National Treasure: Edge of History - First Season

Mam wiadomość od Białej Gołębicy Poranka.

To Elvis?

Elvis był Czirokezem.

Jego prapraprababcia była Czirokezką.

Ktoś nas śledzi. Brązowy Chrysler po lewej.

Może to ten Salazar.

Ktoś go rozpoznał?

Nie ja.

Chodzi o śmierć zasłużonego agenta.

Dobrze. Jest tak.

Miałam odwołać badanie toksykologiczne.

Chcę ci pomóc, zanim pojadę na lotnisko.

Ale wrócę na stypę dziadka.

Więc agentem FBI, o którym mówiła Riley Poole w podcaście, był twój dziadek.

Myślałam, że to Benjamin Gates znalazł skarb.

Jestem współznalazcą.

Riley Poole? Poznałam cię z książki.

Podpiszesz mi ją?

Mam wiadomość od Białej Gołębicy Poranka.

Ogon dwujęzycznego węża jest wyjawiony.

Przy ładnej pogodzie za zakolem na nowo odkrytej ziemi.

DWA JĘZYKI DWUJĘZYCZNY WĄŻ

OGON CZY OPOWIEŚĆ?

Przesyłka.

Podejrzany typek.

Od Ethana.

Niech zostawi pod drzwiami.

Zostaw pod drzwiami.

Billy wie o kolejnej wskazówce?

Babeczki. Musicie częściej się kłócić.

Jest słoneczniej niż zwykle

Nigdy nie zobaczysz nieba,

Jeśli będziesz patrzył w dół

A gdy wybierzesz złą drogę...

Jedna emotka? To wszystko?

- Zapytaj ją o wskazówkę. - Nie.

To zakazany temat.

- Jest nim zbyt sfrustrowana. - Ja to ogarnę.

Odpowiedź musi tu być. Wiem to.

- Chcesz pomóc? - Nie mogę.

- Idę na golfa. - Grasz w golfa?

Meena obiecała dać mi kilka rad.

Dobra.

To nie ma sensu.

Kochałam zagadki. Teraz ich nie cierpię.

Przestań. Masz tu całkiem sporo.

No dobrze.

Nasza tłumaczka

Malinche prowadziła tajny pamiętnik. Jak każdy.

Był tajny, więc go ukryła przy jakiejś krętej rzece.

Ale nie mamy dowodu, że Malinche umiała pisać.

Malinche była genialna.

I władała kilkoma językami.

Mogła być samoukiem. Jak poznałam JavaScript na Twitchu.

Punkt dla ciebie.

Ale nawet gdyby umiała pisać,

w obu Amerykach jest ćwierć miliona rzek o krętych korytach.

Może masz rację, Jess. Nikt nie jest w stanie tego rozwiązać.

Nie wiem, ale jestem taka, jaka chcę być

Miło cię poznać

Miło cię poznać

Miło cię poznać

SKARB NARODÓW: NA SKRAJU HISTORII

Ben, ważna wiadomość.

Przerobią mój podcast w program na żywo.

Czym to się różni?

Po pierwsze, inaczej brzmi.

No i w ogóle inaczej wygląda.

Zgadnij, kto będzie naszym pierwszym gościem?

Benjamin Franklin Gates.

Tak. Kręcimy za tydzień.

Charlotte jest chora. Abigail pracuje.

To straszne.

A stypa?

Dobrze.

Przekażę rodzinie Saduskych kondolencje.

Uściskaj Charlotte od wujka Rileya.

Dobrze. W porządku.

Wygląda na to, że sam muszę to zrobić.

Co może pójść nie tak?

Witam, doktorze Torres.

Dziękuję za odpowiedź na mój e-mail.

Chciałem się upewnić, że zna pani prawdę.

Malinche była zdrajczynią,

która nie umiała czytać ani pisać.

I nie ma możliwości, że się nauczyła?

To wykluczone.

To był piąty ekspert, który odrzucił moją teorię.

Kogo ja oszukuję?

Tej wskazówki nie rozszyfrowano od 200 lat.

Jess, to tylko mała komplikacja. Zdarza się najlepszym.

Nie zapominaj, że Beyonce przegrała w Star Search.

Liam do ciebie pisze.

MOŻE WĄŻ TO WYUZDANY POCAŁUNEK?

Nie wierzę, że to napisał.

Spytaj, czy ma ochotę na „rozwiązywanie zagadek” przy pizzy.

- To nie w stylu Liama. - Skąd wiesz?

Z social mediów. Ma na SoundCloudzie jedną piosenkę o miłości,

wzruszającą, którą napisał do vana.

Tu jesteś. Ubieraj się, kochanie.

Niedługo przyjadą goście.

Po co robisz tę stypę? Wieki nie widziałaś dziadka.

