Pierwsze 200 wierszy.
FLASHBACK (2021) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
เฟร็ดดี้..
- เฮ้ - เฮ้
- เราเข้าไปดีไหม? - ไม่ อย่าเลย
ไม่ ให้เธอได้พักบ้างดีกว่า
สมองส่วนขมับ ที่ได้รับความเสียหายมากที่สุด
เพราะมีภาวะเลือดออกในเนื้อเยื่อ
และระบบประสาทส่วนกลางถูกกระทบ
ทำให้เริ่มมีอาการของการพิการทางสมอง
โทษครับ คือ เอ่อ...
ตอนนี้มีหลายคำเลยที่...
ผมไม่รู้ว่ามันหมายความว่าไง ก็เลย...
ผมว่าทุกอย่างจะไม่มีทางกลับไป เป็นเหมือนที่เคยเป็น
คุณต้องตัดสินใจบางอย่าง เพื่อให้เราได้เดินหน้าต่อ
โอเค
แล้ว เอ่อ... เธอจะ...
เธอจะเหลือเวลาอีกซักเท่าไหร่ครับ?
อีก 2-3 วัน เราคงรู้มากกว่านี้
เราพอมีหวัง ว่าเธอจะ จำอะไรได้ไหมคะ?
คือในทางทฤษฏีเนี่ย
ทุกประสบการณ์ที่เราเจอมาในชีวิต จะถูกเก็บเอาไว้ในสมองเรา
การจำแนกแบบแผนในข้อมูลที่มีอยู่ เพื่อพยากรณ์ข้อมูลในอนาคต
เป็นวิธีที่ช่วยให้องค์กร ที่ประสบความสำเร็จ ทั้งหลาย ทำการตัดสินใจ
และนั่นคือสิ่งที่พวกเราทำ ในแผนกการวิเคราะห์ข้อมูล
จำนวนสินค้าที่มี เวลาการพักของพนักงาน จะเป็นเรื่องอะไรก็แล้วแต่
ทุกอย่างล้วนเป็นรูปแบบให้เราจำแนก
หาปริมาณ และจัดประเภท
เห็นว่าคุณเคยเรียน เอ่อ...ทัศนศิลป์
ครับ ผม... นั่น เอ่อ...
น่าจะเป็นความฝันในวัยเด็กน่ะครับ
เฟร็ดได้งานใหม่แล้ว!
น่าจะเล่าให้เธอฟังนะ เฟร็ด
มันเยี่ยมมากเลย
เขากำลังไปได้สวย
เธอยังไม่ตายนะ เธอยังอยู่
ใช่ ผมรู้
- ผมรักคุณนะ - ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
ช่างแม่ง
ฮัลโหล?
ฮัล...
ฮัล...
ไม่เอาน่า
เชื่อฟัง...
คุก...
ระบบ...
ภาษา...
เฟร็ด...
ซินดี้?
อย่าปล่อยฉันไปนะ
ไอ้เปรต
อะไร?
เฟร็ด
ไง?
คุณทำอะไรอยู่?
เอ่อ...
เปล่านี่ แค่...
จัดของอยู่น่ะ
กลางดึกเนี่ยนะ?
ใช่
ฉะนั้นซอฟต์แวร์แบบพอร์ทัลของเรา
จะสามารถทำงานกับข้อมูลยิบย่อยได้ดีขึ้นอีก
สิ่งสำคัญคือ เราต้องคาดเดา ความต้องการของลูกค้า
และรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร ก่อนพวกเขาจะรู้อีก
เราจึงต้องเข้าใจระบบความคิดลูกค้า ก่อนที่ลูกค้าจะรู้
ฉะนั้นเราจึงต้องเป็น...
"ดิ อาร์ท สปิริต"
อะไรนะครับ?
หนังสือ "ดิ อาร์ท สปิริต" โดยโรแบร์ อองรี
เธอเคยมายืมไปตอนม.ปลาย แต่ไม่ได้เอามาคืน
อ๋อ โอเค เอ่อ ครับ
เดี๋ยวผมจะ...ดูว่า จะแก้ไขยังไงนะครับ
แล้วครูจำได้ยังไงครับ?
