The Grand Budapest Hotel

Στο ανατολικότερο άκρο της Ευρωπαϊκής ηπείρου:

Η πρώην Δημοκρατία της Ζουμπρόβκα

Πρώην έδρα Αυτοκρατορίας.

ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΠΑΛΑΙΟΥ ΛΟΥΤΖ

Εις Μνήμην του Εθνικού Θησαυρού μας

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ GRAND BUDAPEST

Είναι πολύ σύνηθες λάθος.

Όλοι πιστεύουν ότι η φαντασία του συγγραφέα καλπάζει διαρκώς...

...ότι συνεχώς εφευρίσκει ατελείωτα γεγονότα και επεισόδια...

...ότι συνεχώς βγάζει ιστορίες απ' την κοιλιά του.

Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο.

Όταν το κοινό μάθει ότι είσαι συγγραφέας, σε προμηθεύει με ήρωες και γεγονότα...

...κι όσο διατηρείς την ικανότητά σου να βλέπεις και ν' ακούς προσεκτικά...

...αυτές οι ιστορίες θα συνεχίσουν να...

Σταμάτα! Μην το κάνεις!

Θα συνεχίσουν να σε βρίσκουν για όλη σου τη ζωή.

Σε αυτόν που συχνά διηγείται ιστορίες άλλων...

...πολλές ιστορίες θα πουν.

- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.

Τα γεγονότα που ακολουθούν μου τα περιέγραψαν...

...ακριβώς όπως θα τα παρουσιάσω εδώ και με εντελώς απρόβλεπτο τρόπο.

Πριν μερικά χρόνια, ενώ υπέφερα από ελαφρύ "Συγγραφικό Πυρετό"...

...μια μορφή νευρασθένειας συνηθισμένη στους διανοούμενους της εποχής...

...αποφάσισα να περάσω τον Αύγουστο...

...στη λουτρόπολη Νέμπελσμπαντ, κάτω απ' το Αλπικό Σουντέτενβαλς...

...και είχα κλείσει δωμάτιο στο Grand Budapest...

...ένα γραφικό, περίτεχνο και κάποτε διάσημο ξενοδοχείο.

Κάποιοι ίσως το ξέρετε.

Ήταν εκτός τουριστικής σεζόν και εντελώς εκτός μόδας...

...και είχε ήδη αρχίσει την πορεία...

...προς την αθλιότητα και, τελικά, την κατεδάφιση.

Οι λίγοι πελάτες γρήγορα αναγνώριζαν ο ένας τον άλλον...

...ως τα μόνα έμψυχα όντα που κατοικούσαν στο τεράστιο ξενοδοχείο...

...αν και δεν πιστεύω ότι κάποια γνωριμία είχε προχωρήσει...

...πέρα από τα ευγενή νεύματα που ανταλλάσσαμε...

...στην Αυλή των Φοινίκων, στα Αραβικά λουτρά...

...και μέσα στο Κολονέιντ Τελεφερίκ.

Ήμαστε πολύ ντροπαλή ομάδα, μάλλον...

...και, χωρίς εξαίρεση, μοναχικοί.

Ίσως εξαιτίας αυτής της γενικής σιωπής...

...είχα αναπτύξει μια φιλική οικειότητα...

...με τον θυρωρό του ξενοδοχείου...

...έναν Δυτικοευρωπαίο γνωστό μόνο ως Μεσιέ Ζαν...

...που μου φάνηκε τεμπέλης και ταυτόχρονα πολύ εξυπηρετικός.

Υποθέτω ότι ήταν κακοπληρωμένος.

Τέλος πάντων, ένα βράδυ...

...ενώ καθόμουν δίπλα στον Μεσιέ Ζαν...

...όπως ήταν η συνήθειά μου, πρόσεξα μια νέα παρουσία στην παρέα μας.

Έναν κοντό, ηλικιωμένο άνδρα, κομψά ντυμένο...

...με ένα πολύ ζωντανό, ευφυές πρόσωπο...

...και με έναν αμέσως αισθητό αέρα θλίψης.

Ήταν, όπως όλοι μας, μόνος, αλλά επίσης, πρέπει να πω...

...ήταν ο πρώτος που έδινε την εντύπωση ότι ένιωθε μια βαθιά μοναξιά.

Ένα σύμπτωμα και της δικής μου ασθένειας.

Ποιος είναι αυτός ο ενδιαφέρων τύπος;

Ρώτησα τον Μεσιέ Ζαν.

Προς μεγάλη μου έκπληξη, ξαφνιάστηκε.

- Δεν ξέρετε; - Ρώτησε.

Δεν τον αναγνωρίζετε;

Φαινόταν όντως γνωστός.

Είναι ο κ. Μουσταφά. Έφτασε νωρίς το πρωί.

Το όνομα θα είναι ασφαλώς γνωστό στους πιο έμπειρους από εσάς.

Ο κ. Ζίρο Μουσταφά ήταν κάποτε ο πιο πλούσιος άνθρωπος της Ζουμπρόβκα...

