De eerste 200 regels.
Κ Ρ Υ Ο Σ Μ Π Ο Υ Φ Ε Σ (1979)
Τι κοιτάς;
Ποιος... εγώ;
- Ναι, εσύ. Τι κοιτάς; - Τίποτα.
Ναι, πως, κάτι κοίταζες.
Κοίταζα στο αυτί σου.
Τι έχει τ' αυτί μου; ΩΡΙΛΑ είσαι;
- Όχι. - Τότε παράτα με ήσυχο.
Έχω την εντύπωση ότι είσαι λογιστής.
Είμαι λογιστής.
- Μ' ακολουθείς; - Ναι;
Γιατί;
Χρειάζομαι παρέα.
Για ποιο λόγο;
Για κουβέντα. Οι άνθρωποι δεν μιλάνε μεταξύ τους πια.
Δεν έχω όρεξη για κουβέντα.
Άλλωστε, δεν μου είσαι συμπαθής.
Κάνεις λάθος. Αν με γνωρίσεις θ' αλλάξεις γνώμη.
Θα μ' εξέπληττε.
Φαίνεται να έχεις πολύ περίεργες ιδέες.
Τι είδους ιδέες;
Παράτα με!
Εσύ δεν έχεις παράξενες ιδέες;
Ιδέες για τι;
Δεν σκέφτηκες ποτέ για παράδειγμα να σκοτώσεις κάποιον;
Τι πράγμα;
Σε ρωτώ αν σου έτυχε μερικές φορές η επιθυμία να σκοτώσεις κάποιον.
- Ποιον; - Τον οποιονδήποτε.
- Γιατί; - Χωρίς λόγο. Μια παρόρμηση.
- Όχι. - Ποτέ;
Όχι.
Ούτε καν στο μετρό;
Δεν νομίζω...
Είναι εύκολο, όμως.
Ναι! Έχεις το μαχαίρι στην τσέπη σου και ...
Χοπ, το μαχαίρι βγαίνει από την τσέπη, η λεπίδα πετάγεται και τα έντερα απ' έξω.
Το "φρούτο" πέφτει. Κανείς δεν δίνει σημασία.
Φαίνεται σαν αλήτης που κοιμάται.
Τι είναι το... "φρούτο";
Ο οποιοσδήποτε.
Ένας ασήμαντος, του οποίου ο θάνατος δεν θα ενοχλήσει κανέναν.
Ποτέ δεν σκέφτεσαι τέτοια πράγματα;
Όχι.
Τι σκέφτεσαι λοιπόν;
Το μαχαίρι σου.
- Σου αρέσει; - Καθόλου.
Βάλτο στην τσέπη σου.
Είναι επικίνδυνο να παίζεις με τέτοια πράγματα
Δίκιο έχεις.
- Πάρ' το, σου το κάνω δώρο, πάρ' το. - Δεν το θέλω.
Πάρ' το, είναι καλό μαχαίρι, θα χαρώ!
- Δεν χρειάζομαι μαχαίρι. - Ούτε κι εγώ.
- Αν το κρατήσω, θα κάνω καμιά χαζομάρα. - Δεν με νοιάζει το μαχαίρι σου! Να.
Δεν θέλω να το βλέπω!
Δεν είναι σωστό να το αφήσεις εκεί.
Θα μπορούσε να δώσει καμιά ιδέα σε κάποιον.
Δεν γίνεσαι λίγο υπερβολικός;
Καθόλου, είμαι άνεργος.
Είσαι τυχερός.
Μη το πιστεύεις. Είναι εξαντλητικό να μην κάνεις τίποτα.
Νομίζεις ότι η δουλειά είναι αραλίκι;
Εξαρτάται από τη δουλειά.
Εμένα με κάνει και βαριέμαι, ανιαρή.
Το βράδυ κοιμάμαι μπροστά στην τηλεόραση.
Εγώ δεν τολμώ να κοιμηθώ γιατί αν ξαπλώσω βλέπω εφιάλτες.
Φρικτούς εφιάλτες!
Τι είδους;
Ονειρεύομαι ότι με κυνηγάει η αστυνομία !
- Για φόνο; - Φυσικά!
Σε πιάνουν;
- Ποιοι; - Η αστυνομία.
Όχι, ακριβώς.
Είναι πίσω μου, αλλά δεν με πιάνουν.
Με κυνηγούν όλη τη νύχτα!
Και ξυπνάω μούσκεμα στον ιδρώτα... εξαντλημένος.
- Δεν είναι λόγος να έχεις μαχαίρι στην τσέπη. - Πάντα κουβαλάω μαχαίρι.
- Γιατί; - Για να κόβω το κρέας.
- Το πήρες; - Τι;
- Το μαχαίρι σου! - Όχι.
Εξαφανίστηκε!
Σου είπα να μη το αφήσεις εκεί.
Θα βάλει κάποιον σε πειρασμό σίγουρα...
Σου απαγορεύω να μπεις στο ίδιο βαγόνι μ' εμένα.
Γιατί; Γίναμε φίλοι!
Δολοφόνε!
Μα σου είπα, είναι ένας εφιάλτης!
Μη μ' αφήνεις μόνο.
Τι κάνεις εκεί;
Δες εδώ! Έχω ένα μαχαίρι στη κοιλιά μου.
Γαμώτο!
Είναι το δικό μου.
Πολύ ωραία. Αυτό θα με χαλαρώσει λίγο.
Ποιο κάθαρμα το έκανε;
Ένας νεαρός, μ' ένα παλτό...
- Σαν εμένα; - Ναι.
Μ' έφαγαν μπαμπέσικα.
Δεν ήμουν εγώ! Δεν μπορεί να ήμουν εγώ!
