The Madame Blanc Mysteries

Eindelijk.

Rem eraf, Xav. - Oké, mama.

Ik wist dat zijn familie niet zou komen opdagen.

Was jij de enige op de begrafenis?

Ja. Alleen ik en het personeel.

Ik had bij hem moeten zijn.

Het zou niet zijn gebeurd als ik bij hem was geweest.

Mrs White...

Ik moet u iets vertellen.

Alles? Weg?

De winkel wordt binnenkort overgenomen.

De inhoud wordt verkocht om uw schuldeisers te betalen.

Maar dat kan niet.

Ik ben medeondertekenaar. -Hij moet je handtekening vervalst hebben.

We hebben niet eens samen een kerstkaart getekend.

Mrs White, ik probeer dit tot op de bodem uit te zoeken.

Hoe heeft u uw bedrijf gerund?

Ehm...

Mag ik nog een cognac?

Oké.

De afgelopen tien jaar heeft Rory om de paar maanden

een reis naar Zuid-Frankrijk gemaakt.

Er is daar een klein stadje dat Sainte Victoire heet.

We ontdekten het op vakantie.

De antiekmarkten zijn buitengewoon. Prachtige dingen.

We hebben daar zelfs een huisje gekocht

toen we trouwden. -Oké.

Ik hou niet van reizen, en de zaken gingen hier van start,

dus ik ben niet meer terug geweest.

Oké, Rory kocht het antiek zelf?

Je maakt een grapje, nietwaar?

Hij kon geen Cole van een Constable onderscheiden.

Het werkte via smartphones. -Smartphones?

Ik liet hem altijd alles filmen voordat hij het kocht.

We verdienden geld.

Er is wel iets, mrs White.

Het huisje in Sainte Victoire is van u. -Dat is tenminste iets.

En zijn persoonlijke bezittingen?

Nou, dit is...

alles wat op de plaats van de crash gevonden is.

En de ring?

Sorry? -In deze doos zat een dure ring.

Dit is alles wat de politie gevonden heeft.

Dit klopt niet.

Dit klopt niet. -Ik kan alles laten opsturen.

Nee, het is oké.

Ik ga erheen.

Dames en heren, mijn naam is Helen en ik ben uw hoofdstewardess.

Namens kapitein Benson en de hele bemanning heet ik u

welkom aan boord van deze vlucht vanuit Manchester

naar Le Côte du Fougères.

Bonjour? -Spreekt u Engels?

Ja.

Kan ik een taxi reserveren

om me op te halen bij Cote du Fougeres Airport?

Wanneer?

Ik land om 12.30 uur, dus rond 13.00 uur?

Naam? -Mrs White.

Jean.

Het spijt me, mijn Frans is een beetje beperkt.

Ik zei: "Ik neem altijd graag een afternoon tea mee op een vlucht,

"op welk moment van de dag dan ook." -Oh!

Mooie bril!

Barbara. -Oh. Jean.

Sorry Jean, je ziet er down en moe uit.

Bedankt. -Mijn geheime pleziertje!

Deze bizarre mensen leiden altijd mijn gedachten af.

Geweldig.

Dames en heren, we dalen af naar Le Cote du Fougeres Airport...

En nu ik weet waar je woont, kunnen we elkaar zelfs tegen het lijf lopen.

Hier. Bel me als je bent geïnstalleerd.

Oh! Verkoop je huizen? -Ja. Wil je soms verkopen?

Ja. -Bel me dan maar!

Zeker!

Oh, en bedankt, Barbara.

Lezen over bizarre mensen

werkt louterend...

Je weet nooit wat je te wachten staat.

Kun je met deze man praten?

Ik versta geen woord van wat hij zegt!

Hallo?

Ik wil weten of het aanbod nog steeds geldt voor

de darmspoeling.

Niet voor mij, natuurlijk! Het is voor een ​​vriendin!

Adele, zachtjes praten, alsjeblieft.

O, in hemelsnaam! Geef hem aan mij!

Hoe kunnen ze een bedrijf runnen zonder Engels te spreken.

Dominic! Leuk jou hier te ontmoeten!

Bonjour. -Je Frans is keurig!

Op wie wacht je, een gelukkige dame?

Oh jee! Dat was verschrikkelijk, ja.

Haal jij zijn moeder op? -Ik denk het.

Ze zit op de Manchester-vlucht. -Oh, zoveel te doen als iemand sterft!

Zeker, ja.

Arme vrouw! Je zou je kinderen niet moeten begraven.

Toen ik mijn Tarquin verloor, was hij 13.

Het spijt me. Dat wist ik wist niet. -Bedankt.

Hoewel het wel meeviel.

Veel poedels hadden niet zo'n bevoorrecht leven.

Daar is hij! Mijn liefste, welkom thuis!

Welkom thuis, mijn engel!

Adele, wees lief en breng Jeremy's bagage naar de auto.

