Pierwsze 200 wierszy.
ป่าแห่งออสเตรเลีย…
โลกโบราณแห่งทะเลทรายและฝุ่นธุลี
หุบเขาลึกลับ ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าในออสเตรเลีย
ที่นี่ในโอเอซิสมหัศจรรย์แห่งนี้
สัตว์ต่างๆ นับไม่ถ้วนมาอยู่รวมกัน เพื่อหนีจากทะเลทรายอันแห้งแล้ง
สำหรับสัตว์ทุกตัวที่เรียกหุบเขาแห่งนี้ว่าบ้าน
นี่คือสวรรค์
แต่มีสัตว์ชนิดหนึ่ง ที่จำนวนของมันครอบครองภูมิประเทศแห่งนี้
จิงโจ้สีเทาตะวันออก
ในหุบเขาแห่งนี้มีจิงโจ้มากกว่า 2,000 ตัว
และนี่คือเรื่องราวของหนึ่งในนั้น
พบกับมาลา
มันกำลังจะเริ่มต้น ความท้าทายครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต
จนถึงตอนนี้ โลวานน่าแม่ของมัน ให้ความอบอุ่นและปกป้องมัน
ตอนนี้ เป็นครั้งแรก
ที่มาลาเตรียมออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
ยินดีต้อนรับสู่โลก มาลา
จากจุดนี้เป็นต้นไป มาลาจะเผชิญกับอุปสรรคมากมาย
มันมีเวลาเพียง 12 เดือนที่จะเรียนรู้ ทุกอย่างที่จำเป็นเพื่ออยู่รอดด้วยตัวเอง
และโอกาสที่จะอยู่รอดก็มีไม่มากนัก
ลูกจิงโจ้เพียงหนึ่งในห้าตัวเท่านั้น ที่จะอยู่รอดถึงหนึ่งปี
เพราะสวรรค์แห่งนี้เต็มไปด้วยอันตราย
ป่าดำ
มันล้อมรอบหุบเขา
ถูกไฟป่าทำลาย เหลือแต่ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุด
เศษซากไหม้เกรียม ของที่อยู่อาศัยซึ่งเคยเจริญงอกงาม
จิงโจ้ไม่มาที่นี่
เพราะมันเป็นที่อยู่ของศัตรูตัวฉกาจของพวกมัน
ฝูงหมาป่าดิงโก
มิกาลูเป็นจ่าฝูงมานานหลายปี
มันเป็นนักล่าที่เก่งที่สุดในครอบครัว
ลูกของมันคือดิงโกหนุ่มสีดำชื่อมิโร
ที่เกิดในเวลาเดียวกันกับมาลา เมื่อฤดูหนาวปีที่แล้ว
มิโรได้เรียนรู้วิธีล่าเหยื่อแล้ว
ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง
โลวานน่าเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว
แม่ที่มีประสบการณ์
มันจะไม่หนีไปกับมาลาจนกว่าพวกมันจะถูกล่า
ความตื่นกลัวเป็นอันตรายถึงชีวิตได้
มิโรยังใหม่กับเกมนี้
มันได้เรียนรู้ว่าจิงโจ้ที่โตแล้ว วิ่งเร็วกว่าและเล่ห์เหลี่ยมเหนือกว่าดิงโก
สิ่งที่มันควรมองหา คือสิ่งที่วิ่งช้ากว่าและอ่อนแอกว่า
อย่างเช่นลูกจิงโจ้
หรือแม่จิงโจ้ที่มีลูกอยู่ในกระเป๋าหน้าท้อง
นี่คือโอกาสของมัน
แม่จิงโจ้มีน้ำหนักของลูก ที่ตัวใหญ่กว่ามาลามากถ่วงไว้
แต่มันมีทุกอย่างที่ทำให้ต้องสู้
ด้วยความเร็วขนาดนี้ มันยากมาก ที่แม่จิงโจ้จะปกป้องลูกไว้ให้ปลอดภัย
มิโรไม่มีสมาธิ
มันไม่มีประสบการณ์และไขว้เขวได้ง่าย
และมันก็เห็นได้ชัด
มิโรต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเอง
เวลาของมันกำลังจะหมดลงแล้ว
ในที่สุดมิโรก็จะออกจากฝูง และสร้างครอบครัวของตัวเอง
เมื่อถึงเวลานั้น มันจะต้องเป็นผู้ล่าที่เก่งขึ้น
ลูกจิงโจ้ที่หนีรอดไปได้ โชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่
มันเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับมาลา
กระเป๋าหน้าท้องของโลวานน่า ไม่ใช่ที่หลบภัยอีกต่อไป
ฤดูร้อนในหุบเขา
เวลากลางวันช่างยาวนาน
หญ้าสูงและเป็นสีทอง
