The 51st AFI Life Achievement Award: A Tribute to Eddie Murphy

Noong unang panahon,

bago pa kayo ipanganak,

bago pa din ako ipanganak,

pinanganak na ang mga pelikula.

Isa sa mga pinakamagandang regalo nila,

baka nga siya nang pinakamaganda,

ay ang tawanan.

Sa maagang sandali nito, may mga hari ng komedya,

sina Chaplin,

Keaton,

at Lloyd.

Sa paglipas ng panahon,

pinasaya tayo ng mga pelikula

habang nilulugmok tayo ng mundo.

Sine, telebisyon, ano pa man ang medium,

laging napapatunayan na ang pagtawa ang pinakamabisang gamot.

May mga talento ang iba na umaapaw sa screen

at umaabot sa entablado.

Lumilikha sila ng mga karakter

na nagtutulak sa atin na suriin ang ating sarili.

Wow, okay, talaga bang dapat parang best friend kita?

Meron namang konting iilan

na ginawa ang lahat.

Masarap maging hari.

Pero ngayong gabi, lampas pa sa alingawngaw ng mga tawanan,

paparangalan natin ang lalaking puno ng matitinding sorpresa

at ang gumiba ng mga pader para makaabante ang kultura.

Mga binibini at ginoo,

si Eddie Murphy.

Mula sa Dolby Theatre sa Hollywood,

ang pinakamataas na karangalan sa karera sa pelikula,

ang AFI Life Achievement Award,

isang parangal kay Eddie Murphy, kasama sina Kevin Hart,

Tracy Morgan, Eva Longoria, Chris Rock,

Da'Vine Joy Randolph, Kenan Thompson,

Stevie Wonder, Robert Townsend, Bill Burr,

Judge Reinhold, Arsenio Hall, Dave Chappelle,

Mike Myers, Martin Lawrence, Spike Lee, at marami pang iba.

May espesyal na pagtatanghal mula sa Dreamgirls ni Jennifer Hudson.

Mga binibini at ginoo, si Kevin Hart.

Welcome, welcome sa 51st AFI Life Achievement Award.

Isa 'tong parangal para kay Edward Regan Murphy.

'Yon ang buong pangalan niya, Edward Regan Murphy.

Ganito, mukhang kailangan nating isa-isahin 'to.

"Edward." Nanggaling ang Edward sa old English name

na "Eadweard" na ang ibig sabihin ay "protektor ng kayamanan," di ba?

Alam nating totoo 'yon.

Eddie, tingin namin, naging magaling ka sa kayamanan

sa buong panahon ng career mo.

Tapos and'yan ang "Regan."

Ang Regan ay Irish name na nanggaling sa isinalin galing sa "Ó Riagáin"

papuntang "maharlikang bata."

Totoo ito.

Kaya meron tayong mayamang hari.

Tumutugma naman, di ba?

Tapos ayan na ang "Murphy."

Dito na ako nagkandaleche-leche,

kasi sabi ko, "E, sino'ng… Sino'ng tumira sa ano?"

Parang sino…

Bakit tayo nabigyan ng Eddie Murphy?

Marami pa akong tanong,

pero sa kabila ng mga sino, paano, at ano,

sinasabi nito ang kailangan nating malaman kay Edward Regan Murphy.

Sa sobrang dami, tinatawag na natin siyang Eddie.

Kaya natin siya tinatawag na Eddie, kasi tropa natin siya.

Kaibigan natin siya.

Kahit mga puti, iniisip na kaibigan n'yo siya.

Binigyan niya tayo ng biyaya ng pagtawa sa iba't ibang henerasyon.

At hindi lang ito tungkol sa tawanan.

Makikita natin 'yon ngayong gabi.

Ito ang lalaking kayang gawin lahat.

Pinag-uusapan natin ang comedy, drama, pagkanta, at pagsayaw.

Nagmumura din ang putang ina. Magaling siya do'n.

Kaya niyang gumanap na kahit sino. Sa totoo lang, gusto niyang ganapan lahat.

Parang sa The Nutty Professor

kung saan gumanap siya ng pitong magkakaibang character.

At ngayong gabi, gaganap siya sa tatlo.

Siya ang taong ito, tingnan n'yo.

Oo, tama 'yan. Di ba?

At ang taong ito. Magiging siya din itong isang 'to.

Oo.

Oo, oo, oo, oo, oo.

At sandali lang, oo, ito ding taong 'to. Isa pa, sige.

Ay, ako 'yan. Okay, sandali.

Pero Eddie, seryoso, pare, sasabihin ko sa 'yo,

gagamitin ko ang oras na 'to para sabihin

'yong mga pahapyaw na sinabi ko nitong mga nagdaang taon.

Ikaw talaga ang lahat sa akin sa industriyang ito.

Andito ako sa kinatatayuan ko ngayon dahil sa mga sinimulan mo

at sa mga pintong binuksan mo.

Isa kang kapatid, tagapayo, at inspirasyon.

Anak ng pucha, idol ka.

Masuwerte ako. Masuwerte akong tawagin kang kaibigan.

Talagang nagpapasalamat ako sa relasyong meron tayo.

At isang karangalan na andito ako para ipagdiwang ka

at simulan ang matagal nang dapat nagawa, kaibigan,

isang gabing pagpaparangal sa 'yo galing sa AFI

at ang pinakamataas na parangal sa karera sa pelikula.

