The Drover's Wife: The Legend of Molly Johnson

Buut vrij.

Ik win. -Ik zag je wel, hoor.

Niet waar. -Wel waar.

Niet. -Wel waar.

Danny. Geweer.

Pak me dan.

Schieten.

Blijf daarvandaan. -We eten zo.

Wacht op mij, jongens.

Het ruikt lekker, mam.

Die os koos de verkeerde tuin.

Naar binnen.

Hallo?

Ik ben Sergeant Nate Klintoff. Dit is mijn vrouw, Louisa.

We gaan naar Everton. -Ver weg.

We roken het vlees. -Excuseer mijn man, mevrouw...

Johnson. Mevrouw Joe Johnson.

We zijn al lang onderweg vanuit Melbourne. We begonnen in Londen.

Het waren negenenhalf lange weken.

We hadden problemen bij de rivier. We zijn onze hele voorraad kwijt.

We roken uw eten. Het aroma.

Het is vreselijk om te vragen. -Gezien u weinig heeft.

We komen wel rond. -Nate Klintoff, je helpt niet echt.

Zouden we mogen mee-eten? We delen wel een bord.

We zouden u eeuwig dankbaar zijn.

Paard dood in de tuin. Recent nog een os geslacht.

Een oorlogsletsel. Hij heeft af en toe last.

Heeft uw vader dat gedaan? -Hou je erbuiten.

Nee, in dienst van de koningin. Meester...

Danny. -De Eerste Boerenoorlog.

In Zuid-Afrika. -Louisa, toe.

12 jaar achter een bureau was niets. Ik vond het tijd voor een uitdaging.

Dus nu zijn we hier in Australië, om een dorp in de bush te surveilleren.

Ik ga. -Ik woonde altijd in Londen.

Ik ook. -Londen?

O, hoe leuk. Ja, Londen. Het is de hoofdstad van Engeland.

U wordt de baas van de buitenpost? -Everton wordt een stad...

en ik ben hier om de wetgeving van Hare Majesteit te handhaven.

Net op tijd voor de verkoop. -Ja.

Ze wilden dat we er ruim op tijd waren voor de grote dag...

maar we kwamen vast te zitten in de rivier. Dieper dan ik dacht.

De schapen komen spoedig terug. Mijn man is veedrijver.

Hij is al drie maanden weg. -Wij zijn vrijwel altijd bij elkaar.

Ik kan me het haast niet voorstellen. Vast fijn wanneer hij terugkomt.

Ik zie hem graag galopperen, op weg naar huis.

Zonsondergang en blije kinderen. Hoe hij met z'n hoed zwaait.

Naar Everton, dus? -Ja.

Sergeant, mevrouw Klintoff, ik moet jullie om een gunst vragen.

Te zwaar? -Het gaat wel.

Goed zo.

Fijn dat ze daar terecht kunnen. -Sinds Joe Junior's geboorte.

Ze is blij zelf geen kinderen te hebben. En ik heb wat rust.

Rust? Ik hoop een eigen bedrijf te starten. Ik ben schrijfster.

Misschien een blad voor vrouwen. En ik zie uit naar leven op het land.

Veel succes, mevrouw Klintoff. -Noem me Louisa.

Nogmaals dank. Fijn om u en uw prachtige kinderen te ontmoeten.

Ik win. -Nee.

Daar zijn ze. Klim er maar in.

Kunt u me helpen? -Succes met de geboorte.

Het verloopt vast eenvoudig. -U kunt eens naar de stad komen.

Nog niet echt een stad. En vrij ver. Mijn Joe bevoorraadt ze.

Ik begrijp het. Mijn excuses.

Bedankt. U moet gaan als u voor het donker in Everton wilt zijn.

Dat willen we.

Op naar de McGuinnesses, zij hebben onze sleutels.

Ik weet waar het is. -Mooi, wat een fijne reisgenoot.

Niet doen, Joe Junior. -Ik wil m'n pop.

