Our Universe

NETFLIX — SERIAL DOKUMENTALNY

W życiu każdego stworzenia na Ziemi

kryją się echa

wydarzeń, które miały miejsce dawno temu.

Wydarzeń o niewyobrażalnej skali

i brutalnym pięknie,

łączących wszystkie żywe istoty,

każde ich działanie, decyzję i każde uderzenie ich serc,

z najwspanialszą z historii.

Oto opowieść pisana od 13,8 miliarda lat.

W tym czasie miliardy gwiazd

i miliardy światów

żyły i umierały,

by stworzyć jedyną znaną nam planetę,

która podtrzymuje życie.

Od pyłu, z którego powstaliśmy,

po życiodajne kosmiczne składniki

i światło gwiazd, które wszystko zasila.

Oto historia wszechświata.

SŁONECZNA POGOŃ

Afryka Wschodnia.

To tu znajdziemy najważniejsze połączenie życia ze wszechświatem.

Oto wyjątkowy drapieżnik.

Ma na imię Wa Chini.

Życie geparda to niekończące się poszukiwanie pożywienia.

Energii życiowej.

A dla drapieżnika niewiele jest miejsc, w którym trudniej je zdobyć.

Palące słońce wypędziło prawie wszystko z tych suchych, opuszczonych równin.

Stworzenia, które tu pozostały, walczą o przetrwanie.

Wa Chini ma tylko jeden cel.

Jedną motywację.

Głód.

Ten prosty, pierwotny impuls

wynika z głębokiej więzi, jaką ma ze swoim otoczeniem,

wykraczającej daleko poza Serengeti,

poza naszą planetę.

Sięga samego wszechświata.

Każda komórka ciała Wa Chini

łączy się z pradawnym strumieniem energii,

splatając jej życie z sercem gwiazdy.

Ten nieprzerwany strumień rozciąga się na olbrzymie odległości

i sięga 13,8 miliarda lat wstecz.

Pradawna energia, która istniała u początków wszechświata,

zasila wszystko.

Każdą planetę.

Każdą gwiazdę.

Wszelkie życie.

Wa Chini poluje na energię.

Ale nie tylko dla siebie.

Jest matką dwójki pięciomiesięcznych kociąt.

Rozpaczliwie próbuje nakarmić swoją wygłodniałą rodzinę.

Trwa pora sucha i brakuje pożywienia.

A jednak energii jest tu więcej niż kiedykolwiek.

Ukrywa się na widoku.

To największy, najjaśniejszy i najgorętszy obiekt w Układzie Słonecznym.

Słońce.

Ogromne pętle rozżarzonej plazmy wystrzeliwują z jego powierzchni.

Słońce co sekundę wyrzuca energię czterech i pół biliona bomb atomowych,

w godzinę wysyłając jej Ziemi więcej,

niż cały świat zużywa w ciągu roku.

Ta gigantyczna kula ognia na pewno robi wrażenie.

Ale Wa Chini nie naje się światłem słonecznym.

Je tylko to, co ucieka.

Na przykład gazele.

Jej cętkowana sierść zapewnia kamuflaż, pozwalający zakraść się do zdobyczy.

Przy tak niewielu kryjówkach trudno podejść bliżej.

Na szczęście Wa Chini ma asa w rękawie.

Gepardy to najszybsze zwierzęta na lądzie.

Rozpędzają się do setki w zaledwie trzy sekundy.

Ale gazelom niewiele do nich brakuje.

Wa Chini zużywa mnóstwo energii…

ale nic nie zyskuje.

Dorosły gepard może przeżyć ponad tydzień bez pożywienia.

Ale młode wytrzymają zaledwie kilka dni.

Tej dwójce zaczyna doskwierać prawdziwy głód.

24 GODZINY OD OSTATNIEGO POSIŁKU

Polowanie z taką prędkością jest wyczerpujące.

Zasoby energii Wa Chini są bliskie wyczerpania.

Miną godziny, nim nabierze sił do kolejnego polowania.

Wa Chini i jej kociętom kończy się paliwo.

Zwierzęta na całej planecie toczą tę samą walkę

pomiędzy wchłanianiem

i zużywaniem energii.

Ich strategia czy szybkość nie mają tu znaczenia.

Nie mogą brać kolejnego posiłku za pewnik.

