Cloud (Cloud クラウド)

Toplam 30 kutu mu var?

Tamam. Kutu başına 3,000 yen veririm.

Toplamda 90,000 yen ediyor.

Piyasa fiyatını biliyor musunuz? Tanesi 400,000.

- Maliyeti 10,000 yen. - Şaka yapıyorsunuz herhalde!

Montajı, patent alımı. Artı, tasarım ücreti.

Hepsi yüklü masraflardı.

Ürünü geliştirmek için, maliyet fiyatının birkaç katını harcamak gerekiyor!

Bay Tonoyama.

Hurdaya çıkarmak, daha maliyetli olacaktır.

Bakar mısınız?

Peki siz bu cihazları kaçtan satmayı düşünüyorsunuz?

Bilmiyorum. Piyasaya göre değişir.

- Yine de 30 tane alacak mısınız? - Evet.

Satılmazlarsa ne olacak?

O zaman hurdaya çıkarma maliyetini kendim karşılarım.

Dürtü ve içgüdülerinizle mi hareket ediyorsunuz?

- Hiç çabalamaz mısınız? - Benim çalışma tarzım böyle.

Bunun yanlış olduğunu hiç düşündünüz mü?

Salla gitsin. Delirmiş. Ona laf anlatamazsın.

Evet. Nefesimizi boşa harcamayalım.

Bu 90,000 yen'i alıp almamak tamamen size kalmış, Bay Tonoyama.

“Mucizevi terapi cihazı”

“200,000 yen”

“Yarı fiyatına!”

- Bu kadar mı? - Evet. Gerisi sende.

Tamam, sağ ol.

Yoshii.

Bay Takimoto seni çağırıyor.

Yöneticiliğe terfinle ilgili konuşacağım.

Ekip şefi yardımcısı olarak başlamaya ne dersin?

Kısaca, genç personele koçluk yapacaksın.

- Bu bana uygun değil... - Bunu daha önce de söylemiştin.

Öyle bile olsa, şef pozisyonu için biçilmiş kaftansın.

Buna bizzat kefilim.

- Sanırım beni yanlış anladınız. - Hiç sanmıyorum.

Becerikli ve sorumluluk sahibisin. İyi bir yönetici olacaksın.

Seni düz bir işçi olarak kullanmak bana pek doğru gelmiyor.

Üst yönetimimizi bir düşün.

Hepsi de sönük, işe yaramaz birer ihtiyar.

Hiçbiri de benim sağ kolum değil.

İddiasızım. Sadece, sorumluluk sahibiyim.

Bu benim için yeterli.

Maaşına zam alacaksın.

Sanırım kabul edemeyeceğim.

Bunu bir yük olarak görme.

Ekip şefi yardımcısı olarak başla.

“Hesap cüzdanını güncelle”

“Video oyunları satış sıralaması”

Ryosuke, ne zaman geldin?

Az önce.

Ya sen, Akiko?

Bir saat önce, sanırım. Dalmış olmalıyım.

Biraz daha uyu. Akşam yemeğini dışarıda yeriz.

Tamam.

“Şimdi al”

Sanırım evimden taşınacağım.

- Kirası çok mu yüksek? - Evet.

Nereye taşınacaksın?

- Ailemin yanına, başka nereye olabilir? - Öyle bir şey yapma.

- Başka ne yapabilirim ki? - Buraya taşın.

Olmaz. Çok dar burası.

- Şimdi biraz daha genişledi. - Burası olmaz.

- Dolabımda bir ton şey var. - Doğru.

Belki de eşyalarımı satman için senden yardım almalıyım.

Yüksek bir fiyata.

Ciddi değilim. Şaka yapıyorum.

“Tükendi. Stok giriş tarihi bilinmiyor.”

Para kazanma fırsatını mı kaçırdın?

Hayır. Sadece gözüme kestirdiğim bir şey vardı.

Hiçbir kaybım olmadı.

İnterneti takip edecek birini tutmalısın.

Param olduğunda tutacağım.

Bu olduğunda, işimi bırakabilir miyim?

Elbette.

Ivır zıvır bir sürü şey alacağım. İstediğim çok şey var.

Alabilirsin tabii.

Meslek okulumuzdaki Goto'yu hatırlıyor musun?

Sınıf arkadaşını mı? Goto. Evet, hatırlıyorum.

Tutuklandığını duydum.

Bir sürü konser biletini karaborsaya düşürmüş.

- Böyle riskler almak asla iyi sonuçlanmaz. - Kesinlikle öyle.

Almak için sıraya mı gireceğiz?

Bu şekilde almak gençlerin işi.

Yoshii.

Herhangi bir bilgi aldın mı? Umut verici bir gelişme var mı?

Yok.

- Gerçekten mi? - Alsaydım, size söylerdim.

Bende işe yarayabilecek bazı bilgiler var.

Ama henüz sana söyleyemem.

- Duymak ister misin? - İsterim.

Şimdi sıkı dur.

Bir bakacağım, iyi para getirirse sen de otlanabilirsin.

