Curse of the Fly

Kom eruit.

Hier.

Neem mijn trui.

Kom je uit?

Oke, moet je zelf weten.

Wie ben je?

Martin Delambre.

Waar ga je heen?

Montreal.

Dat is waar ik naartoe wilde.

Zoals dat? Het spijt me. Het is mijn zaak niet.

Echt, het is niet wat je denkt.

Zie je, ik heb voor een vrouwelijke schrijver gewerkt

en, nou ja, ze is al ontzettend lang ziek,

en haar man... ik moest gewoon weg.

Wil je dat ik je spullen ga halen? Nee. Dat zou ik niet kunnen doen.

De winkels zullen in uren niet open zijn.

Oke.

Stap in, we zullen zien wat we kunnen doen.

Als we bij een telefoon zijn, kun je beter je familie bellen.

Ik heb geen familie.

Hoe zit het met vrienden? Niet hier.

Waar verblijf je in Montreal? Heb je wat geld?

Nee.

Niet slecht.

Ik zal je een kamer in mijn hotel boeken tot je opgeknapt bent.

Ik kan dat niet doen.

Heel erg bedankt, meneer.

Kom binnen.

Al gevestigd?

Wat is het probleem?

Ik voel... dat ik hier niet zou moeten zijn.

Nou, wil je iemand bellen? Ik zei toch dat er niemand is.

Nou, ik ga je spullen halen. Nee.

Wel, ik zal je vertellen wat we zullen doen. Ik zal je wat geld lenen.

Koop wat kleren en betaal me wanneer je kunt.

Ik kan het niet aannemen. Wat ga je doen?

Werk zoeken. In die jurk? En tennisschoenen?

Dit is slechts een lening totdat je me terug kunt betalen.

Nu heb ik dingen te doen.

En jij ook.

Heb je dat telefoongesprek al naar huis gehad?

Nee, het Quebec-nummer.

Nou, zou je het nog een keer proberen, alsjeblieft?

Nee, ik zal wachten.

De residentie van Delambre.

Meneer Martin. Ik verwachtte je telefoontje.

Ik ben naar het laboratorium geweest. De apparatuur zal volgende week woensdag klaar zijn.

Kun je het aan vader vertellen?

Nee. Nee, ik blijf in Montreal totdat het klaar is

en dan zal ik het met mij meenemen.

Hoe gaat het met hem?

Ik heb nog niet met hem gesproken, alleen met Mr. Albert.

Hij zegt dat hij gezond is, maar erg moe.

Ja, meneer. Dat zal ik.

Tot ziens.

Nou?

Hij zegt dat hij blijft en de nieuwe apparatuur ophaalt. Ik zal het ze in Londen vertellen.

Oproep aan G2FRR Londen. Oproep aan G2FRR Londen.

Dit is VE3TTF Quebec,

Oproep aan G2FRR Londen.

Hoort u mij? Herhaal, hoort u mij?

Dit is VE3TTF Quebec,

oproep aan G2FRR Londen.

Hoort u mij? Albert!

Herhaal, hoort u mij? Over.

Oke, vader, ik heb het gehoord.

Dit is G2FRR Londen. Kom in, VE3TTF. Over.

Hoe is het ontvangst, meneer Albert?

Het signaal is vijf en negen. Hebt je iets gehoord van Martin?

Hij belde vanuit Montreal. Hij heeft de apparatuur besteld.

Hij zal het hier in een week van woensdag brengen.

Nog iets anders?

Dat is alles. Hij wilde weten hoe zijn vader zich voelt.

Er is niets aan de hand met mij. Het gaat prima met mij. Vertel het hem.

Kun je dat horen, Tai? Hij is oke. Ik zal het Mr. Martin zeggen.

Doe dat. Bel niet tenzij je van hem hoort.

Ja, meneer.

Waarom vertel je Martin niet de waarheid?

Ik wil hem niet ongerust maken. Wij zijn er zo dichtbij.

Als je het hem niet vertelt, zal ik het doen. Ik wil niets meer te maken hebben met het experiment.

Drie generaties Delambres hebben hun leven gewijd aan dit werk.

Je kunt ons nu niet verlaten.

Ik heb recht op een eigen leven.

Ik vraag je gewoon om te wachten.

Nog drie generaties lang? Gewoon een tijdje.

Je kunt dan met je meisje trouwen en je familie hebben.

De teleporter zal elk transportmiddel vervangen.

Ik weet alles van de droom, vader. Het is alles wat ik ooit gehoord hebt. Maar het werkt niet.

Hoe zit het met de mislukkingen? Judith, Samuels en Dill.

Geen grote vooruitgang is ooit gemaakt zonder opoffering.

Je grootvader heeft een porseleinen schotel van de ene kamer naar de andere overgebracht.

Vorige week hebben jij en Martin me van Quebec naar Londen teleported.

Is dat een mislukking?

Waarom kan ik het je niet laten begrijpen?

Kijk naar je lichaam.

Noem je dat succes?

Hey, je bent nog niet klaar met je medicijn.

Schrijft u dit voor aan al uw patiënten?

Alleen als ze mooi zijn. Nu weet ik dat je geen dokter bent.

In feite ben ik dat, maar niet in geneeskunde.

Wat doe je, Martin?

Ik doe een onderzoek. In Montreal?

Niet meer, nee. We kochten een paar uur ten noorden van hier een plaats.

We hebben een volle week voor onszelf voordat ik terug moet gaan.

Ik wil niet beginnen met een lege maag.

