De eerste 190 regels.
Verhuis je naar dezelfde stad als Kim Deal?
Als je haar ziet, wil je haar de groeten doen?
Nu we allemaal ouder zijn...
Proost, op Jesse. - Op Jesse.
Als dit mijn twee laatste dagen in de stad waren, zat ik niet bij m'n vrienden...
om als een God aanbeden te worden. Ik zou geneukt willen worden.
Word je geneukt? - Zoals met een worstje? Hard?
Zeg, stel dat Ohio net als San Francisco is?
Ik meen het. Party time, man. - Ohio is geen stad.
Ohio is het volgende San Francisco. - Je komt in zo'n klein stadje.
Je krijgt nu de tijd om alle kunstprojecten af te maken die je hebt liggen.
Het is goed dat je iets anders gaat proberen.
Denk aan de dertigers die hier in hun tienerjaren zijn blijven steken...
en die niet veranderen en zo... - Dat vind ik prima, maar dan denk ik: Ohio.
Wat ga je doen? Shannons mixtape: 1. - Shannons mixtape: 1.
De kunstperformance is 2. - Nou, ik weet het niet.
Het is moeilijk omdat er geen bronnen zijn. Iedereen jaagt op dezelfde bronnen.
Ik denk dat als ik daar ben, het makkelijker is, omdat niemand daar doet wat ik doe.
Begrijp je? Hier doet iedereen wat ik doe. - Je kunt je eigen kombucha maken.
Dat vind ik vreselijk. Dat weet je.
Wat Ohio betreft, dat voelt neutraal voor mij.
Want daar ben ik opgegroeid. Begrijp je? Ik heb...
Ik voel er niets bij. Voor mij is het ongevoelig.
Dat maakt het nog dodelijker.
Dat is perfect voor je, je kunt je er niet neutraal maken.
Je kunt opnieuw beginnen. - Het wordt heel anders.
Ik snap niet dat ik Miami ooit vreselijk vond.
Andy Warhol heeft veel in Ohio gewerkt. Z'n eerste gefinancierde werken.
Meen je dat? - Nee. Maak het nou.
Zit je daar flink te poepen of zo?
Zo is het maar net.
Gaat het? - Ja.
Ik denk dat ik straks nog even uitga.
Ja, ik ga straks nog even uit.
Dus je weet dat ik van m'n vrienden hou.
Ze zitten boven in m'n keuken en zijn over alles superpositief.
Dat heb ik nu niet nodig, weet je.
Dus...
Ik weet niet. Ik ben dronken...
Jij bent een van de weinigen die het recht in m'n gezicht zegt, dus kom maar op.
Vertel me dus maar hoe vreselijk alles zal zijn in Ohio.
Toe maar. - Wat moet ik zeggen?
Alles zal veranderen.
Je hebt veel meer tijd voor je familie. - Ja, daar ben ik nog niet klaar voor.
Ik heb zolang niets over mezelf tegen m'n vader hoeven zeggen.
Ik ben niet klaar om hem ergens voor nodig te hebben.
Ik wil er niet over nadenken. - Weet je of daar eigenlijk 'n kunstscene is?
Daar durfde ik niet eens naar te vragen. Maar daar draait het helemaal niet om.
M'n creativiteit is opgedroogd omdat ik 24 uur per dag over geld loop te denken.
Gaat Ohio dat oplossen? - Ja, misschien wel.
Ik hoef geen huur te betalen, dus kan ik veel meer aflossen.
Ik kan niet... Dat is echt veel.
Psychologisch moet er iets veranderen.
Je moet over je werk als een baan denken. Iets waarmee je inkomen genereert.
Denk er niet alleen als kunst over.
Je moet niet in een restaurant gaan werken om kunstenaar te zijn.
Je zegt dat je kunstenaar bent en als je soms dakloos bent, is dat maar zo.
Het is fijn om je zo te horen praten, maar zoiets kan ik niet.
