Solar Opposites

จะบ้าตาย ไม่มีใครมาอีกแล้ว

คอมพิวเตอร์ ปิดซีมูเลชั่นนักดนตรีซะ

ฉันหวังว่าที่พวกนายไม่อยู่ ก็เพราะออกไปซื้อเบียร์มาเพิ่ม

สำหรับทาโก้ไนท์ทุกวันอังคาร

มันคือคืนนี้เหรอ สาบานได้ฉันนึกว่าเป็นวันจันทร์

ทุกวันอังคารมาแต่ไหนแต่ไร และนายพลาดมาสามสัปดาห์รวด

นายพยายามหลอกให้เราอยู่ด้วย

พยายามหลอกให้เราเรียนรู้การซ่อมยาน

จะต้องให้เราเทคุณกี่ครั้ง คุณถึงจะเลิกจัดงานทาโก้นี่

- เธอต้องมา - ไม่อะ

เธอจะสนุกจัดจนขอให้ฉันหยุดเลยละ

ฝันไปเถอะ

เราจะไปงานวันเกิดของคอนเนอร์ มิลเลอร์

แม่เขารวยมาก ส่วนพ่อพยายามจะเป็นนักเขียนนิยาย

- คู่นี้ทะเลาะกันแน่ๆ - จะมีนักมายากลด้วย

นี่จะเป็นลายเซ็นต์แรก ในสมุดบันทึกการล่าลายเซ็นต์ของนักมายากล

มายากลมันงี่เง่าจะตาย

ฉันจะตามไปด้วย จะได้แฉกลของเขา

อย่าไปเลย ฉันว่านายไม่ชอบหรอก

เขาไม่พูดเรื่องงานบ้านหรือตะคอกใส่คนอื่น

คอร์โว นายเข้าสังคมไม่เก่ง

มันเป็นนิสัยนายไปแล้ว

จิตวิทยาย้อนกลับของนายได้ผล เทอร์รี่

ยังไงฉันก็จะไปงานนี้กับพวกนายให้ได้

เย้ คอร์โว

เปลืองกระดาษชะมัด

พิธีการเกี่ยวกับเด็กที่ดีงาม มีแค่ของชาวยิวพิธีเดียว

อันที่พวกเขาตัดจู๋เด็กทิ้งนะ ฉันพูดถูกไหม

ช้าๆ หน่อย!

- แค่ปืนชะลอความเร็วน่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ - มายากล มายากล มายากล

