The 100

ความเดิมตอนที่แล้ว

ส่วนหนึ่งของรหัสของแอลลียังอยู่ในหัวฉัน

ความสามารถทางจิตกับภาพหลอน ทั้งหมดเชื่อมโยงกัน

- เรเว่น - เบคก้า

อย่าพลาดล่ะ ถ้าเลือกจะอยู่ ก็เท่ากับเลือกจะตาย

โอเค ดูท่าเราจะไม่มีอะไรให้เสียแล้ว

สิ่งเดียวที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คือแพรมฟายา

ภายในหกวัน ทุกคนที่อยู่นอกหลุมหลบภัยจะตาย

การสู้ไม่ใช่วิธีเหมาะสมเพื่อกำหนดคนอยู่รอด

การคัดเลือก

ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวของแต่ละเผ่า ผู้ชนะจะได้หลุมหลบภัยไป

เธอไม่จำเป็นต้องฆ่านักรบทั้ง 12 คน

ฆ่าคนสุดท้ายก็พอ

ออคเทเวียแห่งสไกครู คือผู้ชนะ

สไกครูจะไม่ได้ครอบครองหลุมหลบภัยตามลำพัง

ทำอะไรลงไป

ถ้าจะมีสักเผ่าที่รอด ก็ต้องเป็นพวกเรา

คลาร์ก เธอเห็นด้วยเหรอ

เราทำเรื่องที่ต้องทำ

สไกครูทรยศพวกเราทั้งหมด

พวกนายทำได้ยังไง เหลือนักรบแค่สี่คน

ออคเทเวียเป็นหนึ่งในนั้น หล่อนอาจชนะ

และอาจจะแพ้

เบลลามี่ นายพูดถูก เธอมีโอกาส

แต่ลูน่าก็อยู่ในสี่คนสุดท้าย

เท่ากับมีโอกาสที่จะไม่มีใคร ได้เข้าไปอยู่ในหลุมหลบภัยเลย

จะไม่มีใครรอด และเป็นจุดจบของมนุษยชาติ

- เธอเข้าใจไหม - ฉันเข้าใจได้

เธอทำสิ่งที่คิดว่าต้องทำ เหมือนทุกครั้ง

แต่ไม่ได้นะ...

เธอจะให้ฉันอยู่ในนี้ โดยไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวตัวเองไม่ได้

