Pierwsze 200 wierszy.
สร้างจากเรื่องจริง
นี่เป็นวันดีๆ ในละแวกบ้าน
และเป็นวันดีๆ สำหรับเพื่อนบ้าน
เป็นเพื่อนกันไว้
น่าจะดีไหม
นี่เป็นวันไมตรีในย่านดีงาม
และเป็นวันไมตรีที่แสนงดงาม
เป็นเพื่อนกันไว้
น่าจะดีไหม
แต่ไหนแต่ไร ฉันอยากมีเพื่อนบ้าน
เหมือนอย่างเธอ
และอยากอยู่ในละแวกบ้านเดียวกันกับเธอ
เรามาทำวันดีๆ วันนี้ให้คุ้มค่า
เมื่อเราได้เจอกัน ก็ต้องพูดว่า
เป็นเพื่อนกันไว้
น่าจะดีไหม
เป็นเพื่อนบ้านกันไว้เถอะ
ขอได้ไหม
ขอให้มาเป็น
เพื่อนบ้านกัน
สวัสดี เพื่อนบ้าน
ดีใจจังที่วันนี้ได้เห็นเธออีก
เห็นไหม
ฉันมีของสุดพิเศษมาให้ดู
มันคือกระดานภาพ
หลังประตูเล็กๆ แต่ละบาน
มีรูปคนอยู่
เลดี้แอเบอร์ลิน
ดูซิบานนี้ใคร
พระราชาศุกร์ 13
สวมมงกุฎ
หนวดเคราเฟิ้ม
แล้วนี่ล่ะ
คุณแม็กฟีลี
เขาชอบพูดว่า "ด่วนจี๋ไปรษณีย์จ๋า" เนอะ
ขอแนะนำให้รู้จักเพื่อนใหม่ของฉัน
เขาชื่อลอยด์ โวเกิล
มีคนทำร้ายลอยด์ เพื่อนฉัน
เขาเจ็บมากกว่าแค่ใบหน้า
เขาไม่อาจทำใจยกโทษให้
คนที่ทำร้ายเขา
เธอเข้าใจความหมายไหม
การให้อภัยน่ะ
มันคือการที่เราตัดสินใจ...
ปลดปล่อยคนๆ หนึ่ง
จากความโกรธในใจเรา
แต่แปลกนะ บางครั้งคราว
การให้อภัยคนที่เรารักนั้นยากที่สุด
มาทักทายเพื่อนใหม่ของฉัน ลอยด์
ตามมาเลย
ผู้มอบรางวัลบทความสารคดีได้แก่
รางวัลนิตยสารแห่งชาติ
ผู้ชนะปีที่แล้ว ลอยด์ โวเกิล
ขอบคุณ
ผมดีใจที่ได้มาอยู่ท่ามกลาง พวกหลุดโลกเหมือนผมในคืนนี้
แล้ว...
ทำไมเราจึงเขียนลงนิตยสารเป็นอาชีพ
เพราะถ้าไปทำอย่างอื่น ก็เหมือนเราไม่มีชีวิตอยู่จริงเลย
เราสังเกตการณ์และบันทึกประวัติศาสตร์
เราได้ตีแผ่ความจริงที่ผู้คนไม่ล่วงรู้
และบางครั้ง
แค่บางคราว
เราก็เปลี่ยนโลกแย่ๆ ได้ด้วยถ้อยคำ
ขอบคุณ
ต้องอย่างนี้สิ
มื้อค่ำฉันได้กินแค่ชีสก้อน
ยังขาดอะไรอีก
ผ้าอ้อมไม่พอแน่
ไม่พออีกเหรอ ไปเจอร์ซีย์คืนเดียวเอง
ใช้อย่างต่ำวันละ 12
จริงเหรอ
คุณให้ลูกกินอะไรเนี่ย
- ฝากคนเลี้ยงจะง่ายกว่าไหม - อย่าเพิ่งให้อยู่กับคนอื่น
ลูกยังเล็ก
ได้
เอ้อ เมื่อคืนน้องสาวคุณโทรมา
- บอกว่าอย่าลืมเตรียมคำอวยพร - อ้อ เรียบร้อยแล้ว
ก็ใช้ของเดิมตอนเธอแต่งฯ ครั้งแรก
ไม่ก็ครั้งที่ 2
แค่เปลี่ยนชื่อเจ้าบ่าวก็พอ
แล้วเธอก็ฝากบอกอีกอย่าง
บอกว่า?
