Around the World in 80 Days

Ik zie jullie hier allemaal terug, niet later dan 01:00 uur...

... Kerstavond. Ja.

Iemand probeerde u te vermoorden?

Ja. -Nee!

Het was een misverstand, hij is eigenlijk een oude vriend.

Ik regel het wel als ik terug ben. Man tegen man.

Meneer Bellamy...

... dat is een gerechtelijk bevel tot schuld.

"Reportages overdrijven. Ze zijn in leven?"

Ze zijn in leven! En op weg naar New York!

U bent erg loyaal aan deze man.

Telkens als ik Bellamy zag op de Hervormingsclub, vernederde hij u!

Ik kan geen Winchester meenemen naar de Hervormingsclub, wel? Wel?

Waar kwam dit vandaan, Grayson? Er is geen postzegel.

Estella zo verlaten, is waar ik me het meest voor schaam

en het meeste spijt van heb.

Zij reisde en leefde haar leven, en ik zag haar nooit weer terug.

Ik deed niets met mijn leven. -Dat is niet waar.

Je bent een beroemde avonturier.

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000

Hoe is het om van de dood gered te worden, meneer Fogg?

Nou... -Vreemd opwindend, eigenlijk.

Hield van uw nieuwe stuk over India, juffrouw Fix.

Niemand bij de krant heeft ooit zoiets gelezen.

Dank u. -En nu?

Ik begrijp, dat u ooit zei, dat u een man

kon missen als kiespijn.

Ik ga mijn privé plannen niet delen met een Amerikaanse journalist. Nee meneertje!

En u, Passepartout?

Ik ben een rollende steen, meneer. Ik zal wel rollen.

Heb je echt...? Is het waar dat iedereen in de stad weet dat ik hier ben?

Er is geen man of vrouw in Manhattan, die niet weet

dat de grote Phileas Fogg in dit station gaat zijn vandaag.

Nu, we zouden graag hier de hele dag met jullie staan kletsen, maar...

... moeten jullie geen boot halen?

Ik wil die!

New York! Ik hou van deze plek.

DAG 70

Is alles in orde, meneer? -Ja, natuurlijk. Waarom zou het niet zijn?

Daar is ze, de "Henrietta". We hebben het bijna gehaaald.

Kijk niet om, meneer.

Laten we naar huis gaan. -Veilige reis, mensen.

Goede morgen, dames

en heren. Welkom aan boord van de "Henrietta", in onze grote...

Nou, dit is vrij spectaculair! -Ik neem aan dat het er mee door moet.

Thee!

Ik heb een sterk en nauwelijks controleerbaar verlangen naar een goed kop thee.

Ik heb een bijna oncontroleerbaar verlangen naar een glas wijn.

Kom je erbij, meneer Fogg?

Later.

Meneer Fogg?

Ik denk dat nu hij bijna thuis is, het een beetje veel voor hem wordt.

Wie u dit ook gaf, redde uw leven, meneer.

Ik denk dat je gelijk hebt, Passepartout.

Nou, iemand zal dit bereiken. -Nou, dat zult u niet zijn.

Estella zo verlaten is waar ik me het meest voor schaam

en waar ik het meeste spijt van heb,

en ik heb nooit diezelfde

vaste band met iemand weer gevoeld.

Er zijn sommigen,

die geboren zijn voor het avontuur, en anderen, blijkbaar niet.

Ik zie jullie allemaal hier weer,

niet later dan 01:00 uur... Kerstavond.

Als je liefde gevonden hebt,

echte liefde,

heeft het leven zonder geen doel.

Je zult doen wat er voor nodig is, om er aan vast te houden, en zo niet, dan...

... dan ben je een lafaard.

Je hebt je bedacht.

Uitstekend! Mag ik deze Darjeeling thee adviseren?

Ik ga aan wal. -Aan wal?

maar we varen bijna af. -U bent zo dicht bij, meneer.

