Mexico 86 (México 86)

SOMMIGE DINGEN ZIJN ECHT ZO GEGAAN…

In 1986 ging Mexico door een diep dal.

Werkloosheid, politieke onvrede en tal van andere problemen.

Toch was mijn land een maand lang het centrum van het universum.

…de beste actie van het WK.

Ons land organiseerde het mooiste WK aller tijden.

Mexico '86 was een cultureel fenomeen, een ongeëvenaard feest.

Vanaf toen veranderde voetbal over de hele wereld.

Steeds meer fans, steeds meer spektakel, en steeds meer geld te verdienen.

En wie maakte het WK tot wat het was?

Ik, zei de gek.

Maar je hebt nog nooit van me gehoord.

Ze hebben je wat wijsgemaakt.

…van de scheidsrechter? -Kom nou, man.

We vertellen elkaar wat we weten. Dat is prima.

Maar smerige tactieken, daar pas ik voor.

Deze sport is heilig voor me.

De grasmat is heilig. Elf tegen elf, punt uit.

Begin maar met opnemen.

Even kijken. Om te beginnen de handboeken…

We gaan zo verder. Meneer, hoe gaat het met u?

Dag, José Ramón. Zitten jullie te roddelen? Nog iets smeuïgs?

Nee, dit interview gaat over de nieuwe handboeken.

Wat hij je ook wijsmaakt, het is geen drie peso's waard.

Jullie budget is toch bescheiden?

Moet ik het soms allemaal overdoen?

Meneer Gustavo, gaat dit weer over die grafieken?

Wat zei ik? Met al die grafieken gaat geen hond het lezen.

Maar daar gaat het ook om.

Als ze 't niet gaan lezen, hoe krijgen ze dan inzicht in de details?

Uit de grafieken.

Wie denk je dat deze troep leest, De la Torre? Niemand.

Het is een formaliteit. Herschrijf dat rapport. Einde discussie.

Goedemiddag.

Dag, mevrouw.

Is uw man thuis?

Nee.

Maar wie bent u?

Ik ben Hugo Sánchez.

Sorry. Ik herkende u niet.

Bent u aangekomen?

Tja, nou ja…

…in Madrid tafelen we nogal zwaar.

Wat brengt u hier?

Ik kom…

…even een doelpunt scoren. -Snel dan, je bent al laat.

Moet je niet spelen? -Als ik goed ben opgewarmd.

Als je er maar eentje intikt, want ik pas voor een saaie 0-0.

We gooien alles om.

Die was nog van m'n oma. -Echt waar?

Even kijken.

Zeg… -Wat?

Zin om naar Club Med te gaan?

Heeft er weer iemand afgezegd?

Er zijn van die mensen die het geld maar over de balk smijten.

Welke? Club Med Playa Blanca?

Ja.

Klinkt goed, toch?

Wanneer? -Over twee weken.

Kom op, Susana.

Je zou toch wat doen aan dat lek?

Ja, en ik heb er ook wat aan gedaan.

Je hebt een emmer neergezet.

Dat had je niet zien aankomen.

Nou, wat vind je? Zal ik bevestigen of niet?

Op zich lijkt 't me wel leuk.

Het strand.

Lekker zonnetje. -Altijd, met jou.

Gratis drankjes.

Het ritme van mijn conga's. -Die conga's van jou.

Kokosolie, lekker helemaal over me uitsmeren.

Kokosolie.

Weet je? -Wat?

Ik blijf nog even.

Wat doe je?

Hugo. -Wat?

Wat? -Wegwezen.

Toe. -Dat was het eindsignaal.

Hup. -Er komen nog strafschoppen.

Daar verlies je altijd op.

Wat vals. -Ga nou maar.

Die hufter van een Álvarez…

…zei dat de kwartaalrapporten opnieuw moeten.

Drie weken data verzamelen en dan wil hij het zonder grafieken.

Die idioot is blijven steken in 1970.

Zitten die grafieken je zo hoog? -Wat?

Een kwestie van leven of dood, toch?

Simpel: wil de baas geen grafieken, dan plaats je ze niet.

En anders laat je de voetbalbond voor wat ie is.

Ik vertel er gewoon over. -Hou daar dan mee op.

Het interesseert me niet, ik ben bekaf.

Ik had ook een rotdag en daar hoor je mij ook niet over.

Och, arme schat.

Is het weer zo'n rotdag geweest?

Hoeveel jaar luister ik nou al naar je gezanik?

Met een blijde lach.

Ik kan mijn werk niet aan, het wordt me te veel.

De hele boekhouding vloog eruit en wij kregen al hun werk.

Ik weet het, Beatriz. Ik heb 13.540 keer naar je zeikverhaal moeten luisteren.

En nog hoor ik je gejammer aan.

Jouw gejammer begint zodra je door de voordeur komt.

Ik ga naar bed. Ik heb morgen al vroeg een vergadering.

Thuis liep het niet lekker, op de zaak ook al niet.

