See You in My 19th Life (이번 생도 잘 부탁해)

SEE YOU IN MY 19TH LIFE

Tumabi ka riyan.

Papatayin ko siya.

Magiging masaya ba ang kapatid mo

kapag pinatay mo siya?

Huwag mong suklian ng kamatayan…

ang isa pang kamatayan.

Pakiusap…

ingatan mo ang sarili mo.

Hindi na mahalaga ang lahat ng 'yon.

Tumabi ka riyan.

Tumabi ka riyan!

Tama na!

Gusto ko lang naman…

mailigtas ang isang buhay.

Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na 'to.

Habambuhay kong

aalalahanin ang galit na ito.

Kahit pa libo-libong taong ang lumipas, aalalahanin ko ito at mabubuhay ako ulit.

At maghihiganti ako…

kahit na ano'ng mangyari.

ANG TAONG GUMAWA NG PROBLEMA ANG SIYANG DAPAT LUMUTAS NITO

Ako pala.

Isinumpa ko ang sa sarili ko para maalala ang dati kong mga buhay.

Iginapos ko ang sarili ko.

Dahil sobra akong nalungkot.

Dahil galit na galit ako.

Ang tanga ko.

Salamat.

Lagi kang nandiyan para sa 'kin,

noon hanggang ngayon.

Mabuti ka talagang tao.

Sorry.

WEBTOON ORIGINAL SERIES SEE YOU IN MY 19TH LIFE NI LEE HEY

Mayro'n ba akong

ginawa sa buhay na 'yon?

Masakit siguro 'yon.

Nasaksak ba ako

o tinamaan ng pana banda rito?

Sabi ko na nga ba.

Kailangan ko talaga

ng ganitong klase ng imahinasyon pag magkasama tayo.

Nagugutom ka ba?

Magluluto ako ng ramyeon. Dito ka lang.

Di ka ba magtatanong?

Kung sino ang sumaksak sa 'yo at bakit?

Hindi na.

May kailangan akong kitain.

Nakakainis naman.

Gusto kita.

- Ano? - Ano?

Kung papakawalan ka ni Cho-won sa huling pagkakataon,

ikaw naman ang hindi makakabitaw.

Kaya naman tanggapin mo na.

Ito ang pagmamahal ko para sa araw na 'to.

Itigil na natin 'to.

Pakiusap.

MR. HA, ITIGIL NA NATIN…

MR. HA, SALAMAT…

…SA ALAT

…SA LAHAT

MR. HA, PUWEDE BANG GUTUMIN PA RIN KITA

…GUSTUHIN PA RIN KITA

Uulan daw ngayong gabi. May dala ka bang payong?

Mr. Ha.

'Wag mong tingnan.

Nagkamali ako ng pindot kaya 'wag mo nang basahin.

Sige, burahin mo na.

Salamat.

MR. HAA GSTO TALAG A KITA

DELETE MESSAGE

Nabura na.

Kunin mo 'to.

Sandali lang!

Parang ganito rin noong una tayong nagkakilala.

Isasara na nila 'to.

Huling regalo ko na sa 'yo ito.

Pasensiya ka na sa lahat at salamat dahil nagustuhan mo ako.

Hindi na kita kukulitin.

Ititigil ko na 'to

kasi gusto kong lagi kang nakangiti.

Batiin natin ang isa't isa nang nakangiti sa susunod.

Pumunta ako rito para makita ka, Ms. Yoon.

Hinihintay kita.

Hindi ko rin alam.

Alam kong hindi na dapat dahil sobra na rin kitang nasaktan.

Kaya hindi ko alam kung bakit gusto ko pa ring kumapit.

Gusto mo bang…

ituloy natin 'to?

Pag-uusapan nila tayo.

Sanay na ako ro'n.

Pero ikaw, hindi pa.

Okay lang ba sa 'yo 'yon?

Hayaan natin silang manghusga.

Sobra pa ang isusumpa ko sa kanila.

Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba.

Di na kita kailangang pakawalan, di ba?

Wala na 'tong bawian.

Oo, pangako.