Ik kan niet 24 uur per dag iets doen. Dat weet ik en jij vast ook.
Ik word niet dakloos, ik ben niet als jij. Dat is prachtig, maar zo ben ik niet.
Zo denk ik er gewoon over.
Wil je gewoon met me uitgaan, een paar afscheidsdrankjes voor me kopen...
en gewoon zo met me doorkletsen? - Nee.
Ik heb een afspraak met Ben morgen. - O, Mr Ben.
Ik heb hem niet meer gesproken sinds de dag dat we het uitmaakten.
Dat verbaast me. Je voelde je altijd goed bij hem.
Ja, ik weet het.
Naar welke bar gaan we? - Je gaat alleen.
Zeg het als je klaarkomt.
Vind je dat lekker?
Ik kom, oké?
Wil je dat ik iets doe? - Ja, graag.
Alles.
Oké?
Dank je.
Kom je klaar?
Nog eventjes.
Dank je. Het is zo wel goed.
Ik ben wel klaar, denk ik.
Het geeft niet.
Waar logeer je?
Het is nogal ver hiervandaan. In een pension.
Vind je het goed als ik hier blijf? - Absoluut.
Fijn, dank je.
Lig je lekker?
Ik denk dat ik niet moet uitpakken tot je kamer is opgeruimd. Ik was te enthousiast.
Die kan ik zelf wel opruimen. - Echt?
Hé, tijd om op te staan.
Wat heb je in je onderzoek geleerd over lesbiennes...
en hun problemen met seksuele intimiteit? Een van de vragen die ik me stel, is:
Is een dalend libido bij lesbiennes een realiteit in een lange relatie?
En is het anders voor lesbiennes dan voor hetero's?
Er is momenteel geen data beschikbaar om die vraag te beantwoorden.
Maar in de jaren '80 is er onderzoek gedaan door de universiteit van Washington...
dat na een relatie van 10 jaar ongeveer...
Vind je het raar dat ik me erop verheug hem te zien?
Ik bedoel... Dit is overigens heerlijk.
Zie je hoe goed ik voor je ben? - Dat is zo.
Nee, serieus. Op dit moment is hij Ben, m'n houvast.
Dus... Ik weet niet, maar het is logisch, hč?
Wat?
Nee, we gaan niet vrijen. - Oké.
Ik weet sowieso niet wat hij voelt of gaat doen. Hij doet zijn ding.
Hoe gaat het met jou en Ferrin?
Hij vroeg of ik m'n kamer wilde opruimen. Ja, ik weet het.
Dat hoef je niet te doen.
We hebben het erover gehad. Maar als hij intrekt, moeten er nieuwe afspraken komen.
Er moeten nieuwe grenzen komen.
Maar dat kan hij wel aan. Tegen hem kon je altijd 'nee' zeggen.
'Ik kan er niet meer tegen.' Daar reageert hij goed op.
Ja, ik denk dat het wel lukt.
Het zal niet makkelijk gaan. - Zeker niet.
Ik ram het er wel in. Laat m'n rotzooi liggen.
Heerlijk, heerlijk.
Wordt hij hier depri van?
Toe, zeg. Is Jesse echt zo gevoelig? Het is een feest, geen begrafenis.
Deze zijn wel een beetje eng, hoor.
Ben je blij dat ik bij je intrek? - Natuurlijk.
Je zou het toch zeggen, hč?
Wat doe je voor werk? - Ik ben tekstschrijver.
Wat houdt dat in? - Ik werk hoofdzakelijk in de reclame.
Oké, heb je daarvoor moeten studeren?
Ja. - Zwak.
Ik haat kleren. Ik werk hier tot ik alles op de rails heb.
Vind je dit leuk? - Nee, vreselijk.
Er lagen wel zes verschillende suspensoirs op z'n bed...
en hij had van die stomme paus-tatoeages alsof hij had gezeten.
