De eerste 200 regels.
Αυτή η ιστορία τοποθετήται κατά το τέλος της περιόδου Heian (1185) -4
όταν ο άνθρωπος δεν είχε δημιουργηθεί πλήρως. -3
'Ετσι επαναλαμβάνεται από τους ανθρώπους εδώ και αιώνες -2
και είναι πολύτιμη σήμερα ως ένα από τα μεγάλα -1
λαϊκά παραμύθια του κόσμου, γεμάτο θλίψη...
Ζούσιο, πρόσεχε!
Μητέρα!
Γιατί ο πατέρας διορίστηκε σε τόσο μακρινή επαρχία;
Δεν είναι ισχυρός;
Είναι άνθρωπος δίκαιος κι όλοι τον σέβονται.
Σίγουρος ήμουν!
Πατέρα!
Κάνετε πίσω! Όλοι!
Θέλουμε να δούμε τον Κύριο.
Εσείς δεν είστε ο Κυβερνήτης;
Κύριε, βγείτε έξω!
Έχει έρθει ο κυβερνήτης!
Θα τον παρακαλέσουμε...
...να αλλάξει την απόφασή του.
Είναι πραγματική εξορία!
Και νομίζετε πως θα σας ακούσει ο κυβερνήτης;
Το πάθος σας αντιτίθεται...
...στις επιθυμίες του κυρίου.
Ξέρει πως η πείνα σας έχει λυγίσει εδώ και 13 χρόνια.
Αν δεν έχουμε κι εργάτες, θα είναι χειρότερα.
Ξέρει τα βάρη σας.
Αρνείται να προσφέρει ρύζι και στρατιώτες.
Κι αυτό δεν το δέχθηκε ο Αυτοκράτορας.
Λέει ότι εσείς προκαλείτε πολλά προβλήματα.
Αυτός θα πάει στην εξορία αντί για εσάς.
Θέλετε να κάνετε εξέγερση; Αυτό θέλετε;
Διαλυθείτε, λοιπόν, και γυρίστε στα σπίτια σας.
Είσαι άχρηστος! Πρέπει να καταστείλεις την εξέγερση.
Εκτέλεσέ τους!
Απαγορεύω τέτοια αδικία.
Ξεχνάτε ότι δεν έχετε πια καμία εξουσία.
Μην ανακατεύεστε!
Κύριε Ζούσιο!
Σας έχω προκαλέσει προβλήματα, θείε μου.
Δε σκέφτεσαι τους δικούς σου ανθρώπους.
Κράτα τον οίκτο για την οικογένειά σου.
Και οι χωρικοί έχουν δικαίωμα στον οίκτο.
Τους βάζεις στην ίδια θέση με μας;
Ανόητε!
Γύρνα στους γονείς σου με τα παιδιά.
Πες τους ότι έκαναν λάθος...
...που σε πάντρεψαν μ'έναν ξεροκέφαλο σαν εμένα.
...που σε πάντρεψαν μ'έναν ξεροκέφαλο σαν εμένα.
Ζούσιο, θα γίνεις πεισματάρης σαν εμένα;
Είσαι μικρός ακόμη, μα μην ξεχνάς ό,τι σου πω.
Ο άνθρωπος που δεν έχει οίκτο δεν είναι άνθρωπος.
Να είσαι σκληρός με σένα κι επιεικής με τους άλλους.
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, έχουν δικαίωμα στην ευτυχία.
Αυτό είναι το κειμήλιο της οικογένειάς μας.
Ο Θεός του Ελέους είναι σαν την ψυχή μου.
Κράτα το, για να με θυμάσαι.
Να επαναλάβεις ό,τι είπα.
Ο άνθρωπος που δεν έχει οίκτο δεν είναι άνθρωπος.
Να είσαι σκληρός με σένα κι επιεικής με τους άλλους.
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι...
... κι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία.
Θυμάσαι τον πατέρα σου, Ζούσιο;
Θυμάσαι ό,τι σου είπε;
Ζούσιο, ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσεις τον πατέρα.
