Doom Patrol

"และตอนนี้ข้า มีเจ้าอยู่ในกำมือ"

"แผนของข้าใกล้สำเร็จแล้ว"

"ฉันไม่ปล่อยแกแน่ ทอร์มิน็อกซ์"

"ไม่ว่าจะมีแผนอะไร ฉันจะหยุดมันให้ได้"

"ไม่ใช่ครั้งนี้"

"เมื่อข้าได้รางวัล ชัยชนะของข้าก็จะ..."

"มาถึงอย่างแน่นอน"

"และทุกสิ่งที่ข้าปรารถนา จะเป็นของข้าตลอดไป"

กลางคืนมืดมิด

ความมืดมิดครอบงำ

แม้แต่ดวงจันทร์ก็ไม่กล้าเผยโฉม

ร่างกายฉันถูกความเย็นกัดกร่อน ขณะที่ฉันเดินฝ่าลมหนาวบนภูเขา

หลังจากปีนเขามาหลายวัน

มันก็อยู่ตรงนั้น

พิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บน สถานที่ที่เป็นไปไม่ได้

ฉันเคาะประตู

และในที่สุดก็พบชายที่ฉันตั้งใจมาพบ

โฮสต์ ไอส์เบน

ภัณฑารักษ์ศิลปวัตถุ ที่หายากและลึกลับ

ก่อนที่ไนลส์ พ่อฉันจะเสียชีวิต

เขาขายสร้อยเส้นนี้ให้โฮสต์

เพื่อช่วยฉันกับดูมพาโทรล

แต่ฉันอยากได้คืนจริง ๆ

ฉันบอกเขาว่าถ้าฉันมีสร้อยคอ

ฉันอาจเรียกพ่อมาจากปรโลกได้ และบอกทุกสิ่งที่ฉันไม่มีโอกาสได้บอก

เขาจ้องฉันเขม็ง

"ไม่"

เป็นคำเดียวที่เขายอมพูด

"ถ้าเขาไม่ให้สร้อยคอของพ่อฉัน"

"ฉันก็ต้องเอามันคืนมา"

"พอฉันได้สร้อยคอมาแล้ว"

คริสตัล เพื่อนฉันและเดอะเด๊ดบอยส์ ช่วยฉันเรียกพ่อมาได้

และ...

การพบกันของเรา เป็นเหมือนทุกอย่างที่ฉันหวังไว้

สร้อยเส้นนี้

ทำให้พ่อฉันมีชีวิตอยู่กับฉัน ได้เกือบ 100 ปี

และถึงเขาจะจากไปแล้ว ฉันก็รู้ว่าเขาจะยังอยู่ในนี้เสมอ

ไม่ว่าความเป็นไปได้ จะดูเป็นไปไม่ได้แค่ไหน

ความรักชนะทุกสิ่งเสมอ

"ไปตายซะ" เหรอ

เราต้องกลับมาทำแบบนี้อีกกี่ครั้ง

นานเท่าที่ข้อความของเราจะคงอยู่

ลงมือกันเถอะ สาว ๆ

"ดีใจที่เจอ"

โอเค รอดมาได้อีกวันแล้ว สาว ๆ

อยากกลับบ้านจะแย่แล้ว

หยุดนะ

พอได้แล้ว

อยากให้ฉันพูดอะไรไหม

ไปกันเถอะ

"สันติภาพและความรัก"

"ยินดีต้อนรับกลับมา สาว ๆ"

ขอบคุณ แดนนี่

ไม่มีที่ไหนเหมือน...

