Dead Men Don't Count (¿Quién grita venganza?)

Goed, kleintje, geef je vader een kus.

Huil niet, mijn zoon, wees braaf.

- Blijf je lang weg? - Ik denk het niet.

Doei.

Ik moet afscheid nemen.

Tot snel.

Tot snel.

Hey, vriend.

Dit is de beroemde Samuel... Laten we eens kijken.

100, 200, 400, slechts 900 dollar.

Geweldig, we kozen voor een slechte baan. Elke dag wordt moeilijker.

Precies. De 5 belangrijkste ontbreken. De situatie zal niet veranderen totdat we ze hebben gepakt.

Nou, ze zullen ons niet ontgaan.

En wij zullen ze vinden.

Leuk dat je dat zegt.

- De jacht is voorbij, ze zullen niet aan ons ontsnappen. - Ja, ik heb ze al gezien.

- Slechts een paar stappen verwijderd. - Waarom slechts een paar stappen?

- Hallo, wat wil je drinken? - Geef mij een whisky.

Meteen.

Sorry dat ik er geen voordeel uit haal, maar ik heb haast.

Je zou tenminste het raam kunnen sluiten, ik wil geen longontsteking krijgen.

- Sheriff, maak het geld klaar voor de premie. - Hoeveel?

15.000 voor de moordenaars van de familie Clayton.

Wat is er? Waarom sta je stil?

Ik heb een geweldig idee in mijn hoofd. We zullen snel rijk zijn.

Is het mogelijk om te weten wat je in gedachten hebt? - Je zult het snel begrijpen.

Draai je niet om!

Nou, we zijn er.

Stop!

Sheriff, hij is de moordenaar van de Claytons. Hij bekende het mij zelf.

Dus jij bent het?

Heb je het niet gehoord?

Pas op Sheriff, hij is gevaarlijk. Hij had mij bijna vermoord.

Het is het risico waard voor de premie, nietwaar? Kom binnen!

Ik dacht niet aan het geld toen ik deze bandiet hier pakte.

Wie betaalt er trouwens, jij?

Ik betaal persoonlijk.

Kijk uit het raam.

- Betekent dit dat degenen daar... - Precies.

Nou ja, ze hadden pech. Dat waren de Clayton-moordenaars.

Jammer voor jou, je kwam een dag te laat.

- Oh, altijd dezelfde pech. - Zeker.

Maar sheriff, je moet een grap kunnen tolereren!

Doe je riem af.

Goedzo.

Een grap, toch?

Dat waren ook vreemden, maar wie kan mij vertellen

dat jij niet betrokken was bij de moord op de Claytons?

Ik verzeker je dat we niets te maken hebben met de moord op de Claytons.

Vertel het hem ook.

Waarom lach je?

Pech, meer niet.

Hey Sheriff, wanneer mogen we hier weg?

Zet dat uit je hoofd,

ook omdat de gehangenen tot het einde toe tegen hun onschuld hebben geprotesteerd.

Goed gedaan Johnny, dat was een geweldig idee.

Als je het niet leuk vond, had je het mij eerder moeten vertellen.

Genoeg, hou je mond en maak mij los.

- Hallo Bob. - Hallo Rogers.

Heb je het?

Ja, ik geef het je meteen.

En vertel eens: zijn de gemoederen gekalmeerd nadat de gevangenen zijn opgehangen?

Niet helemaal.

Zelfs Clayton zou er niet achter komen welke handtekening de zijne is.

Heel mooi, een perfecte vervalsing.

Goed, en nu naar Jefferson.

Praat niet zo luid, er zitten twee vreemden binnen.

Het is beter om een ​​paar dagen te wachten, totdat de mensen een beetje gekalmeerd zijn.

Misschien heb je gelijk, ik praat met...

Van wie is dit wapen?

Van één van de gevangenen.

Van wie van jullie twee is dit wapen?

Hoorden jullie mij niet?

Hij is van mij, waarom?

Waar heb je het vandaan?

Vriend, denk je niet dat je te veel wilt weten?

Waarom ben je zo nieuwsgierig?

Vertel mij eerst wie je bent.

Je hebt gelijk. Mijn naam is Steve Rogers.

Mag ik vragen hoe het in jouw handen terecht is gekomen?

En kun jij ons vertellen waarom je zo nieuwsgierig bent?

Om persoonlijke redenen. Dit pistool heeft een lange geschiedenis.

We hebben het gevonden... lang geleden.

Is dat alles wat je mij kunt vertellen?

Ja, dat is alles, toch Johnny?

Precies, dat is alles.

Je naam is Johnny... en verder?

Johnny... Johnny en dat is dat.

Ja, dat is Murphy's pistool.

Wat was het nut van dat alles, je kunt het verleden niet inhalen.

Wat wil hij, moeten we zijn stilte kopen,

of wil hij wraak?

Hij is het niet. Rustig maar, het zijn twee vreemden die het wapen hebben gevonden.

Een jongen?

Vergeet wat je dacht. Het is niet zijn zoon. Het enige dat naar boven kwam, is dit pistool.

Het geheugen.

Denk niet meer aan het pistool. Chance bracht ze allebei naar Blackstone.

De Murphys hebben je zoon geadopteerd.

Ze vertelden je de waarheid niet, uit angst dat je mij zou komen zoeken

en mij dwingen om hem te vermoorden zoals je tegen zijn vader hebt gezegd.

