My Dear Guardian (爱上特种兵)

Wanita yang lemah lembut

disukai lelaki.

Siapa saya?

Siapa saya?

Xiao Xue.

Syukurlah awak tak jadi dungu.

Kenapa awak berada di sini?

Awak nak tengok Tuan Le Tian?

Saya nak dengar awak deklamasi puisi,

tapi awak tak jawab telefon.

Saya tiada cara lain untuk menghubungi awak.

Saya tak nak tulis surat.

Jadi, saya datang sendirilah.

Apa yang awak nak dengar?

Biar saya bacakan.

Sebenarnya,

selepas saya jumpa awak,

saya dapati

saya dah tak nak dengar awak mendeklamasi puisi.

Apa yang awak nak buat?

Saya nak bercinta dengan awak.

Mana kasut saya?

Di sini.

Di mana kasut saya?

Terima kasih.

Oh, ya.

Mereka dah pergi ke mana?

Berlatih.

Berlatih, ya?

Di mana?

Di tempat latihan, rasanya.

Tian Yong, tunggu!

Kenapa awak buat begini pula?

Semasa saya dan pihak polis sampai,

suspek dah tinggalkan tempat kejadian.

Pihak polis sedang memburu dia.

Kenapa sepupu awak saja yang datang?

Mana Xia Chu?

Dia tak dapat datang.

Biar saya telefon hospital dia.

Dia tak biasa tinggal di kem tentera.

Lagipun,

dia masih ada kerja.

Macam mana ya?

Awak tak risau

biarkan dia keseorangan di sana?

Saya dah minta Tuan Rao

hantar pegawai untuk jaga dia.

Dia tinggal di hospital beberapa hari ini.

Saya rasa okey.

Baik.

Oh, ya.

Adakah awak beritahu Xia Chu

tentang kekasih pertama dia

pergi ke balai polis?

Tak.

Saya tak nak dia rasa tertekan.

Okey.

Jangan jalan laju sangat.

Saya hanya luahkan perasaan saya.

Macam ini pun awak tak boleh tahan?

Perlahan sikit. Saya tak makan orang.

Liang Shao Xue.

Komander. Kapten.

Abang, tolong pujuk dia.

Kenapa?

Kenapa?

Dia suruh saya terus berehat.

Bukan.

Pujuk dia supaya bercinta dengan saya.

Apa?

Siapa awak?

Siapa saya?

Saya komander dia.

Jawatannya lebih tinggi daripada awak?

Jangan malukan saya.

Encik Komander, tolong pujuk dia.

Suruh dia bercinta dengan awak?

Apa sebabnya?

Saya unggul.

Liang Shao Xue.

Biar dia teruskan.

Saya ingin tahu tentang

keunggulan gadis ini.

Cakaplah.

Sebenarnya,

kebanyakan masanya,

rasa unggul merupakan perasaan kita.

Itu namanya halusinasi.

Betulkah awak abang saya?

Tian Yong.

Adakah awak suka perasaan itu?

Cik Liang Shao Xue.

Cukuplah.

Saya bukan main-main.

Saya suka awak.

Saya nak bersama awak.

Awak tak habis-habis lagi?

Tuan!

Ya.

Saya nak ambil cuti setengah jam.

Nak buat apa?

Pergi ke tanah perkuburan askar terkorban.

Bersama Cik Liang Shao Xue.

Mereka...

Ini tanah perkuburan askar terkorban.

Mereka semua

ialah senior dan rakan seperjuangan kami

yang terkorban selama ini.

Dia bekas kapten

saya dan abang awak.

Luo Liang.

Dia lahir pada tahun 1986.

Mudanya.

Adakah dia dah berkahwin?

Anaknya kehilangan ayah

sebelum dilahirkan.

Selama bertahun-tahun ini,

isterinya jaga anak seorang diri.

Dia mempunyai sebuah kedai buku.

Hidupnya susah.

Tapi ini pilihan dia.

Semasa dia memilih lelaki ini,

dia dah bersedia menghadapi situasi yang paling teruk.

Xiao Xue.

Awak tak faham.

Saya faham.

Awak nak beritahu saya

bahawa pekerjaan awak bahaya.

Awak nak saya berputus asa.

Awak tak takut selepas lihat kawasan perkuburan ini?

Tak takut.

Semasa saya belajar di Paris,

saya tinggal di sebelah tanah perkuburan.

Ramai orang berjalan-jalan di situ selepas makan

untuk berbual-bual dengan ahli keluarga yang dah meninggal.

Tanah perkuburan paling cantik

semasa matahari terbenam.

Seperti sekarang.

Kenapa awak pilih saya?

Awak memuja askar?

Sebelum bertemu dengan awak,

saya tak suka semua lelaki yang pakai uniform.

Mereka sebenarnya anak,

suami

dan ayah seseorang.

Tapi selepas mereka pakai uniform,

uniform itu

menjadi lambang mereka.

Mereka bukan lagi diri mereka.

Sebab itu awak tak patut jatuh hati pada saya.

Saya tiada apa-apa

selain uniform askar ini.

Tapi awak ambil berat terhadap kesunyian,

kegembiraan dan keselamatan saya.

Awak kisah tentang

kesedihan saya yang orang lain tak nampak.

Semua ini sangat penting buat saya.

Tian Yong.

Kematian tak dapat menghalang cinta.

Ia lagi tak dapat takutkan saya.

Kematian tak dapat takutkan awak?

Ya.

Baik.

Macam mana dengan benda ini?

Apa maksud awak?

Kamu dah balik?

Apa ini?

Awak menolak

cinta adik saya?

Bukan.

Saya suruh dia

hafal semua 300 puisi Tang

dan memahami fikiran saya

sebelum buat keputusan untuk menyukai saya.

Awak suruh dia hafal puisi?

Pemuisi yang paling terkenal pun

dia tak kenal.

Awak suruh dia hafal puisi?

Ini bukannya menolak cinta.

Ini penghinaan.

Saya percaya saya lebih pandai daripada burung nuri.

Itu buku awak?

Buku yang awak bawa ke mana-mana saja?

Ya.

Awak bagi dia?

Apa daya saya?

Macam mana dia paksa awak?

Dia tak paksa saya.

Cuma...

Kebelakangan ini, semasa saya baca buku itu

dan nampak perkataan yang berkaitan dengan perempuan,

perkara yang aneh berlaku.

Perkataan-perkataan tersebut

akan menjadi muka dia.

Kapten.

Kalau saya tak sakit,

maknanya,

dia ada jodoh dengan buku itu.

Tian Yong.