โอเค ไม่เอาน่า

เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอ ดี แต่ดูเหมือนที่นี่จะแน่นเอี้ยดแล้ว

เธอยังไหวอยู่ไหม

"ทำเท่าที่ทำได้"

ฉันรู้ ที่รัก

เราทุกคนก็ด้วย

"ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม"

ฉันไม่เป็นไร

ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ แดนนี่

เลิกมาป้วนเปี้ยนได้แล้ว

เธอโอเคไหม

"เมนูของวันนี้ ขนมแสนอร่อยจากทั่วโลก"

อะไร

ถ้าสัญญาจะไม่ถามว่าเธอโอเคไหม

ฉันจะเข้าไปได้ไหม

ก็ได้

"ก่อกวนผู้วายชนม์"

ถ้าแดนนี่ส่งคุณมา ฉันจะบอกคุณเหมือนที่บอกเขา

ฉันไม่ต้องการให้ใครช่วย

ฉันแค่จะมาถามว่า อยากไปร้องคาราโอเกะกันไหม

- แต่เดาว่าคำตอบคือ... - ไม่

แน่ใจนะ

ร้องเพลง "เพียว อิเมจิเนชัน" ก็ได้นะ

- โอ้ - นั่นแหละ

ไม่เด็ดขาด

โอเค

เข้าใจแล้ว

"หลังจากเรื่องวันนี้ ฉันก็ไม่อยาก ทำอะไรนอกจากอยู่ในห้องแต่งตัว"

"แล้วนอนขดตัว"

"ทำไมล่ะ มอร่า ลี เกิดอะไรขึ้นกับคุณ"

"คุณโอเคไหม"

"ฉันไม่เป็นไร โดโรธี"

"เล่าไปจะเป็นห่วงเปล่า ๆ แต่ขอบคุณที่ถามนะ"

- ฉันจะถามอยู่พอดี - จ้ะ

ประเด็นคือ

เมื่อไหร่ที่ฉันรู้สึกว่า ไม่มีใครเข้าใจฉัน

ฉันจะใส่วิกที่สวยที่สุด

กรีดกรายขึ้นเวที ตะโกนร้องเพลงจนดังไปถึงแถวหลัง

มันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามีคนสนใจ

ดีนี่

ถ้าเธออยากคุย เธอรู้ว่าเราอยู่ตรงนี้เสมอนะ

ฉันรู้ค่ะ

คุณอยู่ตรงนี้เสมอ

แดนนี่อยู่ตรงนี้เสมอ

ไม่มีใครทำตามที่ฉันบอก และปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว

มันยากสำหรับแดนนี่ ที่จะปล่อยให้เธออยู่คนเดียว

ในเมื่อเธอนั่งอยู่บนตัวเขา

รู้ไหม

เธอไม่ควรมองข้ามแดนนี่นะ

เชื่อเถอะ ถ้าฉันบอกว่า ตอนนี้โลกภายนอกมันอยู่ยาก

ผู้คนต้องการแดนนี่ มากกว่าครั้งไหน ๆ

เราโชคดีมาก ที่มีพื้นที่ปลอดภัยให้กลับมาหา

"01 สเปซเคส"

สเปซเคส

ชอบแบบนี้เหรอ

ดูร่าเริงมาก

ที่จริงเธอเจ๋งมาก

เธอช่วยจักรวาลจากคนเลว

เธอไม่เคยกลัวที่จะทำสิ่งที่ต้องทำ

โอเค

โทษที

โอเค ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย

เธอจะหมกตัว อยู่ในห้องแบบนี้ทุกวันไม่ได้

เราเคยเจอเรื่องแบบนี้มาแล้ว จำได้ไหม

บางทีเธอน่าจะออกไปให้มากกว่านี้

คุณเพิ่งบอกฉันไม่ใช่เหรอ ว่าข้างนอกมันแย่แค่ไหน

เธอดูแลตัวเองได้นี่

เธอมีเพื่อนในจินตนาการ คอยช่วยไม่ใช่เหรอ

โอเค ขอบคุณ

- พูดจบหรือยัง - ขอโทษนะคะ คุณหนู

พฤติกรรมแบบนี้ มันชักจะน่าเบื่อแล้วนะ

เพราะงั้นลดลงมาหน่อยดีไหม

คุณต้องการอะไรจากฉัน

ฉันอยากให้เธอเลิกนั่งเฉย ๆ อ่านเรื่องการผจญภัยของคนอื่น

แล้วไปผจญภัยของตัวเองบ้าง

ฉันอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว

ดูไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย

ฉันจะไปไหนได้อีก

แล้วดูมพาโทรลล่ะ

ไม่คิดว่าไนลส์ต้องการแบบนั้นเหรอ

ไม่ ที่จริงเขาคงดีใจน่าดู

ฉันกลับมาอยู่ในห้องขังที่ฉันควรอยู่

โอเค

ถ้าเธอรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจ ว่าเธอเผชิญอะไรอยู่

