October 8

در حال حاضر رگبار عظیمی از راکت‌ها داره از سمت نوار غزه شلیک می‌شه

گروه تروریستی حماس یک حمله هوایی، زمینی

و حتی دریایی بی‌سابقه رو به خاک اسرائیل آغاز کرده

افراد مسلح فلسطینی داخل شهرها و شهرک‌های اسرائیلی هستن

گزارش‌هایی رسیده که غیرنظامی‌ها در خانه‌های خودشون حبس شدن

و افراد مسلح حماس در یکی از دهکده‌های اسرائیل خونه‌به‌خونه جلو می‌رن

بدترین حادثه در کل این حملات

در یک جشن در چند مایلی مرز غزه رخ داده

اون‌ها اسرائیلی‌ها رو به داخل غزه به گروگان گرفتن

اسرائیلی‌ها امروز بیدار شدن و دیدن که بدترین کابوس‌هاشون به حقیقت پیوسته

ساعت ۶:۳۰ صبح، وضعیت هشدار موشکی اعلام شد

سریع از تخت پریدم بیرون. ده ثانیه وقت داریم

دویدم سمت اتاق امن و در رو بستم

یک دقیقه بعد دخترم گفت: «صدای تیراندازی می‌شنوم.»

گفتم: «نه. بی‌خیال، داری خیالاتی می‌شی.»

یک دقیقه بعد

همسایه بغلی‌مون نوشت

در سیستم پیام‌رسانی کیبوتص: «یکی داره به خونه ما تیراندازی می‌کنه.»

اینجا جمعه شبه

من و همسرم داشتیم می‌رفتیم بخوابیم

فقط یه لحظه گوشی‌مون رو چک کردیم

و عکسی رو دیدیم که خواهرزنم فرستاده بود

پسر یک‌ساله‌اش انگار که ایستاده باشه

داشت تلویزیون رو نگاه می‌کرد و ما شلیک موشک‌ها به اسرائیل رو دیدیم

ساعت ۸:۳۰ شب در ساحل غربی (آمریکا) بود

که ناگهان گوشیم زنگ خورد؛ خواهرم از اسرائیل بود

حس می‌کردم یه جای کار می‌لنگه

گوشی رو برداشتم و اون پشت خط بود

و صدای آژیر و انفجار از پشت صحنه می‌اومد

هیچ‌کس در رسانه‌های رسمی گزارش نمی‌داد

بنابراین اخبار اسرائیل رو باز کردم

و همون‌طوری که ماجرا داشت پیش می‌رفت، ازش باخبر می‌شدم

و رفتم در اینستاگرام لایو گذاشتم

تروریست‌های حماس شلیک راکت‌ها رو به داخل اسرائیل شروع کردن

تا روی نفوذ زمینی‌شون سرپوش بگذارن

اون‌ها با کامیون و گلایدرهای هوایی، مسلحانه وارد اسرائیل شدن

و در حال حاضر در تمام خیابان‌های جنوب اسرائیل پرسه می‌زنن

و دنبال یهودی‌ها می‌گردن تا سلاخی‌شون کنن

اون اولین تصاویر از تروریست‌های حماس که سوار تویوتا بودن

و بی‌هدف به خانه‌ها شلیک می‌کردن، واقعاً—

فهمیدیم اتفاق بزرگی داره می‌افته

یه همسایه دیگه برامون پیام فرستاد

و گفت که آدم‌های شبه‌نظامی رو می‌بینه که کاملاً مسلح هستن

«در اتاق‌های امن بمونید و درها رو قفل کنید.»

و من می‌دونستم که این درها قفل نمی‌شن

تیراندازی‌های بی وقفه با سلاح‌های خودکار شنیده می‌شد

فهمیدیم که دارن خونه‌به‌خونه، در‌به‌در جلو می‌آن

و به زودی به خونه ما هم می‌رسن

خوشبختانه برادرم که مهندسه

برام عکسی فرستاد که چطور درِ خونه‌اش رو با دو تا چوب جارو قفل کرده

من یه پارو برداشتم

جاروبرقی‌ام رو از هم باز کردم

از لوله فلزی جاروبرقی دایسون استفاده کردم

یه بند چرمی برداشتم چون می‌خواستم خیلی محکم باشه

و اون‌ها رو به دستگیره در بستم و بعد یه «ضربدر» درست کردم

اورنا پوکر داشت می‌نوشت: «به شوهرم شلیک کردن

داره خونریزی می‌کنه.»

نیر آدار: «اون‌ها تو خونه من هستن.»

میکال ایتزیک: «دارن خونه‌ام رو آتیش می‌زنن.»

افرات کاتز: «دارن با چاقو این‌طرف و اون‌طرف می‌رن. گادی رو بردن.»

اونر گورن:

«اون‌ها تو خونه من هستن.»