Laat mij maar. Nogmaals dank, we staan bij u in het krijt.

Van wie is deze? -Ik wil m'n pop.

Alsjeblieft. Lief spelen, het is nog ver.

Zorg voor een goede ruil, een paard of ezel.

Ja, mam. -Bloem, rijst, suiker, thee.

En kogels. -Ja, mam.

Zorg dat je goed eet. Kom snel terug, ik heb je nodig.

Ja, mam.

Altijd bij je.

Lukt het? -Dank u wel.

Geen ruzie, horen jullie me? -Ja, mam.

Pas op je zusje. -Ja, mam.

Ik hou van jullie. -Ik ook van jou.

Aardig zijn, hè? -Succes met de baby.

Horen jullie me? Ik hou van jullie. -Ik hou van je. Doei, mam.

Ik hou van je. -Bedankt, mevrouw Klintoff.

Wees voorzichtig. -Zal ik doen.

Succes. -Doei.

Tot morgen. -Ik eet wat taart voor je.

Ja, loop maar. Lopen.

Ze heeft geluk dat we haar vonden. Ze is nog in goede conditie.

Loop maar door. Toe maar. Kom mee, meisje.

Gaan. Kom op.

Mijn kinderen.

O, God. Een voet.

Meneer Edwards, we doen er alles aan om gerechtigheid te krijgen.

Blijf alstublieft hier. -Zeker, eerwaarde.

Maar ik heb nu andere prioriteiten. -Klopt dit?

De zwarte z'n neus was verfijnder. -Leg dit lichaam in de wagen.

Dunner. En fijne lijntjes.

Agent Leslie. Mevrouw Joe Johnson, in het zuiden.

Ik maak me zorgen. Ze is alleen, kwetsbaar en in fragiele toestand.

Niets fragiels aan onze bergvrouwen. -Pardon?

Ze komt hiervandaan, ze kent de weg. Goede schutter ook.

Geloof me, we hebben u hier nodig.

Ik wil niet nog meer slachtoffers. Dat is mijn taak.

Hoe kom ik er snel?

Over die heuvel en aan de andere kant naar beneden. Ik raad het af.

Zelfs lokale mannen doen het niet. Ik zou de hoofdweg nemen.

Kom op.

Klaar voor een leuke avond? Goed.

Niet slecht. En jij? -Hoor hier uw toekomst.

Altijd een goed einde. -Kies een vechter, geef ons je naam.

Eerlijk gevecht. Alles voor de winnaar. Zet in.

Zet in. Doe een gok.

Lichamen, ene agent Phillips. Een lokale politieman dood gevonden.

Stop. Drie weken terug. Stop. Bij de Noordgrens. Stop.

Verplaatsing van een gevangene. Gevangene heeft ze vermoord.

Met de familie Edwards erbij dus 6 doden.

Waarom komt hij terug in de bergen? -Vast een Ngarigo-man. Of Walgalu.

Inheemse stammen. -Ik weet ervan.

Ik raad een inval aan. Misschien is Edwards geen local.

Hij werkt in de stad. -Hij is ondervraagd.

Het is onze wol die hij gebruikt.

We zijn erg dankbaar. -Je punt?

Als wij niet invallen, doen zij het. En zij zullen kinderen niet sparen.

We sparen vrouwen en kinderen. -Meneer.

U kunt het best agenten van Jarren's buitenpost vragen. Uit het zuiden.

Zo door het gebied, en Johnson's huis.

Ik hoop dat die man snel terugkomt, dan is ze zijn verantwoordelijkheid.

Of je rijdt er zelf even heen. -Ik kan niet zo goed rijden.

Dat weet ik.

Kijk uit met wat je zegt, hond. -Het wordt chaos. Ik ben hier nodig.

De Noordelijke buitenpost? -Milbaral.

Vraag beide buitenposten of ze mannen hebben en wanneer.

Het liefst meteen.

Alles opgehangen? -Ja.