จะพูดเพื่อ

มายากล มายากล

กระต่ายซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ โง่ชะมัด

นิ้วปลอม

บอลโฟมซ่อนในรักแร้

ธงเต็มปาก โคตรโง่เลย ใครๆ ก็ทำได้

ฉันเองก็ทำได้

ฉันทำได้นี่นา

ดาวชลอร์ปเคยเป็นยูโทเปียที่สมบูรณ์แบบ

จนกระทั่งถูกชนด้วยดาวเคราะห์น้อย

ผู้ใหญ่หนึ่งร้อยคนกับสำเนาของพวกเขาได้รับพิวพา

และหนีออกมายังอวกาศ

เพื่อค้นหาบ้านหลังใหม่บนดาวที่ไร้ผู้อยู่อาศัย

เราตกลงมาบนดาวโลก ทำให้เราติดอยู่บนดาวที่มีประชากรหนาแน่นอยู่แล้ว

ใช่แล้ว นี่เสียงฉันเอง

ฉันคือคนที่อุ้มพิวพา ฉันชื่อคอร์โว

นี่คือรายการของฉัน ฉันเพิ่งทำพิวพาหล่น เห็นฉันปะ

นี่มันโคตรบ้าเลย

ฉันเกลียดโลก มันเป็นบ้านที่ห่วยแตก ผู้คนโง่เง่า

ชอบพูดว่าตัวเองรักครอบครัวแค่ไหน

แต่ไม่เคยขยายครอบครัวให้ใหญ่

มีแต่ครอบครัวขนาดธรรมดาๆ

ถ้าชอบอะไรสักอย่าง ก็ทำให้มันใหญ่ๆ ไปเลยสิ

เอาละ แบ่งๆ กันนะ

ระวังอย่าให้ชั้นล่างๆ ได้ช็อกโกแลตรีสไป แล้วก็อย่าเก็บสกิตเติลไว้กินคนเดียวล่ะ

ยัมยูแลค ฉันไปก่อนนะ

ฉันอยากไปถึงโรงเรียนเร็วหน่อย

จะได้ดูพวกครูดื่มเหล้าตรงลานจอดรถ

รอด้วย ฉันอยากจะเก็บเหยื่อ เอ้ย ตัวอย่างรายล่าสุดลงในกล่อง

ฉันรู้จักคนนี้

ใช่ผู้หญิงที่เอาขี้หมาใส่ในกล่องจดหมายไหม

ถ้าใช่ก็ดีสิ คนนี้เป็นสาวเสิร์ฟ จากร้านเบนิฮานะแถวๆ คลับเปลื้องผ้า

ทำไมเอาเธอใส่ผนังล่ะ นึกว่าเธอเป็นคนดีซะอีก

ฉันบอกว่าฉันไม่เอากุ้ง!

ถ้าแพ้กุ้งก็ตายได้เลยนะ ต้องการแบบนั้นเหรอ

ไม่ ฉันอยากให้ทุกอย่างอยู่ตลอดไป นายก็รู้นี่

คุณพระช่วย ฉันอยู่ที่ไหนวะ

ยินดีต้อนรับ พลเมือง

เฮ้ อย่ามาแตะฉัน…

ของที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงเธอเป็นของเรา

กระเป๋าตังค์ หมากฝรั่ง กุญแจ…

นางมียาลดกรดไหลย้อน!

จะให้เป็นเรื่องง่ายหรือเป็นเรื่องยาก

- พวกนายเลือก - ฝากไว้ก่อนเถอะ

สักวันทุกคนจะใช้ไม้แคะฟันจนหมด

มากับผมถ้าคุณอยากรอด

- จากเรื่องเพรดเดเทอร์ - จากคนเหล็กต่างหาก

เวร จริงเหรอ ผมพูดประโยคนี้ มาตั้งหลายสัปดาห์

- คุณแน่ใจนะ - ฉันดูเป็นร้อยรอบแล้ว

ไปกันดีกว่า ฉันนี่มันโง่จริงๆ

ว่าไง คอร์โว อยากทำต่อไหม

แก้ไขจุดผิดพลาด ในเมทริกซ์การนำทางข้ามจักรวาลน่ะ

ไม่ ฉันไม่มีเวลาจะมาชิล

วันนี้เราจะหาทางทำให้ฉันเป็นนักมายากลให้ได้

มายากลมัน… เห่ยไม่ใช่เหรอ

ถ้ามายากลเห่ย งั้นทำไมนายมีเหรียญอยู่ในโฮโลแกรม

อะไรนะ เหลือจะเชื่อ ว้าว

ใช่ไหมล่ะ ฉันจะต้องเป็นนักมายากลที่เก่งที่สุด ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

งอนอะไรมางั้นเหรอ

นักมายากลจะไม่มีวันเผยแรงจูงใจของเขา มาเริ่มกันเลยเถอะ

ประมวลผลศาสตร์แห่งมายา

เรียบร้อย ฉันจะสอนในรูปแบบของนักมายากล ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งโลกมนุษย์

ฮูดินี คอปเปอร์ฟีลด์ และมิสเทอรี นักจีบสาวจากเดอะเกม

ฉันหนีออกจากอะไรก็ได้ และจีบใครก็ได้ เธอเซ็กซี่สู้เพื่อนเธอไม่ได้หรอก

แล้วส่วนไหนคือคอปเปอร์ฟีลด์

โดนอีกสองคนกลืนไปแล้ว

ขอฉันเรียนแบบปกติได้ไหม

ก็ได้ กำลังประมวลผล

นายควรผสมผสานกลง่ายๆ กับสิ่งที่นายถนัดอยู่แล้ว

อบแซลมอนเหรอ

คอมพิวเตอร์ ลดน้ำเสียงไม่พอใจลง 25 เปอร์เซ็นต์

นายควรเอาเทคโนโลยีชั้นสูง มารวมกับโชว์ของนาย

เทคโนโลยีต่างดาวรวมกับกลมือไว

โชว์แบบนั้นจะทำให้คนดูตะลึงแน่!

