Ophelia

Μπορεί να πιστεύετε ότι γνωρίζετε την ιστορία μου.

Πολλοί την διηγήθηκαν.

Έχει μείνει στην ιστορία, σαν μύθος.

Έχω δει περισσότερους παραδείσους και κόλαση από όσους έχουν ονειρευτεί οι άνθρωποι.

Αλλά ήμουν πάντα ένα πεισματάρικο κορίτσι

και ακολούθησα την καρδιά μου και έκανα του κεφαλιού μου.

Και είναι καιρός...

να σας διηγηθώ την ιστορία μου.

Οφηλία, πρόσεχε.

- Ησυχία! - Λαέρτη, θα έρθω μαζί σου!

Μη!

- Γύρνα πίσω, Οφηλία! - Μα σκέψου όλα τα βιβλία!

Θα σε μάθω αργότερα.

- Πρόσεχε τους δράκους! - Δράκοι;

Είναι μια παράκαμψη.

Μικρή κατεργάρα!

Οφηλία!

- Μη! - Άσε με, θέλω να δω.

Στον πρίγκιπα Άμλετ!

Μας αφήνει για το μεγάλο πανεπιστήμιο του Βίτενμπεργκ.

Δεκαπέντε χρονών σήμερα.

Λίγο μεγαλύτερος από ένα αγόρι, λίγο μικρότερος από έναν άντρα.

Προσβάλλει τον πρίγκιπα;

Είναι θείος του, αδελφός του βασιλιά.

Το καμάρι (μήλο) της μάνας του.

Και φυσικά ήταν το μήλο που έβαλε σε πειρασμό μια γυναίκα

στον κήπο της Εδέμ.

Πάντα πίστευα ότι ήταν φίδι.

Ήταν το μήλο της γνώσης, και η γνώση σκοτώνει την αθωότητα

όπως το χιόνι σκοτώνει τα άνθη.

Οφηλία!

Τότε φοβάμαι για το γιο μου στο πανεπιστήμιο

όπου θα τον γεμίσουν με γνώσεις.

- Στον πρίγκιπα! - Στον πρίγκιπα!

Είθε κάποια μέρα να σηκωθεί από την αγκαλιά της μητέρας του.

Νομίζω ότι το μήλο είναι αρκετά αθώο σε αυτό το θέμα.

Οφηλία!

Τι είναι η Οφηλία;

Μεγαλειότατε, είναι ένα παιδί

μοιάζει πολύ με δόντι φιδιού και

ένα αληθινό φίδι, στον κήπο του καθήκοντός μου.

Αυτή;

Το ακριβές αντίγραφο και η εικόνα της εκλιπόντος μητέρας της.

Η Οφηλία μου, η κόρη μου, ο θησαυρός μου.

Ένας θησαυρός που θέλει γυάλισμα.

Είναι γυναικεία δουλειά για να γυαλίσεις ένα τέτοιο θησαυρό

και δυστυχώς, δεν είμαι γυναίκα.

Αλίμονο.

Μπορεί να είμαι κορίτσι, αλλά δεν υπάρχει λόγος λύπης.

Δεν θα ήθελα να ήμουν αγόρι.

Τότε θα είναι μία από τις κυρίες μου

και θα φροντίσουμε για την ανατροφή της.

Αφήστε με να φύγω!

Σταμάτα!

Χορεύεις σαν κατσίκα, Οφηλία.

Ο πατέρας της είναι ένας κόλακας.

Ανασύρθηκε μέσα από τη λάσπη.

Είδατε ότι φοράει μόνο λουλούδια στα μαλλιά της και ποτέ κοσμήματα;

Πρέπει να κυλιόταν στο χώμα.

Μυρίζει χώμα κήπου.

Ο πατέρας της δεν έχει λεφτά για κοσμήματα. Είναι μια κοινή.

Τι της βρίσκει;

Εδώ είσαι, Οφηλία;

Γιατί άργησες τόσο πολύ;

Πρόσεχε.

Κυρία!

Γρήγορα, πριν κρυώσει το νερό.

Τι μυρίζει; Σαν κήπος.

Πέταλα για το μπάνιο μου;

Τι ωραία ιδέα, κορίτσια, σας ευχαριστώ.

