Vacation Friends

‫خیلی‌خب، عزیزم. میخوای ‫چتر ساحلیت چه رنگی باشه؟

‫نیلی انتخاب کردم. ‫لعنت، اصلاً نمیدونم نیلی چه هست

‫راستی، ببین. میخوای کسی که ‫واسه ماساژمون میاد دختر باشه یا پسر؟

‫اووو. فکر نکنم بخوام ‫یه ماساژ زوجی باهات داشته باشم

‫چرا نه؟

‫خب، عزیزم، چون همیشه آه و ناله ‫میکنی و یه چیزهایی میگی مثل،

‫«اُه، آره. همونجا. همونجا. ‫اوو، آره. بس نکن.»

‫آره. خوشم میاد، مرد.

‫وقتی قسمتِ درست رو لمس میکنن، دست ‫خودت نیست که بهشون بگی چه حال خوبی داره

‫ماساژورها خوششون میاد

‫و به علاوه، من خیلی فشار ذهنی دارم، عززم

‫شاید اگه همیشه گوشیت ‫دستت نبود اینقدر فشار نمیداشتی

‫عزیزم، دارم همزمان روی چهار تا پروژه کار میکنم

‫تو سرتاسر شهر باید از ‫سازنده‌های مختلف استفاده کنیم

‫میدونی...

‫- ولی میدونی چیه؟ راست میگی ‫- اوهم

‫اینو میذارم کنار، ‫و واسه بقیه تعطیلاتمون دیگه گوشی بی گوشی

‫اُه، صبر کن

‫سلام، بابایی. ‫نه، طوری نیست. تازه فرود اومدیم

‫آره. مارکوس، اینجاست

‫آره، بابایی. پرواز خوب بود. ‫آره، پیش مارکوس هستم

‫هنوزم. ‫راجبش حرف زده بودیم

‫بابا، میدونم. دوستش دارم

‫میز خدمات

‫میشه وصلم کنی به ماریلیو؟

‫خودشه، آقای پارکر

‫از کجا میدونستی منم؟

‫آه، بذار بگیم بعد از 8 یا 9 تا تماس،

‫با کیفیت صدات خیلی آشنایی پیدا کردم

‫فقط زنگ زدم تا مطمئن بشم همه چیزهایی ‫که درموردش حرف زدیم ردیف کردی

‫بله. بله، بله. ‫شخصاً انجام شدنشون رو دیدم

‫شرابِ دُوم پرنیون؛ ‫برگه‌های رُز روی تخت،

‫پلی‌لیست بیل ویترز، ‫«برترین آهنگ‌ها: بدون بُرش عمیق»

‫جناب، اگه بعد از اینا قبول نکنه، ‫خودم زنت میشم

‫خیلی‌خب، ماریلیو. نه.. نه تو...

»» تــرجــمــه: رضا کارگران و سیروس فخری و حسین رضایی «« :.:.: greatR & Hitm@n & HosseinTL :.:.:

‫جناب؟ صدات ضعیف شد

‫همه چی خوبه. متشکر

‫اُه، عزیزم، اون دو تا رو ببین

‫- چی؟ این خُل و چل‌ها؟ ‫- چی؟ نه

‫به نظر داره بهشون خوش میگذره. ‫باید امتحانش کنیم

‫- به نظر تو خوش گذرونی میاد؟ ‫- بله

‫واسه همینه که خیلی سیاه‌پوستِ فلج نمی‌بینی. ‫میدونی چرا؟

‫چون کارهای احمقانه مثل اون نمی‌کنیم

‫نگاهشون کن. جوری می‌رونن انگار بیمه ندارن

‫خدای من. ‫هُتل‌ـه اینه؟

‫شاید زیاد دیر نشده باشه تا یه اتاق توی ‫«بست وسترن» نزدیک فرودگاه بگیریم

‫آقای پارکر! و شما باید امیلی باشی. ‫من ماریلیو هستم، مدیر اینجا

‫لطفاً راحت باشین و «پاپایا پالتا»

‫که در پودر قهوه و کاکائوی ‫خانگی‌مون خوابونده شده امتحان کنید

‫اوه. نمیدونم این چیه، ولی به سلامتی!