En hij bleef maar kletsen: Coach gaat dat kontje verkrachten.
De hele tijd ging dat door. Ik moest op bed liggen en met mezelf spelen...
en drie van die suspensoirs aandoen. Weet je wat er gebeurde?
Ik heb er platjes door gekregen. Dat was echt balen.
Vreselijk. Dat staat je goed. - Ik heb nog nooit platjes gehad.
Echt niet? Het is vreselijk klote. Ik weet de eerste keer nog.
Kun je ze niet wegplukken? - Ze begraven zich.
Leggen ze ook eitjes?
Ik ken iemand die platjes kreeg van dezelfde gast als ik en hij had ze vier maanden.
Hij zat onder. - Wat? Gatver.
Het was meer een soort huidluis. Hij was bleekjes en waste zich niet.
Degene van wie hij ze kreeg... Het was in Fresno...
Fresno? Ik kom uit Modesto. - O ja, dat ken ik wel.
Die jongen van wie hij ze kreeg, woont nu hier. Hij was thuis m'n eerste vriendje.
Hij was zo goed, dat ik drie keer platjes door hem kreeg.
Ik kreeg platjes door hem, ging naar hem terug, kreeg ze weer door hem...
en ik ging weer naar hem en kreeg ze nog eens.
Je neemt me in de zeik. - Nee, we zijn bijna als buren opgegroeid.
Je weet wel hoe het daar is. Je neukt zo'n heikneuter...
of je pakt een grote lul die je platjes geeft.
Ik moet naar die gast toe.
Hé kerel, bel me even. We moeten iets bespreken voor je morgen komt.
Bel me even, en ik bel je sowieso later nog.
Keith?
Keith?
Verheug me erop je te zien!
Ik wil je al mijn geheimen vertellen.
Alle dingen die gewoon vreselijk van me zijn.
Dat heb ik nooit eerder gevoeld.
Gaat dat te ver? Je lacht me uit. - Nee, dat doe ik niet.
Wel waar, van binnen.
Wilde je nu doen alsof je me niet kende? - Nee.
Ik wil niet vervelend zijn, maar toen jij en Jesse uit elkaar gingen...
koos ik zijn kant en jij ging ergens heen. Ik vind het vreselijk als dat gebeurt.
Ik vond dat we niet... - Is dat een klaproos? Klaprozen?
Die zijn cool. - Dank je.
We kregen niet de kans elkaar te leren kennen en je zat steeds in LA.
Ja, daar was ik eventjes.
Jemig, ben ik hier te oud voor? - Schei uit, meid.
Bovendien zie ik ze niet meer. - Ik zag Jesse gisteravond.
Echt? - Ja.
Hoe ging het met hem? Zeg maar niets. - Kom je daarom hier?
Ga je je mooi maken voor Jesse? - Nee.
Het is z'n afscheidsfeestje vanavond. Ik wilde gewoon...
Ga jij? - Ja, zeker weten.
Kom jij ook? - Ja.
Gaan we ons bezatten? - Ja.
Gaaf.
Dit moet weg, alles moet weg.
Weg? - Het moet weg. Het moet weg.
Waar naartoe? - Geen idee. Niet met mij mee.
Hou de beat vast. Hou vast. - Dat lukt me niet.
Het komt allemaal goed met je, meid. Vooral met die pruik op.
Laat maar eens zien.
Meer heb ik niet. - Heb je niet meer?
Dit heb je ook niet meer nodig. - Weet ik.
Maar hoe moet ik het verkopen? Niemand koopt iets.
Ik denk dat je het niet verkoopt. Maar dat is ons geheimpje.
Jorge! Jorge!
De bar staat hier en daar staat een ventilator op.
En dan sta je hier zo. Je leunt achteruit met je kont zo.
Ja, zo ongeveer.
En dan doe ik de backroll. Achterover. Probeer maar.
No comments yet. Be the first to leave one.