Als ik niet op tijd ben, ga je zonder mij.

Meneer Fogg? Wat gebeurt er, waar gaat hij heen?

Waar denk je? Hij gaat onder een klok staan en wachten op een vrouw.

ROND DE WERELD IN 80 DAGEN

Ik kan het niet geloven.

Om zo ver te komen, om zo dichtbij te zijn en het dan weg te gooien.

Hij redt het wel terug, dat weet ik. Meneer Fogg laat ons niet in de steek.

Meneer Fogg laat iedereen in de steek. -Kom op, dat is niet fair.

Hij is niet dezelfde man waar we mee begonnen, dat weet je net zo goed als ik.

Je bedoelt de man die in dezelfde stoel zat,

te wachten op iets dat zal gebeuren, 20 jaar lang?

Stomme idioot...

En waar denk jij naar toe te gaan?

Hoe durf je, mij achter te laten op dat schip,

zonder ook maar een woord of een omkijkende blik!

Je brak m'n hart.

Ik weet wat ik deed, Estella, ik ruïneerde je leven.

Ik vraag je niet om vergeving, want wat ik deed was onvergeeflijk.

Maar als het een troost is, ik ruïneerde die van mij ook.

Heb je tijd voor mij om je te vertellen hoe verschrikkelijk mijn leven is geweest?

Alle tijd van de wereld.

Ga naar binnen, hij komt niet.

Wat als dit was hoe het bedoeld was, om te eindigen voor meneer Fogg?

Niet terug in de Hervormingsclub, maar in de armen van zijn geliefde?

Z'n geliefde? Een vrouw die hij op een schip achterliet,

omdat hij niet de moed had om bij haar te zijn.

Wat als dit gewoon het meest...

... gigantische, verbazingwekkende liefdesverhaal is?

Het is niet gewoon het verhaal, dat we dachten dat het was.

En wat als hij dit als een excuus gebruikt?

Een angst om te winnen.

Een angst om die man te zien, wachtend op hem in Londen?

Je vergeet hoe hij naar me keek in India, toen hij dacht dat ik Estella was.

Dat was geen excuus.

Ik hoop dat op een dag een man zo naar me zal kijken.

Je hebt je melodie verandert. -Deun.

Ik heb mijn ervaringen laten beïnvloeden en verander wat ik geloof.

Je zou het moeten proberen. -Ik weet zeker dat je vader alles

regelt, precies zoals jij het wilt hebben.

Wat bedoel je daar mee? -Niets. Vergeet dat ik iets zei.

Kom op,

deze reis zit er bijna op, je kunt net zo goed zeggen wat je denkt.

Toen je gevraagd werd op het station, "Wat ga je vervolgens doen?",

moest ik tegen mezelf lachen.

Is dat zo? En wat was de bron van deze hilariteit?

Je toekomst wacht al op je.

Je vader laat je wat artikels schrijven,

dan zul je een man ontmoeten met heel veel geld,

mooi huis, bedienden, baby's...

Na al deze tijd, alles wat we meemaakten,

weet je eigenlijk niets over mij, wel? Niet één ding.

Het heeft niets met mij te doen.

Maar ik weet iets over jou, meneer Passepartout.

Ik weet dat diep, diep van binnen je een huis wilt,

je wilt ergens horen, je wilt van mensen houden

en je wilt dat mensen ook van jou houden.

Hou je vooral niet in, juffrouw Fix. -Ik?

ik wil niets te doen hebben met jouw smerige leventje.

Wat een ijdelheid om te denken dat ik dat zou willen.

Dan zijn we beiden blij!

Uitzinnig. -Ja!

Toen het duidelijk werd dat jij me niet ging volgen,

reisde ik gewoon, zoals we altijd gezegd hebben.

Ik zag de wereld. Het is nogal een mooie wereld, Phileas.

Ja, dat is het. Dat weet ik nu.