...κι ήταν ακόμα ο ιδιοκτήτης του Grand Budapest.

Έρχεται συχνά και μένει καμιά εβδομάδα...

...τουλάχιστον τρεις φορές τον χρόνο, ποτέ μέσα στη σεζόν.

Ο Μεσιέ Ζαν μου έκανε νόημα και τον πλησίασα.

Θα σας πω ένα μυστικό.

Παίρνει ένα μονόκλινο χωρίς μπάνιο, στην πίσω γωνία του επάνω ορόφου...

...που είναι μικρότερο κι απ' το ασανσέρ υπηρεσίας!

Ήταν γνωστό ότι ο Ζίρο Μουσταφά είχε αγοράσει και κατοικούσε...

...τα πιο πολυτελή κάστρα και παλάτσο της ηπείρου.

Κι όμως εδώ, στο σχεδόν άδειο ξενοδοχείο του...

...έμενε σε δωμάτιο υπηρεσίας;

Εκείνη την στιγμή, σηκώθηκε η αυλαία ενός άλλου οικιακού δράματος...

...που απαιτούσε την άμεση και απρόσκοπτη προσοχή του Μεσιέ Ζαν...

...αλλά που δεν κράτησε τη δική μου για πολύ.

Όμως, αυτή η πρόωρη διακοπή στην ιστορία του παράξενου γέρου...

...με είχε αφήσει, όπως λένε...

...δηλαδή, σε αναμμένα κάρβουνα...

...όπου και παρέμεινα ως το επόμενο πρωί, ώσπου...

...με μυστηριώδη και εντελώς αξιόπιστο τρόπο...

...η μοίρα επενέβη και πάλι για λογαριασμό μου.

Θαυμάζω τη δουλειά σας.

Ορίστε;

Είπα ότι γνωρίζω και θαυμάζω την υπέροχη δουλειά σας.

Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε.

Ο Μεσιέ Ζαν είχε να σας πει κάτι...

...για τον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη αυτού του ξενοδοχείου;

Ομολογώ ότι εγώ ρώτησα για εσάς.

Είναι απολύτως ικανός, φυσικά, ο Μεσιέ Ζαν...

...αλλά δεν είναι πρώτης, και ειλικρινά, ούτε καν δεύτερης, τάξης θυρωρός.

Αλλά έτσι είναι.

Οι καιροί άλλαξαν.

Τα θερμά λουτρά είναι πολύ όμορφα.

Ήταν, στα νιάτα τους. Δεν μπορούσαν να συντηρηθούν, φυσικά.

Πολύ παρακμιακά για τα σύγχρονα γούστα.

Αλλά παρόλα αυτά μ' αρέσει αυτό το μαγευτικό ερείπιο.

Πώς το αγοράσατε, αν μου επιτρέπετε;

Το Grand Budapest.

Δεν το αγόρασα.

Αν δεν είστε απλώς ευγενής, και πρέπει να μου το πείτε αυτό...

...αλλά αν σας ενδιαφέρει στ' αλήθεια...

...σας προσκαλώ σε δείπνο απόψε...

...και θα είναι χαρά μου, μπορώ να πω προνόμιο...

...να σας πω την "ιστορία" μου, όποια κι αν είναι αυτή.

Δύο πάπιες με ελιές.

Κουνέλι, σαλάτα;

Ένα Pouilly-Jouvet '52 και λίγο brut.

Αυτό θα μας δώσει αρκετό χρόνο, αν ξεκινήσω αμέσως.

Παρακαλώ.

Όλα ξεκίνησαν από τον προκάτοχο του κοινού μας φίλου.

Τον αγαπημένο, πρώτο θυρωρό του Grand Budapest.

Ξεκινά, φυσικά, με...

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ "ΜΕΣΙΕ ΓΚΟΥΣΤΑΒ"

- Φέρε το τραπέζι στο παράθυρο. - Μάλιστα.

- Φέρε τον δίσκο στο τραπέζι. - Αμέσως, Μεσιέ.

Εκεί. Αυτά έχουν βουρτσιστεί;

- Φυσικά. - Βάλτε τα στα κουτιά.

- Αυτό είναι απ' το Oberstdorf Company; - Έτσι νομίζω, Μεσιέ.

- Δεύτερο μπαούλο. Ποιος έχει τα εισιτήρια; - Εγώ, Μεσιέ.

Δώσε μου τα.

Αυτά είναι σωστά. Περίμενε στη γωνία.

- Δε φεύγω. - Ορίστε;

- Δε φεύγω. - Γιατί;

- Φοβάμαι. - Τι;

Φοβάμαι ότι είναι η τελευταία φορά που βλεπόμαστε.

Γιατί το σκέφτεστε αυτό;

Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά το νιώθω.

Για τον Θεό, δεν υπάρχει λόγος να φύγετε αν...