Άντζου, να γίνεις όμορφη κοπέλα.
Κι εσύ να μην καβγαδίζεις με την αδερφή σου.
Θα ξαναϊδωθούμε ίσως.
Να ελπίζεις και να ζεις θαρραλέα.
Δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα έφευγα έτσι από εδώ.
Πρέπει να βιαστούμε.
Να βρούμε πού θα ξαποστάσουμε τη νύχτα.
Ακολουθούμε τον ίδιο δρόμο με τον πατέρα σας.
Κυρία, κανείς δε δέχεται να φιλοξενήσει διαβάτες.
Μα γιατί;
Τον τελευταίο καιρό...
...σκλαβέμποροι, μεταμφιεσμένοι σε διαβάτες...
...κλέβουν και σκοτώνουν τα γυναικόπαιδα.
Ο νόμος απαγορεύει να φιλοξενούν αγνώστους.
Σκλαβέμποροι!
Αυτό το μέρος είναι φρικτό!
Τι θα κάνουμε τώρα;
Πρέπει να βρούμε ένα μέρος για να περάσουμε τη νύχτα.
Στο ύπαιθρο;
Θα φτιάξουμε μια καλύβα, πριν νυχτώσει.
Κι εσείς παιδιά, πρέπει να μας βοηθήσετε.
Ακόμη λίγο, μητέρα.
Θέλω καλάμια και χόρτα.
Έλα μαζί μου, Άντζου!
Αυτό το κλαδί είναι μεγάλο!
Δεν μπορείς μόνη σου!
Η μητέρα μάς καλεί.
Είναι ο ήχος των κυμάτων.
Γρήγορα, ελάτε πίσω!
Πεινάτε. Αυτό θα καταλαγιάσει την πείνα σας.
Τι είναι αυτό;
Λύκοι, κυρία.
Μη φοβάστε. Η φωτιά θα τους διώξει.
Είμαστε ασφαλείς.
Μακάρι να είχα κάτι ζεστό να σας ταϊσω!
Πάω να δω τι μπορώ να βρω.
Θα βρω και πού μπορούμε να κοιμηθούμε.
Εσείς να περιμένετε εδώ.
Ευχαριστώ για την αφοσίωσή σου.
Ποιος είναι εκεί;
Τι κάνετε εσείς εδώ;
Είμαστε ταξιδιώτες.
Κανείς δε θέλει να μας φιλοξενήσει, όμως.
Λυπάμαι για σας!
Τα παιδιά κρυώνουν.
Μπορείτε να έρθετε το σπίτι μου.
Θα σας ετοιμάσω κάτι ζεστό να φάτε.
Με συγκινείτε, αλλά φοβάμαι πως θα σας αναστατώσουμε.
Αν έρθετε αθόρυβα, κανείς δε θα σας δει.
Ακόμη κι αν σας δουν, όμως, θα είναι μόνο για μια νύχτα.
Ελάτε μαζί μου.
Σας χιλιοευχαριστούμε.
Και η υπηρεσία μας;
Είναι γυναίκα ή άντρας;
Μία υπηρέτρια.
Κανένα πρόβλημα. Φανταστείτε έναν άντρα στο σπίτι ιέρειας!
Βρήκα πού θα κοιμηθούμε, αλλά τίποτα για να φάμε.
Δεν έχει σημασία τώρα.
Η κυρία θα μας φιλοξενήσει κρυφά.
Πάμε, λοιπόν!
Σας ευχαριστούμε. Θα σας ανταποδώσω τη φιλοξενία.
Είστε πολύ καλή.
Μία ιέρεια πρέπει να βοηθάει τους συνανθρώπους της.
Στις μέρες μας...
...ούτε η οικογένειά μας δε νοιάζεται για εμάς!
Ζήσατε για έξι χρόνια στους γονείς σου;
Κι όταν αυτοί πέθαναν, ο αδερφός σου σας έδιωξε!
Φάγανε καλά και θα κοιμηθούν καλά.