Eddie Murphy.

Pinanganak ako sa Brooklyn, New York, sa Kings County Hospital.

Oo, natatandaan kong mabuti 'yong ospital.

Sa Brooklyn, nakatira kami mismo malapit sa Loew's Gates Theatre.

Kaya lagi kaming nanonood ng sine.

'Yong unang beses kong mapanood ang original na Planet of the Apes,

sa Loew's Gates Theatre 'yon.

Naaalala ko 'yong paglabas ng Statue of Liberty

at 'yong audible, 'yong audience, ganito…

Ako naman…

Tapos lumipat kami sa Long Island. Sobrang tahimik.

Parang lumipat kami sa probinsya.

Wala silang ibang pinag-uusapan kundi Civil Rights movement,

'yong pagpunta sa tuktok ng bundok,

Pakiramdam namin, pagdating namin do'n,

para kaming "Ayos, nasa Lupang Pangako tayo."

Mahilig akong manood ng TV.

I Dream of Jeannie at Gilligan's Island,

saka Andy Griffith Show.

Nanonood ako ng Andy Griffith kagabi.

Tapos naisip ko, "Uy, alam mo?"

"Wala kang makikitang Black sa… Wala…"

"Kahit isa."

Kaya sobrang saya nila, sumisipol pa.

Walang mga kapatid sa lugar nila.

No'ng nine ako, nagpabili ako ng ventriloquist dummy.

Bata pa lang ako, nagpipinta na ako ng mga larawan gamit ang salita,

nagkukuwento, gumagawa ng mga tauhan, at kung ano-ano pa.

Alam kong kaya kong magpatawa ng mga tao.

'Yong kapatid ko lang na si Charlie ang nakakadaig sa 'kin.

Tinatawag namin 'yon na kantiyawan,

pero hindi siya labanan.

Parte ng kultura 'yon.

Malaking bagay 'yon sa bahay namin.

No'ng una kong narinig ang album ni Richard Pryor,

do'n ko naisip na parang "Ako… Ako 'yan."

"'Yan ang gusto kong maging. Magiging ganyan ako."

"Gagawin ko ang ginagawa ng taong 'to."

Ang pirma ko sa yearbooks, "Eddie Murphy, plano sa hinaharap, komedyante."

"May pruweba ka na sa mga anak mo na kilala mo ako."

Sinulat ko 'yon sa yearbook ng lahat.

Nagsimula akong lumuwas sa city no'ng 17 ako.

No'ng 1979 o '78.

Madalas, ako lang 'yong Black at ako lang 'yong bata.

Tanda mo, naglalaro ka sa labas, maririnig mo…

Ice cream!

Ice cream!

Parating na si manong ice cream!

Parating na si manong ice cream!

Ma!

Palakpakan natin si Tracy Morgan.

Icon si Eddie Murphy.

Isa siyang inspirasyon.

Oo, inspirasyon siya para sa 'kin at sa marami pang iba.

Kaya no'ng malaman ko

na may gagawin kaming sketch nang magkasama

para sa SNL 50th anniversary show,

na-excite talaga agad ako.

Tapos nalaman ko,

gagampanan niya ako sa sketch.

Sabi ko, "Ano'ng…"

"Diyos ko po."

"Isa sa pinakamagagaling na performer sa mundo

ang gaganap bilang ako sa sketch kasama ako."

"Diyos ko, pa'no kung mas nakakatawa siya habang gumaganap na ako kesa sa 'kin?"

Kung wala si Eddie, walang Axel Foley.

Walang Reggie Hammond.

Walang "Hercules, Hercules!"

Wala lahat 'yon.

Binago ni Eddie Murphy ang industriya ng pelikula

at hinawan ang daan para sa buong henerasyon ng mga aktor.

Pinatawa ni Eddie Murphy ang mundo.

At ngayon, talagang talagang talagang…

Talagang kailangan ng mundo 'yon.

Makinig kayo, isa ako sa masusuwerteng tao

na kayang sabihin na kaibigan ko si Eddie Murphy.

Siya ang OG ko.

Tingin ko, siya ang tunay kong ama.

Alam niya 'yon.

Kamukha ko siya, e.

Sa kaibigan ko…

Una sa lahat, mahal kita.

At para sa mga nanonood ng sine sa buong mundo,

sasabihin kong salamat, Eddie Murphy.

Ito ang Saturday Night Live.

Itinatampok si Eddie Murphy.

No'ng nagkaro'n ako ng pagkakataong mag-audition para sa Saturday Night Live,

ang una kong reaction hindi "Sige."

Ang una kong reaction,

"Saturday Night Live?"

"Mga sketch?"

Kumusta naman?

Hindi gano'n kadali, Bill.

Lagi kaming kinukumpara sa lumang cast.

Umalis 'yong original cast, tapos 'yong mga audience,

"Lecheng show 'to. Leche kayong lahat."

Maglalakad ka sa kalye, sasabihin ng mga tao…

"Uy, ikaw 'yong… Saturday Night Live."

"Oo." "Tang ina mo!"

Naging batas sa Cleveland na dapat dalawa ang white player

sa high school basketball teams.

Makatarungan? Hindi? Mag-comment.