‫حتماً خیلی ذوق دارین که به سوئیت‌تون برسین

‫جایی که ممکنه ‫یه سورپرایز منتظرتون باشه یا نباشه

‫- یه سورپرایز؟ ‫- همم

‫نمیدونم. بیاین بفهمیم

‫- همم ‫- باشه

‫حالا، امیلی، ‫میخوام یه چیزی رو بدونی

‫این مرد که اینجاست، ‫دوستت داره، خیلی خیلی زیاد

‫بله، داره

‫ولی تو از کجا میدونی؟

‫بذار بگیم یه حسی دارم

‫اول خانم‌ها

‫تا اینطوری اولین نفری باشی که ‫ببینی چی در انتظاره، اگه چیزی باشه

‫ممکنه هیچی نباشه

‫- مشکل کیریت چیه تو؟ ‫- یعنی چی؟

‫- چی میگی؟ داری لو میدی ‫- ردیفه

‫- ردیف نیست! ‫- ردیفه

‫- نه، نیست! ‫- بیخیال

‫- آه. بالاخره رسیدیم ‫- ممنون

‫- آه ‫- باشه

‫خانم، ‫امیدوارم تا همیشه این لحظه رو با خاطر بسپاری

‫برای باقیِ عمرت

‫- باشه ‫- اوو. میشه ازش عکس بگیریم

‫اوه

‫هرچقدر معذرت بخوام کمه

‫به نظر مهمون‌های سوئیت وی‌آی‌پی

‫که اتاقشون بالای شماست، ‫جکوزی رو زیادی پُر کردن

‫پس یعنی، میشه بذارینمون یه اتاق دیگه، درسته؟

‫بله، بله، البته

‫اگه اتاقی در دسترس بود، ‫مال شما میشد

‫متأسفانه، هُتل کاملاً رزرو شده

‫چرا گفتی «البته» اگه میدونستی اتاق دیگه‌ای ندارین؟

‫میدونی چقدر گمراه‌کننده‌ست؟

‫میشه هُتل‌های دیگه که نزدیک اینجان چک کنی؟

‫البته. با تمام هتل‌های پنج ستاره ‫رابطه نزدیک داریم. مشکلی نیست

‫فقط یه لحظه

‫همم

‫خب، بذار برم هتل‌های چهار ستاره هم نگاه کنم

‫آه. میدونی، آدم‌های زیادی با ‫هتل‌های سه ستاره مشکل دارن،

‫ولی اونا هم دقیقاً به خوبی هتل‌های پنج ستاره‌ن

‫آره، بعد از سه تا، ‫میدونی، زیادی اضافه‌ست

‫و اینم خدمت شما

‫هتل یه ستاره با یه اتاق عالی ‫توی فرودگاه «بست وسترن»

‫کیر کردی منو؟

‫خب، اینجور که اینجا نوشته، ‫بهترین «بست وسترن» منطقه‌ست

‫بذار یه چیزی بگم بهت، خب؟ ‫مسیر مسافرت ریخته بودم من

‫میخواستیم بریم نهنگ‌ها رو ببینیم، ‫میخواستیم بریم تکیلا مزه کنیم

‫- یه شام موقع غروب توی ساحل رزرو کردم! ‫- ماریلیو!

‫- اون مادر به خطا کجاست؟ ‫- بله!

‫ماریلیو! رفیق خودم

‫خیلی ممنون که اون جت‌اسکی رو برامون جور کردی

‫مرد، توی دور دوممون موج‌ها سنگین شد

‫- خدای من. تا ناموس رفتیم بالا ‫- آره

‫واسه همین مجبور شدیم ‫بپریم پائین و رو موج شنا کنیم

‫آره، ولی وقتی سر چرخوندیم جت‌اکسیِ نبودش

‫ولی وحشت نکن چون از اونجا ‫که جاش گذاشتیم عکس گرفتم

‫واسه پیدا کردن مشکلی نداری

‫مغزمون اونه

‫باشه، باشه. ممنون، خانم

‫قابلی نداشت

‫ببخشید، خانم که گوشیت ‫تو یه کیسه‌ی وامونده‌ی ساندویچه

‫سلام. چطورین شما؟

‫شما داشتین حرف می‌زدین؟

‫چون فرض گرفتین که ماریلیو از قبل با کسی حرف نمی‌زد

‫همینجوری شاد و شنگول پریدین وسط حرف من

‫حالا، ببین. نمیخوام قاطی کنم. ‫حالا خیلی ماجرا داریم

‫- یه خورده فشار رومه ‫- طوری نیست

‫فقط میخوام خیلی سریع سرش داد بزنم. ‫میشه بزنم؟

‫- آره. از روزت لذت ببر ‫- ممنون

‫از این آب و هوای عالی لذت ببرین

‫ماریلیو. ‫میدونی این سفر چقدر برامون مهمه

‫بله، البته. ‫میخوای خواستگاریت معرکه باشه

‫- خواستگاری؟ ‫- لعنت

‫- عزیزم. ‫- نه، نه. درستش میکنم

‫امیلی

‫- ببخشید. نمیتونم درستش کنم ‫- کیرم دهنت، ماریلیو!

‫منصفانه‌ست

‫عزیز، بیا اینجا. ‫بذار باهات حرف بزنم

‫- باشه. بله، بله. بله ‫- بهتون خوش بگذره

‫- جواب پیامت رو داد؟ ‫- نه، هنوز نه

‫ببخشید اونجوری که برنامه ریختم پیش نرفت

‫ببین، آم...

