200 baris pertama.
ஏய், சிக்சர்!
வலி தாங்க முடியல!
வேகமா கொண்டு போங்கண்ணா!
அய்யோ!
அய்யோ!
கடவுளே!
வலி தாங்க முடியல!
மேரி மாதா!
அம்மாவை ஐசியூவுல அனுமதிச்சு இருக்காங்க.
ஆமாம்! ஹாஸ்பிடல்ல இருக்காங்க.
நீ வரும்போது பை நிறைய பணம் கொண்டு வா.
மெதுவா பேசுங்க!
-நான் திரும்ப கூப்பிடுறேன். -பேஷன்ட் பேரு, விவரம் சொல்றீங்களா?
-தீயம்மா. -என்ன?
தீயம்மா.
-வயசு? -சுமாரா 65-ல இருந்து 70...
70 வயசுன்னு எழுதுங்க.
-நீங்க அவரோட மகனா? -இல்ல நான் அவங்க டிரைவர்.
சுகுணன். வயசு 30.
ஓனர் இப்போ வந்துடுவாரு.
வந்துட்டு இருப்பாரு!
-ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் கொண்டு வர சொன்னாங்க. -உள்ள போய் காண்பிங்க.
சார், இங்கே நிறுத்தக்கூடாது. அங்கே நிறுத்தணும்.
ஆக்ஸிலரேட்டர் பிடிங்க.
-நீங்களே அங்கே நிறுத்திடுங்க. -என்ன?
என்ன ஆளு!
அம்மாவுக்கு,
உங்க அம்மாவுக்கு பித்தப்பைல இப்பதான் கற்கள் உருவாகிருக்கு.
கவலைப்படாதீங்க.
பாருங்க! கவலைப் படுறதுக்கு ஒண்ணும் இல்லை.
பித்தப்பைல சின்ன கல்லு இருக்கு.
ஒரு சின்ன அறுவைசிகிச்சை செஞ்சு குணப்படுத்திடலாம்.
அப்போ அதை பிடுங்கி வீசிடுங்க சார்.
இப்பவே அதுக்கு அவசியம் இல்ல.
இப்போதைக்கு மயக்க மருந்து கொடுத்திருக்கிறோம்.
அப்புறம்,
அறுவை சிகிச்சைக்கு சில அதிகாரப்பூர்வமான விஷயங்கள் இருக்கு.
நீங்க ஒப்புதல் பத்திரத்தில் கையெழுத்து போட்டு, கவுண்டர்ல பீஸ் கட்டிடங்க..
எவ்வளவு பணம்?
சுமாரா இரண்டு லட்சம்.
சின்ன அறுவை சிகிச்சை செய்யணும் இல்லயா?
ஒ!
காசு பத்தி பிரச்சனை இல்ல.
-இது அம்மாவுக்காக தான? -ஆமாம்.
டாக்டர், நீங்க தப்பா நினைக்க வேண்டாம்.
இரண்டு லட்சம் நான் கட்டிடுறேன்.
அதுல எனக்கு என்ன கொடுப்பீங்க? -என்ன?
அம்மாவோட அறுவைசிகிச்சைக்கு நான் இரண்டு லட்சம் கட்டுறேன்,
அதுக்கு நீங்க எனக்கு எவ்வளவு கமிஷன் கொடுப்பீங்க?
கமிஷன் கொடுக்க உங்க அம்மா பித்தப்பையிலிருந்து இருக்கப் போறது,
கருங்கல்லோ மார்பிலோ கிடையாது!
அது எனக்கும் தெரியும்!
ஆனால் இந்த சுகுனன்னோட கார்னர் சீட் ஆபரேஷனுக்கு...
அஸ்வதி ஹாஸ்பிடல்லுல கார்னர் சீட். -என்ன?
கார்னர் சீட்! மூலநோய்!
அந்த ஆபரேஷன்கான மொத்த செலவுல இருபது சதம் எனக்கு கையில கொடுத்தாங்க.
ஆஹா!
ஆமா!
-இங்கே அப்படி பண்ண முடியாது. -தேவையில்லை!
அப்படி செய்யற ஆஸ்பத்திரி இருக்காதா? அங்கே கூட்டிட்டு போறேன்.
அவசரம் ஒண்ணும் இல்லன்னு நீங்கதானே சொன்னீங்க?
என் அம்மாவ தயவுசெஞ்சு டிஸ்சார்ஜ் பண்றீங்களா?
நீங்க என்ன பேசுறீங்க?
முட்டாள்! அதுக்கு தானே இங்க கூட்டிட்டு வர வேணாம்னு உனக்கு சொன்னேன்.
டாக்டர், இவன் வாயை திறந்தா இடுக்கி அணைகட்டு திறந்த கதையாகிடும்.
ஊர் முழுக்க பரவிடும்.
ஒரு சின்ன கல்லு எடுக்க முடியாம,
நீங்க அனுப்பிடுங்கன்னு ஊர்ல எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சா,
கடவுளே! இந்த ஆஸ்பத்திரி கதி என்ன ஆகுமோ! -இறைவா!