Μόλις ήρθα! Δεν ήμουν εδώ.
- Δεν είπα ότι είσαι εσύ. - Τότε ποιος;
Δεν ξέρω. Δεν έδωσα μεγάλη προσοχή.
Θα έπρεπε, σε τέτοια περίπτωση.
Θα μ' αφήσεις στην ησυχία μου! Πεθαίνω. Πήγαινε!
- Δεν μπορώ να σε αφήσω έτσι. - Πήγαινε, έχω δει και χειρότερα.
Μάλλον δεν θα δεις άλλα.
Τελειώνει όπου να 'ναι.
- Δεν πονάς; - Περιέργως, όχι.
Δεν αισθάνομαι τίποτα.
Πώς νιώθεις;
Σαν νεροχύτης που αδειάζει.
Δεν παίρνεις τα λεφτά μου;
Δεν πρέπει να είσαι "φορτωμένος".
Όχι, δεν αξίζει τον κόπο, αλλά περίμενε.
Πάρε! Πάρε!
Πιες ένα ποτήρι την υγεία μου.
Καλώς, εντάξει... και καλό ταξίδι...
Ευχαριστώ, θα προσπαθήσω.
Δεν παίρνεις το μαχαίρι σου;
Λες;
Μη ξεχνάς ότι τ' αποτυπώματά σου είναι στη λαβή.
Για την αστυνομία, θα είναι παιχνιδάκι.
Εξάλλου μπορεί να το χρειαστείς ξανά .
Είναι αποτελεσματικό.
Δεν κλείνεις πόρτα σήμερα;
Είμαι μάρτυρας δολοφονίας στο μετρό.
Πάρε και σκούπισε το τραπέζι.
Ήταν ένας λογιστής, τον μαχαίρωσαν στην κοιλιά.
Πάρε αυτό!
Αυτό που μ' ανησυχεί είναι ...
Αναρωτιέμαι μήπως τον σκότωσα εγώ.
Σταμάτα τις βλακείες.
Δες εδώ...
Το αίμα δεν πάγωσε ακόμα.
Θα ήταν καλύτερα να βρεις δουλειά. Είναι πιο συνετό.
Τρως με το παλτό σου τώρα;
Κρυώνω.
Δεν είναι πολύ οικείο. Είσαι σαν μουσαφίρης.
Όλοι είμαστε μουσαφίρηδες.
Ερχόμαστε, κάνουμε λίγο τουρισμό και φεύγουμε.
Νομίζεις ότι αξίζει τον κόπο να βγάλω το παλτό μου; Γιατί να το κάνω;
Για να πεθάνω από το κρύο;
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Καταλαβαίνω εγώ και αρκεί.
Κι εσύ, πως πέρασες τη μέρα σου;
Όπως κάθε Δευτέρα.
Θέλεις λίγο "μπραντάντ";
Ναι.
Άκου κάτι. Ξέχασα να σου πω το κυριότερο.
- Τι; - Μάντεψε.
Έλα, πες μου!
Δεν είμαστε μόνοι στον πύργο.
Υπάρχει νέος ένοικος.
Σοβαρολογείς!
Σε ποιο πάτωμα;
Δεν ξέρω. Ψηλά.
Είμαι ο ένοικος του πέμπτου.
Ήθελα να σας καλωσορίσω στο κτίριο.
Είστε ο πρώτος μου γείτονας.
Χαίρομαι που είστε εδώ. Θα νιώθουμε λιγότερο μόνοι.
Είστε παντρεμένος;
Χήρος.
Συλλυπητήρια.
Είμαι άνεργος. Εσείς;
Αστυνομικός επιθεωρητής.
- Καλό αυτό. - Ποιο;
Ότι είστε επιθεωρητής της αστυνομίας.
Γιατί;
Επειδή μόλις είδα μια δολοφονία στο μετρό.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ο δύστυχος είχε ένα μαχαίρι στην κοιλιά.
Σοβαρά;
Ναι.
Αυτό που μ' ενοχλεί είναι ότι το μαχαίρι ήταν δικό μου.
Και λοιπόν;
Ελάτε στη θέση μου! Αρχίζω κι αναρωτιέμαι...
Τι αναρωτιέσαι;
Αναρωτιέμαι αν τον σκότωσα.
Δεν μοιάζεις με δολοφόνο.
Μπορώ να σας δείξω το μαχαίρι αν θέλετε!
Είναι στο σπίτι, στο πλυντήριο πιάτων.
Άκουσε, φίλε μου. Εγκλήματα και δολοφονίες ...
...τα τρώω στην μάπα όλη μέρα. Τώρα είμαι εκτός υπηρεσίας, δειπνίζω.
Μόλις ήρθα, είμαι κουρασμένος και μ' ενοχλείς.
Πήγαινε λοιπόν σπίτι και προσπάθησε να με ξεχάσεις.
Γιατί δεν πας για ύπνο;
Καπνίζω.
Είναι αργά.
Θα περάσεις τη νύχτα με τσιγάρο πάνω στο τσιγάρο;
Γιατί όχι;
Δεν είσαι κουρασμένος;
Ναι, πράγματι είμαι πτώμα.
Τότε, λοιπόν;
Όταν ξέρεις ότι θα έχεις εφιάλτες...
...δεν πας για ύπνο.
Καλύτερα να καπνίζω.
Θέλεις ένα;
Η απραξία σε κάνει να νιώθεις έτσι.
Χρειάζεσαι μια κοπιαστική δουλειά.
Θα σε ηρεμήσει.
Γιατί σταμάτησες να ψάχνεις;
Ποιος ο λόγος, αφού όταν ψάχνω δεν βρίσκω τίποτα;
No comments yet. Be the first to leave one.