Edie

En slikken.

Zo, ja.

"Je vreemde berg.

"Laten we naar boven gaan, net als vroeger. Pap."

Wat heb je nu weer gedaan?

George?

George?

Vertaling: Shaktimaan

Drie jaar later.

Hoi, Mam.

Doe je nog steeds je deur niet op slot? - Sorry, vergeten.

Je kunt die weer meenemen. - Je bent er nog niet klaar voor.

Dit stond midden op de weg, ik knalde er bijna tegenaan.

Ik heb ze al ingenomen.

Wat trek je aan?

Weet ik niet.

Neem die dozen mee.

Aan dit eten ga je dood.

Hallo, ik ben Nancy. Dit is Edie.

Mw Moore.

Hoe gaat het, Gordon? - Goed, dank je.

Hoor je dat, mam? Je kunt hier tuinieren.

Wat mooi. Misschien kun je dat wat naar voren doen.

Daar stond het eerst. - Sorry, schat.

Je weet wat ik mooi vind. Dat is perfectie.

Edie, ik heb wat bloemen voor je.

En doe voorzichtig, ze zijn erg scherp.

Eens kijken hoe het hier gaat.

Dat is net een Fontijn, wat een plaatje.

Ik zet wel wat thee. - Dank je.

"Er is weinig geld. Ik kan maar één keer per week verpleging betalen.

"M'n enige ontsnapping is het café. Dat is nu m'n wereld.

"Het huis is een gevangenis.

"Als ik aan papa denk, onze avonturen, wil ik huilen...

"schreeuwde ik naar George.

"Schoonmaken en zorgen... Meer doe ik niet in m'n leven.

"Ik dacht dat haar geboorte ons dichter bij elkaar zou brengen.

"In werkelijkheid gebeurde het tegenovergestelde.

"Soms wil ik gewoon opstaan en ze achterlaten."

Ik heb je gevraagd om niet m'n spullen te doorzoeken.

Sommige dingen zijn nog hartstikke goed. Dit bijvoorbeeld en dat.

Sta daar niet zo, Nancy. Zoek mee uit. - Zoek jij het maar uit.

Dat doe ik ook. - Denk je dat ik inpakken leuk vind?

Dat ik je beschimmelde spullen wil stelen?

Doe het zelf maar. Ik ben het zat om dingen voor je te doen.

Nancy...

Het was voor mezelf. Het was niet bedoeld om gelezen te worden.

Ik kon met niemand praten.

Met wie had ik kunnen praten?

Mij, mam.

Je had met mij kunnen praten. - Je was te jong om het te begrijpen.

Hoe dan ook...

hij verborg zijn woede als jij er was.

Schat, luister naar me.

Het begon al voordat hij in zijn rolstoel belandde.

Hij bepaalde waar ik naartoe ging, met wie ik kon praten.

Als ik wat wilde bepaalde hij of ik het nodig had.

Ik wil dit niet horen. - Ik kon niks goed doen.

Als ik er wat van zei, zei hij: "maak dat kind niet overstuur."

"Maak dat kind niet overstuur." - In hemelsnaam.

Mam... - Ik geef toe dat ik niet van 'm hield.

Maar ik heb voor hem en jou gezorgd, ik heb m'n plicht gedaan.

Plicht?

Ja! Al die jaren.

Maar dat was het enige wat ik deed, niet anders. Begrijp je dat dan niet?

Edie. Hoe gaat het? - Prima, dank je.

Ga zitten. - Het gebruikelijke graag.

Geen probleem.

Is het te laat voor wat chips? - Voor jou is het nooit te laat.

Hallo, met Nancy. - Nancy, ik...

Ik ben er momenteel niet maar spreek een bericht in en ik bel terug.

Nancy?

Ik laat je weten dat ik een paar dagen weg ben.

Ik bel je over een paar dagen terug.

De Caledonian slaaptrein naar Inverness staat gereed op perron 15.

Deze trein stopt op Stirling, Perth, Newtonmore...

Wil iedereen die niet meereist de trein verlaten. Hij gaat vertrekken.

Het spijt me verschrikkelijk, maar ik moet echt...

Steek uw hoofd niet naar buiten, alstublieft.

De trein die zojuist is aangekomen op perron twee is de Caledonian Slaaptrein...

Het station van Inverness heet u welkom in de Schotse Hooglanden.

Is ze dood? - Ze is niet dood.

Gaat het? Mijn god, daar is m'n trein.

Niet te geloven dat je me dit weer flikt.

En je staat op m'n zakenplan. - Er is niks mee.

Er staat een voetafdruk op. - Je moet nu gaan.

We kunnen haar niet achterlaten. Alles goed, mevrouw?

Zie ik er goed uit? - Het spijt ons verschrikkelijk.

Ze zouden je moeten arresteren.

Dit is belachelijk. - Ik moet gaan.

Ik zal u u helpen. - Nee.

Laat me dan tenminste... - Nee, blijf overal van af.

