Good Behavior

เปิดข้อความดู

- ผมซื้อบ้านให้ - พูดเป็นเล่น

- มันเหมาะมาก - เหมาะกับอะไร

ฉันไม่มีครอบครัว

ฉันรู้ว่าพ่อไม่ได้จ้างแกมาฆ่าฉัน เพราะแกฆ่าเขากับเดวิด...

และซิลค์

นี่เป็นของขวัญเล็กๆ

ขอบใจ

- ทีโอล่ะ - โดนขังอยู่ห้องข้างล่าง

- เล็ตตี้ - เดฟ

ห้ามใครเข้า เว้นแต่พร้อมจะปาร์ตี้

ไม่นะ ไม่ๆ

เวร

เล็ตตี้

พระเจ้า

เล็ตตี้

ฟื้นสิๆ เล็ตตี้ ฟื้น

คุณปลอดภัย ผมมาแล้ว

คุณได้ข้อความฉัน

ใช่ เกิดอะไรขึ้น

ฉันไม่รู้

ยังไม่ทันตั้งชื่อให้มันเลย

ตั้งตอนนี้ยังไม่สาย

ไม่ล่ะ เดี๋ยวจะยิ่งเศร้าหนัก

ไม่ได้พูดอะไรที่ทำให้เขาคิดว่าเธอ...

เชื้อเชิญใช่มั้ย

ผมบอกเขาว่าขับมันมาก

แต่เขาก็ไม่ได้ขออนุญาต

แต่ผมบอกเขาว่าขับมัน

ไอรีนเป็นไง

อะไร

ตั้งชื่อไอรีนก็ได้

ไม่ล่ะ

งั้นอะไร

เจคอบมั้ยล่ะ

เจคอบก็ต้องเป็นเจคอบ

ใช่ มันเหมือนเขาหลายอย่างไง

ใกล้ถึงแล้ว

ฉันรักรองเท้าคู่นี้

คุณรักทุกคู่แหละ

คู่นี้รักมาก

เจออีกข้างมั้ย

ไม่

ทิ้งไปเลย

แน่นะ

มีข้างเดียวก็เหมือนไม่มี

เราจะไปไหนกัน

พาคุณไปโรงพยาบาล

ไม่ ไม่ไปโรงพยาบาล

- ไปโรงพยาบาล - ไม่เอาโรงพยาบาล

คุณต้องไปหาหมอ เล็ตตี้

หมอไม่ช่วยใครหรอก

ไม่จริงสักหน่อย

ถ้าคุณพาฉันไปโรงพยาบาล ฉันต้องคุยกับหมอ

แล้วหมอจะเรียกเจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษามา

แล้วฉันก็ต้องคุยกับเจ้าหน้าที่นั่น

คุณขาดสติและอาการแย่

เมื่อไหร่ที่ขาดสติและอาการแย่ คนเราต้องไปหาหมอ

ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล

ถ้าคุณพาฉันไปโรงพยาบาล ถูกลงบันทึกแน่

ศาลเอามาใช้ตัดสินเรา

แต่มหัศจรรย์จะตาย เร็วๆ นี้คุณไม่มีนัดขึ้นศาล

ก็ไม่เป็นไรหรอก

ฉันไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่

ฉันแค่อยากนอน

ขอร้อง

หวัดดี หนูชื่อโจแอนนา นี่เคนดรา

เรามาขายคุกกี้

ถ้าคุณช่วยซื้อ เราจะเอาเงินไปช่วยเนตรนารี

ได้เลย

เอารสเลมอนกล่องนึง

จริงเหรอ

ใช่ไง

ขอบคุณ

พอน้ำเกลือเข้าเส้นเลือด เธอก็มีโอกาสหาย

ตายจริง อย่างนี้ไม่น่าห่วง

แค่โดนเข็มก็ฟื้นแล้ว

ไง

เธอเพิ่งให้น้ำเกลือคุณแน่ะ

คิดซะว่ามารักษาอาการเมาค้าง

เราอยู่ที่ไหน

ในลานจอดรถ

คุณมาจากไหน

ฉันทำงานคลินิกฟรีใกล้ๆ นี่

ก็คุณบอกไม่ไปโรงพยาบาล

โอเค

เรียบร้อยแล้ว

ไม่เคยคิดจะใช้มือจับข้างประตู ห้อยน้ำเกลือมาก่อน

เหรอ

ฉันก็ไม่เคยใช้แขวนเสื้อผ้านะ

แต่ส่วนใหญ่ฉันใส่เสื้อสครับ ก็เลย...