โดยเฉพาะถ้าเราเสิร์ฟแซลมอนช่วงพัก

ดยุกบอกว่านายจ่ายส่วยขนมสกิตเติลช้า

ฉันหาเจอแต่จูเนียร์มิ้นต์

- เดินต่อ อย่าเข้าไปยุ่ง - ที่นี่มันอะไรกัน

โลกนี้คือคุกที่เด็กๆ ต่างดาวสร้างขึ้นมา

ที่นี่ประกอบไปด้วยตู้กระจกที่เชื่อมต่อกันทั้งผนัง

พวกนั้นเป็นผู้คุม

พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของกองตำรวจทหาร ที่ผู้นำแห่งผนังตั้งขึ้นมา

- ฉันเดาว่านั่นคือดยุกใช่ไหม - มันซับซ้อนน่ะ

เขาเหมือนดยุกแห่งนิวยอร์ก จากเรื่องแหกนรกนิวยอร์กรึเปล่า

โอเค ใช่ แบบนั้นเลย

ผมลืมหนังเรื่องนั้นไปแล้ว ใช่ เหมือนกันเป๊ะเลย

เจสซี่ เอเลี่ยนเด็กหญิง เอาขนมกับของขวัญเล็กๆ มาให้เรา

ดยุกเอาไปเก็บไว้คนเดียวและแจกจ่าย

และนั่นคือวิธีที่เขาคุมที่นี่

- คุณเข้าใจแหละ - ทำไมเชือกมีกลิ่นมิ้นต์

เพราะมันคือไหมขัดฟัน เราใช้สิ่งที่เรามี กางเกงผมมาจากบ้านตุ๊กตาจิ๋ว

เอาเลย เลือกไพ่หนึ่งใบ

ทีนี้ฉันจะทำให้ไพ่พวกนี้ กลายเป็นสัตว์สูญพันธุ์ 56 ชนิด

ฉันเชื่อว่านี่คือ… ไพ่ของนาย

คอร์โว นี่มันสุดยอดไปเลย คุณกลายเป็นนักมายากลตั้งแต่เมื่อไหร่

ฉันแอบเรียนเพื่อให้พวกนายรักฉัน!

มันได้ผล!

เราไปกินพิซซ่า แล้วคุยกันว่านายเก่งแค่ไหนกันเถอะ

ไม่ ฉันนึกว่าฉันเรียนมายากล เพื่อให้พวกนายสนใจ

แต่แค่นั้นมันไม่พอแล้ว

พวกนายบ้านนอกและต่ำต้อยเกินไปสำหรับฉันแล้ว

โชว์ครั้งเดียวก็ลุ่มหลงมัวเมา กับชื่อเสียงแล้วเหรอ

ใช่

แต่เราไม่ได้บ้านนอกนะ

ไปเอาความคิดบ้าๆ นี่มาจากไหน

ในเมื่อฉันดีกว่าพวกนายแล้ว ฉันจะกลายเป็น

นักมายากลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา

และคนจะมองนายว่าเป็นภรรยาหมายเลขหนึ่ง

ที่ไม่เชื่อในตัวฉันในภาพยนตร์ชีวประวัติของฉัน

ฉันมักจะหยุดหนังตอนถึงฉากนั้น แล้วจินตนาการว่าชีวิตพระเอกไปได้สวย

หลังตัดขาดกับเพื่อนๆ และครอบครัว ขอให้มีความสุขกับการถูกทิ้งไว้ข้างหลังนะ

นี่เหมือนตอนที่ฉันแต่งงานกับแอนเซล เอลกอร์ต

เจ้าตัวดีนั่น เขาโชคดีนะที่หนีไปได้

ฉันรักเขามากเลย ทำไมฉันถึงโทรหาเขาไม่ได้

ฉันนัดแมวมองนักมายากลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

ให้มาดูนาย

เธออยู่ในอพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอน เหนือร้านเวนดี้ส์ข้างทางรถไฟ

