The Hater

The Hater (Sala samobójców. Hejter)

Muat Turun Sari Kata Spanish

Maklumat siaran

The Hater 2020 BDRip x264-SPRiNTER
The Hater 2020 1080p BluRay x264-YIFY
The Hater 2020 720p BluRay x264-YIFY
The Hater 2020 720p BluRay HEVC x265
The Hater 2020 480p BluRay x264
The Hater 2020 720p BluRay x264-SPRiNTER
Ulasan oleh kudxevat
Official subtitle. Works with all versions of BluRay. Subtítulo oficial. Funciona con todas las versiones de BluRay.

Tag

bdrip
bdr
x264
BDR
Diterbitkan pada: 2020-07-31
Muat Turun: 31
Masalah Pendengaran: No

Pratonton sari kata Spanish

200 baris pertama.

Gracias por aceptar recibirme.

Quería conversar para aclarar las cosas.

En mi opinión, lo que hice no es plagio.

El decano te espera.

Solo porque...

hay partes del ensayo

sin comillas...

Si quisiera plagiar algo,

al menos intentaría esconderlo, ¿verdad?

No lo haría tan abiertamente.

No es una cuestión interpretativa.

Entiendo que lo vea de ese modo, pero...

Tampoco es una cuestión de percepción.

Siento que me han tratado con demasiada severidad injustamente.

¿Cree que lo tratamos peor que a otros alumnos?

Usted dijo eso, profesora, no yo.

Digámoslo así,

no importa si usted escribió el ensayo

o si no aprendió los contenidos

y le pidió a alguien que se lo escribiera,

plagio es plagio.

Puedo responder las preguntas ahora mismo, aprendí todos los contenidos del año.

Podía aprobar presentándose al examen oral en verano.

Eligió no hacerlo.

Por desgracia, me mataba trabajando doble turno

para pagar mis estudios.

Tomasz, hay un refrán en latín que dice:

Las palabras vuelan, los escritos quedan.

Se los ruego.

Por favor, no me hagan esto.

En la Facultad de Derecho,

violaste la ley.

No puedo ayudarte.

La expulsión es definitiva.

En ese caso...

Profesora, ¿puedo pedirle una dedicatoria?

Su libro cambió mi percepción del derecho.

Y gracias

por todo este año.

Es una gran inspiración para mí.

¡Muerte a los enemigos de la nación!

Hace un año que quiere visitarnos.

¡Un año!

Nos llama, escribe correos, mensajes, se nota su interés.

- ¿Qué mensaje le estamos dando? - No exageres. Estaría ahí

- de no ser por los mortífagos. - ¿Quiénes?

"Europa será blanca o no será".

Los vi. Qué espanto.

Está bien. Empezaremos sin ti, pero date prisa. Es una vergüenza.

Joder.

La puta madre.

¡Hola!

Hola.

Tomek, vaya.

Cómo has cambiado.

Tú no. Es decir, sí, pero...

tienes la misma cara.

- Hola. - Hola.

Perdón por llegar tarde, esos imbéciles bloquearon toda la ciudad.

No digas eso.

No deberías hablar así de los demás.

Es difícil creer que en el siglo XXI los fascistas toman las calles.

- Qué imbéciles de mierda. - Robert...

Tomek dice que Wilkowyz ha cambiado mucho, Gabi.

Cerraron el establo e instalaron una granja.

Sí.

Pero ¿siguen teniendo las abejas?

Bueno, respecto a eso...

Era una atracción.

Cuando la gente dejó de venir, mi padre y yo

tuvimos que venderlas.

Tomek, nosotros...

Queríamos seguir yendo, pero siempre surgía algo...

Por supuesto.

- No podíamos. - Entiendo.

Pasamos hermosas vacaciones de verano ahí.

Como no venían a visitarnos, vine yo.

¿Sabes qué? Dinos Robert y Zofia.

¿Qué tal "tío" y "tía", como en los viejos tiempos?

¿"Tío" y "tía"?

Claro, ¿por qué no?

Qué rico. ¿Lo preparaste tú, tía?

¡Por favor! Es mi receta.

Siempre lo preparo.

- ¡Qué rico! - Cuando tengo tiempo.

Me están haciendo enojar.

Se hacen los graciosos.

