Dear John (Käre John)

DIGITAAL GERESTAUREERD DOOR HET ZWEEDS FILMINSTITUUT IN 2019

ORIGINELE 35 MM NEGATIEF, GELUID: 35 MM KOPIE, MONO

GEBASEERD OP DE ROMAN VAN OLLE LÄNSBERG

Ik herinner me die keer dat je terugkwam uit Nyhavn. Jij herinnert je me niet.

Ik stond met m'n rug naar je toe. -Nee, hoor.

Dan was ik niet nuchter.

Nee, en je was woedend, omdat ik je niks wilde inschenken.

Ik wil verdorie een biertje. -Sorry, we zijn gesloten.

Maar je kunt vanuit de keuken naar de winkel gaan.

Die is dicht. -Is die rotwinkel ook al dicht?

Of noem je dat de keuken?

Kwam het door een meisje?

Wat?

Ja.

Was je verloofd?

Zijn jullie geen gezondheidsfreaks? -Nee, we roken en drinken allemaal. Soms.

Je broer ook?

Raymond barst van de ideeën. Hij wil dat ik zwemkampioen word.

Hij was altijd voor me in de weer. Maar toen...

Toen kwam Helena en keerde hij zich tegen mij.

Hij zei niets meer tegen me en ging weg zodra ik thuiskwam...

...keek boos en snauwde en sloeg met deuren...

Juist...

Op een ochtend kwam hij naar de keuken, heel ernstig.

Sindsdien steunt hij me.

Er is één ding dat je moet weten.

Toen het gebeurde…

Ik was dol op de vader van Helena.

Je was pas 18. -Maar ik ben eroverheen gekomen.

Een halfjaar later trouwde hij. Hij was al die tijd al verloofd.

Wat is er misgegaan?

Meubels tillen.

Verder niets? -Misschien…

Kwam het door je verloofde? -We waren niet verloofd.

Goed.

Toch kan het pijn doen. -Was jij verloofd?

Ik? Waarom denk je dat?

Zo vergezocht is dat niet.

Waarom ben je bij haar weggegaan? -Ik ben niet weggegaan, maar zij.

Bij jou?

We waren getrouwd. -Getrouwd?

Ja. Ik was om haar bestwil aan wal gegaan.

Ik zou een partnerschap aangaan met een meubelhandelaar.

Na een paar jaar verlangde ik naar de zee.

Ik was als een vis op het droge.

Maar ze begreep me, zei ze.

De meubelhandelaar begreep me ook, zei hij.

Het enige waarin we partners waren, was met haar.

Hoe ben je daarachter gekomen? -Ik ging naar huis om haar te verrassen.

Het bed was bezet.

Heb je ze vermoord? -Ik ben gewoon weggegaan.

Hoe dacht je dat 't was?

Niemand vroeg of ik wou blijven… Heb je een biertje?

En het huis? -Dat had ik op haar naam gezet.

Haar idee, voor als ik zou verdrinken.

Bier, vrouw. Serveren jullie dat niet in deze tent?

Tja, voor een besloten feestje.

De koelkast staat daar.

Wat dom van je. -Ze was bang dat ik zou verdrinken.

Dan had ze het huis ook gekregen.

Nee, ik bedoel twee jaar geleden. Toen kwam je dronken en onbeschoft binnen.

Je ging tekeer, omdat ik je niet wilde bedienen. Daarom deed ik dat dus niet.

En daarom wist ik nog wie je was. Je was zo vervelend.

Niet zozeer vervelend, vooral dronken.

Hé.

Koffie.

We poetsen je mond ook even af.

En dan nu aankleden.

Toe maar.

Nee, Helena. Kom op, nou.

Goed dan.

Armen omhoog.

Zo.

Op de stoel.

Een onderbroek.

Gaan we tandenpoetsen? -Dat mag je zelf doen.

Zo.

Gaan we naar buiten, dan kan ik m'n roze strikken dragen?

Morgen, dan is het zondag. Vandaag moet ik werken.

Ik wil niet dat je gaat werken. -Maar dan kan ik je roze strikken kopen.

De mama van Rosa werkt niet.

Nee, dat is zo.

Opschieten nu, anders is oom Raymond er al. Hup.

Als je niet hoefde te werken, kon je de hele dag thuisblijven.

Dat zou ik heerlijk vinden, Lena. Echt heerlijk.

Dan hoef ik geen strikken.

Hallo.

Kom.

Geef me maar een knuffel. Wil je m'n hoed?

Zeg mama maar gedag. Vlug.

Wat feestelijk daar.

We hadden zaterdagavond in Höganäs kunnen blijven…

…voor Eva-Lisa.

Bijvullen, graag. -Alweer?

Er is een boot gekomen. -Een grote?

Niet echt. -Zet voor de zekerheid maar wat koffie.

Elsa. Het is John Berntsson, die komt zand laden.

Hou ze tevreden zijn, Anna.

Ik zal flink slijmen.

Is er voor ons niemand? -Nog niet.

We slaan later wel proviand in.

Maandag kan prima.

We gaan om tien uur dicht, maar zeg het maar als je iets wilt.

Wij zijn aangekomen met de boot.

