Sin City: A Dame to Kill For

Метал вреска.

Нешто ме удира право во градите.

Не постои ни горе ни доле. Не тежам ништо.

Не се сеќавам на ништо.

Ова воопшто не изгледа добро. Повторно сум сторил нешто.

Посакувам да се сетам што.

Како дојдов овде? Што сторив? И зошто?

Мора да сум заборавил да го земам лекот. Болен сум.

Лошо е да заборавиш да го земеш лекот кога си болен.

Сум примил куршум. Раната е свежа, можеби од пред саат време.

Не сеќавам како сум ја добил.

Жими животот, не се сеќавам.

Проектите. Грди како и обично.

Што ли правам овде? Состави ги деловите.

Сети се.

Сабота е. Значи, мора да сум ја почнал вечерта кај "Кеди".

Само уште една саботна вечер. Јас и сите дури губитници како мене

се пијанчиме и лигавиме како будали над Ненси.

Бев накурчен. Дури ни Ненси не можеше да ме развесели.

Таков сум понекогаш.

Празен однатре, шуплив во тоа осамено место,

и посакував да најдам изговор да скршам нечија фаца.

Тоа беше само уште една саботна вечер.

Се прашував што да правам со себеси,

кога намирисав нешто ужасно.

Запалена коса.

Запалено месо.

Како на кутриве да не им беше веќе доволно лошо.

Проклети момци од братството. Проклети богати, разгалени детишта.

Оставете го.

Отползи назад во своето шише, Бернини момче.

Зошто ме нарече Берни?

Барем знам дека тоа се лоши момци. Нема ништо лошо да ги убивам таквите.

Море, практично, тоа е мојата граѓанска должност.

Овие црвлести лиглиња. Ги мразам типовиве.

Боже, ова навистина боли.

Избегаа.

Го сторив тоа што било кој добар граѓанин би го сторил.

Што, по ѓаволите!

Што, по ѓаволите?

Што, по ѓаволите!?

Што, по ѓаволите!?

Тогаш ми светна.

Ако се вратат во нивниот универзитет, "Свети Дабови", никогаш не ќе ги стигнам.

Ги удирав како хокеарски пак. Ги пресекував на секоја кривина.

Не им оставив избор, освен да одат накај ридот кон проектите.

Можев само да свртам грб и да ги оставам овде.

Моите стари соседи би се погрижиле за нив за навек.

Но, да му се невиди, зошто тие да ја имаат целата забава?

Проектите.

Бев роден овде.

Моето старо маало.

Да му се невиди. Мртов е.

Ти велам, јас сум многу добар стрелец, а тој е мртов!

Моите стари соседи. Ми дадоа до знаење дека гледаат.

Ги потсетувам кој сум. Им кажувам што да сторат.

Не! Не, те молам! Те молам, јас...

Имам пари. Имам паричен депозит. Можам да платам.

Ќе платиш.

Претходно, кога ме застрела, ме нарече Берни. Зошто ме нарече Берни?

Бернини. Тоа е бренд.

Палтото што го носиш. Тоа е Бернини.

Навистина?

Фала што го разјасни тоа, дете.

Нож!

Бернини, а? Фино палто е.

Некој мора да потрошил богатство на него. Се прашувам кој.

И додека сум кај тоа,

од каде ли ми се ракавициве?

Не се сеќавам, жими животот.

Г Р Е В О Г Р А Д - ДАМА ЗА КОЈА СЕ УБИВА -

Покер.

Дивјачка моќ во рацете на господата.

Тоа е добра игра.

Сега, кој сака да игра?

Во Гревоград влегуваш со отворени очи...

...или воопшто нема да излезеш.

Но, еден град е како жена или казино.

Некој мора да победи, и тоа ќе бидам јас.

Тоа е такво место за кое татко ти не сака да зборува.

Но, таму од каде што потекнувам,

"татко" е нешто што се чини дека никој не може да го најде.

Се чувствував среќно. Освојував пари во баровите ширум градот,

и конечно дојдов кај "Кеди"...

...каде се вртат прави пари.

Што се случи со шоуто?

Како триковите, туѓинецу?

Глава или писмо? - Глава.

Тоа е трик. - Тоа нема да те однесе никаде.

Следете го сјајниот предмет.

Од каде си дошол, згоден? - Направи ми услуга и дувни го ова.

Има ли име среќната дама? - Марси.

Среќлијо. - Секој пат, г-ѓо.

Каде е правата акција? - Злато, не сакаш да знаеш.

Сакам да знам. - Како ќе кажеш, шефе.

Зад шанкот. Твој погреб е. Ќе те изедат жив таму. -Јас сум мошне тврд орев.

Ајде.

Ќе ја бакнеш овој пат?

О, Боже! -Еј, Марси. -Да? - Сакаш да заработиме прави пари?

Да.

Ќе задржам. - Ќе подигнам за 100.

Добра ноќ.

Ќе платам.

Се откажувам.

