Steppenwolf (Дала қасқыры)

„Jakże mógłbym nie stać się samotnym wilkiem i nieokrzesanym pustelnikiem,

skoro nie podzielałem ani jednego z jego celów ani nie rozumiałem żadnej z jego przyjemności?”

Hermann Hesse, Wilk stepowy

Cześć. Przepraszam. Wie pan... Timka się bawił.

Muszę znaleźć Timkę.

Halo... Znaleźć Timkę...

WILK STEPOWY

Hej, dupku.

Dlaczego jeszcze jesteś na ziemi? Wstawaj.

Myślisz, że jesteś jakiś wyjątkowy czy co?

– Rusz dupsko. – Ruchy. Ruchy.

Odwróć się.

Nie podżegałem do niczego.

Nie podpiszę tego. Daj spokój, to nie w porządku.

Mówiłem tylko o swoich problemach.

Nie mogę mówić otwarcie?

Czyż to nie moje prawo obywatelskie?

Taha i jego ludzie przejęli mój interes.

Zgłosiłem to policji już dawno temu.

Nigdy nie odpowiedzieli.

Jesteś praworęczny czy leworęczny?

Leworęczny.

Czy nie powinniście pomagać zwykłym ludziom takim jak ja?

Dlaczego się nad tym nie zastanowisz?

Wszyscy wiedzą, że Taha kontroluje wszystko.

On wam płaci.

Wszyscy pracujecie dla Tahy.

Robią, co im się podoba.

Mam kredyt hipoteczny, rodzinę, dzieci.

Mamy jakieś prawa, czy nie?

Muszę iść.

Cholera, mam jeszcze dwudziestu takich jak on.

Zmuście ich do mówienia. Musimy skończyć przed świtem.

Trzymaj go. Trzymaj go nieruchomo.

Przepraszam. Chciałam tylko...

Halo.

Timka zaginął...

Timka huśtał się i zniknął...

Dalej! Dalej!

O, kurwa!

Weź to.

Odwróć.

Popraw pas od broni.

Wynoś się stąd. Idź!

Halo. Timka...

Widzieliście mojego syna, Timkę?

Timka...

Timka?

Kto to?

Czekaj.

Twój syn?

Zgubiłeś syna?

Sprawdź jego kieszenie.

Powinny być jakieś klucze. No dalej, sprawdź.

Zrób to.

Dobra, daj mi je. No dalej.

Opisałam Timkę...

Policji...

On...

On odszedł.

Ja jestem policją. Jestem policjantem.

Znajdę twojego syna. Znajdę.

Słuchaj, jesteś sam? Przyszłaś sama? Sama?

– Timka... – Ilu?

Ilu ludzi? Ilu ludzi jest tam na zewnątrz?

Mów do mnie. Ilu?

Rysuje lepiej niż Walja.

Trzeba go znaleźć.

Nie było go tam. Pytałam i szukałam...

Zostań tutaj.

Po prostu tu zostań, dobra?

Poczekaj na mnie. Wrócę.

Jest długopis i papier.

Możesz rysować. Narysuj go. Zrób portret pamięciowy.

Jestem policjantem. Jestem policjantem.

Zostań tutaj. Nie idź za mną.

Długopis. Papier. Narysuj go. Nie idź za mną.

Pozwól mi spróbować. Chcę spróbować.

To karabin szturmowy AK.

Daj mi go. Chcę zobaczyć.

Proszę.

Proszę. Puśćcie mnie, proszę.

Bracia...

Mam dzieci. Proszę.

Puśćcie mnie.

Mówię wam, nie jestem gliną.

Zastrzeliłeś kilku naszych ludzi.

A jeśli wam zapłacę?

Kiedy?

Jutro.

To glina, wiem na pewno.

Siedzi w czerwonej strefie.

Przywieźli go tutaj, żeby pomagał przy torturach.

Jest specjalistą od wymuszania zeznań.

Glina nawet w pierdlu pozostaje gliną.

Widzisz tę kobietę?

Powiedziała, że jeśli pomożemy znaleźć jej syna, da nam 5 000 dolarów.