Hoe dan ook, ik wil deze vreemdeling zien.

Ik zeg tegen Bob dat hij ze moet laten gaan. Ze zullen hier weggaan, wees gerust.

Hey Fred, wat heb ik je gezegd.

Jullie zijn 2 gelukkige jongens. Maar volg mijn advies: ga hier weg.

Gehoord? Dan kunnen we beter naar hem luisteren.

Zeker.

Jullie moeten meneer Rogers bedanken,

Als hij geen goed woordje voor jullie had gedaan, zou ik nooit zijn vergeten

dat jullie een premie van 15.000 dollar wilden oplichten.

Bedank hem namens mij.

Ja, zeker... Als ik jou was, zou ik verdwijnen.

Zo snel als ik kon.

Is het mogelijk dat je ons niet mag?

Als het aan mij lag, zouden jullie hier nog een hele lange tijd blijven.

Ik denk niet dat de sheriff ons mag.

Luister, ik hou niet van deze plek.

Laten we wat drinken en aan de slag gaan met het zoeken naar Logan en Anderson.

Heb je enig idee waar ze zijn?

Bedankt voor je briljante idee!

Stop ermee, het is de eerste keer dat we pech hebben.

Op naar Lexington om de $900 op te halen.

Maak je geen zorgen, ze wachten op ons.

- Wat is er? - Daar zijn ze, ik zie Anderson.

Zoals in Burlington?

Zoals in Burlington!

Ik zal iedereen een borrel aanbieden.

Stop! Het was geen goed idee om je in Blackstone te verstoppen.

Wat wil je van mij?

Ik wil alleen weten waar Logan is.

Ik weet niet over wie je het hebt.

Johnny, denk je niet dat je een fout gemaakt hebt?

Ik denk het niet, ik zweer dat hij het is.

Ja, ik ook, hij is het echt.

Wil je ons vertellen waar Logan is?

Ik weet het niet.

We gingen uit elkaar net voorbij Lexington.

Zeg eens Fred, geloof jij dit verhaal?

Niet helemaal.

Ik denk dat we je geheugen moeten opfrissen.

Ik vertel de waarheid, ik weet niets.

Oké... Als je dit spel niet leuk vindt, laten we dan verder gaan.

Opstaan!

Waar is hij?

Ik zei al dat we uit elkaar gingen.

Deze keer maak ik geen grapje, Sheriff, je moet ons betalen.

Ik zou je aanraden om naar het gezicht van deze man te kijken.

Ik ben ervan overtuigd dat dit dezelfde persoon is als op het papier hier.

Niet dat ze een tweeling zijn, toch?

Geen twijfel over mogelijk.

Hey, Sheriff, dat is $2000.

Ik heb het hier niet, je moet wachten.

Maak je geen zorgen, we kunnen wachten.

Eén dag, twee?

Maak je geen zorgen, ik laat jullie halen zodra ik het geld heb.

Laten we hopen dat dat snel is.

Tot ziens.

Idioot, ik zei dat je je gezicht hier niet moest laten zien.

Naar binnen.

Sluit je mij op?

Hebben ze je iets gevraagd?

Ze lieten mij vertellen waar Logan is.

Laat mij naar de hut gaan en we zullen ze ontvangen zoals ze verdienen.

Je bent gek geworden.

Ik ben het die naar hen toe gaat en ik ben het die beslist wat we doen.

Anderson had inmiddels al terug moeten zijn.

We kunnen niet langer wachten.

Je tong kwijt Ericson?

Waarom heb je ze vermoord zonder ze te beroven?

Ik weet het niet. We brengen de doden nu naar de sheriff

en wie weet geeft hij ons misschien een bonus.

Waarom pakken we hun niet?

Geen haast als ze een premie op hun hoofd hebben, we weten ze te vinden.

Vier!

Kijk eens naar buiten, daar ligt een hele familie lijken.

Het zijn de Ericsons, Sheriff.

Wat weet jij over al deze lijken?

Minder dan het motief. We waren te ver weg om ze te herkennen, maar we hebben ze gezien.

We volgden Jack Logan, Anderson's vriend.

Vraag het hem, hij kent de anderen waarschijnlijk ook.

Ja...

maar weet je het zeker?

Staat u mij toe, heren, liggen ze allemaal dood op de kar?

Denk je dat ze een siësta houden?

Heb jij ze vermoord?

Nee, hun niet.

Het maakt niet uit. Ik weet zeker dat je anderen zult vermoorden.

Sta mij toe mezelf voor te stellen: mijn naam is Jonathan Ritchoff. Mijn vrienden noemen mij "Funny".

Trouwens, wie betaalt de begrafenissen?

Neem de doden en ga!

Ja, onmiddellijk.

Kom op, laten we luisteren naar wat de gevangene zegt.

Heb je gehoord wat ze over Anderson zeggen?

Wat weet jij over deze moordenaars?

Niets. Ik ken Jack Logan niet, noch iemand anders in deze verdomde plaats.

Waarom laat je mij het niet doen, Sheriff. Ik heb zijn geheugen al eerder opgefrist.

Wacht even, ik ben hier de Sheriff.

Als je meer wilt weten, Sheriff, kom dan met ons mee.

Ze verstoppen zich in de hut van Pearson.

Ja, maar ik ga er alleen heen. Jij blijft hier.

Een andere keer.