Qué malos que son.

Bueno...

No quiero abusar de su generosidad.

Tío, tía...

Su ayuda significa mucho para mí.

No, Tomek, por favor.

Al menos cuéntanos de tus estudios.

Por favor.

El primer año fue difícil.

Muy difícil.

Pero el segundo es mucho más fácil.

Hasta la profesora Hoff-Studnicka me dedicó su libro.

¿La de las noticias, la experta en derechos humanos?

Qué bien.

¿Dónde vives?

En un dormitorio.

- Pero queda lejos. - Mientras me vaya bien...

- Tomala, estamos orgullosos de ti. - Te felicito.

¿Sabes que estudiarán juntos?

Gabi se tomó un año sabático, pero ahora volvió.

Claro, historia del arte.

¿Ya te lo contó?

No, tenemos amigos en común.

No importa. Les traje algo.

Muchas gracias, Tomala.

¡Mermelada!

De fresas.

De fresas. Me encanta.

- ¿No puedes quedarte un rato más? - No quiero molestarlos.

- Te acompaño. - Qué rica.

Gracias.

La cena estuvo muy rica, tía.

Cuídate.

- Adiós. - Nos vemos.

Adiós. Gracias por venir a visitarnos.

¿No tienes hambre después de lo de ayer?

Déjame en paz.

- ¿Dormiste algo? - Dormí, "tía".

Eso fue horrible.

- ¿Te parece? - No exageres.

¿Cómo supo de mi carrera?

- ¿Dormiste algo? - Dormí, "tía".

Eso fue horrible.

- ¿Te parece? - No exageres.

- ¿Cómo supo de mi carrera? - Dijo que tenían amigos en común.

¡Qué estupidez! Debe haberme googleado.

Entonces es aterrador.

Me pregunto qué les habrá pasado a esas abejas.

¿Qué crees? Las envenenaron.

Los apicultores no envenenan a las abejas.

Mamá, hacen cosas peores.

Pero no se puede negar que es ambicioso.

Un chico del campo y de una familia así

entró a la facultad de derecho y le va bien.

¡Bien por él!

A propósito, ¿presentaste tu solicitud?

Sí.

- ¿En serio? - Por favor, mamá, hoy no.

Oksana, ¿quieres mermelada?

- Gracias. - De nada.

Cállate.

¿Qué? Es dulcera. Le gustan los dulces.

Se visitó muy elegante.

¿Olieron su colonia?

Su colonia es una cosa,

pero ¿vieron cómo luchaba con el camarón?

- Sí. - Pobrecito, se comió la cola.

Es crocante.

¿Alguna vez fuiste a su dormitorio?

¿Por qué cojones iría ahí? Sé bien cómo es.

Hombres sudados, sopa instantánea y una cola larga para ir al baño.

Hola.

- ¿Dónde estabas en la marcha? - Por atrás.

Robert, ¿cuánto le pagas de "ayuda estudiantil"?

Quinientos por mes.

¿Deberíamos darle más?

¿Y si no nos deja en paz?

Por favor. Él no es así.

- Tiene orgullo. - Es verdad.

- No vino a pedir más. - Entonces, ¿por qué vino?

¿Qué?

¡Basta!

Te miraba mucho.

Gabi.

Basta, papá.

¿Quién es?

Ve a abrir.

- Tomek. - Perdón por molestar.

- Tomala. - Tomala, qué lindo verte.

Tanto tiempo.

Olvidé mi teléfono.

Aquí está.

Gracias de nuevo.

Adiós.

¿Nos vemos en la universidad?

Claro.

- Agrégame como amigo. - Claro, envíame una solicitud.

Te la envié hace siete años.

Entonces la aceptaré.

Fue lindo verte, Gabi.

- Adiós. - Adiós.

¿Qué estás escuchando?

- Un monólogo de stand-up. - ¿No es gracioso?

Era gracioso.

¿Quién será mi nuevo compañero?

- No me lo recuerdes. - Hola.

- ¿Lo olvidaste? - ¿Viste en Facebook...

- Gracias. - ...el evento de Silent Disco?

¿Silent Disco?

- No. - ¿Vamos?

Acabo de invitarte.

¿Dónde será?

- En un estudio gráfico. - Este viernes.

Komen

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left