ก็พยายามหาคนที่เข้าใจนะ

หาเพื่อนใหม่ รู้แล้ว

ทุกคน

เกิดอะไรขึ้น

เอซ่า ไดมอนส์

นั่นเธอเหรอ

กลับเข้าไปข้างใน

- ฉันไม่ใช่... - บอกให้ไปไง

เอซ่า

ที่รัก

เธอโอเคไหม

ทุกคนไปไหน...

บ้าเอ๊ย โดโรธี ฉันเข้าไปนะ

"เธอโอเคไหม"

แดนนี่ เธอต้องโดดเดี๋ยวนี้ เข้าใจไหม

"ทำไม่ได้"

โดโรธี ออกมาจาก...

- เป็นไปไม่ได้ - รู้จักเจ้าพวกนี้ด้วยเหรอ

พวกเขาดูเหมือน...

พวกเขาเป็นทหารราบของผู้ร้าย ในหนังสือการ์ตูนฉัน

โดโรธี ที่รัก ตอนนี้อาจจะเหมาะ

ที่จะแนะนำให้เรารู้จัก เพื่อนของเธอ แคนเดิลแมน

เขาช่วยเราไม่ได้

จากที่ฉันได้ยินมา ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าเขา...

เขาทำไม่ได้ คนเดียวที่รู้วิธีรับมือกับเจ้าพวกนี้

คือ...

"01 สเปซเคส"

สเปซเคสเหรอ

ไง หนูน้อย

นี่มัน...

- นี่ฉัน... - ฟังนะ ฉันอยาก

แนะนำตัวให้เหมาะ ๆ แต่เราต้องรีบแล้ว

ถ้าเวคตร้าอยู่ที่นี่ แปลว่าเขาคงอยู่ไม่ไกล

ใคร

ทอร์มิน็อกซ์

ไอ้เทอร์โบแท็กซ์นั่นทำอะไรพวกเขา

- ทอร์มิน็อกซ์ - ทอร์มิน็อกซ์

ไอ้หัวกลมนั่น เปลี่ยนทุกคนที่เขาต้องการ

ให้เป็นสตอร์มทรูปเปอร์ส่วนตัว

เรียกว่าเวคตร้า

แต่คนของเรายังอยู่ในนั้นใช่ไหม เราช่วยพวกเขาได้

ก่อนอื่น เราต้องจัดการทอร์มิน็อกซ์

แต่ไม่ต้องห่วง

สเปซเคสมาช่วยแล้ว

เจ๋ง

ฉันสู้กับไอ้หน้าม่วงนั่น 143 ครั้ง

รู้ไหมฉันชนะกี่ครั้ง

- เดาว่าหนึ่ง... - 143 ครั้ง

ถ้าไอ้วายร้ายอวกาศนั่น โผล่หัวน่าเกลียดของมันมา

ฉันจะสั่งสอนให้หลาบจำเอง

จนกว่าจะถึงตอนนั้น รีบหนีไปก่อนจะดีกว่า

- แล้วค่อยมารวมกลุ่มกันใหม่ - ยังไง

มียานอวกาศไทเทเนียมอัลลอยด์ ความเร็วสูงข้ามกาแล็กซีไหม

คงจะมีหรอก

โอ้

เราอาจจะ...

แม่เจ้าโว้ย อะไรน่ะ

อะไรเหรอ

ทุกครั้งที่ฉันหายใจทางจมูก

ฉันสัมผัสได้ถึงบางอย่าง

มันทำให้ฉันรู้สึก ว่างเปล่าแปลก ๆ ใน...

ท้อง