Pierwsze 200 wierszy.
SIRI INI ADALAH KARYA FIKSYEN
YANG DITERBITKAN SEBAGAI HIBURAN SEMATA-MATA
Selamat datang ke persembahan paling glamor
di bumi Saenya,
Saenya Malam Ini!
Malam ini,
anda akan bertemu seorang penyanyi pujaan separuh rakyat negara ini,
namun dibenci oleh yang lain.
Ke mana saja dia pergi,
apa saja acara dia hadiri,
polis datang ke rumahnya keesokan paginya.
Namun dia tak peduli.
Dan sekarang, saatnya telah tiba.
Terimalah Prince dengan single terbarunya,
"This Is Me".
SAENYA MALAM INI
PRINCE
Kehidupan saya hebat!
SAYANG PRINCE
Pilih gambar yang kita tak kelip mata.
- Simpan. - Hebat!
Simpan.
- Hebat. - Cantik.
- Hei. - Nat.
Cepat ambil gambar saya. Nak hantar kepada kekasih saya.
Baiklah, okey.
Buat gaya yang cantik.
Okey.
Satu, dua, tiga.
Cantik.
- Cantik tak? - Cuba tengok.
Biar saya hantar kepada dia dulu.
Prince dah bersedia!
Ia seperti hidangan bufet lelaki!
Di sini juga ramai orang.
Mereka peminatkah?
Itu pembenci. Awak dah sedia?
HOMOSEKSUAL IALAH SATU JENAYAH
- Keluar. - Pergi.
- Pergi. - Keluar.
- Berhambus. - Keluar.
- Keluar. - Sudahlah.
- Berhambus. - Keluar.
- Berhambus. - Pergi.
BAPUK - TAK MALU
- Keluar. - Keluar.
- Sudahlah. - Pergi.
- Keluar. - Pergi sekarang.
- Pergi. - Keluar.
Untuk keyakinan saya.
Ini tandas wanita.
Bila dunia ini nak berhenti asingkan lelaki dan wanita?
Selamat datang ke syurga, Prince.
Di mana ini?
Ini rumah orang lelakikah?
Saya balik dengan siapa malam tadi?
Itu lelaki yang saya tidurikah?
Hantu?
Tunggu saya!
Mari!
Hantu apa cantik begini?
Awak.
Kenapa dengan mereka?
Mereka takut dengan tuan.
Sekejap… Tuan belum mati?
Saya? Mati?
Ratu tak mudah mati, sayang.
Di mana tempat ini sebenarnya?
Ini rumah awakkah?
Kalau begitu, maknanya…
Malam tadi…
Ada sesuatu berlaku antara kita?
Sesuatu?
Sesuatu apa, tuan?
Ini bilik tuan.
Bilik saya?
Adakah ini sejenis spa?
Namun…
saya tak buat janji temu pun.
Saya ada latihan sepanjang hari ini.
Apa? Rambut saya!
Rambut depan saya buruk!
Siapa pakaikan saya begini?
Saya faham!
Ini mesti sejenis rancangan realiti.
Tapi mereka pergi sejauh inikah sekarang?
Beri saya dadah? Pakaikan baju tradisional?
Ubah seluruh rupa saya?
Maknanya…
Kamera!
Mana kamera itu? Mana?
Mana?
Tersembunyi dengan baik.
Tuan cakap apa ini?
Saya tak faham.
Jadi, awak berlakon sebagai hamba, betul?
Baiklah. Awak nak bermain? Mari kita bermain.
Tapi cuma nak beritahu.
Kalau rancangan ini kenakan saya begini,
saya akan caj harga premium, sayang.
Baiklah, memandangkan kita lakukannya,
saya akan buat perangai diva sepenuhnya.
Satu, dua, tiga…
Beraksi!
Tuan? Tuan nak ke mana?
Hei, rancangan ini bertemakan zaman atau apa?
Habis, apa nama watak saya?
Ubon? Lady Karakade?
Atau Nang Wanthong?
Worradej.
Nama siapa itu? Tak sedap langsung.
Kamu memang betul-betul belum mati.
Helo, pak cik.
Pak cik mainkan watak apa?
Kamu bangun dan jadi gila?
Patut mati saja dan selamatkan kami semua.
Sekarang kamu cuma sumpahan di rumah ini.
Tenaga yang kuat.
Tapi seriuslah, watak apa pak cik mainkan?
Boleh saya berlakon elok-elok.
Hei, awak.
Dia mainkan watak apa supaya saya boleh sesuaikan?
Dia ialah bapa tuan muda, tuan.
Faham.
Bapa tegas yang bencikan kuira. Biasalah.
Baiklah.
Biar saya tunjukkan caranya.
Wahai ayah!
Anakmu belum mati lagi selagi impian saya belum tercapai.
Pada hari saya menang Anugerah Grammy,
setiap satu,
barulah saya boleh mati, ayah.
Apa? Ayah tak percaya?
Kalau begitu, ayah harus dengar single terbaru saya.
Lihat jika ia boleh menang anugerah.
Bagaimana, hebat tak?
Tepuk! Ayuh, tepuk!
Beri tepukan kepada saya, sekarang!
Jadi, bagaimana, ayah? Garang tak?
Tuan!
Hei, pak cik!
Lakonan apa itu?
Pak cik tak lindungi pasangan babak pak cik.
Pernah dengar sudut kamera?
Kamu pasti dirasuki roh jahat.
Ayah akan pukul kamu sampai ia keluar.
Awak nak keluar dari badan anak saya atau tidak?
Keluar atau tidak? Jade, ke tepi!
Nak keluar atau tidak?
- Nak keluar tak? Nak keluar? - Cukup!
Hentikan sekarang.
Hentikan rakaman. Beri saya tongkat itu.
Jangan main-main lagi.
Jangan main-main, ya?
Tuan. Tuan!
Tuan!
Kurung dia dalam rumah.
Jangan biar dia keluar dan malukan kita di depan orang kampung.
Buat malu saja ada anak yang gila.
Baik, tuan.
Tuan?
Tuan.
Tuan.
Awak siapa?
Dan saya berada di mana?
Tolong beritahu saya.
Awak ialah diri saya.
Dan sekarang awak di tempat saya.
Dan awak mesti tolong tunaikan keinginan saya yang paling dalam.
Keinginan apa?
Apa yang awak nak?
Keinginan saya sama macam keinginan awak.
Keinginan saya ialah keinginan awak.
Keinginan saya ialah keinginan awak.
Keinginan saya ialah keinginan awak.
Tunggu.
Ke mana dia pergi?
Tunggu.
Kembali ke sini.
Kita belum habis bercakap.
Hei, kembali ke sini.
Kita belum habis bercakap.
Si hantu purba ini.
Kembali ke sini!
Saya dah sediakan ubatnya, tuan.
Bagaimana tuan rasa?
Hei, awak.
Biar saya tanya awak betul-betul.
Jangan main-main. Jangan buat lawak lagi.
Di mana tempat ini?
Ini kediaman Chao Phraya Singhanakhon,
Tuan Besar Aksakhet Prawetdao Damrongburirat.
Itu nama orangkah?
Itu nama penuh bapa tuan.
Dia ialah Pembesar Singhanakhon.
Tuan tak ingat apa-apa langsungkah?
Singhanakhon…
Dan di mana Singhanakhon ini di Saenya?
Negara Saenya?
Saya tak pernah dengar tempat itu, tuan.
No comments yet. Be the first to leave one.