Pavarotti

Ζούγκλα του Αμαζονιού ΒΡΑΖΙΛΙΑ, 1995.

Ήμασταν στη Βραζιλία.

(Η Φωνή του Ανδρέα Γκριμινελί-Φλαουτίστας) Νώρις το

βράδυ ο Λουτσιάνο τραγουδούσε για 200.000 ανθρώπους.

Ήταν μια εκπληκτική συναυλία στο Μπουένος Άιρες.

Το επόμενο πρωί, ανεβαίναμε την ζούγκλα του Αμαζονίου.

Ευτυχώς, είχα τη βιντεοκάμερα μου.

Υπήρχε αυτό το θέατρο στη μέση του πουθενά,

και, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν για προσκύνημα.

Και ο Λουτσιάνο είπε,

"Θέλω να τραγουδήσω σε αυτό το στάδιο όπου

ο Καρούσο τραγούδησε πριν από 100 χρόνια."

Ξέρω, ότι δεν είχαμε οργανώσει τίποτα.

Φτάνουμε μπροστά στο θέατρο, και ήταν εντελώς κλειστό.

Κανείς δεν ήταν εκεί.

Βρήκαμε κάποιον, για να το ανοίξουμε.

Και κάποιος βγήκε και είπε: "Ποιος είναι αυτός;".

Και είπε: "Είμαι ο Λουτσιάνο Παβαρόττι."

Από τον Αμαζόνιο με αγάπη.

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΛΟΥΤΣΙΑΝΟ ΠΑΒΑΡΟΤΤΙ

Ο Λουτσιάνο δεν σχεδίαζε πότε κάτι στο μυαλό του.

Δεν ήταν από εκείνους που σχεδίαζαν κάτι.

Πράγματι συνέβη κάτι.

Μια μέρα λάβαμε μια βιντεοκάμερα.

Και ήμουν πάντα εκεί με την κάμερα και καταγράφαμε τα πάντα.

Έχω εμπιστευτεί πολλούς ανθρώπους.

Πάντα πίστευα ότι όλοι έχουμε μια καλή πλεύρα.

Ήταν τόσο γεμάτος με χαρά και τόσο χαρούμενος όλη την ώρα.

Ο Λουτσιάνο γνώριζε πολύ καλά

ότι ο Θεός του είχε δώσει ένα μεγάλο δώρο.

Όχι μόνο στην όπερα, αλλά και σε άλλες πτυχές της ζώη του.

Αυτό του έδωσε ένα σκοπό.

Αλλά ήταν επίσης και ένα βάρος.

- Πάντα ήθελα να καταλάβω το λόγο. - Γιατί;

Πώς θα ήθελες να σε θυμούνται σε 100 χρόνια;

Tο θετικό κομμάτι είναι ότι θα ήθελα...

να με θυμούνται...

ως έναν άντρα...

ο οποίος έφερε την όπερα στον κόσμο.

Θα ήθελα να πω στο κόσμο ότι τραγούδησα

από την Φαβορίτα έως το Οθέλλο,

και το παράδοξο είναι ότι έχω ένα ευρύ ρεπερτόριο.

Και θα ήθελα να πω στο κόσμο

ότι δεν τραγούδησα ποτέ νέα τραγούδια όπερας

για χάρη τους.

Αυτά είναι όλα τα θετικά πράγματα,

για έναν τραγουδιστή.

Ημουν γενναίος γιατί πάντα ήμουν επικριμένος.

Και τι άνθρωπος είναι ο Παβαρόττι;

Το επάγγελμά μας είναι ένα πολύ ιδιαίτερο επάγγελμα.

Δεν γίνεσε ευρέως γνωστός σε μια μέρα.

Στη διαδικασία ανάπτυξης κάποιος δεν

αντιλαμβάνεται τι θα συμβεί σε αυτόν.

Δεν ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι.

Γεννήθηκα κατά τη διάρκεια του πολέμου, έτσι σας το μεταφέρω.

Πάντα...

ήμουν πολύ τυχερό παιδί,

γιατί μεγάλωσα στο πιο όμορφο μέρος.

Ο πατέρας μου ήταν ένας αρτοποιός και τενόρος.

Ήμουν πολύ τυχερός να έχεις πατέρα που τραγουδάει στην εκκλησία.

Ακόμη και ως παιδί, από

απομίμηση, κάποιος πάντα κάνει ό, τι κάνει ο πατέρας.

Ήταν ο δάσκαλός μου.

ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ Γ. ΡΟΣΙΝΙ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ MOΝΤΕΝΑ, ΙΤΑΛΙΑ

Είχε μια φανταστική φωνή τενόρου.

Φαινομενικά, ήταν καλύτερη από την δική μου.

Και κανείς δεν το πίστευε, αλλά έτσι ήταν.