Każdy z nas musi pokonać głód.

30 GODZIN OD OSTATNIEGO POSIŁKU

Wa Chini doszła już do siebie.

Szuka kolejnej okazji.

Jak wszystkie gepardzice,

wychowuje kocięta sama.

Żeby dobrze nakarmić młode,

powinna upolować coś codziennie.

Ale tak długo odpoczywała,

że słońce chyli się już ku zachodowi.

Dzień gaśnie,

a razem z nim szanse na posiłek.

Wraz z obrotem Ziemi

Serengeti odwraca się od Słońca i pogrąża w ciemności.

Przypominając nam przy tym o znaczeniu Słońca dla życia.

Nasza historia jest historią Słońca.

Dawno temu

nasz Układ Słoneczny był jeszcze zimniejszy i ciemniejszy niż dziś.

4,6 MILIARDA LAT TEMU

A jednak były to idealne warunki dla narodzin gwiazdy.

Przy temperaturach bliskich zera absolutnego

siła grawitacji zaczęła przyciągać pył i gaz,

tworząc olbrzymi obłok.

Obłok zapadł się, tworząc rozżarzoną kulę gazu.

Protogwiazdę.

Powstająca gwiazda była wygłodniała niczym Wa Chini.

Wciągała tyle gazu, że strumienie gorącej materii

wystrzeliły z jej biegunów

na lata świetlne w kosmos.

Nowo narodzona gwiazda rosła przez 30 milionów lat.

Aż w końcu

stała się na tyle gorąca, by sama wytwarzać energię.

Nasze Słońce.

Jego złote promienie świecą jasno i nieprzerwanie

od 4,6 miliarda lat.

To tylko jedna gwiazda w galaktyce liczącej ich miliardy.

A jednak jest wyjątkowa.

Bo to właśnie ona dostarcza ciepło i światło

tej niezwykłej, tętniącej życiem planecie.

42 GODZINY OD OSTATNIEGO POSIŁKU

Każde stworzenie w Serengeti polega na energii Słońca.

Kocięta Wa Chini są wyczerpane głodem.

Muszą dziś coś zjeść.

Ale tego ranka Wa Chini może zaoferować im jedynie swoją troskliwość.

W tej spieczonej krainie

słońce daje i odbiera.

Życie potrzebuje jego niepohamowanej energii.

Energii, która potrafi być niszcząca.

Nikt nie mówił, że życie w pobliżu wielkiego reaktora jądrowego będzie łatwe.

Aby zrozumieć źródło tego nieznośnego gorąca,

musimy zajrzeć do piekła.

Pod zewnętrznymi warstwami gorącej plazmy,

650 tysięcy kilometrów głębiej,

znajduje się jądro Słońca.

Serce naszej gwiazdy wydaje się zadziwiająco spokojne,

ale na poziomie atomowym panuje w nim istny chaos.

To najgorętsza część Układu Słonecznego.

Temperatury sięgają tu 15 milionów stopni Celsjusza.

To jedno z niewielu miejsc, w którym zachodzi wyjątkowe zjawisko.

Atomy zderzają się z wielką prędkością i łączą się.

Uwalniają czystą energię.

Proces ten nazywamy reakcją termojądrową.

To on sprawia, że Słońce świeci.

A także zasila wszystkie gwiazdy w naszym wszechświecie.

Energia uwolniona przez gwiazdy sięga początków czasu,

gdy nie było materii,

a w całym wszechświecie istniała tylko ona.

Cała ta energia istnieje we wszechświecie do dziś.

Gdy światło dociera do Serengeti,

energia krążąca od 13,8 miliardów lat

odnajduje drogę do Wa Chini i jej młodych

i kontynuuje swoją podróż przez ich środowisko.

Nie powstaje jej więcej. Nie ulega zniszczeniu.

Poddaje się ciągłym przemianom.

Ale Wa Chini i jej kocięta mają do niej dostęp tylko w jednej formie.

Mięsa.

Łowczyni nie jest tu jedynym drapieżnikiem.

Jej rywale czają się nie tylko na jej zdobycz,

ale i na jej młode.

Jeśli wkrótce się nie pożywią,

i tak umrą.

To skromna przekąska, ale po dwóch dniach głodu

ratuje im życie.