Bang Rajan 2 (บางระจัน๒)

นิมนต์ครับหลวงพ่อ

ไอ้แดง นี่มึงจะพากูไปไหน

ไปที่ที่ท่านจากมา

ที่ข้าเรียกทุกคนมาที่นี่ เพื่อบอกว่า

ข้าขาดการติดต่อจากกรุงศรีมานานแล้ว

จึงไม่รู้ว่าศึกครานี้ เราจักพ่ายหรือมีชัยต่อพม่าเพลาใด

ข้าจึงอยากให้พวกเราทุกคนช่วยกันคิด

ว่าจะทำเยี่ยงไรดี

บ้านห้วยแดงของข้ามีคนราวๆ 200

ถ้าได้รวมกับบ้านอื่นแล้ว

ข้าว่าพวกเราน่าจะสู้กับพวกพม่าได้

พวกเอ็งไม่รู้หรือว่า

พวกบ้านระจัน

มันเพิ่งถูกพม่าฆ่าตายกันหมด

ข้าว่าอยู่เยี่ยงนี้จะดีกว่า

พม่ามันจะทำอะไร อยากได้อะไร ก็ให้มันทำไปเถอะ

ข้าไม่เห็นด้วยเด็ดขาด ที่พวกเอ็งจะปล่อยให้พม่า

มาย่ำยี รังแกข่มเหงพวกเราโดยเด็ดขาด

ข้าก็ไม่เห็นด้วย พวกเราต้องรวมตัวกันสู้

เพราะเรามีหลวงพ่ออยู่แล้ว

พวกเราจักต้องชนะแน่

ข้าไม่เห็นด้วย

- ข้าไม่เห็นด้วย - ข้าเห็นด้วย

- ข้าไม่เห็นด้วย - ข้าเห็นด้วย

- ข้าไม่เห็นด้วย - ข้าเห็นด้วย

- ข้าไม่เห็นด้วย - ข้าเห็นด้วย

- ข้าเห็นด้วย - หยุด

พวกเอ็งเป็นเยี่ยงใดกัน

ในเพลานี้จักมาแตกคอกันทำไม

เราควรรวมกันไว้ไม่ใช่หรือ

เอ๊ะ นี่ไม่ใช่หลวงพ่อธรรมโชตินี่

- ข้าหวังว่าจะได้ผ้าประเจียดสักผืน - ลูกอมหลวงพ่อคงก็ขลังไม่แพ้ใครหรอก

ขืนพวกเอ็งเป็นเยี่ยงนี้

เห็นทีจะถูกพม่าฆ่าตายกันหมด

แต่ข้าว่าทางกรุงศรี คงจะหาทางเอาชนะศึกอยู่

ถ้ามีอะไรคืบหน้า ข้าจะนัดมาหารืออีกที

ไอ้พระยาทศ

ถ้าทุกหนแห่งมีคนดีเยี่ยงเจ้า

ชาวบ้านจักได้มีที่พึ่ง

อ้าวๆ มาเอาของดีกันได้แล้ว

มาเร็วๆ มาขอพรเร็ว เร็วเข้า

ฆ่าพวกมันให้หมด พระนั่นด้วย

ยังไม่ใช่พระดีที่ท่านต้องการ

ตามมันไป

ไป เร็ว

ถือปืน

ปืน

ตกสวยนี่

เป็นยังไงบ้าง

ขอบใจพวกมึงที่มาช่วยพวกกู ไม่งั้นพวกกูคงตาย

มิเป็นไรดอก

นี่พวกเอ็ง เป็นนักรบผ้าประเจียดเยี่ยงนั้นรึ

เยี่ยงนั้นหลวงพ่อธรรมโชติ ก็อยู่น่ะสิ

พวกกูไปอยู่หมู่บ้านมึงได้ไหม

พวกเขาเป็นเด็กกำพร้าจ้ะ

หลวงพ่อคงเอ็นดูพวกมัน

พวกกูคงไปกับพวกมึงไม่ได้