Παρακαλώ, Κυρία.

Καληνύχτα. Πάρε τα κεριά.

Τα μάτια μου είναι πολύ κουρασμένα για να διαβάσω.

Θα μπορούσα να σας διαβάσω, Κυρία.

Ένα κορίτσι που ξέρει να διαβάζει;

Με μαθαίνει αδερφός μου.

Καληνύχτα, βασίλισσά μου.

Καλόν ύπνο, Κυρία.

Κλείσε την πόρτα πίσω σου.

Έχεις δει πως οι κότες στην αυλή τσιμπάνε η μία την άλλη;

Η καθεμιά διαλέγει την πιο αδύναμη.

Γιατί σε τσιμπάνε οι κυρίες;

Επειδή δεν είμαι ευγενής, Κυρία.

Γνώριζες ότι δεν μεγάλωσα στην Αυλή;

Η αδερφή μου κι εγώ, μας έστειλαν σε μοναστήρι στη Γαλλία.

Αλλά ακόμα κι εκεί, υπήρχαν κότες που τσιμπούσαν.

Ακόμα και οι καλόγριες;

Αλλά είχα την αδερφή μου να με υπερασπιστεί.

Διάβασέ μου αν μπορείς.

"Μια γυναίκα του Αλανσόν

"έχοντας παντρευτεί από όφελος...

...βρήκε έναν κύριο που της πρόσφερε την ευχαρίστηση."

Αυτό δεν είναι προσευχητάρι.

Κάτι πολύ πιο σημαντικό από την προσευχή.

Διάβασε.

"Ο κύριος την ανάγκασε να βρεθεί

"μόνη μαζί του σε έναν οπωρώνα.

"'Εδώ', της είπε...

"'η καρδιά μου σου ανήκει.'

"Αυτή παραπονέθηκε ότι αγαπούσε μόνο την κοινωνική της θέση

"Και της απάντησε, 'Τίποτα δεν θα μπορούσε να προσθέσει

"'στις χάρες σας, εκτός από ένα πράγμα

"'που μπορεί να κάνει ένα πρόσωπο πιο όμορφο, το οποίο είναι...

"'...η μεταμόρφωση...

...στην έκσταση.'"

"'Ο Κύριός μου, με ευχαριστεί τόσο πολύ,' του απάντησε.

"'Δεν ζητάω τίποτα άλλο.

"'Λυπήσου με, καλή μου Κυρία,' της φώναξε αυτός

"'γιατί έχω τρελαθεί από αγάπη.'

"Σ' αυτό, η κυρία λιποθυμά.

"Έπειτα ο κύριος, βλέποντάς τη μισοκατεκτημένη

"της εξήγησε τους αγαθούς σκοπούς

"του κρυμμένου από καιρού πάθους του".

Ο πρίγκιπας! Έρχεται ο πρίγκιπας!

- Νάτος! - Κοίτα, Οράτιε.

Σου το 'πα ότι θα είμαστε ευπρόσδεκτοι.

Ω, είναι τόσο όμορφος, τόσο καλλιεργημένος.

Βασιλιά με τα όλα του.

Αγαπημένε μου γιε!

- Χαίρομαι που είμαι σπίτι. - Ναι.

Έλα, Οράτιε.

Δεν θέλω να σε χάσω στο τέλος του ταξιδιού.

Και τώρα γιορτάζουμε.

Το θυμάμαι αυτό το μέρος, είναι εξαιρετικό για ψάρεμα.

Έλα από 'δώ, Άμλετ. Ας δοκιμάσουμε παρακάτω.

Ένα θαυμαστό ψάρι, κατοικεί στο δάσος.

Το ψάρι θα ήθελε να βγει στην ξηρά.

Το ψάρι είναι ευπρόσδεκτο.

Κανένα ψάρι δεν πάει πρόθυμο στον ψαρά.

Άρχοντά μου, είναι μια από τις κυρίες της βασίλισσας, εν αναμονή.

Τότε δεν θα την πειράξει να περιμένει μέχρι να πιάσω ένα ψάρι.

Από όλες τις κυρίες, είμαι λίγο λάτρης της αναμονής.