เราไม่เปิดประตูแน่ ไอ้หนู

ฉันคงพลาดเลือกตั้ง ที่ทำให้นายได้เป็นผู้นำอีกรอบ

ฉันกำลังจัดแผนกพยาบาลอยู่ แล้วก็ได้ยินเสียงคนบนทางเดิน

จบแล้วเหรอ เราชนะไหม

เราไม่รู้

มาร์คัสล่ะ

เขาอยู่ที่หอคอย

เราส่งคนไปพาเขา เบลลามี่ กับออคเทเวียออกมา

เราช่วยเบลลามี่ออกมาทันคนเดียว

ขอโทษด้วย

ส่งวิทยุมา มาร์คัสมีติดตัวอยู่

ข้างล่างนี้สัญญาณไม่ดี

- คลาร์ก - ฉันจะให้พวกเขาได้ลากัน

ผมเข้าใจว่าคุณอยากรู้

แต่ผมสัญญาได้เลย คุณมีแต่จะเจ็บปวดมากขึ้น

ตอนได้ฟังเสียงจากอีกฟาก

ระดับของรังสีรุนแรงจนวิกฤต

คนข้างนอกเริ่มได้รับผลกระทบแล้ว

เมื่อไหร่พวกเขารู้ว่า เรายึดเอาหลุมหลบภัยมา ได้โกลาหลแน่

และถ้าเปิดประตู ก็เท่ากับเรา เปิดรับความโกลาหลเข้ามา

ฉันเข้าใจ

ทีนี้หลีกไปได้แล้ว

วิทยุตั้งระดับคลื่นไว้ที่ 21 5 เมกะเฮิร์ตซ์

มีใคร... มีใครได้ยินฉันไหม เปลี่ยน

นี่ออคเทเวีย มีใครได้ยินฉันบ้างไหม บ้าเอ๊ย

โอ ฉันเอง

เธอโอเคหรือเปล่า

ฉันยังมีชีวิตอยู่

ฉันชนะ

เบลล์ พี่ทำบ้าอะไรน่ะ

ไม่ใช่ฉัน แต่ฉันจะแก้ไขเอง

เรามีเวลาไม่มาก

ฟังนะ ตอนที่ชนะ ฉันแค่เซ็นลงไป

ฉันตัดสินใจจะให้คนทุกเผ่า เผ่าละหนึ่งร้อยคนได้มาอยู่ในหลุมหลบภัย

เคนกำลังซื้อเวลาให้เราเพิ่ม โดยการช่วยทุกเผ่าคัดเลือกคน

และไกอาโน้มน้าวให้พวกสายไปปิดล้อมวิหาร

และถ้ามีใครรู้ว่าสไกครู ขโมยหลุมหลบภัยไป เราซวยกันหมดแน่

รับทราบ กำลังไป

ปิดวิทยุ

เธโลนีอัส เรายังช่วยพวกเขาได้

ต้องการเวลาสักหน่อย

เดี๋ยว อะไรนะ

เบลลามี่ พวกเขาไม่มี...