‫خدای من

‫همینجوری انجامش میدم

‫باشه، فقط سعی...

‫- رشته کلام از دستم در رفت ‫- اشکال نداره. ادامه بده

‫فقط لطفاً، ادامه بده

‫عزیزم، ام...

‫- خفه شو! ‫- ببین، خیلی برام ارزش داری

‫عزیزم، خیلی دوستت دارم

‫و میدونم امروز خیلی قاطی پاتی بوده...

‫و شاید یه خورده عقده‌ی کنترل داشته باشم،

‫و وقتی اوضاع طبق برنامه‌م پیش نمیره، ‫بد اخلاق میشم،

‫- و زیاد فکر میکنم... ‫- عزیزم

‫ولی یه چیزی که هیچوقت نمیتونم بهش شک کنم...

‫اینه که واقعاً چقدر تو رو دوست دارم

‫عزیزم، باهام ازدواج میکنی؟

‫بله!

‫- اُه، بله! ‫- خدای من

‫- آره! آره! ایول، ماریلیو. بله! ‫- بله!

‫کف کردم! اونجوری... ‫قشنگ بود!

‫«تنها چیزی که لازم نبود بهش فکر کنم تو بودی»

‫بچه‌ها! تو بودی

‫عزیزم، دوستت دارم! ‫خیلی دوستت دارم

‫عزیزم، خیلی دوستت دارم. دوستت دارم

‫و میدونی چیه، ‫برام مهم نیست که اتاقه از دستمون رفت

‫میدونم. ‫میدونم چقدر سخت کار کردی. مهم نیست

‫میتونیم توی ساحل چادر بزنیم. ‫من فقط میخوام زنت باشم!

‫نه! نه! ‫هیچکس توی ساحل چادر نمی‌زنه

‫- همین الان از سرت بیرونش کن ‫- دوستتون دارم

‫- مثلاً، باید بیاین پیش ما ‫- پیش ما

‫فکر کنید، مثلاً، ‫کادوی نامزدی ما به شما دو تا روحِ قشنگه

‫بله

‫- نه. آره. آره. ردیفیم ‫- نه، خوبیم. اره. درسته

‫میخواین به سوئیت وی‌آی‌پی نه بگین؟

‫جکوزی و همه چیز هم داره

‫میدونم بد بلایی سر اون وان آوردیم، ‫ولی جنس کارها بازار مشترک شده، نه؟

‫اِه

‫باشه. دادم ساک‌هاتون رو ببرن سوئیت بزرگه

‫اُه، دختر. خیلی زیاده‌رویه اون

‫چی؟ نه، نه، نه

‫راحت باشین. ‫مهمون ما هستین

‫واقعاً حداقل کاریه که میتونیم بکنیم

‫بعد از اینکه احمقانه ‫کیر کردیم توی خواستگاری قشنگت

‫خب، ببین. شاید...

‫شاید فقط امشب، خب؟

‫- تا وقتی یه هتل دیگه پیدا کنیم ‫- آره!

‫- آره! اُه، پسر! ‫- قبول. کی تشنه‌ست؟

‫بشینید. راحت باشید

‫اگه نگران خلوت هستین و میخواین ‫امشب سکس عجیب و غریب داشته باشین...

‫ما که خیلی پُر سر و صدائیم

‫نمیدونم این دیوارها جنسشون چیه، ‫ولی بی‌شوخی هیچی نمی‌شنوه آدم!

‫باشه. گوش بدین

‫باورتون نمیشه. ‫الان اونجا جیغ زدم

‫- آه... ‫- آره، ما... صدات رو شنیدیم

‫مطمئنی صدای من بود؟

‫آره. مطمئنم

‫هی! اُه، نه، ردیفیم

‫نه، فقط خانمم جیغ می‌زد. ‫آره، حتماً

‫هی، بچه‌ها. ‫نمیخوام فضولی کنم یا چیزی،

‫ولی شماها، مثلاً، ‫مخفیانه میلیاردر هستین یا چی؟

‫- چرا می‌پرسی؟ ‫- چون اینجا خیلی گرون به نظر میاد

‫فوق گرون. فکر کنم، ‫تا قرون آخر پولی که داشتیم خرج اینجا کردیم

‫آره

‫وایسا. چرا همچین کاری کردین؟

‫رفیقم چارلی خیلی وقت پیش ‫اومده بود اینجا و خیلی پوزش رو میداد

‫اگه میخوایم بریم تعطیلات، ‫بهتره سوپرش رو پُر کنیم، درسته؟

‫و بعدش ورشکست شین؟

‫اُه، بازم پول در میاریم

‫من تو مطب دکتر کار میکنم. ‫ران هم نگهبان پارکه