Jo

Louis de Funès in: "Jo".

Een film van Jean Girault.

Ondertitels door: BuStEl - 2007.

Je moet de trekker overhalen...

Schiet dan!

We beginnen opnieuw...

Jij, ga daarheen...

Ben je klaar? - Ja.

Mathilde, ik ben het... het is meneer... het is advocaat Colas, je herkent hem toch?

Help toch even mee...

We waren aan het repeteren, de revolver is niet echt, kijk maar.

Dan zijn dit experimenten...

Jij neemt haar hier, ja, dat is goed zo...

Waarom zei u daar niets over? - Het is niet om te lachen, het is serieus.

Dus het was niet echt? - Natuurlijk niet...

Ik kreeg bijna een hartaanval.

Dit was dus een hele goede scène, dankzij uw reactie.

Ik ben tevreden. - Ik ook.

Hoe voel je je? Hoe voelt u zich?

Ik wil terug naar de keuken. - Ze zit klem.

Als meneer nog een lijk heeft, laat het me dan weten...

Dat is goed. Wat vind je van het begin?

Vriend, ik... ik vind het niet zo goed.

Als je mijn mening vraagt als advocaat, wil ik die alleen geven als vriend.

Je bent een goede komische auteur, maar voor een politieverhaal...

Wat is er niet goed aan het verhaal? - Wel, ten eerste...

Waarom schiet je held een man neer? - Omdat het een smeerlap is.

Als je alle smeerlappen wil neerschieten...

Het is een smeerlap die mijn held chanteert.

Hij moest betalen voor de eerste keer, daarna voor de tweede keer...

en nu moet hij... - Ik begrijp niet wat je zegt.

Wat? - Hij...

Het dubbele.

En dus kan mijn held het niet betalen, dus moet hij dit, dat, dit, dat verkopen...

dit, dat, moet weg, alleen de kroonluchter blijft.

Je bent helemaal van streek om een politiescenario te schrijven.

Hij doet alsof hij het gaat betalen. - Ja.

Goed, en, en...

Ja. - We gaan daarheen.

De boef komt van daar, zoals jij net. - Ja.

Hij staat hier en dan daar. - Pang pang, dood.

Hoe dat, pang pang, dood? - Pang pang, dood!

Pang pang, je schiet hem neer. - Maar...

Wat mij stoort is dat je held iets verbergt.

Hij is zomaar in dit verhaal terechtgekomen waar hij niets mee te maken heeft.

Waarom gaat hij dan niet naar de politie? - Omdat hij dat niet kan.

En het publiek zal het niet te weten komen? - Dat wil ik niet.

Goed, bel me als je verhaal iets beter is, tot later.

Wat klopt er niet in het verhaal? - Je held eindigt op de vuilnisbelt.

Hij kan het absoluut niet vertellen. - Hij zal de perfecte moord plegen?

In zekere zin, ja. - Heb je soda?

Soda?

Om bloedvlekken op je tapijt te verwijderen.

Bloed voorkomen op het tapijt. - Zo is het.

En om het geluid van de oppas te vermijden.

Ah ja, de oppas, geluid vermijden... - Tot later hè.

Ja, ja...

Er is ook een manier om de perfecte moord te plegen.

Ja... - Dat is het lijk laten verdwijnen.

Zolang er geen lijk is, kunnen ze ook niet bewijzen dat er een moord is gepleegd.

Ja, dat is waar... Bedankt!

Hé, wacht... wacht, wacht...

Als ik nu het lijk in het water gooi? - Dan komt het weer boven...

Daar had ik niet aan gedacht. - Tenzij je het lijk in stukken hakt.

Van onder naar boven. - En in een verbrandingsoven?

Heeft hij valse tanden? - Dat weet ik niet.

Tanden kan je niet makkelijk verbranden.

Het is erg moeilijk.

Tot ziens. - Meneer Brisebard!

Meneer Brisebard! - Goedemorgen.

Heeft u uw vrouw overtuigd het landschap te verkopen?

Het is niet makkelijk, heeft u iemand? - Ja, meneer Grainderd.

Hij is rijk, zijn vrouw wil meer weten, ze zoeken een mooi landschap.

In een rustige buurt. Kunnen we het nu komen bekijken?

Mijn vrouw mag er niets over weten, kom langs als ze naar het theater is.

Excuseer mij. - Altijd hetzelfde liedje.

Hallo? - Meneer Brisebard?

U bent me vergeten. - Nee hoor, ik denk steeds aan u.

Heeft u al een beslissing genomen? - Ja, ik kan dit niet.

Op dit moment kan ik niet. - Waarom niet?

Ik kan niet zeggen waarom ik niet kan. - Ik geef u 48 uur.

U bent vriendelijk. Ik bel u terug, tot straks.

Wat moet dit betekenen?

We brengen de kiosk van mevrouw Brisebard.

Gelukkige verjaardag, mijn liefste.

Wat moet dit betekenen, de kiosk van mevrouw Brisebard?

Ik wilde je verrassen voor het feest van Sint-Antoine. Je bent niet echt blij...

Ik wel, in zijn plaats. - Laat me met rust, jij...

Het is een heel mooi cadeau. - Dat is zeker.

Laat me met rust! - Je raadt nooit waar ik die gevonden heb.

In Puy de Dôme. - Puy de Dôme?

Ja, Puy de Dôme. - Maak dat je wegkomt!

Ik kan dit nooit betalen. - Het is een goede investering.

En al die details die erop staan, dat past heel goed bij ons huis.

En hoeveel gaat dat allemaal kosten? - Ik heb een goede deal gedaan.