Τραγουδούσα με τον πατέρα μου με άλλες 50 αρσενικές φωνές.

Πήγαμε σε διαγωνισμό κάπου στην Ουαλία.

Το 1955, κερδίσες το πρώτο βραβείο στην Ουαλία.

Ναι.

Αυτό ήταν από τις πιο σημαντικές ημέρες και αξέχαστες της ζωής μου.

Και το μοιραστήκαμε με όλους τους φίλους μου και με τον πατέρα μου.

Εκείνη την εποχή δούλευα ως δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο.

Ο πατέρας μου είπε: "Ακου."

Τώρα μελετάμε, πήγαινε στην πόλη, και θα γίνεις καθηγητής."

Ο πατέρας μου δεν πέτυχε ως τενόρος.

Ξέρει πόσο δύσκολο είναι, ακόμη και με μια όμορφη φωνή.

Και λέω: "Εντάξει, αν το λές, αυτό θα κάνω".

Η μητέρα μου λέει, "Όχι, νομίζω",

ότι όταν ακούω τον γιο μου να

"τραγουδάει, κάτι ξυπνά στην καρδιά μου."

Ω, λέω: "Μαμά, το λές αυτό γιατί είσαι η μητέρα μου.'Ελα."

Αυτή λέει: "Όχι, όχι, όχι, όχι."

"Όχι, γιατί δεν το λέω αυτό όταν ακούω τον πατέρα σου".

Με ανάγκασε να κάνω ακριβώς αυτό που ήθελα, και κατά

τη γνώμη μου γεννήθηκα για να κάνω αυτό που θέλω.

Έτσι, το 1955 άρχισα να σπουδάζω,

και 6 χρόνια μετά, έκανα το ντεμπούτο μου το 1961.

"La Boheme":"Ανέμελη Ζωή." Μια ιστορία

νέων καλλιτεχνών, στo χείλος της φτώχειας...

που βιώνουν την αγάπη και την απώλεια στο Παρίσι.

Λοιπόν, πώς πήρες τον πρώτο ρόλο της όπεράς σου;

Κέρδισα έναν διαγωνισμό,

και το βραβείο του διαγωνισμού ήταν να τραγουδήσω στη σκηνή

με μια ορχήστρα με έναν μαέστρο σε όλη την παράσταση.

Και το ντεμπούτο μου ήταν στις 29 Απριλίου 1961, στο

ρόλο του Ροδόλφο στο "La Boheme":"Ανέμελη Ζωή."

Στο "La Boheme":"Ανέμελη Ζωή.", ναι.

Δεν ήταν μια συγκλονιστική νύχτα,

αλλά νομίζω ότι όλοι ήταν πολύ

ευχαριστημένοι, ειδικά η μητέρα μου.

Ζωντανή ηχογράφηση του "La Boheme":"Ανέμελη Ζωή." 29.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1961,ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΡΕΤΖΙΟ ΕΜΙΛΙΑ, ITAΛΙΑ

Το χέρια σου είναι τόσο κρύα άσε με να στα ζεστάνω

Τι αναζητάς?

Στο σκοτάδι δεν θα το βρούμε ποτέ.

Συναντηθήκαμε σε πριβέ πάρτι

στο σπίτι ενός συμμαθητή.

Την εποχή εκείνη στη Mοντένα

υπήρχαν πολλοί επίδοξοι τραγουδιστές.

Καταλαβαίνω ότι αν δεν γινόταν τραγουδιστής,

θα ήταν απογοητευμένος.

H γλυκιά ελπίδα έχει εδραιωθεί!

Τώρα ξέρουν τα πάντα για μένα

Tον ερωτεύτηκα,

ήταν ένας πολύ όμορφος άντρας.

Και στη συνέχεια ερωτεύτηκα τη φωνή του.

Θέλω να πω, ποιος δεν θα ερωτευώταν τη φωνή του Παβαρόττι;

Πες μου ποια είσαι, σε παρακαλώ

Στις 29 Απριλίου 1961,

ένα νέος δάσκαλος δημοτικού σχολείου

πήγε στη σκηνή, και έγινε τενόρος.

Και ερωτεύτηκα.

Ζήσαμε μαζί για μερικούς μήνες. Πραγματικά όπως οι Μποέμ.

Θυμάμαι ότι είχαμε ένα δωμάτιο, το ένα μπροστά από το άλλο,

και το μπάνιο ήταν για όλους.

Χρειαζόμασταν χρήματα.

Δεν είδαμε κανέναν όταν παντρευτήκαμε.

Είναι η αγάπη, το πάθος, κάτι πολύ όμορφο, κάτι περιστασιακό.

Είναι όλα ποιητικά, ρομαντικά, είναι κάτι θετικό στη ζωή.

Και είναι κάτι απελπισμένο γιατί ...αυτό, είναι πάντα εκεί.