توی تختخوابش بهش شلیک شد

و همین‌طور به سگش

و همسرش هم در اتاق بچه بود و همون‌جا بهش شلیک کردن

حدود ساعت ۱۰:۳۰

هنوز امیدوار بودیم که به درِ اتاق امن ما نیان

اما بالاخره اومدن

فکر کردیم این دیگه پایان کارمونه

بیدار شدم و دیدم دو تا هم‌خونه‌ام فقط دارن نگام می‌کنن

گفتن: «تسا، تو اسرائیل جنگ شده.»

جواب من این بود: «تو اسرائیل همیشه جنگه.»

و اونا نگام کردن و گفتن: «این یکی فرق داره.»

گوشی‌ام پر شد از این تصاویر و ویدیوهای وحشتناکی که منتشر می‌شد

الله اکبر

ساعت ۶ شده بود، ۱۲ ساعت بود که نتونسته بودیم چیزی بخوریم یا بیاشامیم

صدای عبری شنیدیم

یکی می‌گفت: «من از ارتشم. اومدم نجاتتون بدم.»

و بعد در رو کاملاً باز کرد

دیدیم همه چیز توی خونه شکسته

او ما رو به جای امن‌تری برد

جایی که همه مردم کیبوتص رو جمع کرده بودن

و ما می‌گفتیم: «چی؟ بقیه کجان؟ بقیه کجان؟»

و متوجه شدیم که افراد زیادی مفقود شدن

ارتش اسرائیل وضعیت هشدار جنگی اعلام کرده

و در واکنش به حمله بی‌سابقه امروز، نیروهای خودش رو بسیج می‌کنه

نیروهای اسرائیلی الان دارن خونه‌به‌خونه می‌رن

و اجساد مردان، زنان و کودکان رو پیدا می‌کنن

تعدادشون اون‌قدر زیاده که نمی‌شه شمرد، و تا الان نمی‌شه روی همه‌شون اسم گذاشت

اما اونا می‌گن فقط یک کلمه می‌تونه اتفاقی که اینجا افتاده رو توصیف کنه، و اون «قتل‌عام» هست

روز دوم جنگ

نزدیک به ۲۰۰ خبرنگار از سراسر جهان اومدن

و ما فقط در رو براشون باز کردیم

جنگ‌های امروز فقط در میدان نبرد نیست، بلکه در رسانه‌های مختلف هم هست

در اینترنت

این جنگ خیلی چالش‌برانگیزیه

جنگِ روایت‌ها

و گاهی حتی جنگ بر سرِ حقیقت

وقتی واقعاً عمق این ویرانی رو می‌بینی

نمی‌دونم چطور می‌شه نادیده‌اش گرفت

هدف این بود که بیشترین میزان ترس و رنج رو

در بین مردمی ایجاد کنن

که بدترین تراماهای نسلیِ قابل تصور رو به ارث بردن

این‌ها همون داستان‌هایی هستن که شنیدیم و باهاشون بزرگ شدیم

با این تفاوت که این بار، ازشون فیلم‌برداری هم شده بود

این یک حمله تروریستی نبود که فقط

در یک مکان یا یک بازه زمانی خاص اتفاق بیفته

بارها و بارها در شخصی‌ترین پلتفرم‌های شما تکرار شد

طوری که درست قبل از خواب، جلوی چشمتون بود

و فکر می‌کنم به همین دلیله که این محتوا در روح و روان

احتمالاً هر فرد یهودی نفوذ کرده

کسی که حس کرده این یک حمله نسل‌کشی بوده که هدفش خودِ اون بوده

فلسطین آزاد! فلسطین باید آزاد بشه

کمتر از ۲۴ ساعت پیش، از زمین، از دریا

و از هوا، مردم نوار غزه

هشتم اکتبر بود

هنوز تروریست‌های حماس در شهرک‌های جنوب اسرائیل بودن

هنوز درگیری‌ها ادامه داشت

فلسطین آزاد، آزاد باید گردد

اسرائیل هنوز داشت تعداد کشته‌ها

و مثله‌شدگان و قربانیان تجاوز و ربوده‌شدگان رو می‌شمرد

و یک تجمع علیه اسرائیل در میدان تایمز برپا شد

مرگ بر اسرائیل! مرگ بر اسرائیل

به جای اینکه خشم به سمت کسانی باشه که یهودی‌ها رو سلاخی می‌کردن

خشم به سمت یهودی‌هایی بود که به سلاخی شدنشون اعتراض می‌کردن

مبارزات سفیدپوستان

ما شاهد تجمعاتی بودیم که اقدامات «مقاومت» رو ستایش می‌کردن

که در واقع اسم رمز حماس بود

چند نفر کشته شدن؟ چند نفر کشته شدن؟

پس به نظرم از همون اول معلوم شد

که هسته‌ای از افراد در سطح کشور وجود دارن

که داشتن روایت‌های حامی حماس رو پیش می‌بردن

پیش خودم فکر کردم که کل دنیا زیر و رو شده

و بلافاصله حس کردم که «ما تو دردسر افتادیم.»

چون اسرائیل هنوز پاسخی نداده بود

در ساعات اولیه ۸ اکتبر، ۳۴ گروه دانشجویی

که واقعاً توسط «کمیته همبستگی با فلسطین هاروارد» رهبری می‌شدن

این بیانیه رو تبلیغ کردن

در خط اول اومده: «ما رژیم اسرائیل رو مسئول تمام و کمال

تمام خشونت‌های در حال وقوع می‌دونیم.»