Θα συνεχίσετε με τα πόδια;
Είναι πολύ δύσκολο. Πάρετε μια βάρκα.
Εδώ κοντά υπάρχει ένα απροσπέλαστο βουνό.
Καιροφυλαχτούν ληστές.
Είναι πιο ασφαλές απ'τη θάλασσα;
Ξέρω έναν έμπιστο βαρκάρη.
Κανόνισα τα πάντα, όσο εσείς κοιμόσαστε.
Πώς θα σας ευχαριστήσω;
Αυτοί είναι οι ταξιδιώτες. Να τους προσέχετε.
Πρέπει να φύγετε.
Θα σας είμαι ευγνώμων όλη μου τη ζωή.
Ζουσίο, Άντζου, πείτε ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ.
Καλή τύχη! Θα προσεύχομαι να κάνετε καλό ταξίδι.
Πρώτα εσείς, κυρία.
Ανεβείτε γρήγορα.
Εγώ θα τα φέρω τα παιδιά!
Τα παιδιά χωριστά. Δεν θέλουμε πολύ βάρος.
Θέλω να ταξιδέψω με τα παιδιά μου.
Γυρίστε πίσω!
Είναι ασφαλής η βάρκα;
Απόλυτα ασφαλής!
Γυρίστε πίσω. Θα σας δώσω όλα μου τα χρήματα.
Σας παρακαλώ! Γυρίστε πίσω!
Αυτά είναι τα παιδιά!
Πολύ μικρά. Μας είναι άχρηστα!
Θα τα αγοράσω και τα δύο.
Οκτώ νομίσματα και τα δύο.
Αν αρρωστήσουν, θα χάσω τα πάντα.
Πάψτε να κλαψουρίζετε!
Η μητέρα σας πουλήθηκε στο Σάντο.
Τα κλαψουρίσματά σας δε θα τη φέρουν πίσω.
Πάψτε το κλάμα, αλλιώς δε θα φάτε!
Δε θέλω!
Πρέπει να τα πουλήσω γρήγορα!
Πήγαινε στο Τάνγκο. Δώσε τα στον επιστάτη Σάνσο.
Είναι πλούσιος. Θα τα πάρει.
Εδώ δεν τα θέλει κανείς.
Σας έφερα τα παιδιά, κύριε.
Πλήρωσες εφτά νομίσματα για αυτά εδώ, ανόητε;
Τι μπορούν να κάνουν;
Θα σκουπίζουν τον κήπο, πατέρα.
Πληρώσαμε. Θα τους φερόμαστε όπως και στους άλλους υπηρέτες.
Να δουλέψουν σκληρά!
-Τα ονόματά τους; -Αρνούνται να μιλήσουν.
-Για ποιον λόγο; -Τα έχουν χαμένα.
Σηκωθείτε πάνω!
Καμία επιείκεια!
Πήγαινε στη θάλασσα να φέρεις νερό!
Σου έφερα μια νέα υπηρέτρια. Δείξε της τα κατατόπια.
Για να παίζει κούκλες;
Μην αστειεύεσαι! Να στρωθεί στη δουλειά!
Σήκωσέ τα.
Μπορείς να περπατήσεις;
Τι σκληροί άνθρωποι!
Δεν ξέρω πού σε αγόρασαν.
Καημενούλα μου!
Σήκω επάνω!
Αδερφέ μου!
Σας παρακαλώ, αφήστε με! Δεν ήθελα να δραπετεύσω!
Τα είδα και θυμήθηκα τα παιδιά μου!
Και πέρασα δυο πόρτες, χωρίς να το καταλάβω.
Πήγε πάλι να δραπετεύσει!
Τι θα κάνετε στη γυναίκα;
Θα την τιμωρήσουμε, όπως προστάζει ο νόμος!
Θα τη σκοτώσουν;
Όχι! Θα χάσουν μία σκλάβα!
-Θα τη φυλακίσουν; -Δεν ξέρεις τον νόμο;
No comments yet. Be the first to leave one.