- Έλα μαζί μου. - Στο αναθεματισμένο Λουτζ;

- Σε παρακαλώ. - Δώστε μου το χέρι σας.

Μη φοβάστε. Πάντα είστε νευρική πριν ταξιδέψετε.

Ομολογώ πως αυτήν τη φορά η κρίση φαίνεται πιο σοβαρή.

Αλλά ειλικρινά... Θεέ μου! Τι κάνατε στα νύχια σας;

- Ορίστε; - Αυτό το διαβολεμένο βερνίκι.

- Το χρώμα είναι τελείως λάθος. - Δε σ' αρέσει;

Όχι απλώς δε μ' αρέσει. Με απωθεί σωματικά.

- Ίσως αυτό σας ανακουφίσει. - Τι; Μην απαγγείλεις.

- Ακούστε μόνο τα λόγια. - Σε παρακαλώ. Όχι τώρα.

"Ενώ κυνηγούσα, σε δάσος ευγενικό από αρχαία πεύκα...

"...έναν τάφο συνάντησα, ανεμοδαρμένο, αιθέριο...

"...με σβησμένη επιγραφή, όμως στις μελαγχολικές ρωγμές του..."

Θα ανάψεις ένα κερί για μένα;

- Στο ιερό της Σάντα Μαρία; - Θα το φροντίσω αμέσως.

Να θυμάστε, είμαι πάντα μαζί σας.

- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.

Είναι εντυπωσιακή η αφοσίωση μιας τέτοιας γυναίκας...

...για 19 συνεχόμενες σεζόν.

- Μάλιστα. - Με αγαπάει πολύ, ξέρεις.

- Μάλιστα. - Αλλά δεν την έχω ξαναδεί έτσι.

- Όχι, κύριε. - Έτρεμε σαν σκυλί που χέζει.

Όντως.

Τρέχα στον ναό της Σάντα Μαρία στο Μπρούκνερπλατς.

Αγόρασε ένα απλό κερί και πάρε πίσω τέσσερα κλούμπεκ ρέστα.

Άναψέ το στο ιερό, πες μια προσευχή...

...και μετά πήγαινε στου Μεντλ και πάρε μου ένα γλυκό σοκολάτα.

Αν περισσέψουν λεφτά, δώσε τα στον ανάπηρο λουστράκο.

- Αμέσως, κύριε. - Περίμενε.

- Ποιος είσαι εσύ; - Ο Ζίρο, κύριε. Ο νέος lobby boy.

- Ζίρο, είπες; - Μάλιστα.

Δε σ' έχω ξανακούσει, ούτε σ' έχω ξαναδεί. Ποιος σε προσέλαβε;

Ο κ. Μόσερ, κύριε.

Μάλιστα, Μεσιέ Γκουστάβ;

Προσλάβατε κρυφίως αυτόν τον νεαρό στη θέση του lobby boy;

Προσελήφθη δοκιμαστικά, ώσπου να λάβει την έγκρισή σας, φυσικά.

Ίσως, ναι. Ευχαριστώ, κ. Μόσερ.

Παρακαλώ, Μεσιέ Γκουστάβ.

Τώρα θα περάσεις από επίσημη συνέντευξη.

Να πάω για το κερί πρώτα, κύριε;

Τι; Όχι.

Εμπειρία;

Ξενοδοχείο Κinski, κουζίνα, έξι μήνες.

Ξενοδοχείο Berlitz, καθαριότητα, τρεις μήνες.

- Πριν ήμουν λαντζέρης... - Εμπειρία μηδέν.

- Ευχαριστώ και πάλι, Μεσιέ. - Ίσιωσε το κασκέτο, Ανατόλ.

Έχει σπάσει το λουρί.

- Αυτά είναι απαράδεκτα. - Συμφωνώ.

- Εκπαίδευση; - Έμαθα γραφή κι ανάγνωση.

Ξεκίνησα το δημοτικό. Σχεδόν...

- Εκπαίδευση, μηδέν. - Τώρα εξερράγη.

Καλημέρα, Σίσερο. Κάλεσε τον υδραυλικό!

- Απόψε, Μεσιέ Γκουστάβ; - Οπωσδήποτε, Φράου Λάιμπλιγκ.

- Τι διάολο είναι αυτό; - Όχι τώρα.

Οικογένεια;

Μηδέν.

Στον έκτο, Ιγκόρ.

Γιατί θες να γίνεις lobby boy;

Ποιος δε θα το ήθελε, στο Grand Budapest, κύριε;

Είναι θεσμός.

Πολύ καλά.

- Χίλια κλούμπεκ. - Θεέ μου!

Ήσαστε ποτέ lobby boy, κύριε;

Εσύ τι λες;

Υποθέτω ότι από κάπου ξεκινήσατε...

- Πήγαινε για το αναθεματισμένο κερί. - Μάλιστα.

ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Κι έτσι, ξεκίνησε η ζωή μου.

Εκπαιδευόμενος lobby boy, στο Ξενοδοχείο Grand Budapest...