ฉันยังไม่พร้อม ฉันไม่มีไม้กายสิทธิ์หรือผู้ช่วย…

ขอแค่อย่างละหนึ่งก็พอ

ไม่บ่นสักครั้งจะตายไหม

ไปตายซะ คอมพิวเตอร์ พูดแบบนี้มันเจ็บนะ

ที่นี่คือตลาด

ถ้าอยากได้อะไรก็ต่อรองเอา

แล้วซื้อขายกันด้วยอะไรล่ะ

ส่วนใหญ่ก็สิ่งที่ติดกระเป๋ามาตอนถูกย่อส่วน

ถ้าสวมกางเกงขาสั้นแบบมีกระเป๋าเยอะๆ คุณรวยเลย

พวกพ่อๆ แถบชานเมืองกับเลสเบี้ยน ที่พาหมาเดินใช้ชีวิตอย่างราชาที่นี่

ผมคุณก็มีค่ามากนะ

เราอาจจะเอาไปขายแลกเงินไมค์

หรืออาจจะไอค์ถ้าช่วงนี้มี

เอ็นริเก้ อย่ากินนะ

- นายก็รู้นี่ว่ามันทำให้น้ำตาลนายสั่น - น้ำตาลสั่นเหรอ

ครับ เราไม่รู้จักคำเรียกเบาหวาน

ก็เบาหวานไง

อ้อ ขอโทษที ผมเริ่มจะเป็นบ้าละ

ผมไม่ได้กินผักมาหลายเดือน

พ่อฮะ จิบหน่อยน่า

เจออินซูลินบ้างไหม แถวๆ ที่หย่อนคนน่ะ

เสียใจด้วย ทุกคนที่มาใหม่มีแต่ ลูกอมรสมิ้นต์ดับกลิ่นปากกับลิปมัน

ให้ตายสิ เรามีลิปมันใช้ได้อีกนานเลย

เราจะต้องหาทางจนได้ ฉันสัญญา

พ่อนายจะต้องไม่เป็นไร

ถ้าเขาเป็นเบาหวาน ทำไมยังกินช็อกโกแลตอยู่อีก

อาหารชนิดเดียวที่พวกเขาให้เราคือขนม

บางครั้งก็ให้แอปเปิ้ล ไม่ก็หอมดอง แต่แทบไม่มีหวัง

เราต้องหาทางเจรจาขออินซูลินจากดยุก

- เขาหาของได้ทุกอย่าง - ให้ตายสิ เขากินแบบเอาเป็นเอาตาย

พ่อ หยุดนะ พ่อไม่ได้หิวด้วยซ้ำ!

ถ้าคุณคิดว่าผมเป็นนักมายากลทั่วไป คุณต้องผิดหวังแล้วแหละ

จบมายากล

มายากลของจริงอยู่ในตัวคุณมาตลอด ทีนี้ปรบมือสิ

- ขอผ่าน - อะไรนะ ทำไม

นายไม่มี "โอม มะลึกกึ๊กกึ๋ย" มีแต่ "โอย มะลึกกึ๊กกร่อย"

นายไม่น่าจดจำ ไอ้หนู

ผมลองสร้างเครื่องขโมยเสน่ห์ของคนอื่น

แล้วฉีดเข้าร่างผมเหมือนยาคีโมได้นะ

นายเป็นไอ้เพี้ยนสีฟ้าที่น่าเศร้าแถมหัวโล้น ยังไงก็ไม่รุ่งหรอก

แกสิไอ้เพี้ยนสีฟ้าน่าเศร้า

- เป็นอะไร ร้องไห้เหรอ - ฉันเปล่าร้อง แกนั่นแหละร้อง

นี่มันน่าขนลุกชะมัด

ใช่ ชั้นนี้มีโบสถ์โบวีเนียนคุม

มันเป็นศาสนาที่บูชาเจสซี่

เอเลี่ยนสาวน้อยที่เอาอาหารกับยามาให้เรา

คนที่มีโบว์…

อ๋อ มิน่าถึงเรียกว่า "โบสถ์โบวีเนียน"

- ผมเพิ่งเก๊ต - ที่นี่มีศาสนาแล้วเหรอ

พวกคุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย

เวลาในผนังแตกต่างจากที่อื่น มันเปลี่ยนคนได้

- พวกเอเลี่ยนควบคุมเวลาได้เหรอ - เปล่า ผมพูดเปรียบเทียบน่ะ

เรากินขนมเยอะมาก และนั่นทำให้ทุกอย่างประหลาด