در هیچ کجای بیانیه، حماس محکوم نشد و حتی اسمی ازش برده نشد

این بیانیه در تمام دنیا دست‌به‌دست شد

به شکلی عجیب، هاروارد به

مهم‌ترین میدان نبرد خارج از خودِ خاورمیانه تبدیل شده بود

برای نیروهای هر دو طرف در این مبارزه مستمر

صدها نفر از حامیان فلسطینی‌ها جمع شدند

امروز بیرون شهرداری کمبریج

ده‌ها نفر از حامیان اسرائیل هم در طرف مقابل خیابان تجمع اعتراضی برپا کردن

وقتی هاروارد فضا رو تعیین کرد

این واکنش زنجیره‌ای غیرقابل تصور شروع شد

فلسطین آزاد، آزاد باید گردد

فلسطین آزاد! فلسطین آزاد

آزادی، آزادی! فلسطین آزاد! آزادی، آزادی! فلسطین آزاد

اسرائیل، برو به جهنم

اکتبر، اولین راهپیمایی ضد اسرائیلی و حامی تروریسم بود که در محوطه دانشگاه دیدیم ۱۲

من هنوز غرق در غم و اندوهِ وقایع ۷ اکتبر بودم

بسیار تکان‌دهنده بود که می‌دیدم هم‌کلاسی‌های من از یک حمله تروریستی حمایت می‌کنن

من شخصاً داشتم تنش‌های زیادی رو

در حلقه‌های اجتماعی خودم حس می‌کردم

از محوطه دانشگاه کلمبیا

دو تجمع همزمان، در کنار هم

این اولین بار بعد از جنگ ویتنامه

که دانشگاه کلمبیا درهای خودش رو به روی عموم بست

چیزی که من می‌بینم، حدود ۹۰۰ دانشجوئه که فریاد می‌زنن: «به هر وسیله‌ای که شده.»

و پشت سر من حدود ۲۰۰ دانشجوی یهودی-آمریکایی

که پوسترهای ربوده‌شدگان رو در سکوت مطلق نگه داشتن

دو تا گروه در محوطه هستن و من اون وسط ایستادم

من شاهد یک اختلاف ایدئولوژیک بین دو طرف نبودم

بلکه شاهد نفرت بودم

حتی قبل از ۱۱ اکتبر

ما شاهد حوادث یهودستیزانه بیشتری در دانشگاه بودیم

جمله «یهودی‌ها نازی هستن» با اسپری نوشته شده بود

در کنار ساختمان اصلی انجمن برادری یهودیانِ دانشگاه پِن

یک صلیب شکسته داخل یکی از ساختمان‌ها با اسپری کشیده شده بود

جمله «۹۰ درصد خوک‌ها رو با گاز می‌کشن» با گچ در مرکز دانشگاه نوشته شده بود

هی، هی، هو، هو، اشغالگری باید تموم بشه

هی، هی، هو، هو، اشغالگری

دانشگاه ما به تعهد به آزادی بیان پایبنده

این تعهد حتی شامل دیدگاه‌هایی می‌شه که بسیاری از ما اون‌ها رو ناپسند

و حتی وقیحانه می‌دونیم

تماسی از کلودین گِی داشتم و او به شدت برافروخته بود

فقط دو سه ماه بود که این مسئولیت رو داشت و ناگهان

بزرگترین بحرانی که دانشگاه تا به حال داشته، رخ داد

اون درباره تشکیل یک پنل ضد یهودستیزی صحبت کرد

و من فکر کردم: «باشه، این قراره واکنش دانشگاه باشه.»

«مردم می‌تونن اعتراض کنن چون اعتراض کردن اشکالی نداره، اما این کارها قراره متوقف بشه.»

به من دست نزن. - شرم بر تو! شرم بر تو! شرم بر تو! شرم بر تو

اعتراضات سریعاً از شعارهای زبانی فراتر رفت و به قلدری

و هل دادن و در نهایت خشونت آشکار تبدیل شد

دانشجوهایی رو دارید که مورد حمله فیزیکی قرار می‌گیرن

ستاره‌های داوود رو از گردنشون می‌کشن

فقط چون ظاهراً یهودی هستن، سرشون فریاد می‌کشن

زنده باد، زنده باد فلسطین

تجمعات عظیمی در دانشگاه کورنل داشتید

دانشجویان، استادان و مسئولان همگی حملات ۷ اکتبر رو ستایش کردن

پروفسور راسل ریکفورد اعلام کرد

که از حملات حماس به وجد اومده و انرژی گرفته

خیلی از دانشجوها بهش گفتن مقاومت. گفتن این کار توجیه‌پذیره

اون‌ها شروع کردن به «نژادپرست» خطاب کردنِ دانشجویان صهیونیست

تمام شهرک‌نشین‌ها و تمام شهرک‌ها اهداف نظامی مشروع هستن