Home for the Holidays

Jezus.

Zegen u.

Hoi Peter.

Hoi, Claudia.

Kan ik je even spreken?

Kan ik je even spreken?

Zeker.

Dus je gaat vandaag vroeg vertrekken, toch?

Gaat u met Thanksgiving

naar uw ouders vliegen?

Ja, dat moet ik.

Mooi zo.

Ik zie je zo.

Oke.

Ja.

O mijn God.

Ik ben verdwaald.

Waar gaan we naartoe?

We gaan naar mijn kantoor.

Oh God.

Ik ben verdwaald in die graffioli.

Ik zit erin, alsof ik nog nooit ergens in ben geweest.

Ik bedoel, ik werk,

studeer en worstel jaar na jaar.

Je weet hoe ik jarenlang heb gewerkt,

gestudeerd en geworsteld.

En het is technisch, denk ik, ja.

Maar vandaag…

Oef.

Mijn God!

Het is alsof hij mij kent.

En er is helemaal geen tijd verstreken.

Tijd doet er niet toe.

Je wilt niet eten, je wilt niet slapen.

Je vergeet welke dag het is.

Omdat die kleine engel,

Peter, zo kalm is.

Wat is er, Peter?

Gaat het?

Je bent ontslagen, Claudia.

Ik moet.

Oh?

We hebben 90 procent van ons federale geld verloren.

Jij bent mijn jongste.

Me?

Josh is...

Josh is 31.

Roos!

Wat is Rose?

Het zijn assistenten, en ze zullen ook weg zijn...

Binnen 6 maanden.

Je kunt ze niet ontslaan.

Het zijn kinderen.

Ze zijn hier sinds...

- Je doet me pijn, Claudia. - Het spijt me.

Laat me gaan.

Oh God.

Ik bedoelde dat niet te doen.

God, ik haat de feestdagen.

Mam, ik ben het!

Oh, Jezus, Kitt.

Ga erheen, ik kan beter rijden.

Je komt te laat.

Rustig aan, ik ben niet zo laat.

God, ik rende de hele weg omdat de geschiedenis

die eikel had die de dood laat druipen.

Hij hield ons laat in het Engels

omdat Kendall zo'n idioot is.

Langzaam…

Omlaag.

- Oké, wat is er? - Ik ga niet.

Ik weet dat je een hekel hebt aan vliegen, maar het is oké

want de vleugels vallen er niet af.

Ze gaan dwars door het vliegtuig.

Ik weet het.

Wat is er, mam?

Niets.

Alles niets.

Ik heb vandaag een niet zo goede dag gehad, schat.

Kijk waar je naar uitkijkt.

Sigaretten en junkfood en de

beroemde vulling van gram, toch?

Ik kan het niet nog een keer doen.

Draai je om, draai deze auto om.

Mam, je gaat.

Als ik ga, ga jij.

Yecch.

Je oom Tommy zal er niet zijn,

en ik kan de rest niet alleen aan.

Niet nu.

Ja, je gaat.

Einde van de discussie.

De witte zone is om direct te laden...

Dit is het hier.

Ik heb mijn kaartje.

Ik laat mijn paraplu achter, en ik heb

mijn thermoskan binnenin kapotgeslagen.

Dus maak het niet open, word niet gesneden

en bloed dood terwijl ik weg ben, oké?

Schat, dit is je laatste kans.

Dat is het, mam is weg.

Geen paniek.

Geen paniek.

Onthoud gewoon de vis,

toen we gingen snorkelen,

hoe we daar allemaal gewoon ronddreven,

alleen jij en ik, en de maanvissen.

Ik weet het schat.

Ik weet.

Gewoon drijven.

Blijf ademen.

Ik zal je morgen bellen.

Ik heb Michelle's nummer.

Wanneer eten ze hun vogel?

Ik ben eigenlijk

In plaats daarvan heb ik dankzegging bij Tim thuis.

Hier is het nummer van zijn ouders voor het geval er een echt noodgeval is.

Tim's huis?

Ja, bel alsjeblieft niet elke twee minuten.

Ik zal doodgaan.

Michelle slaapt bij ons,

en Diana, toch?

Ja.

Wilt u dit voertuig verplaatsen, mevrouw, alstublieft?

Met jou?

Ja.

Oke.

Oh mama.

En ik ga seks hebben met Tim.

Ik bedoel, we houden van elkaar, en je vertelde

me dat wanneer de tijd kwam, ik het zou weten

en we spraken het uit als volwassenen

omdat we geen klootzakken zijn en we ons

volledig realiseren dat dit een grote stap is,

dus we vatten dit niet licht op,

en ik wilde dat je dat wist.

Dat is alles.

Dat we het gaan doen.

Dat is alles.

Veilig.

En niet in de auto.

Verplaats dit voertuig, juffrouw.

Fijne Thanksgiving, mam.

Oké, ik zie je later wel.

Mam, mam, accepteer alsjeblieft

dat ik nu mijn eigen was doe.

Het gaat prima met mij.

Pa, ik weet niet wat je hoort.

Mijn keel is in orde.

Nee, ik wil geen antibiotica nemen.

Ik kan dat spul niet meer eten.

Het spijt me,

maar er is geen nucleaire robot op de maan.

Dus wat als dat zo was?

Pardon.

Kun je me vertellen hoe dit werkt?

Mam, ik moet gaan, anders mis ik mijn vlucht.

Ze veranderde alles wat we deden.

Alles.

Ze wil anders zijn.

Vorig jaar, mijn schoondochter,

die zich absoluut ellendig voelt

met haar leven als belastingadvocaat,

ze vulde haar vogel met oesters.

Oesters.

Weet je, uit de oceaan?

Waar vindt een kalkoen een oester?

Dat is mijn punt, maar het is haar gewoon verloren.

Verloren.

Pardon.

Mag ik?

Neem me niet kwalijk.

Ja.

Weet je, dat spul dat je in je neus hebt geschoten,

is verslavend, maar dat weet je natuurlijk.

Het is in orde, het is in orde.

De vleugels gaan dwars door het vliegtuig.

We zijn er nu niet eens,

dus laat een bericht achter.

Hoi.

Hoi, broertje.

Het is je grote slechte zus.

Waar ben jij?

Ik ben onderweg naar die van Henry en Adele.

Kijk naar de make-up van die vrouw.

Ik weet dat dit de laatste plaats op aarde

is waar je een miljoen mijl wilt rijden

in vakantieverkeer te zijn,

en ik neem het je niet kwalijk.

Heb Thanksgiving met je vrienden.

Ik zou het doen als ik er een had, wat ik niet doe

want dan zou ik ze allemaal verjaardagskaarten moeten sturen.

Dat is natuurlijk een leugen, want je

weet dat ik alleen maar medelijden zoek.

Jezus.

Mijn mijn mijn.

Shit.

Ik wou echt dat je er zou zijn, jochie,

want, omdat ik ziek ben als een hond,

en ik zoende met mijn baas,