John Wick: Chapter 3 - Parabellum

جان ویک، اخراجی.

اعتبار از ساعت ۶ عصر، به وقت استاندارد شرقی.

امیدوارم آقای ویک

راهی برای نجات پیدا کنه.

اون قوانین رو می‌دونست، نقضشون کرد.

و یه نفر رو داخل محوطه کشت، شارون.

فکر می‌کنی بتونه جون سالم به در ببره؟

چهارده میلیون دلار جایزه برای سرش گذاشتن.

و هر کس و ناکسِ این شهر می‌خواد سهمی ازش ببره.

می‌تونم بگم شانسش پنجاه پنجاهه.

اونا زودتر از اینکه حالتو بهتر کنن، می‌کُشنت!

ولی من خودم بهتر می‌دونم، مرد.

من بهتر می‌دونم. می‌دونم چی...

تیک تاک، آقای ویک.

تیک تاک.

تیک تاک. تیک...

وقت تلف کردن نداریم، آقای ویک!

کتابخانه عمومی نیویورک.

باشه.

تغییر برنامه.

به سمت کانتیننتال.

لطفاً ببینید که سرخدمتکار ایشون رو تحویل بگیره؟

بله قربان، آقای ویک.

سگ خوب. سگ خوب.

جان ویک، اخراجی.

در ۲۰ دقیقه آینده.

داستان فولکلور روسی. الکساندر آفاناسیف.

۱۸۶۴.

طبقه دو. ممنون.

"به اصل و نَسَبِت فکر کن.

"تو ساخته نشدی تا مثل حیوانات زندگی کنی،

"بلکه برای پیروی از فضیلت و دانش."

دانته.

مثل اینکه یکم درب و داغونی، جان.

ارنست. هنوز وقت دارم.

وقتش تقریباً تمومه. کی قراره بفهمه؟

مطمئنی می‌خوای این کارو کنی؟

چهارده میلیون. پول زیادیه.

نه اگه نتونی خرجش کنی.

اوه لعنتی.

عقب بزن.

جان ویک، اخراجی.

اعتبار از ۱۰ دقیقه آینده.

اعلام می‌کنیم که باوِری هم اخراجی رو به رسمیت می‌شناسه.

هیچ کمکی، هیچ خدماتی.

دکتر! دکتر، ویکه!

نه، نه. نباید اینجا باشی. وقتت تقریباً تمومه.

می‌دونم دکتر، لطفاً. هنوز وقت هست.

نه! نمی‌تونم.

هنوز پنج دقیقه وقت دارم!

خواهش می‌کنم.

بیا. بیا.

باشه، اونجا بشین.

باشه، بذار ببینم. بذار ببینم.

آها.

زخم عمیق.

عمیق رفته. شریان رو زخم کرده.

بفرمایید.

باشه.

جان ویک، اخراجی.

اعتبار از یک دقیقه آینده.

دکتر؟

دکتر؟

آره. نصف راهو رفتیم.

پنج ثانیه. آره.

جان ویک، اخراجی.

اعتبار از پنج، چهار...

سه، دو...

یک.

متاسفم، آقای ویک.

می‌دونم. قوانین.

آه، قوانین.

جان ویک، چهارده میلیون دلار.

قرارداد آزاد از همین الان اعتبار پیدا کرد.

تمام خدمات متوقف شد.

و خب، بریم.

قفسه بالا. سمت راست.

آره. چهارتا بردار.

بهت انرژی میده. دردت رو تسکین میده.

آقای ویک؟

هیچ‌وقت باور نمی‌کنن که سر ساعت کارو تموم کردم.

ولی تو انجام دادی.

اونا می‌فهمن.

چی رو بفهمن؟

بهت گفتم دارو کجاست.

کجا؟ اینجا.

درست زیر دنده‌ی شناورم.

مطمئن باش که به روده‌ی بزرگم نزنی.

اوه، صبر کن!

شاید یکی کافی نباشه.

آره. باشه.

مواظب باش فقط زخمیش نکنی...

اوه!

موفق باشی، آقای ویک.

ممنون، دکتر.

جان ویک. قرارداد آزاد.

افزایش یافت، ۱۵ میلیون دلار.

کجا می‌ری، جاناتان؟

ما بسته‌ایم.

یاردانی. چرا برگشتی خونه؟

You present this to me like an answer.

I still have my ticket.

After all the chaos you’ve caused for the last few weeks,

you think your ticket is valid?

You forget that the Ruska Roma

is bound by the High Table,

and the High Table stands above all?

They could kill me just for talking to you.

You honor me by bringing death to my front door.

Oh, Jardani, what has become of you?

You are bound...

And I am owed.

Rooney, enough!

"You are owed." You are owed nothing, Jardani.

You know, when my pupils first come here,

they wish for one thing.

A life free of suffering.

I try to dissuade them from these childish notions,

but as you know,

art is pain.

Life is suffering.

Somehow, you managed to get out.

But here you are, back where you began.

All of this, for what?

Pirouette.

Pirouette, pirouette.

Sit.

Even if I wanted to, I can’t help you, Jardani.

The High Table wants your life.

How can you fight the wind?

How can you smash the mountains?

How can you bury the ocean?

How can you escape from the light?

Of course, you can go to the dark.

But they’re in the dark, too.

So tell me, Jardani. What do you really want?

Passage.

Where did you want to go?

Casablanca.

The path to paradise begins in hell.

So be it.

You hand me your ticket, I will tear it.

If that’s what you really desire.

With this, Jardani, your ticket is torn.

You can never come home again.

Take him to the lifeboat.

Do svidanya.

Do svidanya.

Welcome to the Continental. How may I help you?

Sir. There is an Adjudicator here to see you.

Very well, sir.

The manager is in the lounge.

I presume you’re here to discuss John Wick.

If that’s so, we can make this short.

I told him to walk away, he declined to do so.

And that’s the all of it.

Mr. Wick broke the rules.

Oh, yes.

And I haven’t got the slightest idea where he is...

You’re mistaken.

I’m not here for Mr. Wick.

I’m here because Mr. Wick broke the rules in this hotel.

Hmm. The blood was spilt

on the grounds of the Continental. Was it not?

Oh, yes.

As a matter of fact, the body gets colder

within these very walls.

I’d like to see it.

Santino D’Antonio.

while seeking sanctuary in the Continental.

With a .45 ACP, it appears.

I had no control over Mr. Wick’s actions.

And yet, he lives because you deemed it so, yes?

You have known Mr. Wick for a great many years.

It might even be fair to call you friends, yes?

Instead of stopping him, instead of killing him,

you stood by and let him walk away

after he shot Santino D’Antonio in front of you.

I made him Excommunicado.

But not before you gave him an hour to escape.

He broke the rules in my hotel.

This is exactly the problem, your hotel.

Where is your fealty?

I’ve been of service for over 40 years.

Under the Table. Serving the Table.

Everything is under the Table.

I understand that you have your loyalties,

but this cannot be overlooked.

Let me be clear. I am here to adjudge you.

You have one week to get your affairs in order.

Excuse me?

At such time, your successor will be named.

There are rules,

they are the only things that separate us...

From the animals. Yes.

You have seven days.

In the meantime, if you need any assistance with your transition,

you may look for me in room 217.

Enjoy your stay at the Continental.

There’s an Adjudicator here to see you.