ลูกแมงมุมบินว่อนบนใยแมงมุมเส้นเล็กๆ
ปกคลุมภูมิทัศน์ไว้ด้วยม่านใยไหม
หนึ่งเดือนแล้ว ที่มาลาก้าวออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
ตอนนี้มันมีขนสีเทาอ่อนๆ สวยงาม
เหมือนแม่ของมัน
มาลาเกิดในครอบครัวจิงโจ้ที่เรียกกันว่าฝูง
มันเป็นลูกจิงโจ้ที่อายุน้อยที่สุด
และยังคงเรียนรู้ว่าใครเป็นใคร
ญาติของมันแต่ละตัว
มีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
จิงโจ้สื่อสารกัน
ด้วยภาษาที่เป็นเสียงกุ๊กๆ และเสียงคำราม
บาเมียร์ จิงโจ้ตัวผู้ที่ตัวใหญ่ที่สุดในหุบเขา
และเป็นพ่อของมาลา
คือจ่าฝูง
รอยฉีกที่หูซ้ายของมัน คือแผลเป็นจากการต่อสู้เพื่อชิงตำแหน่งจ่าฝูง
ในฐานะจ่าฝูง บาเมียร์เป็นตัวผู้ตัวเดียว ที่เกี้ยวพานตัวเมียได้อย่างเปิดเผย
เวลามันเดินผ่านมา
ตัวผู้ตัวอื่นๆ ต้องหมอบลง และไอเพื่อแสดงความเคารพ
และมันก็ไม่ทะนงตัวเกินกว่า ที่จะย้ำเตือนตัวอื่นว่าใครเป็นจ่าฝูง
ที่ข้างๆ ฝูง มีลูกจิงโจ้สีน้ำตาล ที่กำลังกระโดดอยู่ชื่อบูรู
เกิดในเวลาไล่เลี่ยกันกับมาลา
บูรูเป็นนักผจญภัย
ขณะที่มาลาลังเลที่จะออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
มันออกมาสำรวจโลกแล้ว
และมันก็เชี่ยวชาญการกระโดดแล้ว
ปัญหาคือบูรูมีแค่ความเร็วเดียว
กระโดดไปด้วยความเร็วสูง
มาลาจะอยู่ใน กระเป๋าหน้าท้องตลอดเวลาถ้ามันทำได้
แต่นั่นไม่ใช่วิธีที่จะเรียนรู้
จิงโจ้ที่กระโดดไม่ได้
คือจิงโจ้ที่หนีอันตรายไม่ได้
ฝูงจิงโจ้อยู่ร่วมกับสัตว์ป่ามากมายในหุบเขา
บ้างก็เป็นมิตร บ้างก็เป็นศัตรู
มาลาจะไว้ใจใครได้
ผู้ที่อาศัยอยู่ใต้พื้นหุบเขา คือผู้ที่จิงโจ้พยายามจะไม่รบกวน
นี่คือเจ้าวอมแบตวอร์เรน
เพื่อนบ้านจอมบูดบึ้ง
หลังจากถูไถตัวเสร็จทุกเช้า
ก็ถึงเวลาที่วอร์เรนต้องทำงาน
วอร์เรนอยู่เพียงลำพัง เหมือนวอมแบตตัวอื่นๆ ทุกตัว
และมันปกป้องที่ดินอันมีค่าของมันมาก
วอร์เรนไม่ทนต่อการบุกรุก
วันนี้มันเลยมีเรื่องยุ่งมาก
มีผู้บุกรุกเข้ามาในที่ของมัน
กินหญ้าของวอร์เรน
ทำเหมือนมันเป็นเจ้าของที่นี่
มันน่าโมโหจริงๆ
วอร์เรนต้องแสดงให้ เจ้าจอมโอหังตัวนี้เห็นว่าใครใหญ่
คุณต้องเข้าใจวอร์เรน
ไม่ใช่ทุกคนที่มีครอบครัวคอยดูแล
ปกป้องพวกมัน
ท่ามกลางแสงแดดตอนเที่ยงวัน อุณหภูมิสูงขึ้น
จิงโจ้เลียแขนตัวเองให้เย็นลง
แล้วก็ถึงเวลาพักผ่อน
แต่จิงโจ้จะงีบหลับครั้งละไม่กี่นาที
หูข้างหนึ่งคอยเงี่ยฟังอันตรายอยู่เสมอ
มาลากำลังเรียนรู้ความหมายของเสียงต่างๆ
หุบเขาที่เต็มไปด้วยเสียงร้องเสนาะหู
คือสัญญาณบ่งบอกว่าทุกอย่างปกติดี
แต่เสียงกรีดร้องคือคำเตือน
นกอินทรีหางลิ่ม
ตัวนี้จับกระต่ายได้
ด้วยปีกที่กว้างกว่าเจ็ดฟุต
มันสามารถโจมตีจิงโจ้ที่โตแล้วได้
บูรูไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ
และนกอินทรีกำลังออกล่า
บินร่อนอยู่บนฟ้าท่ามกลางแสงแดดร้อน
มันกำลังค้นหาเป้าหมาย
และลูกจิงโจ้ที่ไม่มีประสบการณ์ จะเป็นอาหารที่ล่าได้ง่าย
โชคดีที่ไม่ค่อยมีใครผ่านยามในถิ่นนี้ไปได้
เพื่อปกป้องอาณาเขตของพวกมัน นกกางเขนและอีกา