Kapitein, zijn we zondag nog hier? -We varen maandag uit.

Druk? -Niet echt. We gaan bijna sluiten.

Het ziet er leuk uit hier. -Het is opgeknapt sinds je hier was.

We herkennen de boten. -Je herkende mij.

Ja, dat is zo.

Ik heb ze wel mooier gezien. Haar haar is vast geverfd.

Hopelijk gaat die verf er niet uit.

Hootenanny is geweldig…

…maar ik heb liever The Beatles. -Die zijn oud nieuws.

We doen maandag wel inkopen. -We kunnen wat gaan drinken.

We zien wel.

Nog een keer de twist en ik ga gillen. -Wat zei je?

Niets.

We gaan naar de Social Club. Ga je mee?

Ga jij? -Ze hebben een auto.

Bedankt, maar ik blijf hier.

Ik heb wel erger gezien.

Het is een gratis ritje. -De stuurman en ik hebben zaken…

Alle landrotten hebben een auto.

Ga je het proberen?

Mag ik afrekenen?

Mag ik twee kronen terug?

Bedankt. Welkom terug.

Eva-Lisa was lief.

Je had haar moeten zien, opgetut voor de film.

Ze is scherp van tong. -Niet in de bios of in het café.

Ze is gewoon… leuk.

Ze vindt jou leuk. Dat zag ik allang. -Zou je denken?

Dat was duidelijk.

Telkens als Elon haar thuisbracht, dacht hij: nu is het zover.

Maar pas na zes maanden durfde hij haar te kussen.

Meisjes zijn geen engeltjes. -Ik deed alsof ik dacht van wel.

Aardig van je. -Meisjes zijn als dynamiet voor jongens.

Maar het was leuk.

Eva-Lisa is een fatsoenlijk meisje. Ze wacht tot ze getrouwd is.

Weet je dat zeker? -Absoluut.

Bid dat we bij Höganäs voor anker moeten gaan.

En er veel ladingen krijgen.

Prettige avond.

Ik…

Ik ken hier niemand. Ga jij vanavond met me mee?

Er zijn genoeg meisjes in de Social Club. -Ik wilde uit eten gaan…

…maar alleen is dat niet zo leuk.

Klinkt goed, maar het is te laat om een oppas te regelen.

Getrouwd? -Nee, maar ik heb een dochter.

Je moet één ding weten.

Toen het gebeurde…

…was ik erg gesteld op de vader van Helena.

Morgen dan? -Ik laat het morgen om vijf uur weten.

Een bemanningslid kan wel oppassen. -Je stuurman lijkt wel aardig.

Maar ik laat 'r niet bij vreemden.

Dan kom ik morgen wel even langs. -Ja. Dan zien we wel.

Lena en m'n baan zijn niet genoeg. Soms kan ik wel janken.

Mensen zijn geen machines. Ze kunnen niet goed alleen zijn.

Toen ik je in het café zag, dacht ik:

Tja… -Nou?

Ik dacht dat het een smoesje was om van me af te komen.

En toen?

Hoe is het gegaan? -Morgen. Ze heeft geen oppas.

Oppas?

Ze heeft een kind. -Bofkont. Dat wordt een wip.

Dan komt ze er niet zo makkelijk van af.

Wat dacht je? -En toen kwam ik jou tegen…

Een meisje zoals jij. -Een meisje zoals ik.

Jongens kunnen heel eenzaam zijn. -Meisjes ook.

Je hebt de stad. Er zijn restaurants, bioscopen…

…cafés…

Maar wat kun je daar doen? En toch hang je daar rond.

Wat is er nou eenzamer dan een vreemdeling op een feest?

Afgepoeierd worden is verschrikkelijk.

Vrouwen zijn als dynamiet.

Als je hun vuur ontsteekt, moet je dekking zoeken voor ze ontploffen.

Waarom gooide je steentjes tegen m'n raam?

Alleen zijn is zwaar.

Waarom gooide je steentjes tegen m'n raam?

Misschien had je me nodig. Misschien was je net zo bang als ik.

Goedenavond.

Goedenavond.

Goedenavond.

U boft, u kunt naar bed gaan.

Goedenavond.

Waarom gooide je steentjes tegen m'n raam? -Ik? Wanneer?

Doe niet zo gek. Ik heb je gezien. Ik ben naar de telefoon beneden gegaan.

Had jij die agent gebeld? -Nee, die kwam gewoon.

Helena was bijna wakker geworden.

Stel dat zij 'n man steentjes had zien gooien tegen haar moeders raam?

Ja, dat was fout. Ik heb me er de hele dag rot om gevoeld.

Ik vond het niet leuk van je.

Als je me zo terug wilt pakken, is dat je gelukt.

Zijn we verder gegaan dan je van plan was? -Hoe bedoel je?

Je wilde me plagen en me de hele avond in spanning laten zitten.

Of is de bedrieger nu bedrogen? -John.

Het spijt me.

Ik moest in bed aan je denken.

Ik werd gek van verlangen naar jou. Ik wist niet dat je het zo zou opvatten.

Alsof ik een hoer was. -Je bent het beste ter wereld.