Gustong-gusto kita, Ms. Yoon.

Professor Kang.

Ito pala ang pinagkaabalahan mo.

Ganoon na nga.

Cheon-un.

Pinatay mo ang kapatid ko at ipinapatay mo ako.

Nakita mo na pala lahat.

Alam kong kapag nalaman mo na ang lahat,

hahanapin mo ako at maghihiganti ka.

"Maghihiganti"?

'Yan na lang ba ang iniisip mo hanggang sa ika-23 mong buhay?

Tama ka.

Di ko gusto ang mabibigat na emosyong 'to.

Pero ano naman? Nakaraan na ang mga 'yon.

Kahit pa si Seo-ha ang kamuhian ko noon,

wala na akong pakialam.

Oo, nasaktan ako sa mga alaala na 'yon.

Pero isang libong taon na ang lumipas.

Nahihirapan ako tuwing naaalala ko ang buhay na 'yon.

Maraming namatay dahil sa kahangalan ko.

Kaya nangyari ang sumpa mo.

Gusto ko humingi ng tawad.

Nagsisisi ako sa ginawa ko at gusto kong makabawi.

Hindi…

Hinding-hindi kita mapapatawad.

'Yon ay kung ako si Su.

Pero ibang tao na ako ngayon.

Mas mahalaga ang buhay natin ngayon.

Pareho nating alam 'yan.

Di tayo nabuhay nang matagal para sa wala.

Naaalala mo ba ang sinabi ko

na may pagkakataon ka pa?

Na makalimutan ko ang mga nakaraan kong buhay?

Mr. Kang.

Gusto ko maging masaya sa buhay na 'to kasama ang mga taong mahal ko.

Para doon ang buhay na 'to.

Kung problema ang pagiging kakaiba, magiging normal na lang ako.

Heto.

Sinabi mo, hanapin ko ang taong gumawa sa 'kin nito.

Ako pala 'yon.

Ako rin ba ang makakapagpahinto nito?

Ano'ng kailangan kong gawin?

May dapat ka muna malaman…

bago ang lahat.

Ang paglimot sa mga nakaraan mong buhay

ay paglimot din sa mga alaala ng mga taong nandoon.

Ano'ng ibig mo sabihin?

Sa sitwasyon mo,

si Kim Ae-gyeong,

Yoon Cho-won,

at Mun Seo-ha…

Makakalimutan mo sila.

Sa mga oras na 'to,

normal nang namumuhay si Han-na

at wala na siyang alam sa mga nakaraang buhay niya.

Sandali.

Kilala mo ba ako?

Hindi.

E, bakit mo ako tinitingnan?

Ang ganda mo kasi.

Di ka nagkakamali. Salamat.

- Tara na. - Tara.

- Tara. - Sino siya?

- Kilala mo? - Ang ganda mo raw.

- Kakilala mo? - Hindi.

Buti at bumisita ka.

Okay lang naman ako.

Siyanga pala,

nakaapekto ba sa hotel ang lahat ng 'to?

'Wag mo na ako alalahanin.

Sige.

Tiyo.

Noong namatay si Mama,

si Papa dapat ang dinamayan mo, hindi ako.

Hindi man niya ito nasabi tulad mo,

pero nahihirapan din siya.

Kung nag-usap lang kayo no'ng araw na 'yon,

di mangyayari ang lahat ng 'to.

Hindi…

ako nalulungkot.

Sa totoo lang, gusto ko nang maging masaya.

Sana…

alam mo 'yan.

Salamat.

Seo-ha…

Patawad.

Nandito rin si Do-yun.

Sige.

CIVIL AFFAIRS OFFICE

'Wag mo ako titigan.

Wala akong sasabihin.

May sinabi ba 'ko?

Tinitingnan lang kita.

Okay ka lang ba?

Umiyak lang siya.

Sabay na nating idaos ang memorial service ng tatay mo mula ngayon.

Para sa pamilya nga lang 'yon.

Pamilya naman tayo.

High school pa lang magkakilala na tayo.

Para na nga tayong mag-asawa nito.

Salamat sa lahat.