Maar er stond iets te gebeuren in Colombia dat mijn leven voorgoed zou veranderen.

Alweer gewelddadige aanslagen in Bogotá.

Twee aanslagen door criminele bendes hebben het land vandaag stilgelegd.

President Belisario Betancur reageerde met een aankondiging.

Het WK voetbal van 1986…

…zal niet in Colombia worden gehouden.

Colombia heeft aangekondigd dat ze het WK niet zullen organiseren.

Dat zat erin, zoals ik al zei.

Ja, we hadden alles al klaar om naar Bogotá te sturen…

…maar zo gaan die dingen. -Wat klote.

Maar waar komt 't dan?

Ergens aan deze kant van de oceaan.

Bij de Amerikanen? -Die willen zeker.

Wie nog meer, denken jullie? -Wie, meneer?

Wij, de Mexicanen.

Cañedo belde me en 't is net officieel bevestigd.

We gaan naar Zwitserland om het WK van '86 binnen te halen.

Dat is goed nieuws, toch?

Weet je hoeveel landen het WK twee keer hebben georganiseerd?

Nul. -Precies, nul. Niemand.

Belachelijk om bij de FIFA te bedelen om een WK dat we nooit krijgen.

Cañedo en Azcárraga denken…

…dat de FIFA ons het WK geeft als ze maar met geld strooien.

Wat een tijdverspilling.

Maar goed, dan reis ik wel naar Zwitserland…

…maar als vakantie.

Voor wie zal ik chocolaatjes meebrengen?

De wedstrijd…

Zet de telenovela eens op.

Chava. Chava?

Het begint net.

Hé, makker… -Wat is er?

Wat heeft zij nou?

Ze laat Chava net een telenovela opzetten. Kom op.

Zet terug, de tweede helft begint.

Maar de telenovela begint.

Waar zijn we nou, maat?

We zitten in een voetbalbar.

Jawel, maar goed…

Maar wat? Zal ik het tegen haar zeggen?

Ik zeg het zelf wel. -Nee, Martín.

Ik zet 'm wel terug. Rustig nou maar.

Rustig? Ik ben echt niet rustig.

Het nationaal elftal speelt vandaag.

Het nationaal elftal.

Dit is een voetbalbar.

Ga dan thuis kijken.

Ik ben hier thuis, mevrouw.

Ik ging in de buurt naar school.

Ik kom hier al 20 jaar. Sorry, meneer.

We hoeven niet te kijken wat jij wil. Niemand kijkt naar het voetbal.

Zet die telenovela maar op. -En ze staan achter.

Blijkbaar is dit nu een telenovelabar.

Verdomme, José Ramón, hoeveel info heb ik je doorgespeeld?

Dit heb ik tegoed. -Lekken is niet verkopen.

En ik weet al dat Mexico voor het WK gaat.

Nee, dit is een primeur, een bom. Anders had ik je niet gebeld.

Ik doe het vanwege onze vriendschap.

Uit wederzijds respect benader ik jou. Dit is puur goud.

Weet je wat? Laat ook maar.

Ik ga wel naar Juan Dosal. Daar kan ik zondag terecht.

Stap je naar de concurrentie, lul? -Je laat me geen keus, man.

Ik doe het liever niet, maar jij laat me in de kou staan.

Luister. Hoelang kennen we elkaar al? Hoeveel jaar, verdomme?

Oké. Je krijgt vijf minuten van me.

Kom maar meteen. -Perfect. Perfect, man.

Waar ga je heen?

José Ramón Fernández interviewt me.

Dat zal wel.

Neem jij de auto? -Ik heb aerobics.

Hallo. -Jij? Nu?

Het is toch geen donderdag?

Ga je uit? -Ja.

Ik wilde je uitnodigen…

Wat een mooie rok. -Dank je.

Je draagt anders nooit rode lippenstift. Het staat je goed.

Ik wil je uitnodigen…

Ik word geïnterviewd op tv. Over twee uur.

Vandaar het zondagse pak. -Ooit bij de tv geweest? Waar ga je heen?

Uit eten.

Niet voor je werk, dat is duidelijk.

Met je vriendinnen? En daarna lekker dansen, of wat?

Martín, ga je moeilijk doen?

Helemaal niet. -Vandaag was je toch met je vrouw?

Hallo. Sorry dat ik je liet wachten.

Je bent beeldschoon.

Ga je met deze gast uit eten?

Ja. Hij heet Óscar. -We gaan naar Quetzal.

Ik heb een interview.

Met José Ramón Fernández, dus.

Wat leuk, buurman. -José Ramón is sportjournalist.

Heb je mijn beenwarmers uit de auto gehaald?

Ja. -Wat zei ik nou, Martín?

Goedenavond. -Hallo. Is dit je vrouw?

Ik ben Susana van appartement zes. Je man…

Martín, toch? Hij gaf me net het nummer van de loodgieter…

…want ik heb lekkage.