ขอบคุณครับ

ไม่มีเจ้าน่าที่ให้คำปรึกษาน่ารำคาญ ไม่ต้องบันทึกประวัติ

รู้งานจริงๆ

นอนต่อซะ

ฉันไม่เข้าใจ ทีโอทำงานให้พ่อมานาน

เขานับถือพ่อ

พี่ก็รู้จักพ่อดี

คงสัญญาจะมอบกิจการให้ทีโอ

แต่ดันไปให้เดวิดแทน

พ่อเปิดร้านอาหารให้ฉัน เอาไว้บังหน้าขายยา

นั่นพี่คิดเอาเอง

ทีโอเคยเข้าห้องทำงานพี่มั้ย

ฉันว่าไม่นะ

- ครัวล่ะ - ไม่

บางทีอาจเห็นเขาไปหยิบเซเลอรี จากตู้เย็นสองสามครั้ง

เซเลอรีเหรอ

เขาชอบกินเซเลอรี

อีกสี่ชั่วโมงเครื่องออก

ไปได้แล้ว

ร้านเรียบร้อยหรือยัง

ฉันเปลี่ยนกลอน ติดป้ายที่ประตู

ยกเลิกนัดส่งของทั้งหมด

บอกพนักงานว่าไง

จะพาลูกๆ ไปพักร้อน

ก็ไม่เชิงโกหก

คิดว่าเด็กๆ จะชอบอาร์เจนตินามั้ย

ชอบอยู่แล้ว

ได้เซลฟีในบัวโนสไอเรส

พ่อเคยเป็นอาชญากรอุกฉกรรจ์

จากนั้นฉันก็เริ่มนอนกับทีโอ ที่ดันเป็นอาชญากรเหมือนกัน

ผมก็เป็นอาชญากร

พูดจริง

ก็ฟังขึ้นอยู่

ผมจะหาทีโอให้เจอ

และจะจัดการเรื่องนี้ให้จบ

ทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ

ผมพาเธอมาที่นี่เพราะไม่มีที่ไปแล้ว

คุณเป็นแม่เธอนะ

เธอมันไม่เอาถ่าน ฉันพูดจริง

เป็นผมจะพาไปโรงพยาบาล

- เธอป่วยอยู่ - ให้เธอไปอยู่นั่นล่ะ

ผมว่าเธอต้องการคุณนะ

มาเจอเธอหน่อยได้มั้ย คุยกับเธอหน่อย

- บ้าเอ๊ย - ขอร้อง

ไม่สำคัญ ที่นี่บ้านฉัน

ไม่ใช่สถานบำบัด

ผมรู้ แต่เธอต้องการที่อยู่

และฉันไม่อยากให้เธอเจอลูก

ระหว่างพยายามเลิกยาเพราะทำตัวเอง

ไม่เป็นไร

โทษที

ทำไมเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย

หนูไม่รู้

เจคอบอยู่มั้ย

ไม่ เขาไปเรียน

และแม่อยากให้แกไปก่อนที่เขาจะกลับมา

หนูรู้ เราจะไปค่ะ ขอโทษ

เขาไม่รู้ว่าไม่ควรพาหนูมา

จะให้เธอไปไหน

คริสเตียน

รอนี่แป๊บนะ

ผมอยู่นี่นะ

ฉันรู้

ผมเข้าใจแล้ว

เข้าใจอะไร

ถ้านั่นเป็นแม่คุณ...

ฉัน 34 แล้วนะ

กะจะเอาไปบริจาคอยู่แล้ว

ขอบคุณนะ

แม่อยากจะให้อะไรที่ช่วยแก จากตัวแกเองได้บ้าง

แกต้องรับรองเท้าคู่นี้ไป

ได้ค่ะ

ไม่ไปหาอะไรกินล่ะ

เอ้านี่

- คุณเป็นอะไรมั้ย - ไม่ใช่เล็ตตี้ นี่คริสเตียน

- เธอเป็นอะไรมั้ย - ไม่เป็นไร

ผมมีเวลาไม่มากเลยเล่าอะไรไม่ได้นัก

แต่เธอชักจะเลยเถิดไปใหญ่แล้ว

เธอหมดสติไปกลางป่า

ให้ตายสิ

ใช่ ผมกะจะพาเธอไปอยู่บ้านด้วย

แต่คิดว่าคนกำลังสร่างเมา ไม่ควรอยู่ใกล้รอนด้า

เล็ตตี้รู้มั้ยว่าคุณโทรมา

ไม่ เธอไม่อยากให้ผมโทร

ผมจะส่งที่อยู่ไปให้

ขอบคุณ

เดี๋ยวๆ

อย่าส่งมาเบอร์นี้นะ

นี่เครื่องเล็ตตี้

ผมรู้ วางสายแล้วใช้เครื่องคุณส่งข้อความมา

- เบอร์อะไร ผม... - คุณเพิ่งโทรมา

เบอร์ผมก็อยู่ในเครื่องเล็ตตี้ไง

จริงด้วย

คุณอยู่ใกล้ซาวันน่าแค่ไหน

สามชั่วโมงได้มั้ง

- โอเค - โอเค

ไม่ได้ซื้ออะไรเหรอ

ไม่มีอะไรน่ากิน

นอนต่อเถอะ

อีกสองสามชั่วโมงกว่าจะกลับถึงบ้านเพื่อนคุณ

ฉันอยากได้เสื้อผ้า

นี่ร้อยเหรียญ

- ขอบคุณ - ผมไปด้วย

ไม่ รอนี่แหละ ไม่เป็นไร

เดี๋ยวสิ น่าจะหาอะไรใส่ทับหน่อย

เอ้านี่

ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง

แต่นแต๊น

ขอหน้าเปปเปอร์โรนี