Όταν έκανε το ντεμπούτο του,

Είχαμε ήδη 3 κόρες σε 4 χρόνια και 7 μήνες.

Τα χρήματα που είχε κερδίσει,

τα χρησιμοποιείσε για να πληρώσει ένα δάνειο του πατέρα του,

οπότε δεν είχαμε αφήσει τίποτα.

Θα έλεγα ότι εγώ είχα κερδίσει χρήματα αυτά τα πρώτα χρόνια.

ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ 1963

Το Λονδίνο είναι μια απίστευτη πόλη,

και το Κόβεντ Γκάρντεν είναι το πρώτο μου σημαντικό διεθνές θέατρο.

Τραγούδησα εκεί το 1963 με μεγάλη επιτυχία.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΠΕΡΑ, ΚΟΒΕΝΤ ΓΚΑΡΤΕΝ ΛΑ ΜΠΟΕΜ

ΣΑΒΒΑΤΟ ΝΥΧΤΑ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ,

Το Κόβεντ Γκάρντεν έκανε 10 παραστάσεις από την Λα μποεμ.

Παραστάσεις με τον κ. Ντι Στεφάνο,

ο οποίος είναι ένας από τους

μεγαλύτερους τενόρους όλων των εποχών.

(Τζουζέπε ντι στεφάνο-Λουτσιάνο-Αντούα)

Αλλά ήταν πολύ άρρωστος όταν έφτασε

και ακυρώνει την παράσταση και τραγουδάω εγώ στη θέση του.

Και τα νέα ήταν απίστευτα,

γιατί ο νέος τενόρος θα αντικαταστήσει τον Ντι Στεφάνο.

Το έργο προέρχεται από τον Ντι Στεφάνο,

αλλά δεν έχει σημασία γιατί ο νέος τενόρος ήμουν εγώ.

Τελικά έφτασε εκείνη η στιγμή

στην οποία κάποιος ξέρει πώς να χειριστεί τη σκηνή.

Είναι δύσκολο, αλλά τα κατάφερα. Έτσι και το έκανα.

Ήταν πολύ νωρίς για την καριέρα μου.

Πρόκειται να κάνω το ντεμπούτο μου στη Βιέννη το '67.

Και διάβασα για αυτό τον νέο σούπερ σταρ

που τραγουδούσε με την Τζόαν Σάδερλαντ σε μια περιοδεία.

Πηγαίνοντας στην Αυστραλία με την Τζόαν,

με δίδαξε, πρώτα απ 'όλα,

να είμαι ένας πολύ σοβαρός επαγγελματίας τραγουδιστής.

Και από αυτήν έμαθα να αναπνέω,

που είναι το πιο απλό πράγμα αλλά και το πιο δύσκολο.

Τι έμαθες; - Πώς ξέρεις τι συνέβαινε εσωτερικά;

Όταν τραγουδήσαμε ένα ντουέτο, Προσπάθησα να την αγγίξω για να δω

πώς το έκανε και...

Τι ένιωσες; Νιώσατε τον αέρα;

- Είδα τον μυ του διαφράγματος. - Ναι.

Και χρησιμοποίησα... την σταθερότητα του

διαφράγματος πριν μου επιτεθεί σε οποιοδήποτε νότα.

Πιο πολύ απο όλα, νομίζω ότι η τεχνική είναι τέλεια.

Νομίζω ότι είναι πιθανότατα η πιο απίστευτη τεχνική

στην ιστορία, πρέπει να πω.

Φεύγω

Αντίο!

Θυμαμαι ότι ο παράδεισος μας ενωσε!

Αντίο!

Νομίζω ότι ο Λουτσιάνο έχει μια από τις πιο ιδανικές φωνές

που γεννήθηκε ποτέ

σε αυτή τη Γη, τουλάχιστον για έναν τενόρο.

Η φωνή του Λουτσιάνο έφτασε για πάντα στην καρδιά μου.

Ήταν μια εξαιρετικά διαφανής φωνή, καθαρή, συναισθηματικό

παθιασμένο, όμορφο... όλα.

Ήταν ένα ουράνιο πράγμα, σίγουρα.

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουν οι άνθρωποι

ότι η σοπράνο και ο βαρύτονος, είναι οι πιο φυσικές φωνές.

Η άνδρες, είναι από την φύση τους Βαρύτονοι,

αλλά για να γίνει κανείς τενόρος, αυτό

είναι άλλο πράγμα.Είναι λιγότερο φυσικό.

Αλλά αυτή είναι η φωνή μου.

(Βίτορίο Γκρίγκολο-TENOΡΟΣ) Πρόκειται

για μια εντελώς κατασκευασμένη φωνή.

Δεν είναι φυσική.

Αλλά ποια είναι η ομορφιά ενός μεγάλου τενόρου;

Τι σε κάνει να ακούς το φυσικό