நீ வாடா!
எவ்வளவு நேரம் அதை தள்ளுவ!
ஓரமா வைக்கிறது தானே?
காலங்காத்தால கடுப்பேத்த வந்துட்டான்.
இதுக்கு ஸ்டாண்ட் இல்ல! -அப்படியா.
-நான் உட்காரலாமா? -உட்காருங்க.
இங்கே பாருங்க,
நீங்கள் நோயாளியை கூட்டிட்டு போனா எங்க ஆஸ்பத்திரிக்கு நஷ்டமும் கிடையாது,
பெயர் கெட்டும்னு எங்களுக்கு பயமும் இல்லை.
இது ஒரு வித்தியாசமான கேஸ்.
இதுல பேசறதுக்கு ஒன்னும் இல்ல.
இருபது சதம் போக மீதமுள்ள பணத்தை நீங்க கட்டிடங்க.
20 சதவீதமா? -ஆமா.
எல்லா ஆஸ்பத்திரிகளிலும் எனக்கு அது கிடைக்கும்.
அதுக்கு இவ்வளவு தூரம் பேச வேண்டியதில்லை.
குறைந்தபட்சம் 25 சதவீதம்.
உங்களுக்கு கஷ்டமாக இருந்தால் அம்மாவ டிஸ்சார்ஜ் பண்ணிடுங்க!
சார், நான் டிஸ்சார்ஜ் பண்ணி அனுப்பிடறேன்.
இருங்க. நீங்க ஒரு வேலை செய்யுங்க.
ரெண்டு லட்சத்தில் இருபத்தைந்து சவீதம் அதாவது ஐம்பதாயிரம் குறைச்சு
ஒண்ணறை லட்சம் கட்டுங்க.
பாருங்க! அப்படியே பேசாதீங்க!
அட! என்ன ஆச்சு? நீங்க அப்படி பேச கூடாது!
என்ன பணம் கட்ட சொன்னா,
மொத்தமா இரண்டு லட்சம் கட்டிடுவேன்.
இதிலிருந்து எனக்கு கமிஷன் மட்டும் கொடுத்தால் போதும்.
கடைசியில் தான் கமிஷன் கிடைக்கும். இதுதானே பழக்கம்.
ஆனால் நான் மட்டும் கமிஷன் ஆரம்பத்திலேயே வாங்கிக்கிறேன்.
இது என்னோட பழக்கம்!
வாங்கிக்கோங்க.
இதுதான் கமிஷன்.
ரெண்டு லட்சத்துக்கு பதிலா ஒண்ணறை லட்சம் கொடுத்தா,
அது தள்ளுபடியாக தான் இருக்கும்.
நான் கட்டுன பணத்தில் ஒரு தொகையை திரும்ப பெரும் போது,
அது எனக்கு திருப்தியா இருக்காது.
அது நம்ம மலையாளக்காரங்களுக்கு தான் புரியும்.
இதுல ஒரு தனி சுகம்!
டாக்டர் மோபன், நீங்க ரொம்ப கவலைப் படாதீங்க.
மருந்து கம்பெனிக்காரன் கமிஷன் கொடுக்கலன்னா, நீங்க கேட்டு வாங்க மாட்டீங்களா?
காரு, பிரிட்ஜ், ஐரோப்பா பயணம்,
அவ்வளவு எதுக்கு? ஐரோப்பியன் கோக்காலி கூட கமிஷனா வாங்க மாட்டீங்களா?
நான் உங்களை ஒண்ணும் அந்த அளவுக்கு தாழ்தலயே
அதனால சந்தோஷமா இருங்க!
இதை காரணம் காட்டி என் அம்மாவுக்கு எந்த குறையும் செய்யக்கூடாது.
சரி!
இங்கே நடந்தத எல்லாத்துக்கும் கடவுள் தான் சாட்சி.
அதுகூடவே ஒரு சின்ன கேமராகூட ஒளிச்சு வைக்கப்பட்டிருக்கு.
இதோ.
ஹே, நீங்க ஒண்ணும் கவலைப்படாதீங்க.
இப்போ என் அம்மா வாழ்க்கை உங்க கையில இருக்கு.
உங்க வாழ்க்கை என் கையில இருக்கு.
எங்க போனாலும் இப்போ எல்லாரும் டிஜிட்டல் ஆதாரம் கேக்குறாங்க.
சாதாரணமா டாக்டர்ஸ் சொல்ற வசனத்தை சொல்லுவீங்க இல்லயா?
"எங்கள மன்னிச்சிடுங்க,"
"நாங்க எவ்வளவோ முயற்சி செய்தோம்!"
"ஆனா உங்க அம்மா..."
அப்படி சொல்லக் கூடாதுன்னு கடவுள சாட்சியா வெச்சிருக்கேன்.
அப்போ நான் போயிட்டு வரட்டுமா?
அய்யோ! என் பணம்!
கடவுளே!
எங்கே இருந்து வந்து இருக்கான் இவன்?
இட்டிமாத்தான் சார்!
