My Father's Violin (Babamın Kemanı)

NETFLIX PRESENTEERT

Applaus voor de muzikanten…

…en doe wat geld in de hoed.

Dank u wel, mevrouw.

Applaus voor de muzikanten en doe wat geld in de hoed.

Rennen. -Stop, kom hier.

Wat gebeurt hier? -Stop, blijf staan.

Liefje, als je de hond alles geeft, heb jij straks trek.

Pap, laat het arme beestje met rust. Laat hem toch.

Gaat het, pap? -Niks aan de hand.

Er zat een graatje in m'n keel.

Papa?

Ja, lieverd?

Waarom jagen ze ons altijd weg?

Omdat ze bang zijn.

Voor wie? Voor ons?

Nee, ze zijn bang voor zichzelf.

Ze willen niet onder ogen zien dat ze deel uitmaken van dezelfde muziek.

Hoe bedoel je?

Luister.

Kijk die twee.

Zie je?

Iedereen is een melodie.

Als je maar goed luistert.

Het spijt me, maestro.

Als deel van het geheel mag je het niet verpesten.

We repeteren al weken en spelen dit stuk steeds opnieuw.

Het spijt me heel erg.

Mijn zoon is ziek.

Hij is in het ziekenhuis met zijn vader. Ik dacht aan hen, sorry.

Gaat je gezin altijd voor alles? -Ja, maestro. Mijn gezin komt voor alles.

Prima.

Ga dan maar naar je gezin.

Hier is geen plek voor je.

Goed. We gaan verder.

In vredesnaam, Ali Rıza. We lopen onze voeten stuk.

Kijk nou, ik heb uitslag. Ik loop alsof ik net besneden ben.

Fijne avond nog. -Welterusten.

Slaap lekker.

Doe jij even open? -Ja.

Goed.

Wat is er? Je maakt me zo vroeg wakker.

Papa?

Hoe kom je hieraan? -Dat was bij een vulkaanuitbarsting.

Ik viel in de vulkaan terwijl ik mensen redde.

Niet liegen. -Je oom heeft mij eruit gehaald.

Je zei dat de wond op je hoofd kwam van een vliegtuig dat je raakte.

Hier zit de wond van de vleugel, kijk.

En deze dan?

Leeuwen vielen me aan.

Echt niet. In onze buurt?

Ooit liepen hier leeuwen rond. Je oom en ik hebben ze weggejaagd.

Waar is mijn oom nu?

Hoe kom je zo vroeg aan al die vragen?

Wat ruik ik?

O, de menemen.

Wauw, moet je al dit eten zien.

Lieverd, wie gaat al die menemen eten?

Zoetekauw eet veel, die zit nooit vol.

Ik ga de anderen halen. -Oké.

Niet eten tot we er zijn. -Oké.

BEROEMDE VIRTUOOS GEEFT VANAVOND EEN CONCERT

Verdorie, Ali Rıza. Je breekt onze harten met je ver…

Met je verdraaide muziek.

Hier, meneer Mahir. -Kijkt u even deze kant op?

Bedankt. Zo is het wel genoeg, toch?

Mooi, Mehmet Mahir. Het was 'n geweldige avond.

Trouwens, Ulrich Mertin komt volgende week.

Kom je ook? -Zeker.

Het concert is bijna uitverkocht. Het wordt een topavond.

We zullen zien. -M'n vrouw, Merve. Ken je haar al?

Mijn geheugen is slecht. -We zien elkaar voor de derde keer.

Ken je Suna al? -Ja, zeker weten.

We hadden het over zijn concert met Ulrich Mertin.

De beroemde violist uit Berlijn.

Het is vast een grote eer om zijn composities te spelen.

Natuurlijk. Jawel.

Maar we beginnen met mijn compositie. -Daar wist ik niks van.

Verrassing.

U treft het maar, hoor. Uw man is zo getalenteerd.

Ik tref het juist. Zonder mijn vrouw was ik nergens.

Goed…

Op uw gezondheid -En op de uwe.

Ik was ook verrast.

Je compositie. Je zei dat je er een had.

Ik wil 'm dolgraag horen.

Ik heb wat dingen aan m'n hoofd. -Dat heb jij altijd.

Je moet altijd de beste zijn, toch?

M'n lieve Mehmet Mahir Kamacı…

Niet nu, Suna.