Peter był moim teściem przez 20 lat.

MOŻE PIZZA?

Dużo SMS-ujesz. Co jest?

NIE MOGĘ. COŚ MI WYPADŁO.

Widzisz, ma sprawę.

Może zaproś na stypę osobę, z którą piszesz?

Wykluczone.

To byłoby dziwne.

Dobra. Więc będziemy my i kumple dziadka opowiadający historie

o starych, dobrych czasach.

Liam ma dzisiaj stypę swojego dziadka.

Chce, żebyś przyszła.

O 14. Boże, on zaprasza cię na randkę.

- Jess. - Co? Nie.

- Dlaczego? - Nie mogę.

Za wcześnie. Czujesz smutek.

Przypomina ci się pogrzeb mamy.

Jak to powiedzieć, nie mówiąc tego?

W porządku. Powiem mu, że mi w czymś pomagasz.

- O nie. - Co?

Liam zaprosił ciebie i Orena na stypę.

- Tak? - Więc to na pewno nie randka.

Co byłoby dziwne. Będzie mnóstwo jedzenia.

I agentów FBI.

Zatem ustalone.

Nie idziemy.

Jasne. Tak.

Liam nas nie potrzebuje, bo ma Orena, prawda?

Musimy iść, co?

Prawie straciłaś obsydianowy relikt przez tę biedaczkę.

Wcale nie. Mam go.

Obserwowałam Sadusky’ego, aż odkrył karty,

i teraz mam relikt.

Skarb Panameryki nie jest taki jak inne.

To dla ciebie sprawa osobista, rozumiemy.

Straciłaś brata, szukając go.

Baliśmy się, że wpływa to na twój osąd.

Tylko dzięki mnie mamy dwie części mapy skarbów.

- Tak, ale Salazar… - Nie martwię się o Salazara.

Dam sobie z nim radę.

Powinniście się cieszyć, że to dla mnie osobista sprawa.

Nikt w tym pokoju nie pragnie tego skarbu bardziej niż ja.

Więc przestańcie we mnie wątpić.

Weźcie pompony i zacznijcie mnie dopingować.

Bo nie tylko mam dwie części mapy skarbów,

ale właśnie zdobyłam wskazówkę do trzeciej.

Czy ktoś chce ją usłyszeć?

Chciałabym widzieć ich twarze, gdy usłyszeli głos Elvisa.

O, tak. To byłby materiał na TikToka.

Mogę wam w czymś pomóc?

Czy to ty, Charlie?

Jeśli chcesz pogadać, Charlie, wal prosto z mostu.

Tu jesteś.

Potrzebuję tych reliktów, Billie.

Zbuntowaliśmy się?

Czy Cras est nostrum nic dla ciebie nie znaczy?

Jest kilka miliardów innych rzeczy, które są ważniejsze.

Porozmawiajmy o tym. Nie, nie, nie.

O rany.

Wrogie przejęcie nie powiodło się.

Sprawdźmy, jaki wypadek na łódce zarząd chciałby ci sprawić.

Nowy zwrot akcji.

Riley Poole jest w mieście na stypie Sadusky'ego.

Nic dziwnego. Byli przyjaciółmi.

Myślisz, że wie o skarbie?

Może chodzi tylko o stypę.

Mam go obserwować?

Przecież mnie znasz. Ja obserwuję ich wszystkich.

Niestosownie byłoby wkraść się do Pokoju Poszlak?

I to jak.

Wiem, że ci ciężko, ale nie możesz się ukrywać.

Hej, przyszłyście.

Twój dziadek miał wielu przyjaciół.

Oren, są truskawki. Oblane czekoladą. Ale obłęd.

W porządku?

Już mi lepiej.

Liamie.

- Przykro mi z powodu twojej straty. - Dzięki.

Dlaczego ludziom jest zawsze przykro, jakby to była ich wina?

Moje ulubione pocieszenie to: „Twoja mama nie czuje już bólu.

Jest teraz w lepszym miejscu”.

Fuj! No.

Na pogrzebie taty często słyszałem:

„Przynajmniej umarł, robiąc to, co kochał”. Miałem 12 lat.

Ale daj spokój.

Nawet 12-latek wie, że nic nie dzieje się bez przyczyny.

Tak. A czas leczy wszystkie rany.

Mam nadzieję, że tak.

Dam ci znać.

O Boże. Zobacz. Riley Poole tu jest.

Kto to?

Słynny poszukiwacz skarbów.

Riley i Ben przyjaźnili się z dziadkiem.

O Boże. Co ja robię?

Dam mu książki do podpisu.

Zaraz wracam.

Zapytajmy go o wskazówki.

Mówiłaś, że praca nad poszlakami podczas stypy jest niestosowna.