We staan quitte. En nu wegwezen. -Eten, mevrouw.

Ik loop al dagen met deze wond rond.

Ik hoorde u. Daarom ging ik hier liggen.

Ben je geschoold? -Maloga-missie, bij eerwaarde Matthew.

Een geschoolde zwarte. Gevaarlijk. -Zal ik uw dochter begraven?

Dat is het minste dat ik kan doen. Ik kan een boom omhakken.

Het hout opstapelen. U wilt er vast geen slangen bij.

En de halsband? -Mijn misdaad, mevrouw?

Zwart zijn.

Yadaka, van de Guugu Yimithirr. Geadopteerd door Ngarigo.

Eén nacht en dan ga je weg.

Twee, dan is het volle maan. Dat is fijn lopen.

Mijn Joe komt binnenkort thuis. Hij drijft schapen.

Uw kinderen? -Wat weet je van mijn kinderen?

Ik zag de kleine bedjes. -Niet jouw zaak.

Ja, baas. -Mijn man is de baas.

Maar maak me boos en ik schiet. Ik begraaf je.

Ja, mevrouw. Bedankt, mevrouw.

Begraaf het diep.

Mevrouw.

Zo bent u altijd bij haar. -Geleerd van een 'gin'.

Ze hielp Jack te begraven, mijn oudste.

Ze hielp ook mijn vader te begraven. Ze huilde enorm.

Ze jankte als gierende stormwind.

Ze kende hem niet.

Ik pak m'n hoed.

Mam. -Het is oké, Danny.

Sergeant Klintoff. -Henry James, Joe Junior.

Jullie zien er netjes uit. -Ik zei nog, niet rennen.

Hallo, mevrouw Shirley. Vermaakt u zich?

Nee. -Eerwaarde McGuinness?

Hij is nog bij Edwards en de begrafenisondernemer.

Louisa? -Ze voelt zich wat ziekjes.

Ze ligt in bed met pen en papier. -En ze mist dit allemaal?

Ik had dit niet echt verwacht, maar ze is echt ziek.

Er gaat een vervelende griep rond. Wens haar beterschap.

Weet u, Sergeant, als wij een vrome, ordelievende stad willen...

moet alles onder controle zijn. -Jij kunt twee vrouwen niet aan.

Ik doe m'n best. -Genoeg. Kom, kinderen.

Bedankt. -Goedemiddag.

Sergeant Klintoff. Mag ik u wat vragen?

Heeft u deze man gezien? -Ik schiet als ik hem zie.

En Joe Johnson? -Nee.

De herder.

Heeft u hem gezien? -Niet dat ik weet, sorry.

Bedankt. -Sergeant Nate Klintoff?

Meneer? -Alfred Eisenmangher. Rechter.

Aangenaam, Edelachtbare. -Je krijgt direct veel op je bord.

Een grote dag voor de verkoop. -Ik bedoel het moordonderzoek.

Kinderen, zelfs. Wij maken een voorbeeld van elke moordenaar.

Begrepen. -Kom, we lopen even.

We moeten ijverig te werk gaan. De familie Edwards is prominent hier.

Ze zijn er al sinds 1820. Onze stichters.

Hun geld helpt Everton te ontwikkelen.

Als hij weggaat, gaat zijn geld dat ook. Dat is slecht voor de stad.

En voor mijn pensioen.

We wachten nu op steun van de andere buitenposten.

Welkom in Everton. Als je 't na zondag overleeft, beëdig ik je.

Fijne dag.

Hallo, heren. Sergeant Nate Klintoff. -Martha Murray. Zeg maar Marti.

Ik zoek Joe Johnson.

Parsen, toch? -Hij zit in Parsen's team.

Dat is z'n paard. Ze wil graag naar huis.

Ik hoopte meneer Johnson zelf ook. -Eerst vechten, voedsel en vrijen.

Pardon, is zijn familie vermoord?

Dat is al bekend? -Het gaat snel, ondanks de afstand.