จะตามรังควานนกอินทรี ไปจนถึงชายแดนของหุบเขา
มาลาเห็นแล้วว่า การปรับตัวเข้ากับโลกรอบตัวมันสำคัญแค่ไหน
ครั้งหน้าบูรูอาจไม่ได้รับโอกาสครั้งที่สอง
ในช่วงฤดูร้อนที่ยาวนาน
อากาศเต็มไปด้วยฝูงแมลงกัด
มันมีหลายล้านตัว
มันมากพอที่จะทำให้จิงโจ้เป็นบ้า
มาลาไม่รู้ว่าจะหนีโจรตัวจิ๋วพวกนี้ยังไง
แต่มีสัตว์ตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งที่ช่วยจิงโจ้ได้
พบกับเจ้านกเด้าลมวิลลี่
วิลลี่ไม่อาจปฏิเสธแมลงมีปีกแสนอร่อยได้
เพียงแต่จับมันได้ยากเท่านั้น
แต่วิลลี่มีกลวิธีลับซ่อนอยู่
ขณะที่จิงโจ้ขยับตัว
มันทำให้แมลงแตกตื่น
วิลลี่กระโดดจากจิงโจ้ตัวหนึ่งไปอีกตัว
จิกแมลงกินในจังหวะที่เหมาะเหม็ง
เมื่อเป็นเรื่องของการควบคุมสัตว์รบกวน
มาลาได้พบเพื่อนรักตัวใหม่
ฤดูใบไม้ร่วงใกล้เข้ามาแล้ว
และเวลากลางวันก็เริ่มสั้นลง
พอตกค่ำ
โลกใหม่ที่แสนงดงามก็ปรากฏขึ้น
ภายใต้แสงจันทร์
หุบเขาคือพรมผนังของภาพและเสียงที่แปลกใหม่
มาลาเริ่มเข้าใจกฎในโลกของมันแล้ว
และอันตรายของโลกนั้นด้วย
แต่ยังมีอะไรให้ค้นพบอีกมาก
มันมากพอที่จะทำให้แม้แต่ลูกจิงโจ้ที่ขวัญอ่อน รู้สึกชอบผจญภัยนิดๆ
ภาพใหม่ปรากฏต่อหน้ามาลา
เห็ดเรืองแสงเบ่งบานเป็นร่มสวยงามน่าอัศจรรย์
นี่คือป่าที่สว่างไสวด้วยชีวิต
ที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่ลึกที่สุด
คือหนอนเรืองแสงที่แวววาวอยู่ในความมืด
คบเพลิงมากมายเป็นพันอันส่องแสงระยิบระยับ
แต่ละตัวสร้างแสงสว่างของตัวเอง
ในเวลาเดียวกันก็พบเห็น สิ่งที่แปลกกว่าอยู่ลึกเข้าไปในป่า
แสงจันทร์สาดส่องดุจมายากลเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์
และสิ่งมีชีวิตมากมายของมัน
เกล็ด ขน และขนนกดูดซับแสงอัลตราไวโอเลต
เพื่อสร้างสีสันใหม่ที่สดใส
สีชมพูเจิดจ้าบนหน้าอกของควอล
หรือนกกระตั้วกับหงอนแสงนีออนของมัน
ปรากฏการณ์ที่หายากแบบนี้
พบได้ทั่วไปในป่ารอบๆ หุบเขาของมาลาเท่านั้น
เมื่อเข้าสู่รุ่งอรุณของวันใหม่ มาลาก็เป็นลูกจิงโจ้ตัวใหม่
ในที่สุดมันก็ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ใหม่
และมั่นใจที่จะสนุกเพลิดเพลิน กับโลกภายนอกกระเป๋าหน้าท้องแม่ของมัน
แต่นี่เป็นแค่ก้าวแรก
ในอีกหกเดือน มันจะอยู่เองตามลำพังได้
ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะมาก
เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาถึง
วันที่แสนร้อนและเหนื่อยล้าในฤดูร้อนก็สิ้นสุดลง
บูรูหยุดจ้องมองปรากฏการณ์ใหม่ ที่เรียกว่าหมอกไม่ได้เลย
กิจวัตรประจำวันเปลี่ยนไป
อากาศเย็นสบายเป็นสัญญาณเริ่มต้นฤดูกาลชกมวย
และบูรูก็อยากร่วมด้วย
มีหลายท่าที่ต้องฝึกให้ช่ำชอง
มีท่าเฮดล็อก
ท่าปล้ำ
และตะปบจับด้วยกรงเล็บอันแหลมคม
แต่สุดยอดอาวุธของจิงโจ้ เป็นสิ่งที่ฝึกให้ช่ำชองได้ยากที่สุด
การเตะที่ทรงพลังของมันทำให้กระดูกหักได้
บูรูพบว่าการเตะต้องใช้กำลังและการทรงตัว
ในวัยของมัน บูรูทำได้แค่ฝึกทักษะ
แต่วันหนึ่ง มันจะต้องออกจากฝูง
และต่อสู้เพื่อที่จะได้เป็นจ่าฝูง
No comments yet. Be the first to leave one.