Υπάρχουν δύο πλευρές που παλεύουν μέσα σου.

Η μία είναι καλή, η άλλη καλύτερη.

Μου λέει την τύχη μου, Οράτιε.

Άρχοντά μου, είναι η ατυχία σου.

- Έλα, Άμλετ. - Στάσου

Είναι γρήγορο ψάρι, Οράτιε!

Φέρε την απόχη μου!

Τόσο όμορφες αποχρώσεις και τόσο ζωντανές.

Και αυτά τα νήματα.

Για μια στιγμή μόνη στο δάσος.

Και σχεδόν γυμνή.

Ποιον λέτε να συναντήσει κάτω από το δέντρο;

Ίσως έχει ραντεβού με κάποιον εραστή.

Ναι!

Έχετε τολμήσει ποτέ να μπείτε στο δάσος, Λαίδη μου;

Όχι, δεν μου αρέσει το δάσος

Ω, δεν θα τολμούσα.

Χωρίς συνοδεία.

Άμλετ, έλα.

Σου αρέσει;

Πολύ ζωντανό.

Όταν το τελειώσω, θα είναι πιο αληθινό από την ίδια τη ζωή.

Πού είναι ο κυνηγός;

Κοίτα, έχει αφήσει τα βέλη του εκεί.

Αυτά είναι δικά της βέλη.

Συνέχισε, Οφηλία.

Είναι η Νταϊάνα, η θεά του κυνηγιού.

Το δάσος είναι το σπίτι της.

Δεν ήξερε κανέναν άντρα μέχρι τον ερχομό του κυνηγού Ακταίωνα.

Κυνηγός, όχι ψαράς;

Κρύφτηκε και την είδε να κάνει μπάνιο.

Τιμωρήθηκε γι' αυτή την καταπάτηση;

Ανελέητα.

Η Νταϊάνα τον μεταμόρφωσε σε ελάφι και τα κυνηγόσκυλα του τον κατασπάραξαν.

Και εσείς κυρίες μου πιστεύετε ότι αυτή η τιμωρία ήταν κατάλληλη;

Δεν έχει υπάρξει αυτή η ιστορία;

Η ομορφιά μετατρέπει τους άντρες σε κτήνη.

Πάντα φανταζόμουν τη θεά σαν κορίτσι.

Νεανική, παρορμητική.

Η Νταϊάνα είναι πολύ ηλικιωμένη σε αυτή την ύφανση.

Απεικονίζεται ως βασίλισσα, η μητέρα σου, άρχοντά μου.

Είναι μια άθλια ομοιότητα.

Χαλάστε το και ξεκινήστε το πάλι.

- Φέρε το τονωτικό της. - Γρήγορα, κοντά στη βασίλισσα.

Πού μπορεί να είναι; Ελπίζω να πήγε στο δωμάτιό της.

Πώς την έχασες;

Ίσως αποσύρθηκε στην κάμαρά της.

Έχασες το δρόμο σου;

Έχω ζήσει αρκετά για να ξέρω το δρόμο μου

και όχι τόσο αρκετά για να τον ξεχάσω.

Ο γιος σου επέστρεψε...

...θα έπρεπε να είσαι χαρούμενη.

Κι όμως, νομίζω ότι μαραζώνεις.

Είναι δύσκολο για μια μητέρα όταν το αγόρι της

γίνεται άντρας και δεν είναι πλέον δικό της.

Αν ήμουν γιος σου, δεν θα σε ξεχνούσα σύντομα.

Δεν είσαι όμως γιος μου, αλλά αδερφός μου.

Είμαι ο κουνιάδος σου.

Αλλά ποτέ δεν αγάπησα τους τύπους.

Τα κουτσομπολιά λένε ότι υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που αγαπάς.

Τα κουτσομπολιά κάνουν λάθος.

Υπάρχει μόνο ένα πράγμα.

Είναι πολύ στενόχωρα εδώ μέσα.

Ίσως χρειάζομαι λίγο αέρα.

Συχνά νιώθω όπως εσύ τη νύχτα. Πηγαίνω να πάρω αέρα στα παραπέτα.

Θα με βρεις εκεί.

Όχι, δεν θα το κάνω.

Τι γίνεται, Οφηλία;