- Uyar mı? - Uyar.

Hamleni yap. Çabuk ol.

Tamam.

Nasıl bir hamle yapsam...

Yeniyorsun lan beni.

Doğru ya.

Seni sinsi hergele.

İstifa mı ediyorsun? Buradaki işinden mi?

- Kararın kesin mi? - Kesin.

Nereden çıktı bu?

Farklı bir işte şansımı denemek istiyorum.

Farklı bir iş mi? Neymiş o?

Henüz netleştirmedim.

Ne diyorsun ya? Yaptığın şey çok saçma.

Biliyorum. Özür dilerim.

Biraz aceleci davranmıyor musun, daha çok gençsin çünkü?

Sırf diğerlerinden daha mutlu olmak için mi?

Bu, almaman gereken riskleri almana neden olur.

Başarısız olabilir ve her şeyini bir anda kaybedebilirsin.

Bunu mu istiyorsun?

Yani, bilemiyorum.

Bunu istemezsin. Sen böyle biri değilsin.

Meslek hayatımızda ortaklarımız ve iş arkadaşlarımız var.

Kendi başına kumar oynaman saçma.

Mantıklı olan bu. Gençsin ama bunu biliyorsun.

Seni bu yüzden takdir ediyorum.

Düşündüğünden çok daha fazlasısın.

Kendini işine adamış, güçlü birisin.

Lütfen, kendine daha fazla güven!

Selam, erkencisin. Daha yemeği hazırlamadım.

Evet. Acele etme.

Ne oldu? Gece vardiyasına mı geçtin?

Hayır.

Fabrikadan istifa ettim.

Üç yıl dayandım. Bırakma vakti gelmişti.

Orada harcanıyormuşum gibi geliyordu.

Bu çok saçma. Sadece çok yoğun çalışıyordun.

Akiko, sen de istifa et.

Ne yapacağının söylenmesinden sen de bıkmış olmalısın.

Ryosuke, sen çok değiştin.

- Bir planım var. - Ne planı?

Küçük tatlı bir plan.

Ne olabilir ki?

Hayatımızı değiştirecek.

Daha fazla para harcayabileceğiz.

- Gerçekten mi? - Evet.

Dört gözle bekleyeceğim.

Şu sana bahsettiğim bilgi. Artık harekete geçme vaktim geldi.

Neymiş o bilgi?

Yeni bir çevrimiçi açık artırma platformu kuracağım.

Bir uygulama geliştiricisi buldum.

Yasa dışı bir darknet sitesi değil.

Bu işi yaparsam, herkesin gözü önünde yapacağım.

- Bu çok güzel. - İşte böyle, Yoshii.

Sen de bana katıl.

Mütevazı bir yatırım. Katlanarak kendini amorti edecektir.

- 1 milyon. - O kadar param yok.

- 500,000 o zaman. - Çıkmaz.

Ne kadar çıkarabilirsin?

Top sende. Ya şimdi ya da asla.

Hayatımız boyunca al-satçılık yapamayız.

Sabahtan akşama kadar fiyatların inip çıkmasını izliyoruz.

Bir iniyor bir çıkıyor.

Bundan gerçekten memnun musun?

Ne diyorsun?

Senin kadar tecrübeli olmadığımdan dolayı, emin değilim.

Bu işe...

...kolay para kazanmak amacıyla başlamıştık.

Evet.

- Peki şimdi hayatımız kolay mı? - Değil.

Hem de hiç kolay değil.

Zar zor para kazanıyoruz.

Ama bu işi bırakamayız.

Ne zaman bu hâle geldik?

Bilemiyorum.

Bu bakış da ne?

Tüm bunların dışındaymışsın gibi bakma.

- Öyle mi duruyorum? - Her neyse dostum.

Bu işe tek girerim ben de.

Hayatımı değiştirmek için bir şans.

Sonradan pişman olmamak lazım.

Eve otobüsle döneceğim. Direkt gidiyor.

Bahsettiğim şu fırsat. Çevrimiçi açık artırma platformu.

- Fikrini değiştirirsen, tekrar düşün. - Tamam.

Bir şeyler yapmazsam, mahvolurum.

- Ryosuke. - Burada ne arıyorsun?

- Sana geliyordum. - Ben de eve gidiyorum.

Meslek okulu son sınıf arkadaşım, Bay Muraoka.

Ben Muraoka.

Ben de Fujita. Tanıştığımıza memnun oldum.

Peki...

- O kim? - Kız arkadaşım.

- Birlikte mi yaşıyorsunuz? - Hayır. Yani, bazen.

Onunla evlenecek misin?

Evet.

Niyetim bu.

Demek öyle.

Klasik mutluluğu bulduğunu bilmiyordum.

Üzgünüm.

Kimdi o adam?

Meslek okulu son sınıftan bir arkadaş. Bahsetmeye değmez.

Eee? Söylediğinde ciddi miydin?

Neyde?

Seninle evlenmek konusunda mı? Evet.

Vay be.

Tabii ki ciddiydim.

Yeni bir hayat. Bu güzel olabilir.