Captivating the King (세작, 매혹된 자들)

ไหนๆ ก็เป็นเช่นนี้แล้ว

เราต้องชิงบอกฝ่าบาท ก่อนอัครมหาเสนาบดีเจ้าค่ะ

ต้องทำเช่นนั้น

จึงจะห้ามไม่ให้ฝ่าบาท เคลือบแคลงใจต่อองค์ชายได้

เข้าใจแล้ว

ข้าจะสารภาพทุกอย่างกับฝ่าบาทเอง

หากท่านพูดโกหก เพื่อจะปกปิดจิตใจที่หมายจะทรยศ

ฝ่าบาทก็มีแต่จะแคลงใจมากขึ้น

ข้าจะจัดการเอง

ฝากนายท่าน

ดูแลองค์ชายด้วยนะเจ้าคะ

เจ้าจะแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวงั้นหรือ

คิดจะทำให้ข้าขายหน้าไปถึงไหน

หากแค่นี้ท่านรับไม่ได้

ก็ต้องล้มเลิกความคิด ที่จะให้องค์ชายขึ้นครองบัลลังก์นะเจ้าคะ

ฝ่าบาท

จะฆ่าเจ้าเอานะ

จะปกป้องสิ่งหนึ่งไว้ ก็ต้องสละสิ่งหนึ่งไปสิเจ้าคะ

หากสิ่งนั้นคือชีวิตของข้า

ก็นับว่าน่าโล่งใจมิใช่หรือ

ใต้เท้า

ไยกลับเข้าวังมาดึกดื่นป่านนี้หรือขอรับ

ข้าเข้ามาทูลแจ้งเรื่องด่วนต่อฝ่าบาท

ดูท่าว่าข้าจะประเมิน ราชเลขานุการที่หกต่ำไปมากนะ

หมายความว่าอย่างไรหรือ

องค์หญิงจางรยอง

เจ้าคิดจะรับมืออย่างไร ถึงได้ทำเรื่องเช่นนั้นลงไป

เรื่องอะไรกัน

รีรออะไรเล่า

มันเกี่ยวกับตัวตนของเจ้าหรือ

ไม่ใช่เพคะ

ไม่ใช่หม่อมฉัน

แต่เกี่ยวกับองค์หญิง

องค์หญิงหรือ หมายถึงองค์หญิงจางรยองน่ะหรือ

ผู้ที่กำลังเดินทางไปยังชิง เพื่อสมรสกับรุ่ยชินหวังในขณะนี้

ไม่ใช่องค์หญิงจางรยอง

แต่เป็นนางกำนัล ที่ถวายงานให้องค์หญิงเพคะ

การที่เจ้ารับรู้เรื่องนั้น

เท่ากับว่าเจ้าคือคนที่สลับตัวองค์หญิงงั้นหรือ

ใช่เพคะ

ใครสั่งการเรื่องนี้

หม่อมฉันไม่ได้ทำไปเพราะคำสั่งใคร

หม่อมฉันตั้งใจทำเองเพคะ

ที่ข้า

ส่งองค์หญิงไปแต่งงานกับรุ่ยชินหวัง

ก็เพื่อจะรักษาธรรมเนียมการส่งราษฎร ที่ถูกจับไปกลับคืนมา

และป้องกันการเกิดสงคราม

เจ้าก็รู้เหตุผลนั้น แล้วเหตุใดจึงได้สลับตัวองค์หญิง

ก็เพราะเหตุผลนั้น

หม่อมฉันคิดว่าอย่างน้อยหม่อมฉัน จะต้องเป็นคนที่ช่วยเหลือองค์หญิงเพคะ

อ้อนวอนทั้งน้ำตา แต่ก็ถูกปฏิเสธ