ฝากลูกกูด้วย เสร็จศึกแล้วกูจะกลับมา

หนูไม่ไป

หนูไม่ไป

หนูไม่ไป พ่อ หนูไม่ไป

หนูไม่ไป

ร้องไห้ตลอดทางเลย คงจะเหนื่อย

พ่อมันนี่ก็กระไร ทิ้งลูกได้ลงคอ

เมียมันยังมาพลัดหลงกันกลางศึก

กูว่าป่านนี้มันคงไม่รอด

เรื่องตายคงไม่ใช่สิ่งที่พวกมันกลัว

หากมันยังคงมีความหวัง ที่จะกลับไปเจอกับคนที่มันรัก

ยิ่งยาก ตอนนี้ไปที่ใด ก็มีแต่ทหารพม่า

กูกลัวแต่ว่ามันจะไปตายเสียเปล่า ถ้าหากจับพม่ามากินแทนข้าวได้

กูว่าพวกเราคงไม่อดอยากกันหรอก

มิใช่ลูกมิใช่เมียมึงก็พูดได้

ลองเป็นอีแขกเมียมึงหายไปบ้างสิ

ดีสิ กูจะได้หาเมียใหม่ไวๆ

ให้มันจริงเถิด

ข้าเห็นกลับชุมทีไรรีบปิดเรือน ไปอยู่กับอีแขกตั้งแต่หัววันทุกที

นานเท่าไหร่แล้วที่พวกเรา ต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ

คอยปล้นพวกพม่ากินไปวันๆ

ทั้งๆ ที่แผ่นดินก็เป็นของเรา

แต่พวกเราไม่เคยได้เหยียบ อย่างเต็มตีนสักครา

นั่นสิ นานจนกูเกือบลืม ว่ามันเศร้าแค่ไหน

ทั้งหมู่บ้านกูตายด้วยน้ำมือพม่า

ครานั้น ไอ้เขียว ไอ้เอี้ยง

เกือบจักเอาตัวไม่รอด

ไอ้เอี้ยงมันคงตายไปแล้ว ถ้าไม่ได้ไอ้มั่นกับไอ้แดงมาช่วย

หมดศึกนี้แล้ว กูว่าจะหาที่ดินงามๆ

ไว้ทำไร่ทำนาของกูไปเรื่อยๆ

กูไปดูมาแล้ว

แถวบ้านโคกสลุดงามมาก พวกมึงคงได้เห็น

ไอ้แดง เมื่อไหร่มึงจะผูกข้อมือ กับอีชบาสักที

กูเห็นมันรอมึงจนหนังเหี่ยวแล้วนะ

กูจักไปเป็นผู้ใหญ่ สู่ขอให้ก็ได้นะไอ้แดง

กลับไปครานี้ กูจะไปขอฤกษ์ผูกข้อมือมัน

ต้องอย่างนี้สิวะ แล้วมึงจะรู้

ว่าพอมีเมียแล้ว มันมีความสุขจริงๆ นะ

ทั้งคืน

พ่อ

พ่อ อย่าทิ้งหนูไป

สักวัน พ่อเอ็งก็ต้องกลับมาหาเอ็ง

เฮ้ย พวกไอ้มั่นมาแล้ว

ยาย แกไปอยู่ที่ไหนมา ข้าคิดว่าจะไม่เจอแกเสียแล้ว

พวกพม่าจับฉันไป แล้วคนพวกนี้ช่วยฉันไว้

ไม่เป็นไรๆ ไหว้หลวงพ่อก่อน

กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว

พวกมึงไปกันที กูก็อดห่วงไม่ได้

เชลยพวกนี้ พวกข้าช่วยไว้ เมื่อตอนปะกับพม่าที่ห้วยใหญ่