Kan ik iets voor u doen? Misschien een lift?

Ik neem de bus.

Weet u zeker dat het u lukt? - Laat me met rust.

Hopelijk wacht u niet op de bus. - Waarom?

Hij komt wel, maar dat duurt nog vier uur.

Kan ik u een lift geven? - Nee, je vergist je.

Het is niet dat ik hier woon. Maar goed, u moet het zelf weten.

Wacht...

Mag ik tenminste wel uw naam weten, of zo?

Mevrouw Moore. - Sorry?

Edith Moore.

Juist.

Is er een kampeerwinkel in de buurt?

Ja, ik geloof het wel.

U wilt toch niet de Suilven op, of wel? - Doe niet zo belachelijk.

Hier moet u zijn.

O, jee. Ik kan niet... - Je moet gewoon...

Hoe moet ik...? - Ja, gewoon de hendel omhoog.

Lukt het? - Ja.

Goed, het beste.

Dank je.

Een momentje. - Edith Moore.

Edith Moore.

U zou morgen arriveren.

Nee, ik ben vandaag gearriveerd.

Er staat morgen. - Ik weet wel wanneer ik arriveer.

U kunt makkelijk de dagen hebben verwisseld.

Hebben jullie even?

Misschien is dat makkelijk voor u maar sommigen zijn scherp van geest.

Sorry. Ik kan niets doen. Het is letterlijk ons drukste weekend.

Rory, kun je hier komen. En waar is Louise?

Geen zorgen. Er zijn nog genoeg plaatsen.

Kom mee.

Kan ik een kamer reserveren? - Jonny, we zitten helemaal vol.

Het is het visfestival alles is bezet.

Alles is vol. Probeer het eens bij mw McCloud?

Ze zit wel vol, het is al weken gereserveerd.

Er moet wat zijn, ze heeft een bed nodig. - Ik weet niks anders.

Er moet toch ergens iets zijn.

Sorry. Normaal is het niet zo'n troep.

Ik haal schone lakens. - Ik ben morgen meteen weer weg.

En ik betaal, uiteraard. - Nee, dat hoeft niet.

De badkamer is daarheen, de keuken beneden.

Pak wat u wilt en ja, sorry van de troep.

M'n huisgenoot is een lastpak.

Goed.

McLaughlin, je moet eens wat anders eten, dat is walgelijk.

Stil of je maakt haar wakker. - Fiona?

Ze heeft je ballen. In haar kleine handtasje.

Weet je wat? Je moet een keer met ons mee.

Nee, ik ben blut.

Kom je mee? Vrienden.

Je gaat mee uit.

Ik weet het. Ik weet het, dat zei ik ook.

Wacht even.

Ik wil mijn reservering afzeggen. - Een momentje.

U wilde afzeggen?

Nee.

Ik heb een nieuwe gesp nodig voor m'n rugzak.

Daar gaan we.

M'n hoofd bonkt.

Opgelet.

Dan kan je nog wat leren. - Dat zou wat zijn.

Pardon.

Kijk uit wat je doet. - Sorry.

Sorry. U bent het.

Ja.

Is alles goed, het hotel...? - Nee, dat is allemaal geregeld.

Bedankt voor gisteravond.

Ik ben opzoek naar een gesp. - Ik denk niet dat we gespen hebben.

Ik zal even voor u kijken.

Ruim dat op.

Hallo, Highland... Hallo, Fiona.

Ja, alles is goed.

Ik was bij een klant. - Biedt hij u aan de buurt te verkennen?

Nee, ik ben niet geïnteresseerd in de omgeving, alleen Suilven.

Ken ik u ergens van?

Ik denk het niet. - Ik haal je op bij het station, ja.

Goed, oké. Ik hou ook van jou. Doei.

Ik wacht nog steeds op m'n gesp.

Gesp.

Dat zijn geen gespen. - Meer hebben we niet.

Waarom lijm je het niet of je koopt een nieuwe?

Ik koop geen nieuwe tas voor twee dagen.

Ik doe het hier wel mee. Ik heb ook wat gas nodig.

Wacht heel even.

Goed, het is...

Het is er zo een.

Een moment.

Ik zal het laten zien.

Mooi.

Oké? - Dat is me nogal wat.

Ja, het is een goeie. - Brandt op benzine, nietwaar?

Nee, op gas.

Ik haat het als je halverwege de berg bent...

en je hele familie komt bij je op de thee.

Alleen wat gas, alstublieft?

En een kleintje.

Een kleintje. De kleintjes zijn het allerfijnst.

Hij is irritant, of niet?

Maar, hij weet alles over kamperen.

Vertel eens. Als jij verdwaald bent, kun je dan een vuurtje maken?

Ja. - Goed.

Maar buiten? - Ja, buiten.

Maar Suilven?

Dat is een helse klim. En dan bedoel ik een helse klim.

Heel veel lopen. En dan wordt het stijl.

Eén foute beweging en je komt niet meer terug.