De eerste 200 regels.
Pinocchio (2015) OCR 25 fps runtime 01:36:33
- เฮ้ - นี่ เร็วเข้า
ขอบคุณมากครับ ดูให้สนุกนะ
เร่เข้ามา เร่เข้ามา
สวัสดีอันโตนิโอ
- โอ้ ไม่อยากเชื่อเลย - นั่นสิ
สงสัยจะหักตกมาเมื่อคืน
ปล่อยนะ นี่ไม้ของฉัน
แล้วมันมานี่ได้ไง
ใช่แล้ว มันตกมาจากเกวียนฉัน ฉะนั้น...
ไม้ของฉัน
ผมขอยืมก่อนเถอะนะ ผมไม่มีฟืนใช้แล้ว
แล้วจะใช้คืนยังไงล่ะ เป็นขี้เถ้าเหรอ
พรุ่งนี้ พวกพ่อค้าจะเข้าเมือง
ผมจะขายของเล่น แล้วเอาเงินมาใช้ให้คุณ
ดูสิว่าแกทำอะไรได้บ้าง
ถึงจะเป็นแค่ไม้สน ดูก็ไม่ได้สวยอะไร แต่...
อะไรกันเนี่ย คุณเกือบเลื่อยโดนแขนฉันแล้วนะ
ไม้นี่เป็นบ้านฉัน ฉันอยู่ในนั้น นานแล้วด้วย
นี่คุณ ฟังบ้างมั้ยเนี่ย
โอ้ ใหญ่...จัง หมาป่าเหรอ
จะเรียกเจ้าว่ายังไงดี เจ้าต้องมีชื่อ
เปียร์โดร เปาโล เพียร์โร พิริโน่
จิวเซปปี้
เพ็บ ๆ พิ... พิโน่ พิโน่
เจ้าทำจากไม้สนนี่
งั้นขอเรียกว่า พี... น็อคคิโอ พิน็อคคิโอ
โอ้ หมาป่า
นอนเถอะนะ
แล้วบ้านของฉันล่ะ
ตาแก่นั่นทำอะไรกับบ้านของฉัน
โอ้ ลั่ลล้า
บ้านฉันเปลี่ยนไป ไม่เลวนะ
มีประตูด้วยเหรอ
ว้าว สวยจังเลย
ตาแก่นี่ก็เก่งเหมือนกันนะ น่าจะอยู่สบาย
เฮ้อ ดีกว่าของเก่าอีก
พุลชีโน่ ชู่ว
พุลชีโน่
ฉันตื่นแล้วน่า กำลังฝันเลย มามามีย่า
มามามีย่า มามามีย่า
มามามีย่า มามามีย่า มามามีย่า มามามีย่า
มามามีย่า มามามีย่า มามามีย่า
เป็นไปไม่ได้ ไม่
- เอ่อ... พิ... พิน็อคคิโอ - พิ... น็อคคิโอ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
เมื่อวาน เธอยังเป็นแค่ตุ๊กตาไม้อยู่เลยนะ ดูตอนนี้สิ
พุลชีโน่
เขาเป็นครอบครัวเราแล้วนะ
ฉันเป็นคนสร้างเขาขึ้นมา ฉันจึงเป็นพ่อเขา
ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า ๆ ๆ ๆ...
เขานี่เพี้ยนจริง ๆ เลย
ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า ๆ ๆ ๆ
เขา...ไปไหนแล้วล่ะ
เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลยนี่
โอ้ อยู่นี่เองเหรอ
โอ้ อยากเล่นไล่จับเหรอ
ไปซ่อนเลย ฉันจะไปจับแล้ว
หิวแล้ว
ฉันมีแค่... เจ้านี่แหละ นี่คือลูกพลับ
ลูกพลับเหรอ เอ่อ...