มึงจัดหาที่พักให้เรียบร้อยก็แล้วกัน

คม เคียว ไป

- พวกเราแยกย้าย - ช่วยกันขนเสบียงไป

ข้าเจ็บนะ อีชบา

ใครจะคิดว่าเป็นเอ็ง

เล่นพิเรนทร์เยี่ยงนี้ ข้าก็คิดว่าเป็นคนอื่นสิ

ถ้าเป็นข้า เอ็งจะยอมข้าทุกอย่างงั้นรึ

ไอ้แดง ข้าไม่ได้พูดเยี่ยงนั้นสักหน่อย

ปล่อยข้านะ เดี๋ยวใครมาเห็น จะเอาความไปบอกแม่ข้าได้

ข้าอยากผูกข้อมือเอ็งกับข้า

ข้าไม่ได้บอกสักหน่อย ว่าจะผูกข้อมือกับเอ็ง

แม่ข้ายังไม่ได้ยกข้าให้กับเอ็งเลย

หมายความว่า ถ้าแม่เอ็งให้ เอ็งจะยอมข้างั้นรึ

เอ็งนี่ ใจร้อนจริง ช้าหรือเร็ว ข้าก็ต้องเป็นของเอ็งอยู่ดี

ออกไปครานี้หาเสบียงยากขึ้นทุกที พวกพม่ามันเพ่นพ่านเต็มไปหมด

เอ็งไม่กินข้าวกินปลาก่อนรึ

ข้าจะไปดูพวกมันปันเสบียงกันสักหน่อย

ตายาย เอาส่วนของข้าไปกินก่อน

เสลดพังพอนครับหลวงพ่อ

พอดีผ่านไปแถวดงทองหลางเลยได้มาเยอะ

เอ็งนี่ช่างเสาะช่างหาจริงนะ

ได้ฟังจากไอ้พวกเชลยมันบอกว่า ทหารพม่าจะยกทัพใหญ่ผ่านมาแถวนี้

ข้าว่าเราต้องย้ายอีกครั้ง

ถ้ามันมาจริง เราก็ค่อยคิดการอีกที

ไอ้มั่นมันพาเชยมาที่ชุมหลายคน ข้ากลัวว่าเสบียงจะไม่พอขอรับหลวงพ่อ

พวกมึงจะให้มันตายนอกชุมเชียวรึ

เอาเถอะไอ้คม ชุมเราก็ไม่ได้ลำบากไม่ใช่รึ

คนยิ่งมากก็ยิ่งดี จะได้ช่วยกัน

อ้าว ไอ้แดง

หลวงพ่อมีเรื่องอันใดรึ

ดึกเยี่ยงนี้ยังไม่นอน

มึงรู้ได้เยี่ยงไรวะไอ้แดง

หลวงพ่อเลี้ยงข้ามาตั้งแต่เด็ก มีรึข้าจะไม่รู้

ตอนนี้ชุมของเรา มีคนเข้ามาเยอะขึ้น

อาหารก็ไม่พอ

แล้วไหนจะเรื่องหยูกยาอีก

คงต้องพึ่งมึงกับไอ้มั่น ให้ช่วยกันดูแลเรื่องนี้

เรื่องนั้นหลวงพ่อไม่ต้องห่วง

แต่ข้ามีอีกเรื่อง อยากให้หลวงพ่อช่วย

ข้าอยากจะขอฤกษ์ไปผูกข้อมืออีชบามัน

มึงเอานี่ทาให้มันเยอะๆ เลยนะ

ไอ้ไม้ มึงก็ร้องเป็นเด็กไปได้นะ

อดทนหน่อย มึงจะได้หายเร็วๆ

ไอ้มั่น ครานี้ได้เสบียงมาไม่มากนัก

แล้วพวกข้าจะจัดหามาให้ใหม่

ไอ้มั่น ตอนนี้คนมันมากเกินกำลัง ที่เราจะดูแลรักษาแล้วนะ