Bzdura.

Proszę, bracie, puść mnie. Mam dzieci, proszę, puść mnie.

Naprawdę masz pięć tysięcy?

Tak.

Znajdź Timkę.

Naprawdę potrafisz go znaleźć?

Oczywiście, że potrafię. Jestem gliną.

Dobra, pomóżmy jej. Wszyscy jesteśmy ludźmi.

No chodź.

Wsiadaj.

Jedziemy szukać twojego syna. Dalej, wsiadaj.

Przesuń się.

Czyli da nam pięć tysięcy, a my znajdujemy jej syna, tak?

Dokładnie wiesz, gdzie szukać jej syna?

Teraz to takie miasto bezprawia, że nikogo nie da się znaleźć.

No dobrze.

Powiedz mi.

To tutaj widziałaś go po raz ostatni?

Huśtawka...

Huśtał się i potem zniknął.

Potem szłam i zobaczyłam, że coś tam leży...

Dość. Zrozumiałem.

Jej syn został tu porwany.

Sprawdźmy tamte kamery.

Musiały wszystko nagrać.

Jest kamera. I kolejna.

Ten sklep tutaj...

Jest.

Ma dubeltówkę.

Został jeden strzał.

A jednak nie.

Tu. To on?

Wygląda, jakby szedł prosto do tego faceta.

Hej. Kto to jest? Kto to?

Kto jest obok niego? Czy to nie Max? Twój alfons, Max?

To jej alfons. To jego ojciec.

Ojciec go zabrał.

To Max Tahy? Tak?

Tak, Max pracuje dla Tahy.

– Taha? – Nie potrzebujemy tego.

Nie zadzieramy z Tahą. Ty też nie powinnaś.

Nie potrzebujemy tego.

Ale jeśli ma pieniądze, to powinniśmy...

Ta?

Masz przy sobie pieniądze? W kieszeni?

Pokaż. Wywróć kieszenie. Pokaż, co tam masz.

Była bójka.

Weszłam.

Kazałeś mi rysować.

Obiecałeś... Że znajdziesz Timkę.

Obiecałeś...

Obiecałeś... Znaleźć Timkę...

Jesteś policjantem. Obiecałeś znaleźć Timkę...

Timka.

Huśtawki.

Poszliśmy... Timka...

Co ty mówisz?

Spójrz na mnie.

I poszliśmy...

Wyraźnie.

Mów wyraźnie.

Modlisz się czy co?

Modlisz się?

Nie.

Żeby znaleźć Timkę...

Do kogo się modlisz?

Żeby znaleźć Timkę... Idź, znajdź...

Huśtawka...

Huśtał się.

Zamknij się.

Spójrz tam. Widzisz tamten dom?

Tam jest Max.

Ten Max, którego miałaś... On ma Timkę.

Pójdziesz tam i zapytasz o Maxa.

Timka jest u niego.

No dalej, dalej. Idź.

Czy nie powinniśmy zgłosić tego policji?

Ja jestem policją, tak? Ja jestem policją.

Jestem policją i jestem z tobą.

Teraz idź tam i zapytaj o Maxa.

Max...

Nie potrzeba Maxa...

Idź tam, jestem z tobą.

Powiedz im, że przyszłaś z policją. No dalej.

Max.

Huśtawki, huśtanie.

Timka zaginął.

Max.

Huśtawki, huśtanie. Napisałam...

Napisałam... I przyszłam. Timki tam nie było.

Timka...

Nie mogą zabrać Timki.

Huśtawki, huśtawki... Huśtanie...

Zdejmij ubranie.

Max mnie ciągnie.

Pytam go: „Czy Timka tu jest?” A on... On tylko na mnie patrzy...

A potem karabin i... Nie wiem.

Pytam, czy Timka tam jest.

W mieście ogłoszono operację antyterrorystyczną.

Prosimy pozostać w domach i nie wychodzić na ulice.

W mieście ogłoszono operację antyterrorystyczną.

Prosimy pozostać w domach...

Wiesz...