ครูจำเฟร็ดดี้ ฟิตเซ็ลล์ตัวน้อยได้
ใช่ ครูจำซินดี้ วิลเลี่ยมส์ได้ด้วยเหมือนกัน เพราะว่าเธอ เอ่อ...
ชอบทำตัวมีปัญหา ขาดเรียนบ่อย อะไรทำนองนั้น
คือผมตามตัวเธอไม่เจอเลย
ผมไม่เจอร่องรอยเธอแม้แต่นิดเดียว ตั้งแต่เรียนจบมา
ก็แน่ล่ะ
ปีที่เธอเรียนจบ ซินดี้ไม่ได้มาสอบปลายภาค
เธอเลยเรียนไม่จบ
เธอหายตัวไปเลย
แน่นอน...นั่นเป็นช่วงที่
ยาอุบาทว์นั่น กำลังระบาดในโรงเรียน
ถ้าครูจำไม่ผิด เราเสียนักเรียน ไปเพราะมันหลายคน
- ไอ้ยาทุเรศนั่นชื่ออะไรนะ? - เอ่อ เมอคิวรี่ครับ
มันเรียกว่าเมอคิวรี่
ฉันว่าบางทีเราน่าจะทุบกำแพง
ระหว่างห้องที่ยังว่างกับตู้เสื้อผ้า
อาจจะทำเป็นวอล์คอินหรือโฮมออฟฟิศ
สุดท้ายทำเป็นห้องลูกดีไหม?
รู้มั๊ยว่าวันนี้ผมเจอใคร?
- ใครเหรอ? - ครูโชลไดซ์
จำได้ไหม จากแฟร์เกทน่ะ?
- คุณเชื่อไหมล่ะ? เธอยังสอนอยู่ที่นั่นอีก - คุณไปเจอเธอที่ไหนมาล่ะ?
เอ่อ วันนี้ผมแวะไปที่โรงเรียนมาน่ะ คือ...
ไม่รู้สิ ผมคงคิดถึงความหลังมั๊ง
อะไรเหรอ?
เปล่า มันแค่แปลกๆน่ะ
- คุณอยากเลือกอันนึงมั๊ย? - ได้
เอ่อ...
ไม่ เราจะไม่เอาห้องน้ำสีม่วง
มันชื่อว่าสี "ไวน์โบราณ" นะ
ทำไมล่ะ? ออกจะเข้ากับผ้าม่าน
เราจะได้เป็นเหมือนพวก...
คู่รักที่ทำให้สีห้องน้ำเข้ากับทุกอย่าง
ใครที่คุยระหว่างสอบจะได้ศูนย์ทันที
ใครที่ลุกจากโต๊ะระหว่างเวลาสอบ ก็จะได้ศูนย์ทันที
ใครที่แอบดูกระดาษของคนอื่น
จะได้ศูนย์ตัวโตๆ
คุณวิลเลี่ยมส์? ตามทันทุกคนไหม?
คุย ลุก แอบดู
ศูนย์หมด
ถ้าพวกเธอสอบครั้งนี้ได้ไม่ดี
แสดงว่ายังไม่คุ้นเคยกับบทเรียน
ซึ่งหมายถึงเธอก็อาจจะ สอบปลายภาคตกด้วย
จนเรียนไม่จบมัธยม หางานดีๆทำไม่ได้
ซึ่งหมายถึงมันจะยากมากๆสำหรับเธอ
ที่จะล่อใจผู้หญิงในฝันได้
คุณฟิตเซ็ลล์
ครูพูดจากจุดดี ไปจุดซี ไปจุดบี
กลับไปยังจุดเอ ที่นายอยู่ตอนนี้
ดีพอที่นายจะเข้าใจ
ความสำคัญของจุดเอหรือยัง?
ครับ
นั่นสาวของนาย
ทุกคนมีเวลา 60 นาที
และเริ่ม...
ตอนนี้เลย
ครูแมคโดนัลด์ ผมขอไปห้องน้ำ แปปนึงได้ไหมครับ?
ทำให้เสร็จก่อน คุณฟิตเซ็ลล์
เสร็จแล้วครับ!