Ga maar, ik kom zo.

Wauw.

Groot concert, hè?

Kom je me feliciteren?

Kijk eens.

Die foto had ik ook.

Ik heb 'm verscheurd.

Je mag 'm houden.

Je bent groot geworden.

Jij bent oud geworden.

Ik heb geprobeerd je te bereiken, maar…

Wat is je excuus? -Het is geen excuus.

Italië is ver weg.

Ik kom de buurt niet eens uit.

Hoe kan ik dan het land uit?

Maar het is je gelukt.

M'n broer is nu een groot violist.

Vioolvirtuoos.

Waar kom je voor?

Je hebt een nichtje. Ze heet Özlem.

Ze is acht.

Ze is zo'n betwetertje.

Haar moeder stierf bij de geboorte.

Dat was het einde van ons geluk.

Ze is slim. Net als jij toen je klein was.

Ze speelt viool… -Wat doe je?

Na 32 jaar praat je over je dochter alsof er niets gebeurd is?

'Jullie lijken zo op elkaar. Ze is net als jij.'

Dan hoop ik dat je haar niet ook op een schip zet en ervandoor gaat.

Ik ging er niet vandoor. -Jawel, Ali Rıza.

Ik moest alles alleen doen.

Dus…

…kom niet bij mij zaniken over familie na al die jaren.

Mehmet.

Ik ben stervende.

De artsen zeiden…

…dat ik behandeld moest worden.

En toen dat m'n einde nadert.

Ik ben niet bang voor de dood.

Maar Özlem…

Die heeft niemand als ik sterf.

Alleen haar oom.

Voor mij ben je al jaren dood.

Ik heb geen broer of nichtje.

Suna.

Ik heb Ali Rıza gesproken. -Wie?

M'n oudere broer.

Die heb ik gezien.

En hij heet Ali Rıza.

En dat hoor ik nu pas.

Hij is veel veranderd.

Alleen z'n ogen zijn hetzelfde.

En z'n wonden, lijkt me.

Hij keek net zo als op die dag.

Toen hij me in de steek liet.

Genoeg.

Hou op, de mensen slapen. Stil nou.

Cowboy zegt er wat van. Oké, sheriff, we zullen stil zijn.

Je bewaart hier de vrede, we snappen het.

Drink nou 's één keer niet te veel. -En dan?

Wat gebeurt hier?

Ali Rıza?

Gaat het?

Ja, ik ben in orde. Niks aan de hand.

Niet, je hoest je longen eruit. Geef die maar even.

Beterschap. -Gaat het?

Gaat het, pap? -Ja.

Pap, je mond bloedt.

Ali Rıza.

Wat sta je daar nou? Bel een taxi.

Hé, man. -Niet huilen, lieverd.

Hallo? We wachten. Ja, we wachten op straat.

Kom snel.

Papa.

Je gaat toch niet dood?

Snel, kom op.

Ja, we wachten op straat.

Ik ga niet dood, lieverd.

Ik zal altijd bij je zijn.

Telkens als jij ademhaalt…

…doe ik dat ook.

Telkens als de wind waait…

…streel ik je haar.

Telkens als het regent, kus ik je wang.

Telkens als je de grond aanraakt, hou ik je hand vast.

En telkens als je viool speelt…

…leg ik m'n hoofd op je schouder.

Ik luister altijd naar je.

Ik luister altijd naar je als je viool speelt.

Praat tegen me.

Wees nooit stil.

Ik zal altijd bij je zijn.

SOCIALE DIENST JEUGDZORG

Voorlopig zal de staat voor haar zorgen.

U mag bij Özlem langskomen op bezoekdagen, maar dat is alles.

Cowboy? -Kijk 's.

Daar is ons meiske.

Kom maar, Özlem.

Özlem, mevrouw İnci is hier…

Ze is hier om…

Ze is…

We nemen je mee, Özlem.

Had het toch anders gezegd. -Nou.

Waarheen? -Naar je nieuwe huis.

Ik wil geen nieuw huis.

Dit is mijn huis, ik blijf hier.

Maar Özlem… -Ik ken jou niet.

Ga weg uit mijn huis. -Rustig, vechtersbazin.

We bedaren even en komen dan terug, oké?

Waarom zou zij me mogen meenemen? -Oké, genoeg. Kom eens met me mee.