เบลลามี่

ได้ยินหล่อนไหม

ตอนนี้พวกเขาฟังหล่อนอยู่ แต่คงอีกไม่นานแล้ว

ฉันจะเปิดประตู

ขอโทษนะ แต่ตอนนี้คนของเราปลอดภัยแล้ว

เราจะยอมเสี่ยงไม่ได้หรอก

จะหยุดฉัน มีทางเดียวคือต้องฆ่าฉัน

ไม่เอาน่า เบลลามี่ อย่าให้เป็นแบบนี้เลย

ไอเดียสุดโต่งของใครเนี่ย ให้เปลี่ยนชุดอวกาศไอวีเอเป็นอีวีเอ

ของเธอไง

จะโทษภาพในจินตนาการของตัวเองได้ไง

มีอะไรหรือเปล่า

เปล่า

ชุดไอวีเอได้รับการออกแบบมา ให้ควบคุมอุณหภูมิ

ควบคุมสภาพแวดล้อม แรงดัน

รู้ไหมที่ไหนไม่มีพวกที่ร่ายมา

อวกาศ

เจ๋งเป้ง

ได้เดินในอวกาศแค่ช่วงสั้นๆ แน่ ถ้าฉันไม่มีอะไรป้องกันจากรังสีสุริยะ

คิดสิ เรเว่น เธอจะใช้อะไรได้ เป็นปัญหาทางวิทยาศาสตร์ เหมือนเรื่องอื่นๆ

ปัญหาสุดท้ายที่เธอต้องแก้

หลังจากนี้ความเจ็บปวด และการสูญเสียจะหมดสิ้นไป

ระหว่างที่เพื่อนๆ เธอ ติดแหง็กอยู่ในหลุมหลบภัย

เราจะล่องลอยออกไป กลางหมู่ดาว

อยากไปดวงจันทร์ไหมล่ะ เราก็ไปได้นะ

อย่าฟังเธอ

เรเว่น โฟกัสสิ

โทษที

โอเค ฉันโฟกัสแล้ว

โอเค ฉันทำได้

สายนี้เคลือบด้วยพีทีเอฟอี

เคลือบเทฟลอน

ใช่ ยอดเลย

ฉันจะลอกออกมาแล้วเอาไปหลอม จากนั้นใช้เป็นกาวผนึกข้อต่อ

ยืดหยุ่นและกันรังสี

ทำไมฉันไม่ทันคิดเรื่องนั้นนะ

เอาอีกแล้ว

วันนี้รอบที่สามแล้วนะ

ไปเอาชุดอุปกรณ์กันชักมา

แจสเปอร์

งานเต้นรำสวมหน้ากากเหรอ แจ่มนี่

นายคิดว่าฉันล้อเล่นเหรอ ระดับรังสีเกือบถึงเส้นแดงแล้ว

คิดว่าเพราะอะไรทุกคนถึงเริ่มป่วยล่ะ เลิกใช้ยาได้แล้ว

ฮาร์เปอร์ เธอโอเคไหม

ฉันสบายดี

ไม่สบายสักนิด พวกเธอไม่โอเคสักคน

เราต้องไปหลุมหลบภัยคืนนี้ ไม่งั้นไปไม่รอดแน่

ฉันทำชุดป้องกันได้แค่สามชุด แต่ใช้รถโรเวอร์ขับไปส่งได้เจ็ดคน

ใครก็ได้ ช่วยเราที

- อะไรอีก - ไรลีย์

- ไรลีย์ - ไรลีย์

- ไรลีย์ - เขาหยุดหายใจ

ไรลีย์

ฝนดำมาอีกแล้ว

ไม่พบการเผาไหม้จากรังสี

ไม่ใช่เพราะฝนดำ

เขาดื่มชาโจบีของนายมากเกินไป

ปล่อยเขาไป มอนตี้

- ถอย - เร็วเข้า ตื่นสิ ไรลีย์

เร็วเข้า ฮาเปอร์ ไปเอา ชุดพยาบาลมาจากรถโรเวอร์

มองเขาสิ ดูหน้าเขา

เขาสงบสุข

อะไรของนาย

ฮาร์เปอร์ เราช่วยเขามาเพื่อให้จบแบบนี้เหรอ

เป็นแบบนี้ไม่ได้

เขาต้องการอย่างนี้

จะดีกว่าเหรอถ้าเขาเริ่มหลอมละลาย จากข้างใน ตอนคลื่นแห่งความตายมาถึง

คลื่นแห่งความตายจะมาภายในสองวัน พรุ่งนี้พวกนายทุกคนจะตาย

ฉันจะไปคืนนี้

ไม่เจ็บปวด

ไม่ทุกข์ทรมาน

ถ้าเราใช้ยาถูกโดส

เราทุกคนก็ไปสบายได้แบบนี้

เมื่อไหร่ล่ะ

ตอนที่เรายังทำได้

คืนนี้

คืนนี้

คืนนี้

เราทำเรื่องที่ถูกต้องแล้ว คลาร์ก

เมื่อวานเราทำเรื่องที่ถูกต้อง

วันนี้เราต้องอยู่กับความผิดนั้น

เหมือนกลับไปยาน "อาร์ค" เข่นฆ่าผู้คนของตัวเอง

เพื่อมีชีวิตรอด

ขังพวกเขาไว้

น้องสาวเบลลามี่อยู่ข้างนอก

เขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเปิดประตูบานนั้น

คิดว่าเราควรเสี่ยงเหรอ

ไม่ แต่เราไม่เหมือนกัน

มันทำให้ฉันเกลียดตัวเอง

เราจะรู้สึกกับตัวเองยังไง ไม่สำคัญ แอบบี้

เราทุกคนต่างเคยทำอะไรมากมาย เพื่อช่วยเหลือผู้คนของเรา ล้วนแต่ผิดศีลธรรม

คนของเราต้องมาก่อน

นั่นคือวิธีที่เราใช้ชีวิต

แม่ของเธอเข้มแข็ง

เธอแกร่งกว่า

มันจะไม่เป็นแบบนี้ไปตลอดหรอก คลาร์ก

เดี๋ยวเธอก็ได้เห็น

คลื่นมรณะผ่านไปเมื่อไหร่ เราจะปล่อยเบลลามี่เป็นอิสระ โอเคไหม

โอเค

ดี

ระหว่างนี้ เพื่อนๆ ของเบลลามี่ กระจายอยู่ในหมู่ยาม

เราต้องหาคนไปเฝ้าประตูห้องขังเขา คนที่อยากรอดมากกว่าเป็นที่ชื่นชอบ

ฉันคิดว่ารู้จักคนแบบนั้น

พวกนั้นจะขังเขาไว้ห้าปีเลยเหรอ

ไม่ใช่อยู่แล้ว

คลาร์ก เราพูดถึงน้องสาวเขาอยู่นะ

ฉันว่าเราทั้งคู่รู้ดีว่าเขาไม่ลืมง่ายๆ แน่

ฟังนะ ที่ฉันต้องการรู้จากนายมีแค่...

ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่ฝ่ายเธอ

ไม่มีใครเปิดประตูนั่นได้แน่ ตราบใดที่ฉันกับอีโมรีอยู่ที่นั่น

ต้องการไอ้สารเลวเห็นแก่ตัว ก็ฉันนี่แหละตอบโจทย์

ไม่!

เขาเป็นไงบ้าง

ปล่อยฉันออกไป!

คิดว่าเขาจะเป็นไงล่ะ

เราจะรับช่วงต่อจากตรงนี้

ไปได้สวยแน่

เธอจะพูดกับเขาเหรอ

ใช่

ปล่อยฉันออกไป!

อีก 6 ชม. ฉันจะมาเปลี่ยนเวร

ได้

ช่วยด้วย!

เบลลามี่ ทำอะไรวะ ทำร้ายตัวเองเปล่าๆ

เมอร์ฟี่

เมอร์ฟี่