อ๋อ จะกินมันก็ต้องปอกเปลือกก่อนนะ
โอเค งั้นมาปอกกัน
ลูก้า ของฉันนะ เอาคืนมา
อยากตัวเตี้ยนี่
แถมแขนยังสั้นอีกด้วย
ยัยแขนสั้น เอาไป ไปเก็บเลย
อย่าหนีนะ
ฉันวิ่งเร็วนะ
- รอฉันด้วย - พิน็อคคิโอ
- อ้าว แอนนา โทษนะ - อะไรนะ แล้วนั่นใคร
- พิน็อคคิโอ - พิน็อคคิโอเหรอ
ฉันทำเขาขึ้นมาเมื่อวาน เอ่อ... แกะไม้ ทาสี
หน้าตาเหมือนตุ๊กตาไม้ แต่เขามีชีวิต
นี่เกิดแผ่นดินไหวเหรอเนี่ย
หยุดนะ
หยุดเดี๋ยวนี้เลย
- เธอเป็นใคร - ฉันชื่อว่าโคโค่
ฉันเป็นจิ้งหรีดพันธุ์ที่หายาก นี่เป็นบ้านฉัน
ในตัวฉันเหรอ
ในบ้านไม้แสนสวยของฉันต่างหากล่ะ
เอ่อ... ที่จริงมันคือช่องไม้น่ะ
แต่ที่ฉันสงสัย เธอคือตัวอะไร
- ฉันคือพิน็อคคิโอ - งั้นเหรอ พิน็อคคิโอ
หวังว่าเธอคงจะรับฉันได้นะ
- อะไรนะ - รับได้ไง
เราคงต้องหาวิธีอยู่ด้วยกันแล้วล่ะ
- เหรอ - ใช่
คุณสมบัติพิเศษของพวกเราจิ้งหรีด คือเราไม่เคยทิ้งไม้ที่เราอยู่เลย
ลูก้ารอด้วย อย่าวิ่งเร็วสิ
เฮ้ ฉันไม่ควรคาดหวังอะไร จากการคุยกับท่อนไม้ใช่มั้ยเนี่ย
มาเร็ว
ทำไมต้องเดินแปลก ๆ ด้วย
- แล้วเธอเป็นใคร - พิน็อคคิโอ เธอล่ะ
โซเฟีย เอ่อ...เธอเป็นหุ่นกระบอกเหรอ
- เปล่า พ่อสร้างฉันขึ้นมา - อ๋อ เธอเป็นลูกเขา
ฉันต้องไปตามลูก้า น้องฉัน
อ๋อ ไปด้วย ไปด้วย
ก็ได้ งั้นเดินเบา ๆ นะ
ต้องแอบ ๆ สิ
ลูก้า ลูก้า ลูก้า จะหายไปได้ไง
ฉันเล่นด้วย เล่นด้วย
เวียนหัวจัง
เดี๋ยวสิ ฉันอยากเล่นด้วย
ขอฉันเล่นบ้าง ตาฉันแล้วนะ
แย่แล้ว
เสียงอะไร
มีคนอยู่เหรอ ฉันรู้นะว่ามี
แม่เจ้า
พิน็อคคิโอ มาเร็ว
พวกเด็กบ้า
- เสร็จฉันแน่ ๆ - แย่แล้ว
- ลูก้า - มานี่ คิดว่าฉันไม่...
- พิน็อคคิโอ - หนีเร็ว
ออกไปเร็วเข้า
สะโพกฉัน
ยังจะหัวเราะอีก อย่าคิดหนีนะ
- โอ๊ย ๆ สะโพกฉัน โดนาโต้ - พิน็อคคิโอมาเร็ว / พิน็อคคิโอ
ช่วยฉันที
นั่นมันคือ...