En toen eindigde ik hier in New York, vrijwel blut.

Dus ik... ik begon te werken in de keuken van een Italiaans restaurant...

... waar ik de eigenaar's zoon ontmoette, Fabio Rossi. Hij liet me weer lachen.

Op een dag, vroeg hij me om met hem te trouwen en ik zei "ja".

Je bent getrouwd. Daar ben ik blij om. -Fabio overleed vier maand geleden.

Estella, dat spijt me zo.

Alsjeblieft, vertel me over hem.

Fabio was charmant.

Hij was grappig, gepassioneerd, irritant.

Altijd het licht en de ziel van een ruimte waar hij naar binnen liep.

Ik wist niet wat hij ging doen en zeggen, van het ene op het andere uur.

Hij was een prachtige vader.

En de meest mooie echtgenoot en...ik hield van hem.

Je had een goed leven? -Oh, ik heb een leven gehad.

Wat ervan was verbazingwekkend, een deel ervan was treurig. Maar...

... dag en nacht, zon en regen, dat maakt allemaal een leven.

En jij, Phileas, wat heb jij met het jouwe gedaan?

Niets. -Niets?

Na mijn daad van lafheid in Dover die ochtend...

Genoeg daarover. -... ging ik naar de Hervormingsclub...

... zat in m'n stoel, praatte met m'n vrienden,

had lunch aan mijn gewone tafel, en las over de cricketscores in "The Telegraph".

Jij zag de wereld en werd verliefd en kreeg een familie.

Ik las over een plakkerig wicket op de club...

... 20 jaar lang. - Ik wist het!

De dag dat we mijn echtgenoot begroeven, de man die zo van het leven hield,

en dat met mij gedeeld had, dacht ik aan jou, Phileas.

Een heel ander soort man. Potentieel briljant...

... maar bang voor het leven.

Dus heb ik je een ansichtkaart gestuurd.

U zou echt aan boord moeten gaan, juf. -Ik wacht op een vriend.

Hij heeft nog 20 minuten. De "Henrietta" wacht op niemand.

Je zat onder heel veel druk,, dat wist ik.

Helemaal van je zogenaamde vrienden.

Mijn vrienden? -Ik vermoed dat Fortescue heel fair was.

"Aan de ene kant, aan de andere kant..." -Ja, dat was hij, ja.

Maar je geweldige Bellamy veel minder.

Bellamy. Je herinnert je hem? -Natuurlijk doe ik dat.

De avond voordat we zouden vertrekken naar Frankrijk, zocht hij me op.

Hij vertelde me wat een compleet nutteloze man jij was

en hoe jij nooit de moed had om met mij te reizen,

en dat ik mijn zegeningen moest tellen nu ik het nog kon.

Ik zie hem, dat hij gewoon jaloers op je was...

... dat jij duizend maal meer de man was, dan hij ooit zou zijn.

Maar hij had gelijk en jij niet. -Dat geloof ik niet.

Ik geloofde het toen niet en ik geloof het nu niet.

Je moet gaan, je zult... je boot missen.

Wat voor soort leven...

... denk je dat we gehad zouden hebben samen,

als ik de moed had gehad weer op dat schip te stappen?

Ik denk dat we een prachtig leven gehad zouden hebben.

Dat we samen de wereld rond zouden reizen

en vestigen in een klein huisje ergens in Devon,

weg van Londen en al je vrienden. -Echt waar? Dacht je dat?

En jij... dacht je dat we kinderen zouden hebben?

Natuurlijk. We zouden briljante kinderen hebben gehad.

En jij zou een briljante vader geweest zijn.

Phileas...

Phileas!

Een kleine stap, een scherfje moed, en we hadden samen een leven gehad.

Het is niet te laat, Phileas.

Nou, het is te laat voor jou en mij, blijkbaar toch.

Dat schip voer jaren geleden uit Dover. -Ja, blijkbaar.