เฮ้ เพื่อน มีของรึเปล่า? มานี่สิ
ขอบใจนะ
ล็อบบี้
ล็อบบี้...
ภาษา...
ของนาย
ของนาย
อะไร?
ฉันอยู่ใน... ล็อบบี้... ของนาย
นี่ฉันทำบ้าอะไรวะเนี่ย?
เฟร็ด...
ไม่เป็นไรนะ
เฟร็ด แข็งใจไว้
ได้ยินฉันไหม? แข็งใจไว้นะ เฟร็ด เฟร็ด
เฟร็ด! สู้สิ! เฟร็ด สู้สิ! ปล่อยเขานะ!
ปล่อยเขา! เฟร็ด สู้สิวะ!
- เฟร็ด! - เฟร็ด! อย่าทิ้งฉันไปนะ
เฟร็ด!
เฮ้
นายโอเคนะ
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เฟร็ด?
เธอพร้อมจะเจอเราแล้ว
โอเค เดี๋ยวผมตามไป
ดูสิใครมา!
เฮ้ แม่ เป็นไงบ้างครับ?
ว้าว นี่มันอะไรกันเนี่ย?
แจนิซมาช่วยเธอจัดรูปน่ะ
พวกนี้รูปที่ผมเคยวาดเหรอ?
โอ้ ว้าว
แม่ เฮ้ จำรูปนี้ได้ไหมครับ?
จำได้ไหม?
บ้านหลังเล็กสีเหลือง?
ผมพูดประจำว่าโตแล้ว ผมอยากอยู่ในบ้านสีเหลือง
ไม่เป็นไร
มาเถอะ เฟร็ดดี้
ถึงเวลาเก็บสีเทียนและแปรงฟันแล้ว
เร็วสิ เพื่อน เก็บให้หมดเลย
ผมยังไม่อยากเก็บ
เฟร็ดดี้ ซานต้ารู้นะ
ว่าเด็กคนไหนฟังแม่ และคนไหนไม่ฟัง
ลูกอยากให้ซานต้า เอาของขวัญหรือเอาถ่านหินมาให้ล่ะ?
เฟร็ดดี้!
พวกเราย้ายไปอยู่อพาร์ทเมนท์ใหม่กันแล้ว
คุณน่าจะเล่าให้แม่ฟังนะ เฟร็ด
เอ้า เอาไป! ซ่อนซะ! เอาไปซ่อนซะ!
ฟังนะ เพื่อน พวกนั้นไม่สงสัยแกแน่
เฮ้!
นี่ ฉันรู้ว่ามันยากมาก เวลาเจอเธอ...
แคเร็น พอเถอะ เธอ...
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นใคร
เธอจากไปแล้ว เธอ...เธอไม่อยู่แล้ว
เย็ดแม่!
โห เพื่อน ไม่เจอกันนานแค่ไหนแล้ววะ?
- 13 ปีมั๊ง? - ไม่หรอก!
เออ ฉันแทบไม่เชื่อเลย ว่าตอนโทรไป แกจะอยู่ที่บ้านแม่
- ไม่นึกว่าแกจะอยู่ที่นั่น - ไม่ เพื่อน ฉันอยู่ที่บ้านแม่นี่แหละ
อืม จริงเหรอ?
ใช่ เพื่อน ก็อยู่ที่นั่นมันสบายดี
แถมยังอยู่โคตรใกล้ "ออฟฟิศ" ฉันด้วย
- ก็นั่นแหละ - อ๋อ โอเค
บ้ามากเลยที่ได้เจอแก เพื่อน
เหมือนกันเลยว่ะ ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเราห่างกันไปตอนไหน
ไม่ ฉันก็จำไม่ได้เหมือนกัน
งั้น...
มาเมาให้เละกันดีกว่า
เฮ้ โคตรดีใจเลยที่แกโทรมาว่ะ
จริงเหรอ...แกไม่ได้ติดต่อซินดี้เลย หลังเรียนจบเนี่ยนะ?
โธ่ พูดเล่นเหรอวะ เพื่อน?
No comments yet. Be the first to leave one.