พ่อคุณจะมางาน
เธอพยายามติดต่อเขาเมื่อเดือนก่อนนู้น แล้วเขาไม่ตอบกลับ
แต่เขาโทรมาแล้ว เขาจะมางานแต่งฯ ด้วย
คุณว่าไง
ก็ไม่ว่าไง
แต่เราอย่าไปเลยดีกว่า
ลอยด์
อ้าว อุตส่าห์มีลูก ต้องใช้เป็นข้ออ้างไม่ไปออกงานได้สิ
ลอร์เรนกะแล้วว่าคุณต้องเบี้ยว
ล้อเล่น ผมตั้งตารอไปงานแต่งฯ เธอทุกปี
แล้วไป
ดีออก แกวินจะได้เจอหน้าปู่
อะนะ
เวรสิ
พ่อเขาทำขำๆ จ้ะ ทำขำๆ
ยังไงก็ไม่ได้
มานี่
อุ้มลูกซิ
ได้แล้ว
แจ๋ว
ท่าทางเขากลัวๆ
แหงสิ ก็แต่งกับลอร์เรน
- โอ้โห สวยแจ่มเลย - สุดๆ
อยากผอมกว่านี้สัก 10 ปอนด์ แต่ก็เอาเหอะ
- ลอยด์ พี่ชายน่ะ - รู้แล้ว
ผมทอดด์ สามีน่ะ
ใครหว่า เจ้าตัวเล็ก
- ฉันไม่คิดว่าเราจะมีลูกหรอก - แล้วไปไงมาไง
ฉันชวน พ่อก็มา
มาจูงมือเธอเข้าพิธีน่ะเรอะ?
2 ครั้งแรกเขาไม่ได้มา ทำไมจะไม่เอาล่ะ
เหตุผลน่ะมี
เขาแก่แล้ว
ถ้าเขาจะลองพยายาม...
มาเริ่มกันเลยเถอะ
ผมไม่อยากพูดเหมือนพ่อเจ้าสาวทั่วไป
งั้นก็...
ร้องเพลงหน่อยดีกว่า
เพลงนี้ให้ลอร์เรนลูกพ่อ
ให้นายด้วย
เขาชื่ออะไรนะ
ให้ทอดด์
เย้
ฉันได้แต่เฝ้าคอยเวลา จนเธอนั้นพร้อมยอมมา
ท่องราตรีด้วยกัน
หากไปเต้นรำในคลับในบาร์
ใจฉันก็รู้ดีว่าเธออาจไม่กลับมาด้วยกัน
จากนั้นเมื่อเราเข้าไปในร้านเล็กๆ อันแสนเรียบง่าย
เพื่อดื่มด้วยกันชั่วครู่
เสียดายละสิ ที่เราแต่งงานกันโดยไม่บอกเขา
เขาเมา
เขาร้องเพลงเพราะออก
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
เจอกันจนได้
ในโรงแรมสุดเดิ้นกลางนิวเจอร์ซีย์
ไง เจอร์รี
ปัดโธ่ ไม่ต้องเรียกชื่อฉันหรอก
หรือจะเรียกชื่อก็แล้วแต่
สวัสดี เจ้าหนู
หวัดดีค่ะ ฉันแอนเดรีย ภรรยาของลอยด์
แอนเดรีย อ๋อ
สวย
ไม่เหมือนใครดี
ว่าไง หนุ่มน้อย
เขาชื่อแกวิน
หล่อเหลาเอาการ
หน้าเหมือนฉันเด๊ะเลย
เดี๋ยวเอาเหล้าให้
นี่น้ำอัดลมเรอะ
กินแล้วตายเร็วนะ
เดี๋ยวผมกล่าวอวยพรเสร็จก็กลับแล้ว...
อีหนู
ขอเราคุยกันสองคนหน่อย
เธอไม่ใช่อีหนู
แต่เป็นทนายเพื่อสาธารณประโยชน์
ได้เงินไหมน่ะ
ฉันไปนั่งกับคนอื่นดีกว่า
แกมีลูก
มีเมีย
มีความสุขไหม
มีสิ
ท่าทางเธอก็ดี
แต่ แหม แกแก่ไปหน่อยที่จะมีลูกนะ
ไม่ได้แก่ขนาดนั้น
แกนี่ฉลาด
ฉันกับแม่แกรู้จักกันปุ๊บ เธอก็ตั้งท้องแกปั๊บ
ตอนนั้นเรายังเด็กมาก
อย่าพูดถึงแม่
เดี๋ยว แกไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
- แม่แกไม่ได้วิเศษวิโส... - อย่าพูดถึงแม่โว้ย
- อะไรของพี่ - ปล่อย
ทำอะไรเนี่ย
เป็นบ้าอะไร
- ก็ดูเขาพูดสิ - ทำอะไรไม่ยั้งคิด
เขาต่างหาก
จะไม่ยอมรับผิดบ้างเลยรึไง
ยอมสิ ผมยอมจ่ายค่าซักแห้งให้ลอร์เรน
เคยรู้สึกอย่างลอยด์บ้างไหม
โกรธจนอยากทำร้ายผู้อื่น
หรือตนเอง
ฉันก็เคย
สมัยเด็กๆ ฉันอ้วนตุ๊ต๊ะ
เด็กคนอื่นก็ชอบวิ่งไล่
และตั้งฉายาให้
เช่น "เฟรดดี้อ้วนพี"
ฉันเสียใจมาก
บางครั้งเวลาอยู่คนเดียว
ฉันก็ร้องไห้
บางคราว
ฉันก็โกรธจัด
คนเรามีวิธีจัดการ...
ความรู้สึกโกรธได้เสมอ
ได้ยินไหมน่ะ
มีคนมา
ไหนดูซิว่าใคร
No comments yet. Be the first to leave one.