Ik help wel even. -O, dat hoeft niet, Dominic.

Ze is een grote, sterke meid. -Oui, mevrouw.

Oh ja, dat was verschrikkelijk! Aardige vent, Rory.

Ik heb ooit een paar stukken van hem gekocht. Had er verstand van.

Hallo. Ik denk dat je op me wacht. Ik ben mrs White.

Ben jij...? Hallo. Ik dacht dat je...

Dominic dacht dat je veel ouder zou zijn. -O, echt?

Oké. Bedankt. Denk ik.

Ze heeft gelijk, maar ik bedoelde het als een compliment.

Ons diepste medeleven met uw verlies.

Altijd moeilijk voor ons moeders.

Sorry? -Je zoon Rory.

Rory was mijn man, niet mijn zoon!

Natuurlijk! Je ziet er veel te jong uit om zijn moeder te zijn!

Ja, ik wilde de naam van je chirurg vragen!

Nogmaals bedankt, denk ik.

Is het goed als we gaan?

Ja, natuurlijk. Laat me je koffers pakken.

Tot snel!

En moeder noemen we je niet meer...

Ik ben blij dat je hier bent. Ik dacht dat je niet zou komen.

Je bedrijf heeft een erg onbeschofte receptioniste.

Ik ben het bedrijf en de receptioniste is mijn dochter.

Oh sorry. -Nee, het is in orde.

Ze maakt een moeilijke leeftijd door. De afgelopen tien jaar eigenlijk.

Bedankt.

Als je het over de duivel hebt! Erg als ik dit aanneem? -Nee.

Wat wil je? -Kan ik wat geld uit de kas halen?

Ik sta rood, maar ik zal het terug zal geven.

Eind volgende week. -Merci, papa. Hou van je.

Oké, het is de laatste keer, Xav. -Geloof me.

Hoelang kennen we elkaar al? Zou ik je ooit teleurstellen?

De verste ster die ooit is gezien

is negen miljard lichtjaar verwijderd.

Verbluffend, toch?

Ik bedoel, het verste dat ik ooit heb gefotografeerd

is in het Andromedastelsel, zo'n 2,2 miljoen lichtjaar ver,

plus of min een ​​lichtjaar.

Dat licht was er al voordat we mens waren,

maar het is zo ver weg dat we het nu pas zien.

Snoepje voor de reis? -Nee, bedankt.

Het is verbazingwekkend, nietwaar? -Sorry?

Nou, het is net een tijdcapsule.

Waar je ook naar de nachtelijke hemel kijkt, het is net een tijdmachine.

Ja, juist.

Ik zie je niet! -Niet goed, bedoel je!

Ik ga hier veel dingen planten.

Voor jou!

Bloemen! Net zo mooi als jij.

Je kunt niet eens een cactus in leven houden!

Hé, ik hoef je toch niet over de drempel te dragen?

Succes ermee. -Oké, kom op!

Kom op!

Zet je schrap, Rory!

Mrs. White?

Mrs. White?

Sorry?

Alles goed?

Ja. Was mijlen ver weg.

Bedoel je niet miljarden lichtjaren ver weg?

Oef!

Die deur heeft wat smering nodig... -Bedankt.

Wat moet ik betalen? -Oh, doe maar 20 euro.

Ik was toch al op het vliegveld, dus... -Oh! Bedankt.

Hoe heette je ook alweer?

Dom Hayes. Als u iets nodig heeft mrs White,

gewoon...bellen. -Oh, noem me Jean.

Dag, Jean.

Het spijt me. Ik begrijp het niet.

Eén minuutje....

Hallo, Dom?

Jean White hier. Je hebt me gisteren afgezet.

Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik bel.

Wil je me een plezier doen?

Kun je naar het politiebureau komen, alsjeblieft?

Ik worstel met de vertaling.

Oh Hallo! -Hoi.

Dit is mijn dochter. Zij gaat voor ons vertalen.

Ze doet dat beter dan ik. -Ik zou uitgaan..

Wat moet ik zeggen?

Ik wilde de persoonlijke bezittingen van mijn man ophalen van het ongeluk.

Zijn naam is mr Rory White.

Mr Rory White.

Andre! Je was toch nog op vakantie? -We kwamen vroeg thuis.

Mijn vrouw hield niet van het eten.

Jean, dit is mijn goede vriend en hoofd van de politie,

Gendarme Andre Caron.

Hallo meneer. -Bonjour, Jean.

Hij zei dat een vriend van mijn vader een vriend van hem is.

Oh bedankt! -Is het makkelijker als ik Engels spreek?

O ja graag. Mijn Frans is slecht.

Is dat het? Kan ik gaan?

Ja.

Zullen we doorgaan? -O ja, dank je.

Ik zit in de auto als je een lift nodig hebt.

Dom...

Wil je met me meekomen?

Eh, ja, zeker.