Кој е пицнатиот? -Го уапсив еднаш за коцкање кај "Џоси".

Плати. Добар е.

Што и да правиш, дете, не победувај премногу. -Јас никогаш не губам.

Зошто си ја довел пријателката? - Ова е мојата среќна амајлија.

Покрај тоа, имам намера добро да заработам вечерва.

Морам да го потрошам тоа на некого, така?

Силвио, нека нашиот млад пријател ја има таа чест.

Пресечи.

Момчево е добро.

Ненси! Ненси!

Ненси! Ненси! Ненси! Ненси!

И делителот ќе земе две.

Една рака. - Ќе играм.

Се откажувам. - Да, и јас.

Се откажувам. - Готов сум.

Колку глупаво се чувствуваш сега, момче?

Мошне глупаво.

Епа, сенаторе, спремен сум за вашето најлошо. - Момче, не ни сакаш да сонуваш за моето најлошо.

Не, веројатно не сакам. Па, зошто да не ве одерам веднаш,

и сите да си одиме дома?

Секако. Ова е фер игра која ја играат чесни луѓе.

Ќе подигнам за 300.

Полека, дете. Имаш ли поим против кого играш?

Ми изгледа како да играм против човек. -Играш против Рорк.

Да, роден сум овде, сенаторе. Знам кој сте вие.

Сите ќе умреме овде, порано или подоцна.

Ќе подигнам за уште 500.

Ми се допаѓа детево. Многу ми се допаѓа.

Ќе платам.

Нема да ви требаат пари за такси?

Тоа се најдобрите карти што некогаш ќе ги имате, пријатели.

Само имајте на ум што можат да сторат картите. -Важи.

Магла одовде. Трчај брзо, можеби сеуште имаш шанса.

Не можам да ја пропуштам партијата утревечер. Ниту вие, полицаецу.

Покрај тоа, веќе и ветив на Марси една ноќ во градот.

Не можам да те заштитам. - Тогаш, зошто си џандар?

Каде одиме, Џони?

Секаде.

Еден од овие денови таа ќе го повлече чкрапецот,

и тогаш не ќе можам ништо да сторам.

Не можам ништо да сторам сега.

И се што можам да сторам е да замолам. Те молам, немој.

Не ме одмаздувај, Ненси.

Тоа ќе те убие.

Не можам да помогнам. Не можам да гледам.

Смртта е иста како животот во Гревоград.

Не можеш ништо да сториш.

И љубовта не освојува ништо.

Со среќа, Ненси.

Живеј додека си жива.

Само обиди се, душо.

Правиме историја во Гревоград. Одиме на секое популарно место во градот.

Фрлив речиси исто толку пари колку што заработив на масите.

Проблемот почнува кога се обидувам да ги употребам кредитните картички.

Сигурен сум дека мора да е некоја грешка. Можете да платите на рати.

Како може се да тргне на лошо во истата ноќ?

Не е дека немаш кеш.

Тоа не е поентата. Ајде.

Мора да те однесам дома.

Нешто доаѓа зад нас.

Мириса на неволја.

Ова ќе не забави.

Тргни се на страна, Марси. Морам да скршам некои коски.

За што зборуваш, глупчо? - Остани таму.

Г-да, слушајте, мислам дека знам за што се работи,

и сакам да знаете дека нема да ви пружам отпор.

Пендрегот што го држиш во рака може да расцепи нечиј череп.

За што ли беше тоа? -Сокриј се. Ќе бидеш безбедна во Стариот Град.

Ќе се најдеме во хотелот "Три Чаршави", соба 166.

Еден, шест... Чекај.

Ајде да завршиме со ова.

Не уживам многу во ова, момци.

Направи будала од мене, момче, пред погрешните луѓе.

Ризикуваше, како и сите ние, и загуби.

Имаш ли поим колку лесно убивам лиглиња како тебе?

Сега, да ја видиме таа победничка рака.

Моќни луѓе гледаат што се случува на масата. Сакам да ја знаат цената на пркоста.

Моќта е кревка работа. Не толерира закана.

Пркоста мора да се спречи со пример за кршење пркост.

Би било паметно да ме убиеш сега.

Ќе сторам нешто далеку полошо од убивање, момче.

Тоа на кое налета, момче, е моќ.

Секој пат кога ветерот дува ладно и влажно,

тоа што беше твоја рака ќе те притисне кај ногата во болка од артритис.

Кога и да врне, ќе се сетиш на мене.

Ќе се сеќаваш на мене секој пат...

...сине мој.

О, да. Знам кој си ти.

Знаев дека си еден од моите од мигот кога те видов. Семејна сличност, момче мое.

Не ми е гајле. Имав само еден вистински син. Итан, нека почива во мир.

Можеше да биде претседател.

Навистина ли мислеше дека ќе те признаам?

Ме победи, Рорк.

Но, кога ќе се вратам...

...тоа ќе биде сосема различна игра.

Уште една жешка ноќ. Сува и без ветер.