Ik doe altijd wat mijn dokter mij zegt.

Moet je morgen echt vertrekken?

Waarom? Waarom?

Dit is de langste vakantie die ik in jaren gehad hebt.

Ik benijd je, Martin.

Je houdt van je werk, nietwaar? Meestal.

Je praat nooit over je huis. Hoe is het?

Het is een grote pachthoeve van een plaats, helemaal alleen in het land.

Klinkt heerlijk vredig. Heerlijk saai.

Dat is waarom ik zo nu en dan eens graag eraan ontsnapt.

Realiseert u zich dat ik hier meer dan een week ben geweest en niet eens naar een baan gezocht hebt?

Heb je spijt?

Nee, het spijt me niet.

Gewoon schuldig.

Het is allemaal jouw schuld.

Pat... wil je graag met me mee naar huis?

Als mijn vrouw?

Maar je weet niets van mij.

Je weet ook niets van mij,

en ik hoef het niet te weten.

Als Patricia Stanley op de 12e ontsnapt is,

waarom hebt je tot nu toe gewacht om het te melden, Madame Fournier?

Onze prive particuliere instelling is voor geesteszieken.

We proberen de politie zo min mogelijk lastig te vallen met onze problemen.

Je irriteert de politie meer als je een gek negen dagen los laat lopen.

We hebben haar niet los laten lopen en ze is geen gek.

Ze lijd gewoon onder een zenuwinzinking, inspecteur Ronet.

Wat kun je mij over haar vertellen?

Patricia Stanley werd opgeleid als een concert pianist. Haar vader stierf toen ze een kind was.

Haar moeder was een zeer ambitieuze vrouw

die haar eigen hoop in haar dochter wilde realiseren.

Een paar weken voordat ze haar concertdebuut zou maken, stierf haar moeder plotseling.

Wanneer was dit?

Ongeveer een jaar geleden.

Zonder de kracht van de moeder werd Patricia bijna hulpeloos.

In de nacht van haar eerste concert kwam ze nooit verder dan de kleedkamer.

Ze werd weer een kind. Ze vonden haar op de grond en huilden hysterisch.

Toen was ze toegewijd aan jouw instelling.

Kort daarna.

En hoe reageerde ze op de behandeling? Ze herstelde uitstekend.

Martin, wat is er aan de hand? Ben je ziek?

Nee. Nee, ik ben in orde, maar we kunnen beter terug gaan.

Snel, stap terug in de auto. Ik zal rijden.

Martin? Ik heb de auto geparkeerd.

Martin, gaat het?

Ik dacht dat je nooit zou komen. Ik heb gebeld en gebeld.

Ik wil dat je de deur van Mr Delambre opent, kamer 104.

Ik kan het niet. Het is niet toegestaan.

104 zei je, juffrouw? Ja.

Zie je, hij is ziek geweest en nu lijkt hij niet te antwoorden.

Drager, mijnheer.

Martin, ik was zo bezorgd. Waarom heb je niet geantwoord?

Het spijt me, Pat. Ik moet flauwgevallen zijn of zoiets.

Schat.

Meneer Martin. Ik ben opgelucht dat je hier bent. Je vader heeft je nodig.

Tai, dit is mevrouw Delambre, mijn vrouw.

Het is een voorrecht om je welkom te heten in dit huis, Mevrouw Delambre. Ik wens je veel geluk.

Heel erg bedankt, Tai. Wel...

Dit is een verrassing, Mr.Martin. Gefeliciteerd.

Bedankt, Tai. We zijn in onze kamer. De spullen liggen in de auto.

Je vader, meneer Martin. Hij wil dat je hem meteen belt.

Hoe laat? Op het uur.

Heeft ze gezegd waar ze naartoe ging? Nee, inspecteur.

Haar adres helpt niet veel, toch?

Waarom ging ze weg? Ik weet het niet.

Had ze nog bezoekers? Telefoontjes?

Nee. Ze bracht al haar tijd door met een heer.

Heer?

Degene met wie ze kwam. Ze hebben samen geboekt.

Hij had de kamer hier tegenover. Hij is vanmorgen met haar vertrokken.

Misschien is zijn adres een beetje explicieter.

Martin Delambre.

Dat deed je prachtig.

Ik hou van deze kamer. Ik hoopte dat je dat zou doen.

Sorry dat mijn vader de eer niet kan bewijzen.

Wanneer komt hij terug? Ik zal weten als ik met hem gesproken hebt.

Denk je dat hij me leuk zal vinden? Natuurlijk zal hij dat doen.

Nu ben je gevestigd, ik kom zo snel mogelijk terug.

Ja?

Wil je ze gewoon op het bed leggen? Hier, laat me je helpen.

Hoe gaat het met u? Ik ben mevrouw Delambre.

Ik weet.

Mijn naam is Wan.

Oproep aan G2FRR Londen.

Dit is VE3TTF Quebec. Hoe is het ontvangst, Al?

Vijf en negen.

Ben ik blij je te horen. We hebben je 2 dagen geleden proberen te bereiken.

Een momentje, hier is vader.

Martin, godzijdank. Heb je de apparatuur?

Ik heb het vanavond meegenomen. Wat is al die opwinding?

Ik weet niet hoe, maar de autoriteiten kwamen erachter dat mijn paspoort niet in orde is.

Je weet wat het zou betekenen als ik het moest uitleggen

hoe ik hier ben geraakt. Ik heb me in het lab verstopt.

Nu moet je me terug naar Canada krijgen.