ไอ้เชลยคนไหนที่มันไปไม่รอด

เอ็งก็ปล่อยให้มันตายๆ ไปบ้าง ถ้าขืนเอ็งยังอุ้มเอาไว้อย่างนี้

พวกเราจะตายเอง

- เพลานี้พวกมันจักอยู่ที่ไหนได้ - เอ็งดูแลชีวิตทุกชีวิตไม่ได้หรอก

จำคำกูไว้นะ ไอ้มั่น

ข้าวพอปันกันหรือ

เอ็งกินก่อนเถอะ ข้ายังไม่หิวดอก เอ็งต้องกินเยอะๆ

ครานี้เอ็งจะไปนานแค่ไหน

ข้าบอกแล้ว คนเยอะเยี่ยงนี้น่ะ

หามาเท่าไหร่ก็ไม่พอกินดอก

ยิ่งไอ้พวกนั้น กินจุอย่างกับอะไร

ทีตอนเรามาอยู่ชุมแรกๆ ไม่เห็นแม่พูดเยี่ยงนี้

เราก็เคยลำบาก เหมือนกับพวกมันไม่ใช่รึ

มีกองเสบียงของพวกพม่า กำลังมุ่งมาทางนั้น

พวกกูเป็นคนไทย

แล้วเยี่ยงใดมึงถึงแต่งชุดพม่า

มันบังคับกู

ปล่อยให้มัน ปล้นตัดหน้าเราไปเยี่ยงนี้รึ

ผู้ใดวะ บังอาจปล้นเสบียงตัดหน้ากู

ประเดี๋ยว

เฮ้ย พม่ามา

เฮ้ย ตามกูมา

แล้วพวกมึงจะเอาเยี่ยงไร

ถอยมาๆ

พระยาจำข้าได้หรือไม่

จำได้สิ ทหารหนีทัพ ทหารเสือของพระยาทศ

ทหารโง่ๆ พวกนี้คือผู้ใดวะ

มึงจะพูดจะจาระวังปากไว้บ้าง เดี๋ยวหัวมึงจะหลุดจากบ่า

กูขอบใจพวกมึงนัก ได้ยินคำร่ำลือของพวกมึงมานาน

ไม่นึกว่าวันนี้จะได้ปะกับตัว

- หลวงพ่อยังอยู่ดีอยู่รึ - เอ็งรู้จักหลวงพ่อด้วยรึ

ความเสียสละที่บ้านระจันทำไว้ มีใครบ้างไม่รู้

พระยา

ทหารเราตายไปสามสิบ

ข้าว่าพาคนเจ็บไปรักษาก่อน จักทำเยี่ยงใดค่อยว่ากันต่อ

ไอ้มั่น เอ็งแน่ใจรึ ว่าจะพาทหารพวกนี้เข้าไปที่ชุมด้วย

หรือมึงจะปล่อย ให้พวกมันตายอยู่ที่นี่

พวกมึงเชื่อกูเถอะ กูรู้จักกองทหารพระยาเหล็กดี

กูรับรองว่า ทหารพวกนี้ไม่เคยหักหลังใคร

แล้วถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ

ถ้าเป็นเยี่ยงนั้น มึงมาเอาหัวกูไปได้เลย

กูคงไม่ตายด้วยธนูพม่าจัญไรนี้ดอก

ถ้าจะตาย คงตายด้วยมือมึงนี่แหละท่านหมื่น

ข้าไม่เป็นอันใดมากดอก ถ้าได้เหล้าสักอึก

ก็วิ่งไปฟันไอ้พวกพม่าต่อได้แล้ว

ข้าว่าควรให้คนของท่านพระยา พักสักเดี๋ยว

แล้วพวกเราค่อยเดินทางกันต่อ

ไอ้มั่น เอ็งไม่กลัวทหารพม่า ตามมากุดหัวพวกเรารึ