வேகமா வாங்க.
உங்க மனைவிக்கு பிரசவம் நடக்க போகுது.
தீயம்மா பயப்படாதீங்க.
இன்னொரு முறை முயற்சி பண்ணுங்க.
இன்னொரு முறை.
தள்ளுங்க!
தள்ளுங்க!
ஆண் குழந்தை!
இட்டிமாணி!
இட்டிமாணி! -இல்ல! இல்ல!
-இட்டிமாணி. -இது என் அப்பா பேரு!
இட்டிச்சான், காலை வணக்கம்!
வணக்கம்!
என்ன?
அவரு வணக்கம் சொன்னாரு!
அது சீன மொழி!
வணக்கம்!
ஹே, சைனூ! சொல்லுங்க!
சில்லி சிக்கன் ஆர்டர் வந்ததா?
ஆர்டர்? -ஆமா.
நமக்கா? -ஆமாம்.
அண்ணா உப்புமா தயார் பண்ணிட்டு இருக்கேன்.
மணத்துக்காக சிக்கன் மசாலா சேர்த்து இருக்கேன்.
எனக்கு பயங்கரமா பசிக்குது!
உங்களுக்கும் வேணுமா முதலாளி? மிளகாய் உப்புமா!
மிளகாய் உப்புமா? -ஆமாம்.
-சரி. -இந்தாங்க.
ஒரு காலம் மாட்டோட கண்ணு இதுமேல வெச்சிருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும்!
-என்ன உட்கார்ந்தாலும் முட்டை வராது. -வாய மூடு!
ஒரு வேலைக்காரன் முதலாளி கிட்ட இப்படியா பேசுறது?
ஆனால் நாம அப்படியா பழகி இருக்கோம்?
நாம எப்படி பழகியிருக்கோம்?
நாம ரெண்டு பேரும் நண்பர்கள் தானே, முதலாளியா?
அங்கே என்ன நடக்குது?
அது கேட்டரிங்க்காக நாம வாங்கிட்டு வந்த கோழி.
அந்த கோழிக்கு தற்கொலை பண்ணிக்க தெரியல,
பாவம் அழுதுட்டே இருந்தது, 'என்னை கொன்னுடுங்க!' அப்படின்னு.
அந்தக் கோழியோட மார்பகங்கள் வளர்றதுக்குள்ள, நமக்கு ஆர்டர் கிடைக்குமா?
டேய்! -நீங்க தப்பா நினைக்கலன்னா நான் ஒரு விஷயம் சொல்லுவேன்.
சொல்லு!
இந்த கேட்டரிங் வியாபாரம் விட்டுட்டு, தெருவுல கடை போட்டுடலாம்!
மரவள்ளிக்கிழங்கு மற்றும் குடல் பொரியல். பிரமாதமா இருக்கும்!
உங்க அப்பாவ கூட்டிட்டு போய் நீ தனியா ஆரம்பிச்சுகோ!
மிச்சசத்தை நான் திரும்ப வரும்பொது சொல்றேன்.
இவரு என் அப்பாவுக்கு சத்தியம் செஞ்சிருக்கணும்!
இது சீன மொழியில் சொன்னதால கேட்க நல்லா இருக்கு.
நம்ம ஒப்பந்தப்படி நீ சொன்ன வார்த்தையைக் காப்பாத்தல.
விஷயத்துக்கு வா.
அந்த குண்டன் கோவமா இருக்கான்.
அது எங்கே?
என்ன?
இது ஸ்ரீலங்கா முந்திரி.
இது பிரசிலியன்.
இது ஆப்பிரிக்கா முந்திரி.
இது அளவில் வித்தியாசம் இருக்கும்.
ஆனா ருசி செம்மையா இருக்கும்!
எல்லாத்துக்கும் ஒரே ருசி இருக்கும்.
பாலக்காடு மட்ட அரிசி, கடலை மாவு மற்றும் மைதா.
அதோடு சேர்த்து கொஞ்சம் முந்திரியோட ருசி.
என்னை பாருங்க.
அது எல்லாத்தையும் அரைச்சு, அச்சுல போட்டா,
நீங்க கேட்ட முந்திரி மட்டும் இல்லாம, என்னால ரெண்டு கொம்புகள் இருக்குற முந்திரிகள கூட தயாரிச்சு தர முடியும்.
பூச்சிகளும் பூஞ்சை காளான்களும் வராம இருக்க
ஒரிஜினலான முந்திரி பருப்புகள் மேல மருந்துகள் தெளிப்பாங்க.
ஆனா இங்கே அப்படிஎதுவும் நடக்காது.
அடுத்தவங்க உடம்பு கெடுறா மாதிரி எதையும் செய்ய மாட்டேன்!
போலியா இருந்தாலும் நாணயமா இருக்கும்!
இதுதான் மணிக்குனேல் குடும்பத்தோட கொள்கை.
உங்களுக்குப் பிடிச்சிருந்தா மட்டும் சரக்கு எடுத்துட்டு போங்க.
No comments yet. Be the first to leave one.