ใช่ ใช่เลย
- เดี๋ยว ๆ ขอไปด้วยสิ - มีอะไรเหรอ
รถม้าที่ทุกคนพูดถึง
ว่าไงเด็กน้อยน่ารัก อยากไปแดนมหัศจรรย์งั้นเหรอ
- ใช่ แต่... แดนมหัศจรรย์คืออะไร - แดนมหัศจรรย์คือที่ที่วิเศษมาก
มีแต่เด็กไปได้
ไม่มีพ่อแม่หรือครูมาคอยบ่นด้วย
นั่นไง ไอ้พวกเด็กบ้า ไปจัดการมันเลย
- แย่แล้ว - เราต้องไปแล้ว บาย
- ว่าไง - ขึ้นไปดีมั้ย
- อยากไปกับพวกเรามั้ย - เร็วเข้าโซเฟีย
- รอก่อนเถอะ เจอดีแน่ - โซเฟีย
- ฉันมาแล้ว - พิน็อคคิโอ
บ๊ายบาย
นี่ มาซนอะไรกันเนี่ย
- โซเฟีย - คิดจะทำอะไรกัน
ลูก้า พวกเขามาแล้ว หนีกันเร็วเข้า
หยุดเดี๋ยวนี้
- คุณผู้หญิง เรามาหาพิน็อคคิโอ - เจ้าเด็กพวกนั้นน่ะเหรอ
เป็นอะไรไป
เลือดออกเหรอ
- เจ็บรึเปล่า - ไม่ ไม่เป็นไร
เอ่อ... ไปกันเถอะ
ลูก้า โซเฟีย
มาทำอะไรกันที่นี่
พวกลูกควรอยู่ช่วยแม่ ที่ต้องทำงานหนักเพื่อลูกนะ
ต้องสั่งสอนหน่อยแล้ว
หนูขอโทษค่ะพ่อ
มาเรีย
สองตัวแสบมาแล้ว
ลุยจิ
- เฮ้อ ได้สงบกันซะที - หมายความว่าไง
ฉันต้องนั่งกระเด้งกระดอน อยู่ข้างในนี้ตลอดทั้งวันนะ
- ดูสิถลอกหมดเลย - ไม่เห็นจะมีแผลเลย เลือดก็ไม่มี
จะมีได้ไง ฉันไม่มีเลือด มีแต่น้ำเหลือง
รู้จักมั้ย มันไม่ใช่เลือด แต่คล้ายกัน
- คนสิมีเลือด - ฉันก็อยากมีเลือด
นั่นไม่ใช่ความปรารถนาธรรมดานะ
แต่... เธอมีไม้เยอะออกในหัวน่ะ
ทำอะไรกันอยู่น่ะ
ดูเหมือนอะไรล่ะ
ทำด้วยได้มั้ย
ไม่ ไม่ได้ สำหรับเด็กจริงเท่านั้น
แต่ฉันเป็นเด็กจริง
งั้นเหรอ
ถ้างั้น... ทำแบบนี้ได้มั้ย
อุ่นดีนะ
ตานายแล้ว
แล้วไง
พอเถอะ นายกลับบ้านไปเถอะ
- บอกวิธีกลับหน่อยสิ - ไปซะเจ้าหัวไม้
พิน็อคคิโอ
พิน็อคคิโอ อยู่นี่เองเหรอ
- พ่อจ๋า - ใช่
พ่อ ๆ ๆ ๆ
หายไปไหนมาตั้งนาน
พ่อตามหาเจ้าตั้งนานแน่ะ
แอนนาเอาเบค่อน กับขนมปังใหม่มาให้
เดี๋ยวพ่อซ่อมมือให้เสร็จ พ่อจะทำให้กินนะ
แล้วค่อยเอาขนมปังไปอุ่นให้ร้อน
- อร่อยมากเลย รับประกัน - ผมหิวแล้วล่ะ
พ่อรู้ แต่เจ้าต้องอดทนหน่อยนะ
แต่ผมหิวตอนนี้นี่
จะกินต้องใช้มือนะ
- พ่อจ๋า - ว่าไง
- ทำไมคอถึงดำล่ะ - อ๋อ นี่มันสร้อยคอ
มันทำจากทองแดง เลยทิ้งคราบเอาไว้น่ะ
โอ้
เรียบร้อย เหมือนใหม่เลย
เอาล่ะทีนี้บอกพ่อได้รึยัง มือไปโดนอะไรมา
- คือ... มีเด็กชื่อไลโน่ - ไลโน่เหรอ
- ใช่ นี่ฝีมือเขางั้นเหรอ - เปล่า
- เอ่อ... เหรอ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น - ผม... สะดุดหกล้ม
สะดุดล้มเหรอ
แล้วไฟก็ไหม้
- แล้วทำไมถึงหกล้มไปโดนไฟล่ะ - ก็... เป็นเพราะนกสีสวยน่ะ
- นกสีสวยเหรอ - มันบินเร็วมากเลย บินไม่ยอมหยุด
เหมือนสายฟ้า แล้วขนมันก็หลากหลายสี
แล้วปีกมันก็ใหญ่มาก ใหญ่เท่ากับหลังคาบ้านเลย
แล้วผมมัวแต่มอง
No comments yet. Be the first to leave one.