250.000 Franse frank. - Wat?

Zonder de funderingen. - Wat?

Ik moet naar het theater. Prettige feestdag, schatje.

Waarom ben ik de enige man ter wereld van wie zijn vrouw een kiosk heeft gekocht?

Mevrouw Brisebard en ik hebben een overeenkomst

over de funderingen van 250.000 Franse frank.

250.000 Franse frank?

Maar voor u doe ik het voor 248.000 Franse frank.

U doet uzelf een groot plezier.

En maak u geen zorgen over de betalingen.

Mijn mannen en ik zullen een groot gat graven voor de funderingen.

Morgen giet ik er cement in, en daarna plaatsen we de kiosk erop.

En ik garandeer u, meneer Brisebard, dat de funderingen zeker 200 jaar zullen meegaan.

Binnen 200 jaar kan ik dat toch niet meer controleren?

Binnen 200 jaar? - Ja, inderdaad.

Kunt u mij garanderen dat het gat vanavond nog gegraven wordt?

Vanavond, binnen 200 jaar? - Hoe bedoelt u, binnen 200 jaar?

Vanavond, voor 200 jaar. - Vanavond...

Het gat zal er zijn!

Kan ik op u rekenen? - Zeker weten.

Beloofd? - Beloofd!

Begin er nu maar aan! - Direct.

Het is akkoord!

Komaan, we beginnen eraan!

Meneer, Jo? - Ja?

Met Antoine Brisebard. - En?

Het is in orde.

Ik kon eerst niet, maar nu wel. - Hoeveel?

Ik heb wat u wilt, absoluut. - Waar en wanneer?

Zoals de vorige keer. - Om 9 uur, bij u?

Om 9 uur en ik zal de deur open laten, tot vanavond, meneer Jo.

Sylvie? - Ja?

Het is in orde met meneer Tonelotti, tegen overmorgen is alles klaar.

Eigenlijk is een fundering niet nodig, zo besparen we veel geld.

Dat is wel nodig, grote funderingen, heel grote funderingen, kom mee...

Wat? - Kijk maar...

Daar, het cement zal overmorgen zeer hard zijn dankzij meneer Tonelotti.

Ja... - En vrijdag vieren we feest, en...

je 550e stuk met je kameraden in kostuum. - Antoine, je bent mijn held!

Bedankt, mijn liefste, ik ga me omkleden.

Antoine?

Waar ben je? - Ik kom eraan.

Ik kom naar beneden.

Wat deed je in de tuin? - Het is voor mijn nieuwe scène.

Ga je mee naar het theater? - Ik kan niet.

Vind je het erg? - Nee, ik laat je wel verder werken.

Ik moet nu gaan, anders kom ik te laat. - Zeg, Sylvie.

Ja? - Zeg me, als iemand...

onze liefde verbreekt of als we moeten scheiden...

Dat zal niet gebeuren, mijn engeltje.

Beloof me dat we samen ten dode zullen gaan, mijn liefste Sylvie.

Maar natuurlijk, je bent zo serieus, komt het door je nieuwe scène?

Misschien wel, het genre politie is niet echt...

Het zal wel gaan, je zult zien!

En als ik vanavond thuis kom, zal er zeker een lijk liggen.

Het tapijt is klaar, de meid is vertrokken, het openen van de deuren...

Het vierde, een geweer klaarleggen.

Het vierde, een geweer... oké.

Het vijfde, de lichten doven.

Het zesde, ik zie niets meer...

We hadden dit beter op de zevende plaats gezet...

Wat doe je in het donker? - Wat bedoel je?

Voel je je niet goed? - Ik voel me heel goed.

Ik ben erg laat, ik ben mijn make-up vergeten.

Sylvie, hebben we elkaar daarnet gekust?

We hebben dat net gedaan, wil je nog één?

Eigenlijk wel.

Vergeet je niets? - Nee.

Kom je niet terug? - Ik denk het niet.

Tot ziens, mijn liefste. - Tot ziens, mijn beestje.

Ik kan niet...

Ik zou dit nooit doen, ik betaal liever.

Ik kan het niet, hier!

Nee, maar neen!

Maar neen, het was maar een grap.

Het is toch niet echt, komaan.

Mijnheer werkt nog. - Ga je niet naar de bioscoop?

Ik ging net vertrekken, een theaterwapen.

Goedenavond, advocaat Colas, nog veel plezier.

Mijnheer Brisebard?

Er is iets heel ergs gebeurd, mijn lieve god.

Mijnheer Brisebard?

U was er? Wat doet u hier?

Ik was aan het werk. - In dit kostuum?

Heeft u mij niet gehoord? - Nee.

Het is erg, mevrouw Grunder is in het gat gevallen.

Wat doet zij in mijn gat? Ik heb mijn gat nodig!

Kom mee. - Het is mijn gat.

Waarom is ze in het gat gevallen?

Wablief?

Ik begrijp het niet. - Tuut tuut.

Geef haar een cognac, dat zal haar goed doen.

Nee. - Toch wel.

Mijnheer Brisebard?

Ja? - Mag ik een rondleiding geven?

Nee, we geven geen rondleidingen, het is klaar, ga nu maar.

Ga weg, snel!

Ik sta voor schut. - Daar ga ik niet op antwoorden.

Versta je wat hij zegt? - Nee.

Des te beter. Dat is prima!

Tot later. - Tot later, meneer Brisebard.

Een beetje cognac.

Jullie zijn mevrouw Grunder vergeten...

Jullie zijn mevrouw Grunder vergeten...

Zij ligt daar...