่ซื้อของเราล่ะ

ถึงตอนนั้นค่อยคิด