ความเจ็บปวดและโดดเดี่ยว จากการปกป้องคนที่รักไว้ไม่ได้เช่นนั้น

ไม่มีใครเข้าใจดีเท่าหม่อมฉันแล้วเพคะ

อัครมหาเสนาบดีรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

ซังกุงในตำหนักพระพันปี

สังเกตเห็นว่าบุนยองหายไป จึงได้ทูลแจ้งเพคะ

บุนยองคือคนที่ไปแทนองค์หญิงหรือ

ใช่เพคะ

มีใครรู้เรื่องนี้อีก

หม่อมฉัน

องค์หญิง และบุนยอง เราสามคนเพคะ

องค์ชายมุนซองไม่รู้งั้นหรือ

องค์หญิงไม่มีทางปิดบัง

เรื่องสำคัญเช่นนี้ กับน้องเพียงคนเดียวหรอก

คือว่า…

คิมมยองฮารู้เรื่องด้วยหรือไม่

จงตอบข้ามาตามจริง

ข้าถามว่าคิมมยองฮารู้หรือไม่รู้

ทั้งหมดเป็นฝีมือของหม่อมฉันเอง

หม่อมฉันโน้มน้าวใจองค์ชาย และราชเลขานุการที่หกทั้งที่พวกเขาไม่เต็มใจ

มงอู สิ่งที่เจ้าทำ

คือการคิดร้ายต่อข้า

เป็นการก่อกบฏต่อเบื้องสูง ที่สมควรถูกประหาร

ไยเจ้าจึงได้รับสารภาพแต่โดยดี

เจ้าคิดว่า

ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าอีกแล้วงั้นหรือ

คิดว่าข้าเสน่หาเจ้า แล้วจะยอมหลับตาให้ความผิดของเจ้าหรือ

หม่อมฉันคิดเช่นนั้นไม่ได้หรือเพคะ

แม้จะทำผิดต่อฝ่าบาท

แต่ความเสน่หาของหม่อมฉัน ไม่ใช่สิ่งหลอกลวง

มีอะไรที่ข้าต้องรู้อีกหรือไม่

บอกมาให้หมด อย่าให้เหลือแม้เรื่องเดียว

ฝ่าบาท

กระหม่อมเสียใจที่ต้องทูลเช่นนี้

แต่กระหม่อมขอทูลแจ้ง

เรื่องผู้ที่บังอาจฝ่าฝืนพระราชโองการ และหลอกลวงฝ่าบาทกับราชสำนักพ่ะย่ะค่ะ

ใครหลอกลวงเรื่องอะไรกันล่ะ

ด้วยการชักนำขององค์ชายมุนซอง

ราชเลขานุการที่หก คิมมยองฮา

ได้สลับตัวองค์หญิงจางรยอง กับนางกำนัลพ่ะย่ะค่ะ

ทูตของราชวงศ์ชิง โพดัน โกรธเคืองมากเมื่อทราบเรื่องนี้

จึงได้สั่งยุติการเดินทาง และหยุดพักที่แกกยอง

โดยรอให้ฝ่าบาทเสด็จไปอยู่พ่ะย่ะค่ะ

สลับตัวงั้นหรือ

แน่ใจหรือไม่

กระหม่อมได้ไปยังบยอกเจกวาน เพื่อยืนยันเมื่อตอนกลางวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ

หากเราสอบสวนองค์ชายกับคิมมยองฮา ก่อนที่ฟ้าจะสาง

แล้วจับกุมผู้ที่มีส่วนรู้เห็นมาให้หมด

จากนั้นจึงค่อยเสด็จไปยังแกกยอง ก็จะบรรเทาความโกรธของโพดันได้พ่ะย่ะค่ะ

ข้าจะสอบถามเอง

ซังฮวา จงฟัง

พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท โปรดตรัสมาเถิด

ส่งหน่วยทหารพิเศษ ไปยังที่ประทับขององค์ชายมุนซอง

ปิดทางไม่ให้พวกนางกำนัลเข้า

จับกุมราชเลขานุการที่หก คิมมยองฮา แล้วลากตัวมาที่นี่

พ่ะย่ะค่ะ ขอน้อมรับคำสั่ง

ขันทีคิม ไปเรียกหัวหน้าราชเลขานุการมา

พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

เช่นนั้นแล้ว ฝ่าบาท

กระหม่อมจะเรียกคนในสภาป้องกันชายแดน

และเตรียมการสำหรับสอบสวนนะพ่ะย่ะค่ะ

ช้าก่อน

ก่อนหน้านั้น

ข้ามีเรื่องที่ต้องยืนยันจากท่าน

เอาล่ะ

ให้พวกเจ้าไปยังที่ประทับ ขององค์ชายมุนซอง

แล้วปิดทางเข้าพวกนางกำนัล

- ส่วนพวกเจ้าตามข้ามา - ขอรับ

เจ้าก็ดูแลฝ่าบาทด้วยล่ะ

ขอรับ ได้ขอรับ

เริ่มแล้วสินะ

องค์หญิง เป็นอะไรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

- องค์หญิง - นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันขอรับ

อัครมหาเสนาบดี

นี่มันเรื่องวุ่นวายอะไรกัน

ข้ามาถวายคำอำลาจากพระพันปีต่อองค์หญิง

แต่ดูเหมือนว่าองค์หญิงจะตกใจ

ในขณะที่พยายามจะหลบหน้าข้าน่ะขอรับ

ก็แน่สิขอรับ

องค์หญิงจะดีใจที่เจอท่านทำไม

แล้วยังจะบังคับให้รับการเคารพอีก องค์หญิงถึงได้หลบหน้าอย่างไรเล่า

ข้าขอถวายความเคารพแล้วถึงจะไป

ใต้เท้า

หากท่านทำเช่นนี้

ข้าก็ไม่สะดวกใจนะขอรับ

หากท่านหยาบคายต่อองค์หญิง

แล้วรุ่ยชินหวังทรงทราบเข้า

เขาจะโกรธนะขอรับ

ข้าเข้าใจแล้ว

เช่นนั้นทูตจอง

ข้าฝากนี่คืนให้องค์หญิงหน่อยสิขอรับ

องค์หญิง

กระหม่อมขอประทานอภัยแทนเขาด้วย

โปรดยกโทษ

ให้กับความหยาบคายของเขาด้วยเถิด

ขอบใจ

ใต้เท้า

เป็นไปได้อย่างไรกันขอรับ

ใต้เท้า มีอะไรหรือขอรับ

หากมีอะไรที่ข้าควรจะรู้ไว้ โปรดบอกข้าเถิดขอรับ

ไม่มีอะไรหรอก

เจ้าทำงานของตัวเองให้เรียบร้อยเถิด

เข้าใจแล้วขอรับ

ใต้เท้า

ได้ยินที่ใต้เท้าพูด ข้าก็คิดว่าต้องมีการสลับตัวแน่ๆ

แต่ดูท่าจะไม่เป็นเช่นนั้นนะขอรับ

สลับตัวกันจริงๆ นั่นแหละ

มิเช่นนั้น

นางก็ไม่มีเหตุผล ที่จะพยายามหลบหน้าข้าถึงเพียงนั้น

แต่ว่าจองเจพโย…

จองเจพโยเห็นองค์หญิงแล้วนะขอรับ

ข้าติดกับดักที่วางไว้เองเสียแล้ว

มีการสลับตัวกัน

ก่อนที่จองเจพโย จะถวายของกำนัลแน่นอน

ทีนี้จะทำอย่างไรต่อหรือขอรับ

ข้าจะทูลแจ้งต่อฝ่าบาท

และให้พวกที่สลับตัวองค์หญิงถูกลงโทษเสีย

แต่ท่านไม่ได้เห็นหน้าองค์หญิง

จะแจ้งเรื่องโดยมีเพียง การสันนิษฐานได้หรือขอรับ

หากข้าไม่เห็นหน้าองค์หญิง

ก็แปลว่าไม่มีใครอื่นได้เห็นเช่นกัน

เช่นนั้นก็หมายความว่า

ต่อให้ท่านจะยืนกรานว่ามีการสลับตัว ก็ไม่มีใครรู้ความจริงอยู่ดี

ข้าเพียงแจ้งเรื่อง

เพื่อบ่มเพาะความระแวง ที่ส่วนลึกในใจของฝ่าบาทก็เท่านั้น

ความระแวงที่หยั่งราก ย่อมเติบโตจากการกัดกินเลือด

เมื่อการสอบสวนเริ่มต้นขึ้น ไม่ว่าจะสารภาพผิดหรือไม่ ก็มีแต่ตายกับตาย

ทั้งองค์ชายมุนซอง คิมมยองฮา หรือแม้แต่คังมงอู

แม้ข้าจะจับไอ้พวกขวางหูขวางตา ทั้งหลายนั่นมาเค้นแล้วฆ่ายกชุด

แต่ใครเล่าจะบังอาจมาจับผิดข้า

มีอะไรที่ข้าต้องรู้อีกหรือไม่

บอกมาให้หมด อย่าให้เหลือแม้เรื่องเดียว

จองเจพโยได้รับอนุญาตจากพระพันปี ให้เข้าเฝ้าองค์หญิง

แต่บุนยองอยู่ที่นั่นแทนเพคะ

จองเจพโยจะไม่มีทางสงสัยบุนยองได้

บุนยองเข้าใจดีว่าเรื่องนี้ร้ายแรงอย่างไร

นางคงจะทำทุกวิถีทาง เพื่อหลบหน้าอัครมหาเสนาบดี

เช่นนั้น

หากอัครมหาเสนาบดีแจ้งว่า เขาเห็นบุนยองเองกับตา

นั่นแปลว่าเขาโกหกเพคะ

อัครมหาเสนาบดี

พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

ข้ามีเรื่องสงสัย

ข้าได้ยินว่าท่านไปยืนยัน ที่บยอกเจกวานแล้วเมื่อตอนกลางวัน

แสดงว่าอัครมหาเสนาบดีเห็นองค์หญิง

ไม่สิ

เห็นหน้านางกำนัลคนนั้น

กับตาตัวเองหรือ

กระหม่อม…

ไม่ได้เห็นเองกับตา